Slideshow κείμενα

loogoo

Tim Burton (2000's)

Planet of the Apes (2001)
2001 Planet of the Apes   O Leo Davidson (Mark Wahlberg) δουλεύει σε ένα διαστημικό σταθμό των ΗΠΑ και είναι εκπαιδευμένος για διαστημικές αποστολές. Κατά τη διάρκεια μιας ηλεκτρικής καταιγίδας, θα δει τον αγαπημένο του χιμπαντζή (εκπαιδευμένο πειραματόζωο) Pericles να χάνεται και στην προσπάθεια του να τον σώσει θα βρεθεί... μερικές χιλιάδες χρόνια μετά. Θα προσγειωθεί στο 5021  όπου τίποτα δεν θυμίζει τη Γη όπως την άφησε. Οι πίθηκοι έχουν εξελιχτεί σε κυρίαρχο ον και οι άνθρωποι είναι στην καλύτερη περίπτωση δούλοι τους. Πίθηκοι που μιλάνε και έχουν σχηματίσει κοινωνίες που τα έχουν όλα: ακόμα και αντιρατσιστές σαν την Ari (Helena Bonham Carter). Από την πρώτη στιγμή θα συμπαθήσει τον  Leo και μαζί με την Daena (Estella Warren) θα τους αγοράσει στο σκλαβοπάζαρο ανθρώπων(!). Θα προσπαθήσει να τους δώσει κάποια ασυλία στο σπίτι της κυρίως από τους μοχθηρούς και ρατσιστές στρατιωτικούς Thade (Tim Roth) και Attar (Michael Clarke Duncan). Όταν θεωρήσουν πως ήρθε η κατάλληλη στιγμή θα προσπαθήσουν να δραπετεύσουν και με τη βοήθεια της Ari ο Leo θα προσπαθήσει να γυρίσει πίσω στην εποχή του (2029). Ωστόσο μέχρι να φτάσουν στα συντρίμμια της ιερής “CA-LI-MA” θα ανακαλύψουν πολλά πράγματα που θα ανατρέψουν εντελώς όσα ξέρουν για τον Πλανήτη των Πιθήκων.
 
   Βασίζεται στη νουβέλα του Pierre Boulle και είχε γίνει προηγούμενη μεταφορά της ταινίας το 1968 με πρωταγωνιστή τον Charlton Heston με πολύ μεγάλη επιτυχία μάλιστα. Ο Burton έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν επρόκειτο ακριβώς για remake της ίδιας ταινίας όπως συχνά αναφέρεται αλλά για reimaging. Ωστόσο το συνολικό εγχείρημα φαίνεται να μην πείθει τους φίλους και μη  του Burton. Η ταινία ξεκινάει με αρκετά καλές προοπτικές να εξελιχτεί σε ένα παραλληλισμό μεταξύ ανθρώπων και ζώων ή ακόμα και σε πολιτική – κοινωνική σάτιρα. Αλλά ο Burton φαίνεται να περιορίζει τον εαυτό του. Όσο κυλάει η ταινία καταλαβαίνουμε ότι αυτό που θα δούμε τελικά είναι μια περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, που αφού ξεπεράσουμε το πρώτο σοκ ενός πλανήτη που οι πίθηκοι μιλάνε, δεν έχει κάτι ιδιαίτερο να προσφέρει. Αρκετοί έκριναν αρνητικά το αινιγματικό τέλος της ταινίας που δε “βγάζει νόημα” ετοιμάζοντας τους πάντες για ένα sequel που δεν έγινε ποτέ. Η παγίδα σε μια τέτοια προσπάθεια είναι ότι η ταινία του 1968 ήταν τεράστια επιτυχία και όλοι περίμεναν να δουν το κάτι παραπάνω το οποίο αυτοί η ταινία δεν πρόσφερε.
 
