Slideshow κείμενα

loogoo

Stephen King - 10 Άγνωστες Πτυχές

stephenking 10ptyxes2 copy

 

king4   Το όνομά του, Στίβεν Έντγουιν Κινγκ (Stephen Edwin King). Γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου του 1947, στο πολυαγαπημένο του Πόρτλαντ, στο Μέιν (το οποίο τιμά συχνά σε αναφορές στα βιβλία του). Πρόκειται για έναν από τους πιο αγαπημένους εν ζωή συγγραφείς, με περισσότερα από 40 μυθιστορήματα και 200 διηγήματα στο ενεργητικό του.
 
   Μεστή γραφή με μοναδική χροιά, ανεξάντλητη φαντασία, έξυπνο χιούμορ, αγάπη στις ανατροπές και μια απαράμιλλη χρήση φόβητρων που μπορούν να εκλωβίσουν συναισθηματικά κάθε είδος αναγνωστικού κοινού. Χωρίς αμφιβολία, όποιος διαβάσει βιβλίο του, συνήθως «κολλάει» το μικρόβιο του θαυμασμού, καταλήγει σε συλλογές γραπτών του και διαφημίζει σε όλους πόσο ασύλληπτα καλός συγγραφέας τρόμου είναι. Για τους πολλούς θαυμαστές λοιπόν του Στίβεν Κίνγκ, ιδού ένα αφιέρωμα με 10 στοιχεία που ίσως δεν γνωρίζετε αλλά θα έπρεπε, αν θέλετε να κρατάτε επάξια τον τίτλο “Stephen King Fans”.

1. To μήλο κάτω από τη μηλιά;
king14   Επτά χρονών ήταν ο μικρός Στίβεν όταν έγραψε τις πρώτες του ιστορίες. Στα 13 του χρόνια όμως συνέβη κάτι που τον σημάδεψε και του «χάραξε την πορεία» καθοριστικά. Όπως εξομολογείται στο αυτοβιογραφικό του βιβλίου "Οn Writing" («Περί της συγγραφής»), ο 13χρονος Στίβεν βρήκε μια ξεχασμένη κούτα γεμάτη από ανολοκλήρωτα κείμενα του πατέρα του, με περιεχόμενο τον τρόμο και την επιστημονική φαντασία – σημειώστε εδώ ότι ο μπαμπάς του εγκατέλειψε την οικογένειά του όταν ο Κίνγκ ήταν μόλις 2 ετών. Η μοίρα παίζει παιχνίδια και στήνει καταστάσεις, βάζοντάς τον να ανακαλύψει έναν τέτοιο θησαυρό, που τον έπεισε να μην αφήσει το ταλέντο του ανεκμετάλλευτο. Ο Κίνγκ συνέχισε να γράφει με περισσότερο πάθος, ώσπου σε ηλικία δεκαεννιά ετών εξέδωσε την πρώτη του ιστορία στο περιοδικό "Comics Review" με το διόλου τυχαίο τίτλο "I was a Teenager Grave Robber" .

2. Από καθηγητής Αγγλικών, σιδερωτής και από κει.. ο απόλυτος Μάστερ του τρόμου!
   Απόφοιτος αγγλικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μέιν, ο κύριος Κίνγκ – σημείο συνάντησής του μάλιστα με τη μέλλουσα γυναίκα του Ταμπίτα (Tabitha). Μόλις πήρε το πτυχίο του, ξεκίνησε την καριέρα του καθηγητή αγγλικών στο Χάμπτον (Hampton) του Μέιν με αρκετά χαμηλό όμως εισόδημα για να συντηρήσει επαρκώς την οικογένειά του. Έτσι, αποφάσισε να αναλάβει και δεύτερη δουλειά, βραδινή, ως σιδερωτής σε κατάστημα με πλυντήρια. Η προϋπηρεσία του, τον γέμισε με εικόνες που μέσω της αχαλίνωτης φαντασίας του εξέλιξε σε σκηνικά απελπισίας και τρόμου. Από τις εμπειρίες του αυτές μπορούμε να εντοπίσουμε ερεθίσματα για τη συγγραφή ιστοριών όπως το «Μάγκανο» και η «Νυχτερινή Βάρδια», αλλά και «Άφετε τα παιδιά». Πού να φανταζόταν ότι στο μέλλον θα μετρούσε εκατομμύρια από το συγγραφικό του ταλέντο!
 
