Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με τους Womb Of Maggots

 
   Είναι ο Γιάννης. Ο τραγουδιστής των Womb Of Maggots. Νικητής της ζωής και ζωντανό παράδειγμα για όλους εκείνους που σκέφτονται, έστω και προ στιγμήν, να τα παρατήσουν. Κοίταξε τον καρκίνο κατάματα, το νίκησε και δεν κοίταξε πίσω. Και ο καρκίνος το δάγκωσε το Γιάννη. Του άφησε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, που κάποια στιγμή βγήκε στην επιφάνεια. Όχι γιατί το επεδίωξε ο Γιάννης, αλλά γιατί όλοι οι υπόλοιποι ευαισθητοποιήθηκαν. Την Πέμπτη 11 Απριλίου, θα είμαστε στο Remedy για να ακούσουμε και να δούμε όλους εκείνους που τους άγγιξε ο νικητής της ζωής. Το λιγότερο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να αναφερθούμε και εμείς σε αυτή την εκδήλωση και να μιλήσουμε με το Γιάννη. Για το θέμα του, για τη μπάντα του, για το μέλλον. Ξέρετε, ο Wim Wenders είχε πει κάποτε «Μην πάτε σε ψυχoθεραπείες. Πάτε αγοράστε κάνα δίσκο»! Εμείς θα το αλλάξουμε λιγάκι και μάλιστα δικαιωματικά. «Μην πάτε σε ψυχιάτρους αν αισθάνεστε άσχημα ή στα κάτω σας. Πάτε μιλήστε με το Γιάννη»!
 
womb1954

Να μιλήσουμε για το LiVE που έρχεται στις ένδεκα του μηνός;
Ναι. Γίνεται στο Remedy Live Stage… Θα είμαστε εμείς, θα υπάρχει guest από το Σάκη Τόλη των Rotting Christ, θα είναι οι Poem, θα είναι οι Acid Death και θα υπάρχει και ένα acoustic session/performance από τον Jon Voyager των Need και τη Maxi Nil των Jaded Star.

Πολύς και καλός κόσμος, έτσι;
Ναι, ναι! Και όλο αυτό το στηρίζει το Metal Hammer.

Και όλα αυτά επειδή το ελληνικό κράτος κωφεύει…
Κοίτα… Καμία σχέση με αυτό που έδινε πριν από ένδεκα και παραπάνω χρόνια, με ασφάλεια, με αυτά που δίνει. Και σε σχέση με τα μέταλλα, τις εξαρθρώσεις και το μηχάνημα και στην τελική το προσθετικό μέλος, για να γίνει η παραγγελία από την Autopod, η οποία είναι η μοναδική εταιρεία στην Ευρώπη σε αυτό και βρίσκεται στη Γερμανία, θέλει μπροστάντζα 12.000 Ευρώ. Εγώ ζω στην ουσία με μία σύνταξη, μ’ αρέσει δεν μ’ αρέσει, μπορώ δεν μπορώ… Τα καταφέρνω. Τι να σου πω… Το κράτος πάντα ήταν προβληματικό στην Ελλάδα, όσον αφορά τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Και δεν σταματάει εκεί, έτσι;
 
womb1952

Ναι, σαφώς! Και το ίδιο κράτος δαπάνησε ένα σκασμό λεφτά για άτομα «με αναπηρία», επειδή ήταν, λέει, μελαγχολικά… και τους έβγαλε 67% αναπηρία….
Για πολλά χρόνια είχα αυτό το 67%. Κάθε τρία χρόνια περνούσα από επιτροπή. Λες και βρήκα τον τρόπο και έβγαλα καινούργιο αριστερό πόδι. Κάθε τρία χρόνια πέρναγα από πρωτοβάθμια επιτροπή, να με «ελέγξει»… Κάποια στιγμή με κόψανε κιόλας! Πέρασα από δευτεροβάθμια επιτροπή… για το πρόβλημα που έχω… Τι να πω… Πρέπει να έχει γίνει 80%. Δεν υπάρχει αύξηση στο βοήθημα που παίρνω. (σ.σ. Κάπου εκεί ειπώθηκαν κι άλλα πράγματα, που έχουν να κάνουν με το ελληνικό κράτος και τις παράλογες κρίσεις του για ανθρώπους που αντιμετωπίζουν όλα αυτά που αντιμετωπίζει και ο Γιάννης. Με τη σύμφωνη γνώμη του συνεντευξιαζόμενου, προχωρήσαμε και είπαμε να εστιάσουμε στη μπάντα του)

Δισκογραφική παρουσία, δυναμική παρουσία στη σκηνή και πολλά χρόνια στο χώρο, σωστά;
Αν πιάσω demo, κασέτες και λοιπά, είμαστε στο χώρο είκοσι χρόνια. Όσον αφορά τις επίσημες δουλειές, το πρώτο μας άλμπουμ, “Life Odium”, βγήκε το 2002. Το 2016 βγήκε το “Decay Of Humanity”.
 