   Το πιο εντυπωσιακό σε αυτή την ταινία είναι ακριβώς το ότι την έχει σκηνοθετήσει ο Burton! Η ταινία ήταν μια τεράστια απόκλιση από το κλασικό του στυλ με μόνο παλιότερο δείγμα ίσως το Mars Attacks. Η πολύ καλή εικόνα είναι αυτή που κερδίζει το θεατή από την αρχή και κάποιες καλές ερμηνείες που στις περισσότερες περιπτώσεις κρύβονται αριστοτεχνικά πίσω από το καταπληκτικό μακιγιάζ. Οι αγνώριστοι Helena Bonham Carter, Tim Roth,  Michael Clarke Duncan, Paul Giamatti και Cary-Hiroyuki Tagawa στους ρόλους των πιθήκων δίνουν καλές ερμηνείες με κορυφαίους τους δύο πρώτους. Ο  Mark Wahlberg φαίνεται να βιώνει λίγο επιδερμικά κάτι που αντικειμενικά δε συμβαίνει σε κάποιον κάθε μέρα και η Estella Warren βγάζει ίσως λιγότερο συναίσθημα απ' όσο θα περίμενε κανείς για μια τέτοια παρουσία στην ταινία (σίγουρα πολύ λιγότερο από την  Helena Bonham Carter). Επίσης υπήρξε ένας μικρός φόρος τιμής προς τον Charlton Heston με την εμφάνιση του σε ένα μικρό ρόλο. Αξιοσημείωτο είναι ότι κατά τα γυρίσματα αυτής της ταινίας ο Burton γνώρισε την μελλοντική μητέρα των παιδιών του Helena Bonham Carter η οποία από τότε μπήκε στη λίστα του με τους “μόνιμους”.
 
   Το αρχικό σενάριο του William Broyles Jr, απαιτούσε γύρω στα 200 εκατομμύρια προϋπολογισμό για να υλοποιηθεί και η εταιρία παραγωγής ήθελε να το ψαλιδίσει στο μισό. Έτσι οι Lawrence Konner και Mark Rosenthal ανέλαβαν να το ξαναγράψουν και να το προσαρμόσουν στα νέα δεδομένα, ενώ ο Danny Elfman ανέλαβε για ακόμα μια φορά να γράψει τη μουσική της ταινίας. Η ταινία παρά τα προβλήματα που αντιμετώπισε, ήταν μεγάλη εμπορική επιτυχία με κέρδη πάνω από 360 εκατομμύρια παγκοσμίως.
 
Big Fish (2003)
2003 Big Fish   Ο Will (Billy Crudup) έχει μεγαλώσει ακούγοντας τον πατέρα του Edward (Albert Finney) να λέει τις ίδιες ιστορίες, απ' όταν θυμάται τον εαυτό του: Πως έκανε παρέα με γίγαντες, πως έμαθε την μέρα του θανάτου του και φυσικά πως έπιασε το τεράστιο άπιαστο ψάρι – θρύλο χρησιμοποιώντας το δαχτυλίδι του γάμου του για δόλωμα! Ωστόσο, ο Will δεν είναι πια παιδάκι. Είναι ένας μεγάλος άντρας που έχει ήδη παντρευτεί και προσπαθεί να προχωρήσει τη ζωή του. Κουρασμένος ψυχολογικά από την συμπεριφορά του πατέρα του, έχει απομακρυνθεί πολύ από αυτόν και τα τελευταία χρόνια δεν μιλάνε καν. Έχουν αναπτύξει μια άκρως προβληματική σχέση καθώς ο Will πιστεύει ότι δεν ξέρει τίποτα (πραγματικό) για τον πατέρα του. Ωστόσο, κάποια κάποια προβλήματα υγείας του πατέρα του θα τους φέρουν πιο κοντά και ο Will θα έχει μια τελευταία ευκαιρία να λύσει το αίνιγμα. Κατά τη διάρκεια της ταινίας παρουσιάζεται όλη τη ζωή του ηλικιωμένου πια  Edward μέσα από τα δικά του μάτια, μέσα από τις ιστορίες που τόσο αγάπησε και τις άφησε να γίνουν η ίδια του η ζωή. Ίσως τελικά ο Edward να είναι ένας αθεράπευτος παραμυθάς που στόχος του δεν είναι να πει ψέμματα αλλά να κάνει την αλήθεια λίγο πιο όμορφη.
 
   Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στην ομώνυμη νουβέλα του Daniel Wallace και ο John August ανέλαβε να το μεταφέρει για τη μεγάλη οθόνη  Το θέμα της ταινίας ήταν αρκετά προσωπικό για τον Burton καθώς στο διάστημα 2000 με 2002 έχασε και τους δύο γονείς του. Η ταινία καταφέρνει να βαδίσει στα όρια μεταξύ φωτεινών χρωμάτων και gothic σκηνικών, μεταξύ ρεαλισμού και μύθου  και μεταξύ συγκίνησης και κλισέ. Ωστόσο το αποτέλεσμα είναι μια ταινία που κυλάει ευχάριστα και κατά διαστήματα ξαφνιάζει και συγκινεί το θεατή.
 