3. «Δίπλα από ένα σπουδαίο άντρα, βρίσκεται μια σπουδαία γυναίκα»: Ισχύει!
king9   Το ξέρετε ότι χρωστάμε πολλά στη διορατική σύζυγο του Κίνγκ; Ότι αν δεν ήταν εκείνη, μπορεί και να μην διαμορφωνόταν η καριέρα του συγγραφέα όπως έχει χαραχτεί μέχρι σήμερα;

   Πάμε αρκετά χρόνια πίσω, με τον Κίνγκ να γράφει το μυθιστόρημά του "Κάρι" (Carrie) σε ένα ενοικιασμένο τροχόσπιτο. Όταν αρχίζει να το διαβάζει όμως, αποφάσιζει ότι δεν είναι αρκετά καλό και το πετάει στο σκουπιδοντενεκέ. Εκεί ανατρέπει τα δεδομένα η Ταμπίτα, που το σώζει από τα σκουπίδια, το διαβάζει και τον προτρέπει να το ολοκληρώσει.
 
   Ο Κίνγκ πράττει πολύ σοφά και την ακούει. Η συνέχεια τον εκτοξεύει στα ουράνια, καθώς το 1973 ο εκδοτικός οίκος Doubleday δέχεται την ιστορία του. Αργότερα η "New American Library" αποκτάει τα δικαιώματα βιβλίου τσέπης για το ποσό των 400.000 δολαρίων! Η στιγμή να παρατήσει την εκπαίδευση αγγλικών και να αρχίσει επίσημα τη «διδασκαλία» τρόμου και φρίκης έχει έρθει! Η συγγραφή του αποφέρει σε αυτόν χρηματικά ποσά πάνω από κάθε φαντασία και σε εμάς στιγμές αξέχαστης ανάγνωσης!
 
4. Ο Στίβεν Κίνγκ, ο Ρίτσαρντ Μπάχμαν και τα παιχνίδια της μοίρας!
king12   Τόσο μεγάλη ήταν η επιτυχία των Carrie, Salem's Lot και The Shining, που ο Στίβεν Κίνγκ αποφάσισε να κάνει ένα κόλπο. Αφενός για να μην πλημμυρίσει η αγορά του βιβλίου με το όνομά του, αφετέρου για να τεστάρει κατά πόσο προτιμούν τα έργα του για το περιοχέμενό τους και όχι για την υπογραφή τους, κυκλοφόρησε ορισμένα βιβλία με το ψευδώνυμο Ρίτσαρντ Μπάχμαν.

   Οι πωλήσεις τους πήγαν πολύ καλά, αλλά η μοίρα για άλλη μια φορά του επεφύλασσε ένα μικρό παιχνίδι, φυσικά κερδοφόρο. Από λάθος του, ο εκδοτικός οίκος NAL, προσέθεσε στα πνευματικά δικαιώματα του βιβλίου “Rage”, το αληθινό όνομα του Κίνγκ. Αυτό το πρόσεξε ένας βιβλιοπώλης, ονόματι Stephen Brown και το μυστικό ξεσκεπάστηκε! Μόλις μαθεύτηκε ότι ο συγγραφέας των μυθιστορημάτων "Η οργή" (Rage) - 1977, "Η μακριά πορεία" (The Long Walk) - 1979, "Έργα οδοποΐας" (Road Works) - 1981, "Ο δρομέας" (The Running Man) – 1982,  "Αδύνατος" (Thinner) - 1984 και "Οι ρυθμιστές" (The Regulators) – 1996, είναι όχι κάποιος Μπάχμαν αλλά ο Στίβεν Κίνγκ, οι πωλήσεις τους έσπασαν κάθε ρεκόρ αντιτύπων. Ενδεικτικά αναφέρω το μυθιστόρημα "Αδυναμία" (Thinner), το οποίο  πούλησε με υπογραφή Μπάχμαν 28.000 αντίτυπα και μόλις μαθεύτηκε η χρήση ψευδωνύμου, πούλησε τα δεκαπλάσια (280.000 αντίτυπα).

   Μετά την αποκάλυψη του «κόλπου», ο Κινγκ άφησε τον Ρίτσαρντ Μπάχμαν να πεθάνει δημόσια από 'ψευδωνυμικό καρκίνο!
 
king135. Οι απειλές για αντιγραφή και η επιρροή τους στις ιστορίες του.
   Είναι εύλογο, όταν ταλέντο και ικανότητες σαν του Στίβεν Κίνγκ έρχονται στην επιφάνεια, να παρουσιάζονται αντιδράσεις. Ο λόγος για ορισμένους οπαδούς που είχαν σκοπό να δημιουργήσουν προβλήματα στο συγγραφέα, όπως ο Mark David Chapman το 1979, η Anne Hiltner το 1991 (τον κατηγορούσε για αντιγραφή), ή ακόμα χειρότερα ο Eric Keene, ο οποίος διέρηξε στο σπίτι του και απείλησε τη γυναίκα του Κινγκ, Ταμπίτα.

