Slideshow κείμενα

loogoo

Tim Burton (2010's)

Alice in Wonderland (2010)
2010 Alice In Wonderland   Η δωδεκάχρονη Αλίκη που αφήσαμε στις ιστορίες του Lewis Carroll, εμφανίζεται ως μια ενηλικιωμένη δεκαεννιάχρονη Alice Kingsleigh (Mia Wasikowska) η οποία δέχεται πρόταση γάμου από το λόρδο Ascot. Αυτό που θα ήταν το όνειρο μιας άλλης κοπέλας στην ηλικία της, είναι κάτι που αποπροσανατολίζει την Αλίκη η οποία σκέφτεται αρκετά διαφορετικά από τον κοινωνικό της περίγυρο της Βικτοριανής εποχής. Καθώς σκέφτεται την πρόταση, ένα λευκό κουνέλι θα της τραβήξει την προσοχή και αφού το ακολουθήσει θα πέσει σε μια τεράστια τρύπα... και κάπου εκεί το παραμύθι ξεκινάει. Αμέσως θα καταλάβει ότι όλοι μιλάνε για αυτή σαν να την ξέρουν και τους πιάνει να ρωτάνε ο ένας τον άλλον αν είναι όντως η Alice που ξέρουν.  Δε θα αργήσει πολύ να  καταλάβει από που μπορεί να την ξέρουν. Έχει ξαναβρεθεί εκεί, ανάμεσά τους! Δεν ήταν μόνο ένα όνειρο που είχε πριν από πολλά χρόνια το οποίο κοντεύει να διαγραφεί από τη μνήμη της. Υπήρξε πραγματικά εκεί και τώρα επέστρεψε για κάποιο λόγο. Όσο περισσότερο ταξιδεύει στην Χώρα των Θαυμάτων και όσο περισσότερους παλιούς παράξενους φίλους και εχθρούς συναντάει, τόσο περισσότερα πράγματα θυμάται. Και όσο περισσότερα στοιχεία παρουσιάζονται για τη νέα της αποστολή της, καταλαβαίνει πως δε θα είναι καθόλου εύκολη.
 
   Η ταινία χρησιμοποιεί ως ύλη της την κλασική ιστορία του  Lewis Carroll “Alice in Wonderland” αλλά και την συνέχειά του με τίτλο “Through the Looking-Glass” καθώς και το ποίημα "Jabberwocky" ενώ το σενάριο για την ταινία έγραψε η Linda Woolverton. Ξεκινώντας με τα θετικά, η ταινία είναι ένα οπτικό αριστούργημα! Τα παραμυθένια χρώματα μπορούν ανά πάσα στιγμή να μεταμορφωθούν σε απειλητικές σκιές και εφιαλτικές λεπτομέρειες. Όσο κι αν κοιτάξει κανείς τους φρουρούς τραπουλόχαρτα είτε τις δύο βασίλισσες ή τον Mad Hatter, δεν μπορεί να ξεχωρίσει που τελειώνει ο πραγματικός ηθοποιός και που αρχίζει το μακιγιάζ και η ψηφιακή επεξεργασία. Άλλωστε τα δύο όσκαρ καλλιτεχνικής διεύθυνσης και καλύτερων κουστουμιών, καθώς και η υποψηφιότητα για καλύτερα οπτικά εφέ συνηγορούν απόλυτα στο χαρακτηρισμό “οπτικό αριστούργημα”. Άλλωστε αυτός ήταν και ο κύριος λόγος για την τεράστια οικονομική επιτυχία της ταινίας. Το αρχικό budget μεταξύ 150 και 200 εκατομμυρίων δολαρίων και η μεγάλη εμπορική προώθηση οδήγησαν στα ιλιγγιώδη έσοδα πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια!
 
   Η Mia Wasikowska είναι όσο καλή χρειάζεται στο ρόλο της Alice, ενώ ο Johnny Depp συνεργάζεται άψογα για έβδομη φορά στη καριέρα του με τον Burton στο ρόλο του Mad Hatter. Η Helena Bonham Carter με καλή ερμηνεία και design στο ρόλο της στριμμένης κόκκινης βασίλισσας και η μαγευτική Anne Hathaway είναι η Λευκή Βασίλισσα. Ο Crispin Glover ως Βαλές κούπα και οι Alan Rickman και Christopher Lee ξανασυνεργάζονται με το Burton κάνοντας τις φωνές των animation ρόλων της κάμπιας και του Jabberwocky αντίστοιχα. Τέλος ο Michael Gough, ο γνωστός “Alfred” από τις ταινίες Batman συνεργάζεται για πέμπτη και τελευταία φορά με τον Burton, στον τελευταίο ρόλο της καριέρας του. Ο Danny Elfman γράφει και πάλι μετά το κενό του Sweeney Todd τη μουσική της ταινίας που γνώρισε επίσης αρκετά μεγάλη επιτυχία όταν κυκλοφόρησε.
   Η ταινία γνώρισε καλές και κακές κριτικές με τους περισσότερους να την χαρακτηρίζουν ως μια μέτρια ταινία. Η αλήθεια είναι ότι όταν κάποιος ξεπεράσει την αρχική του έκπληξη και αρχίσει να βγάζει το ωραίο περιτύλιγμα, θα καταλάβει ότι η ταινία που παρακολουθεί στηρίζεται σε μια έξυπνη διασκευή του γνήσιου σεναρίου που κρατάει τους καλοφτιαγμένους χαρακτήρες σε κάποιο επίπεδο για αρκετή ώρα με τη λογική ότι κάποια στιγμή θα χρειαστεί να ανέβουν λίγο ακόμα (όχι ερμηνευτικά αλλά σεναριακά) και να δώσουν στο θεατή μια ταινία που θα θυμάται για κάτι παραπάνω από την εικόνα και τα καταπληκτικά εφέ. Αλλά αντ' αυτού, ακριβώς σε εκείνο το σημείο έχουμε την αποθέωση τους (της εικόνας και των εφέ)! Καθώς στην τελευταία πράξη της ταινίας παρακολουθούμε μόνο μάχες που οδηγούν σε ένα ξεπερασμένο, κλισέ και αφελές φινάλε μιας ταινίας που κατά τη γνώμη μου δε σεβάστηκε τις προοπτικές που είχε.

Γιώργος Ρίσκας