   Η αρχική σκέψη ήταν  να υπάρξει μόνο ένας ηθοποιός στο ρόλο του Edward ο οποίος θα μακιγιαριζόταν αναλόγως για να είναι πειστικός και στις δύο ηλικίες. Τελικά ο Burton αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τον  Albert Finney για τον ηλικιωμένο Edward και τον Ewan McGregor για τον νεότερο. Και οι δύο ηθοποιοί απέδωσαν τους ρόλους τους με μεγάλη ειλικρίνεια και συναίσθημα. Το ίδιο συνέβη και στο ρόλο της Sandra που ερμηνεύεται από Jessica Lange και Alison Lohman. Ο Billy Crudup και η Marion Cotillard παρουσιάζονται απόλυτα ταιριαστοί σαν κινηματογραφικό ζευγάρι και η Helena Bonham Carter εμφανίζεται στο ρόλο της Jenny  αλλά και της γριάς μάγισσας με μακιγιάζ που κλέβει την παράσταση. Καλό πέρασμα από την οθόνη με μικρότερους ρόλους έχουν και οι Robert Guillaume, Danny DeVito και ο γίγαντας Matthew McGrory. Ο Danny Elfman δημιούργησε για ακόμα μια φορά ένα πολύ όμορφο soundtrack το οποίο ήταν μάλιστα υποψήφιο για όσκαρ. Στη δημιουργία της μουσικής της ταινίας συνετέλεσαν και οι Pearl Jam με το "Man of the Hour" αφού τους ζητήθηκε από τον Burton.

Charlie and the Chocolate Factory (2005)
2005 Charlie and the chocolate factory   O Charlie (Freddie Highmore) είναι το μικρότερο μέλος μιας φτωχής πλην αξιαγάπητης οικογένειας που τα βγάζει πέρα πολύ δύσκολα. Τα δύσκολα μπορούν να γίνουν ακόμα δυσκολότερα όταν ο πατέρας του (Noah Taylor)  μένει χωρίς δουλειά, καθώς ένα μηχάνημα τον αντικαθιστά στη δουλειά που έκανε. Ακριβώς απέναντι από το σπίτι του Charlie, βρίσκεται το αινιγματικό εργοστάσιο σοκολάτας του ακόμα πιο αινιγματικού Willy Wonka (Johnny Depp) που κανένας δεν έχει δει αυτοπροσώπως. Ο παππούς του Charlie (David Kelly) δούλευε παλιότερα στο εργοστάσιο αλλά πάνε χρόνια που ο Willy απέλυσε όλους τους εργαζόμενους και από τότε συνεχίζει να παράγει νόστιμες σοκολάτες με ένα τρόπο που κανείς δε γνωρίζει. Η άχρωμη ζωή του μικρού Charlie θα πάρει ξαφνικά χρώμα όταν θα μάθει ότι ο Willy προκήρυξε διαγωνισμό ο οποίος θα επιτρέψει σε πέντε υπερτυχερούς (που θα βρουν τα χρυσά εισιτήρια στις σοκολάτες του) να έχουν μια ξενάγηση στο εργοστάσιο από τον ίδιο τον Wonka. Ο Charlie έχει πραγματική πίστη και λαχτάρα να είναι μέσα στους πέντε αν και γνωρίζει ότι οι πιθανότητες επιτυχίας του είναι σχεδόν μηδαμινές, καθώς οι υπόλοιποι διεκδικητές των εισιτηρίων δεν αφήνουν το θέμα τόσο στην τύχη...
 
   Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Roald Dahl και η μεταφορά του Burton στη μεγάλη οθόνη δεν ήταν η πρώτη καθώς είχε γίνει ένα παρόμοιο εγχείρημα το 1971 με πρωταγωνιστή τον Gene Wilder και αλλαγμένο τίτλο σε “Willy Wonka and the Chocolate Factory”. Ο Burton επέλεξε για τον ρόλο του Willy τον αγαπημένο του Johnny Depp ο οποίος συναντήθηκε ξανά με τον Freddie Highmore μετά το Finding Neverland (2004). Το casting συμπεριλαμβάνει τους  Noah Taylor και Helena Bonham Carter ως κύριο και κυρία Bucket (γονείς του Charlie) και τον  David Kelly ως τον παππού του. Οι μικροί του casting ανταποκρίνονται τέλεια στους ρόλους των μικρών κακομαθημένων “τεράτων”. Έτσι  οι AnnaSophia Robb, Julia Winter, Jordan Fry και Philip Wiegratz έρχονται να συμπληρώσουν την πεντάδα των εκλεκτών. Ο Johnny Depp κλέβει την παράσταση με το μακιγιάζ και τα ρούχα του και “φρικάρει” το κοινό με την παραπάνω του προσδοκωμένου παραξενιά του χαρακτήρα του, ενώ υπήρξαν αρκετοί που υποστήριξαν ότι τα ρούχα και η ερμηνεία παραπέμπουν αρκετά στον Michael Jackson!
 
   Για ακόμη μια ταινία του Burton έγινε φοβερή δουλειά στο design και δόθηκε τεράστια προσοχή στη λεπτομέρεια με αποτέλεσμα να μην ξέρει κάποιος τι είναι αληθινό και τι ψεύτικο. Άλλωστε η υποψηφιότητα για όσκαρ κουστουμιών μαρτυρά πολλά. Οι Oompa Loompa φαίνονται να αποκτούν σάρκα και οστά, ενώ για τα γυρίσματα χρησιμοποιήθηκαν μέχρι και  πραγματικοί σκίουροι(!). Ο Danny Elfman ανέλαβε για ακόμα μια φορά και έγραψε τη μουσική της ταινίας. Η ταινία με προϋπολογισμό γύρω στα 150 εκατομμύρια δολάρια σημείωσε αξιοσημείωτη εμπορική επιτυχία με κέρδη πάνω από 470 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.

Corpse Bride (2005)
“Hey! Give me a listen you corpses of cheer
Leastles of you who still got an ear
I'll tell you a story make a skeleton cry
Of our own jubiliciously lovely corpse bride”
 
   2005 Corpse brideO Victor Van Dort (Johnny Depp), γιος μιας οικογενείας νεόπλουτων ψαράδων, περιμένει την μέρα του γάμου του η οποία φυσικά είναι κανονισμένη “σύμφωνα με το σχέδιο”. Η Victoria Everglot (Emily Watson) είναι η  κόρη των Finis (Albert Finney) και Maudeline (Joanna Lumley), ξεπεσμένων αριστοκρατών, που μόνο που έχουν να τους θυμίζει τις παλιές δόξες είναι το όνομα τους. Περιμένει και αυτή τη μέρα του γάμου της που φυσικά είναι “σύμφωνα με το σχέδιο”. Και όταν λέμε σύμφωνα με το σχέδιο, εννοούμε τους ουκ ολίγους γάμους σκοπιμότητας που γίνονταν επί βικτοριανής εποχής (η εποχή που διαδραματίζεται η ταινία) με σκοπό να ενωθούν δύο μεγάλα σόγια ή όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση να ενωθεί το κεφάλαιο με το αριστοκρατικό όνομα. Ωστόσο τα πράγματα δεν εξελίσσονται και τόσο άσχημα καθώς Victor και η Victoria φαίνονται από την αρχή να δείχνουν μια αμοιβαία συμπάθεια. Τα προβλήματα θα αρχίσουν όταν ο νεαρός και ντροπαλός Victor δε μπορεί να φέρει σε πέρας την τυπική  και βαρετή τελετουργία του μυστηρίου. Δε μπορεί να απομνημονεύσει τα λόγια του όρκου που για κάποιους φαίνεται να έχουν τεράστια σημασία αλλά μάλλον όχι για αυτόν. Καθώς προσπαθεί να διώξει το άγχος του και να προβάρει τα λόγια του περπατώντας στο δάσος και απευθυνόμενος σε ένα νοητό ακροατήριο συνειδητοποιεί πως “κάτι” ξύπνησε! Δεν είναι παρά η Emily (Helena Bonham Carter), μια νεκρή γυναίκα που φοράει ακόμα το νυφικό της (!) και κάποιος μόλις της ορκίστηκε πως θα είναι για πάντα μαζί της...
 