   Αυτές οι συμπεριφορές αποτέλεσαν τροφή για σενάρια, κάτι που επιβεβαιώνουν οι ανατριχιαστικές ιστορίες του "Μίζερι", "Το μυστικό παράθυρο, ο μυστικός κήπος", "Λανγκολίερς", "Η Ιστορία Της Λίζι", στις οποίες γίνεται φανερός ο φόβος του συγγραφέα για παρόμοιες ακρότητες.
 
6. Αλκοόλ, ναρκωτικά και λοιπές εξαρτήσεις.
   Μια άσχημη σελίδα στη ζωή του Στίβεν Κίνγκ, με αρχή το 1985 αποτέλεσε η εξάρτησή του από το ποτό και από ναρκωτικά όπως η κοκαϊνη και λοιπά αναβολικά. Ευτυχώς, με τη βοήθεια ειδικών θεραπειών και τη συντροφιά της οικογένειάς του και των φίλων του, κατάφερε στις αρχές του 1990 να δώσει τέλος σε αυτό τον εφιάλτη.

   Συγκεκριμένα, η σύζυγός του, τον «ανάγκασε» να επαναπροσδιορίσει τη ζωή του, εκθέτοντάς τον σε όλους τους φίλους και συγγενείς του που είχε καλέσει μια μέρα, αποκαλύπτοντάς τους ότι είναι εξαρτημένος από ναρκωτικές ουσίες. Έτσι βίαια αλλά αποτελεσματικά, ο Κίνγκ έβγαλε από τις συνήθειές του τις επικίνδυνες ουσίες και αφοσιώθηκε στην παραγωγή φανταστικών ιδεών.
 
7.  «Τα βαμπίρ της νέας γενιάς είναι Toy – boys».
king7   Αλήθεια, ποια είναι η γνώμη του συγγραφέα του θρυλικού «Σάλεμς Λοτ» για τους βρικόλακες που παρελαύνουν από τη μεγάλη οθόνη τα τελευταία χρόνια; Όπως δήλωσε στη Daily Beast, είναι τουλάχιστον απογοητευμένος: «Να πώς δεν πρέπει να είναι οι βρικόλακες-χλωμοί ντεντέκτιβ που πίνουν Bloody Mary και δουλεύουν μόνο νύχτα, ερωτοχτυπημένοι gentlemen, ανορεξικά έφηβα κορίτσια, boy-toys με μεγάλα μάτια, που θες να τα κρατήσεις σπίτι σαν κατοικίδια».
 
   Είναι λογικό ο «μπαμπάς» των πιο ανατριχιαστικών απέθαντων πλασμάτων να ξεκαθαρίζει πως «κάτι πάει στραβά» στη μοντέρνα προβολή τους. Ως «Κυνηγοί» και μόνο θα έπρεπε να παρουσιάζονται, αναζητώντας αίμα απειλητικά, όπως σκιαγραφώνται άλλωστε στις εφιαλτικές ιστορίες του, που ακόμα και η περιγραφή ενός γρατζουνίσματος στο τζάμι, είναι ικανή για πολυάριθμες νύχτες αϋπνίας.
 
8. Ο Κίνγκ δε μένει μόνο στο γράψιμο!
   Είτε για να βάλει την πινελιά του αυτοπροσώπως, είτε για να «πειράξει» λίγο το κοινό του, ή για να προσθέσει μια ανατροπή ακόμα, ο Στίβεν Κίνγκ συνηθίζει να εμφανίζεται στις ταινίες του ως ηθοποιός με μικρούς ρόλους. Για τους fans του Κίνγκ, κάτι τέτοιο αποτελεί αφορμή απροσδόκητης ευχαρίστησης, σαν μια ειδική έκπληξη μόνο για αυτούς! Παρακάτω σημειώνονται μερικοί από τους ρόλους του Στίβεν Κίνγκ στη μεγάλη οθόνη:
 
"Truck Driver" – ρόλος: Jordy Verdill.
"Creepshow" – ρόλος: οδηγός νταλίκας.
"Maximum Overdrive" – ρόλος: οξύθυμος τύπος που βρίζει πάνω από ένα αυτόματο μηχάνημα.
"Pet Sematary" – ρόλος: παπάς.
"Golden Years"- ρόλος: οδηγός λεωφορείου
"Νυχτοβάτες"- ρόλος: καθαριστής νεκροταφείου
"Κοράκι” – ρόλος: συνοριοφύλακας.
"Langoliers" – ρόλος: πρόεδρος Tom Holby.
"Αδυναμία" – ρόλος: φαρμακοποιός.
"Η Λάμψη" – ρόλος: οργανοπαίκτης.
"Καταιγίδα του Αιώνα" – ρόλος: παρουσία σε διαφημιστικό σποτ.
"Rose Red" – ρόλος: πιτσαδόρος.
"Kingdom Hospital" – ρόλος: Johnny B. Goode.

   Να θυμίσουμε ότι τέτοια μικρά περάσματα από τις ταινίες του έκανε και ο μεγάλος Χίτσκοκ! Αξίζει να σημειωθεί πως σε κάθε του ρόλο, πίσω από το προσωπείο της υποκριτικής, μπορούμε να διακρίνουμε ένα κεκαλυμένο μειδίαμα του φαρσέρ του τρόμου, που ψιθυρίζει «σας την έφερα» με τόσο αγαπημένο τρόπο!
 
9. «Όταν γράφω, ακούω metal».
king11   Αλήθεια, πώς εμπνέεται το πολύπλευρο μυαλό του; Ακούγοντας μουσική και μάλιστα συγκροτήματα όπως AC/DC, Guns n' Roses και Metallica. Σε συνέντευξή του (στο Atlantic) έχει δηλώσει, “δουλεύω ακούγοντας μουσική στη διαπασών. Προτιμώ τη χέβι μέταλ και το χαρντ ροκ. Από αυτές τις μουσικές εμπνέομαι τις ιστορίες μου”. Ειδικά ξεχωρίζει το συγκρότημα Anthrax, το οποίο ακούει κατά την επεξεργασία των βιβλίων του.

   Η μουσική άλλωστε αποτελεί σημαντικό στοιχείο στη ζωή του, όπως αντιλαμβανόμαστε από τα εκρηκτικά soundtracks που ντύνουν τις ταινίες του.

10. Μετρ του τρόμου. Ένας τίτλος με υπόσταση.
   Ο Στίβεν Κίνγκ δεν κέρδισε τον τίτλο του βασιλιά της φρίκης τυχαία. Η απήχησή του είναι αναγνωρισμένη σε παγκόσμιο επίπεδο και μετριέται με βραβεία, τίτλους και εκατομμύρια fans ανά τον κόσμο. Το ανεξάντλητο ταλέντο του έχει εκτιμηθεί επανειλημμένα από φορείς πολιτισμού που θεώρησαν αναγκαίο να τον τιμήσουν ξανά και ξανά. Παρακάτω, σημειώνονται οι τιμητικές διακρίσεις του συγγραφέα φαινόμενο:
 