   Ο Burton επιστρέφει μετά από αρκετά χρόνια στο κλασικό του στυλ, για το οποίο οι περισσότεροι τον αγάπησαν και ανταμείβεται γιαυτό με υποψηφιότητα καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων. Η πρώτη του σκηνοθετική δουλειά χρησιμοποιώντας την αγαπημένη του τεχνική του stop-motion σε ταινία κανονικής διάρκειας, καθώς στο παρελθόν την έχει χρησιμοποιήσει στο Vincent που ήταν ταινία μικρού μήκους και στο Nightmare before Christmas που δεν ήταν σκηνοθέτης ο ίδιος. Αρκετά προσωπική δουλειά, καθώς όλη η ταινία όπως έγινε γνωστό γράφτηκε για την γυναίκα του Helena Bonham Carter την οποία και απολαμβάνουμε στη φωνή της Νύφης-πτώμα. Το δίλημμα του Victor να επιλέξει μεταξύ της ζωντανής Victoria και της νεκρής Emily και η τελική απόφαση του αποτελούν  το βασικό πυρήνα της ταινίας. Οι αντιθέσεις μεταξύ ζωής και θανάτου είναι διαφορετικές στο μυαλό του Burton. Οι άνθρωποι είναι ασπρόμαυροι και βαρετοί στον κόσμο των ζωντανών ενώ στον κάτω κόσμο υπάρχει πολύ περισσότερο χρώμα. Εκεί τουλάχιστον οι άνθρωποι (ή ότι έχει μείνει από αυτούς) ξέρουν να το γλεντάνε!
 
   Η ιστορία της ελληνιστί “Νεκρής Νύφης” βασίζεται σε μια Εβραϊκή παραδοσιακή ιστορία με παρόμοιο σενάριο. Ο ίδιος ο Burton μαζί με τον Carlos Grangel σχεδίασαν τους χαρακτήρες ενώ την τελική μορφή στο σενάριο έδωσαν η Caroline Thompson (για τρίτη φορά σε ταινία του Burton),  ο John August και η Pamela Pettler. Ο Danny Elfman γράφει για ακόμα μια φορά μια όμορφη μουσική και στίχους και συμμετέχει και στο ερμηνευτικό κομμάτι στο ρόλο του Bonejangles. Οι παλιοί γνώριμοι δεν τελειώνουν εδώ καθώς οι  Helena Bonham Carter, Michael Gough, Christopher Lee, Deep Roy και φυσικά Johnny Depp δε συνεργάζονται για πρώτη φορά μαζί του (και μερικοί από αυτούς ούτε τελευταία). Η ταινία δέχτηκε καλές κριτικές από την μεγάλη πλειοψηφία των κριτικών κινηματογράφου αλλά και του κόσμου που την παρακολούθησε.

   Ήταν εμπορική επιτυχία με προϋπολογισμό γύρω στα 40 εκατομμύρια και κέρδη πάνω από 110 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.

Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007)
2007 Sweeney Todd   O Benjamin Barker (Johnny Depp) επιστρέφει στο Λονδίνο μετά από δεκαπέντε χρόνια απουσίας μαζί με τον νεαρό Anthony (Jamie Campbell Bower). Κανείς δε φαίνεται να θυμάται τον  Benjamin, ούτε το τους λόγους για τους οποίους έφυγε εκτός από τον ίδιο, που δεν έχει ξεχάσει ούτε για ένα λεπτό τι του έκαναν. Το “αρπακτικό” που ακούει στο όνομα Turpin (Alan Rickman) του κατέστρεψε τη ζωή και τον έστειλε να περιπλανιέται στους ωκεανούς και μετά από δεκαπέντε χρόνια θέλει να τελειώσει τη δουλειά κρατώντας την κόρη του όμηρο μέχρι να δεχτεί να τον παντρευτεί. Μπορεί να μη σκότωσε τον ίδιο αλλά σκότωσε σχεδόν ότι ανθρώπινο είχε μέσα του. Έτσι, ο αλλαγμένος  Benjamin Barker μας ξανασυστήνεται ως Sweeney Todd που δε θα ηρεμήσει αν δε δει το αίμα των εχθρών του να βάφει τα χέρια του. Όπως λέει (ή καλύτερα τραγουδάει) και ο ίδιος: “There's a hole in the world like a great black pit, and it's filled with people who are filled with shit, and the vermin of the world inhabit it but not for long!” Σε αυτό το έργο του θα βρει άμεση συμπαράσταση από την Κυρία Lovett (Helena Bonham Carter) η οποία σχεδόν περιαυτολογεί ότι έχει τις χειρότερες πίτες στο Λονδίνο! Οι δύο τους θα έρθουν σε μια μακάβρια συμφωνία. Αναγνωρίζοντας την ηθικολογία της εποχής τους (Βικτωριανή εποχή) και το μηχανισμό της κοινωνίας τους, μιας ζούγκλας που ο ένας κατασπαράζει τον άλλον, αποφασίζουν να μη μείνουν αμέτοχοι. Ουσιαστικά αποφασίζουν να κάνουν ακριβώς το ίδιο αλλά... εντελώς κυριολεκτικά! “It's man devouring man, my dear! And who are we to deny it in here?”. Έτσι, οι πελάτες που μπαίνουν στο κουρείο του Sweeney ποτέ δε διαμαρτύρονται ποτέ για τη δουλειά του (ή τουλάχιστον δε ξαναβγαίνουν για να το κάνουν) και η  κυρία Lovett κάνει χρυσές δουλειές με τα “φρέσκα υλικά” που προμηθεύεται για τις κρεατόπιτες της... Το ερώτημα είναι μέχρι πότε θα κρατήσει όλο αυτό και αν θα δώσει αρκετό χρόνο στο  Benjamin/Sweeney για να ολοκληρώσει το σχέδιο του.
 