1980 - World Fantasy Award της World Fantasy Convention: στην κατηγορία "Καλύτερη νουβέλα φαντασίας" για την ιστορία του "The Reach" από τη συλλογή διηγημάτων "Skeleton Crew".
1981 - Best Book for young adults (Καλύτερο βιβλίο για νέους ενήλικες) της American Library Association: για το βιβλίο του "Δύναμη πυρός" (Firestarter) του 1980.
1981 - Alumni Career Award του Πανεπιστημίου του Μέιν στο Ορόνο: ο 'Καλύτερος φανταστικός συγγραφέας της χρονιάς' από το περιοδικό 'US-Magazine'.
1982 - Hugo Award - Science Fiction Achievement Award, βραβείο αναγνωστών  στην κατηγορία "Καλύτερο βιβλίο μη φανταστικό", για το ερευνητικό βιβλίο του" (Dance Macabre) του 1981.
1982 - Locus Award του αμερικάνικου περιοδικού 'Locus Magazine': βραβείο αναγνωστών για λογοτεχνία επιστημονικής φαντασίας και φαντασίας στην κατηγορία "Καλύτερο βιβλίο μη φανταστικό" (Best Non Fiction/Related/Reference Book), επίσης για το ερευνητικό βιβλίο του" (Dance Macabre) του 1981.
1986 - Golden Pen Award από την Young Adult Advisory Committee της δημοτικής βιβλιοθήκης του Spokane (Spokane Public Library).
1986 - Locus Award του αμερικάνικου περιοδικού 'Locus Magazine' στην κατηγορία "Συλλογές" για τη συλλογή μικρών ιστοριών "Skeleton Crew".
1987 - Bram Stoker Award της Horror Writers Association (Ένωση Συγγραφέων Τρόμου) στην κατηγορία "Καλύτερη νουβέλα" για το βιβλίο του "Μίζερυ" (Misery) του 1987.
1990 - Bram Stoker Award της Horror Writers Association (Ένωση Συγγραφέων Τρόμου) στην κατηγορία "Καλύτερη συλλογή" για τη συλλογή του νουβελών "Four Past Midnight” του 1987.
1994 - Βραβρείο αγγλόφωνης λογοτεχνίας O. Henry Award στην κατηγορία "Καλύτερη αμερικάνικη ιστορία μικρού μήκους" για την ιστορία του "Ο άνδρας με το μαύρο κουστούμι" (The Man in the Black Suit) από τις συλλογές "Six Stories" και "Everything's Eventual".
1994 - World Fantasy Award της World Fantasy Convention (Συνάντηση επαγγελματιών, συλλεκτών και άλλων ενδιαφερόμενων στο χώρο του σκοτεινής και ελαφριάς φαντασίας στη τέχνη και λογοτεχνία) στην κατηγορία "Καλύτερη νουβέλα φαντασίας" για την ιστορία του "Ο άνδρας με το μαύρο κουστούμι" (The Man in the Black Suit) από τις συλλογές "Six Stories" και "Everything's Eventual".
1995 - Bram Stoker Award της Horror Writers Association (Ένωση Συγγραφέων Τρόμου) στην κατηγορία "Καλύτερη ιστορία μικρού μήκους" για την ιστορία του "Πρωινό στο Γκόθαμ καφέ" (Lunch at the Gotham Cafe) από τη συλλογή του "Everything's Eventual".
1996 - Bram Stoker Award της Horror Writers Association (Ένωση Συγγραφέων Τρόμου) στην κατηγορία "Καλύτερο μυθιστόρημα τρόμου" για το βιβλίο του "Το πράσινο μίλι" (The Green Mile) του 1996.
1996 - 9th. Annual Collectors Award στην κατηγορία "Καλύτερη αξιοσύλλεκτη μονοκόμματη έκδοση" επίσης για το βιβλίο του "Το πράσινο μίλι" (The Green Mile) του 1996.
1997 - Locus Award του αμερικάνικου περιοδικού 'Locus Magazine' στην κατηγορία "Καλύτερο μυθιστόρημα τρόμου" για το βιβλίο του "Ντεσπερέσιον" (Desperation) του 1997.
1999 - Bram Stoker Award της Horror Writers Association (Ένωση Συγγραφέων Τρόμου) στην κατηγορία "Καλύτερο μυθιστόρημα τρόμου" για το βιβλίο του "Σάκος με κόκκαλα" (Bag of Bones) του 1998.
1999 - Locus Award του αμερικάνικου περιοδικού 'Locus Magazine' στην κατηγορία "Καλύτερο μυθιστόρημα τρόμου" επίσης για το βιβλίο του "Σάκος με κόκκαλα" (Bag of Bones) του 1998.
2001 - Locus Award του αμερικάνικου περιοδικού 'Locus Magazine' στην κατηγορία "Καλύτερο βιβλίο μη φανταστικό" (Best Non Fiction/Related/Reference Book) για το βιβλίο του "On Writing".
Μέχρι σήμερα εξακολουθεί να τιμείται με βραβεία British Fantasy Award, Nebula Award, Bram Stoker Award, O. Henry Award, Locus Award και το Deutscher Phantastik-Preis (γερμανικό βραβείο φαντασίας) κ.α..

   Στίβεν Κίνγκ είναι αυτός. Δύσκολα να βάλω επίλογο σε μια τέτοια προσωπικότητα. Η φαντασία του και οι ικανότητές του σπάνε σε τέτοιο βαθμό τα φράγματα ενός συμβατικού συγγραφέα, που δε μου μένει παρά να παραθέσω μια προτροπή του: «Πιάστε το χέρι μου. Ξεκινάμε. Εγώ ξέρω το δρόμο. Εσείς απλά κρατηθείτε γερά... και πιστέψτε».
 
Βασιλική Φατούρου
 
stephenking 10tainies
stephenking 10dihghmata3 copy
king6