   Το αρχικό σενάριο βασίζεται στο μιούζικαλ του Stephen Sondheim και του Hugh Wheeler γραμμένο το 1979. Ο άγνωστος τότε Burton το είχε παρακολουθήσει τρία συνεχόμενα βράδια καθώς τον είχε συναρπάσει. Στα τέλη τις δεκαετίας του 80 είχε δείξει κάποιο ενδιαφέρον να αναλάβει την μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ο John Logan έγραψε το κινηματογραφικό σενάριο και ο Burton σκηνοθέτησε μια ταινία που παντρεύει gothic,  σκηνικά Βικτοριανής εποχής, μιούζικαλ και θρίλερ απόλυτα πετυχημένα. Τα υποψήφια για όσκαρ κοστούμια και τα καταπληκτικά σκηνικά δεν αφήνουν το θεατή να σκεφτεί πως όλα αυτά βρίσκονται σε ένα στούντιο και η οσκαρική καλλιτεχνική διεύθυνση χρυσώνει το χάπι του καταπληκτικού design για ακόμα μια ταινία του Burton.  Όπως δήλωσε o σκηνοθέτης, δεν ήθελε να κάνει ένα κλασικό μιούζικαλ και γιαυτό μειώθηκε η διάρκεια κάποιων κομματιών ή και κάποια άλλα κόπηκαν τελείως ώστε να είναι συνοδευτικά της έντασης όταν τα απαιτούσε η ταινία. Ωστόσο, παρά τις αλλαγές που έγιναν και στον τομέα του σεναρίου ο ίδιος ο Stephen Sondheim δήλωσε απόλυτα εντυπωσιασμένος από τη μεταφορά του μιούζικαλ στην μεγάλη οθόνη.
 
   Ο Johnny Depp είναι μια ευχάριστη έκπληξη στην ταινία με τις πολύ συναισθηματικές και ακριβείς ερμηνείες του στα τραγούδια (υποψήφιος για όσκαρ πρώτου αντρικού ρόλου) και η Helena Bonham Carter κρατάει τα ψηλά standard της ως σταθερή αξία. Οι κακοί Alan Rickman ως δικαστής και Timothy Spall ως Beadle , ο Jamie Campbell Bower ως  Anthony, η Jayne Wisener ως κόρη του Todd και η Laura Michelle Kelly ως γυναίκα του, ο γνωστός “Borat” Sacha Baron Cohen ως ανταγωνιστής κουρέας Pirelli και ο πιτσιρικάς Ed Sanders όλοι τους δίνουν αξιοπρόσεχτες ερμηνείες και κρατάνε το ενδιαφέρον του θεατή ζωντανό σε όλη τη διάρκεια της ταινίας. Ο Danny Elfman, δεν έγραψε μουσική για αυτή την ταινία για δεύτερη φορά από την αρχή της συνεργασίας τους μετά το Ed Wood. Η ταινία δέχτηκε αρκετά καλές κριτικές μετά την κυκλοφορία της και είχε σχετική εμπορική επιτυχία με budget 50 εκατομμυρίων και έσοδα πάνω από 150 εκατομμύρια δολάρια.

Γιώργος Ρίσκας