Κι από κει και πέρα, το πλάνο σας τι λέει;
Καλά πάμε. Το θετικό της υπόθεσης είναι ότι όλο αυτό τον καιρό, από το 2015, που έγινε η αλλαγή στη μπάντα, που παίζουμε πλέον Brutal Death Metal, πιστεύω πως ο κόσμος μας έχει αποδεχθεί καλύτερα, σε σχέση με το πρώτο άλμπουμ. Τότε είχαμε και Progressive και Industrial και Electro και Thrash και Death Metal… Τώρα έχουμε ταυτότητα, αν χρειάζεται να βάζουμε «ταμπέλες» και το καλοκαίρι, που θα παίξουμε σε κάποια φεστιβάλ, έχουμε και καλές θέσεις, δηλαδή… μας έχουν αποδεχθεί πλέον. Και το επόμενο άλμπουμ θα είναι πάνω εκεί, αλλά και πιο ακραίο.

Για πότε προγραμματίζετε την επόμενη δουλειά;
Λέμε από Σεπτέμβριο. Να μπούμε στο στούντιο, να γράψουμε δύο κομμάτια, τα οποία σκεπτόμαστε να τα κυκλοφορήσουμε σε βινύλιο και να ολοκληρώσουμε και το επόμενο άλμπουμ, βρίσκοντας και μια νέα δισκογραφική ή θα συνεργαστούμε με αυτή που έχουμε. Θέλω να πιστεύω πως μέχρι τέλος του ’19 θα το έχουμε στα χέρια μας.

Να υποθέσω λοιπόν ότι οι ιδέες, τα κομμάτια, είναι έτοιμα και πρέπει να μπείτε να τα δουλέψετε…
Υπάρχουν διάφορα σημεία των κομματιών. Το θέμα είναι να δεθούν μεταξύ τους και να δούμε στην ουσία τι θα βγει. Γιατί ο καθένας μας έχει το δικό του ρόλο μέσα στα κομμάτια, έτσι; Για παράδειγμα… εγώ τραγουδάω. Ο τρόπος που τραγουδάω, με τα growls κι όλα αυτά, κατά κάποιο τρόπο αυτό είναι ένα εφέ μέσα στη μουσική. Δεν είναι ότι είμαι ο τραγουδιστής που έχει η μπάντα. Είμαι εκείνος που κάνει κάποιο ακραίο εφέ. Οπότε όλο αυτό πρέπει να δεθεί με κάποιο τρόπο. Είμαστε τέσσερις άνθρωποι στη μπάντα. Πρέπει να δέσουμε, ο καθένας μας και όλοι μαζί, τα μέρη μας.
 
womb1956

Προηγουμένως μου είπες ότι έχετε ήδη κλείσει σε κάποια φεστιβάλ γι’ αυτό το καλοκαίρι…
Πέμπτη 11 Απριλίου στο Remedy. 12 Απριλίου θα είμαστε στην Καστοριά, στο Lake Metal Festival. Μάλλον θα ταξιδέψουμε βράδυ, κατευθείαν μετά το Live. 5 Ιουλίου παίζουμε στο DeathFest στο Λονδίνο. 19 και 20 Ιουλίου παίζουμε σε Τσεχία και Σλοβακία. Μιλάμε για δύο πολύ μεγάλα φεστιβάλ, με πενήντα πέντε – εξήντα μπάντες συμμετοχή και πολύ μεγάλα ονόματα… Εγώ χαίρομαι από πέρσι, όταν μάθαμε ότι θα μπούμε.

Και είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι θα παίξετε έξω… Λειτουργείτε όχι απλά σαν «μία μπάντα», αλλά σαν πρεσβευτές της Ελλάδας στο εξωτερικό.
Δεν ξέρω αν μπορούμε να έχουμε ένα τόσο μεγάλο αξίωμα… Το προσπαθούμε όμως. Δεν θεωρώ ότι είμαστε η κατάλληλη μπάντα για να το κάνει αυτό. Υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα ονόματα, που το έχουν αποδείξει πολλά χρόνια. Εμείς απλά αγαπάμε αυτό που κάνουμε. Στηρίζουμε τη μουσική που ακούμε και στην ουσία παίζουμε αυτό που αγαπήσαμε πιο πολύ. Βλέπεις, είχα προβλήματα, είχα το πρόβλημα όταν διαγνώστηκα με καρκίνο… χρειάστηκε να ακρωτηριαστώ… αλλά δεν το έβαλα κάτω! Τρέχω από δω κι από κει. Τρέχω για κάτι που αγαπώ.

Η αγάπη σου για τη μουσική… Αυτή είναι η κινητήρια δύναμη; Αυτό είναι που σε κάνει να δημιουργείς;
Καλώς ή κακώς, άκουγα μουσική από πολύ μικρός. Είναι ένα πάθος που έχω. Αρρώστια ίσως; Ναι, αρρώστια… Ό,τι κι αν μου συνέβη στη ζωή, ποτέ δεν σταμάτησα να ακούω μουσική. Και πολλές φορές που ένιωσα μόνος μου, που είχα όλη αυτή τη μαυρίλα μέσα μου, γύρω μου, για τα προβλήματά μου, η μουσική με ησύχαζε. Θέλω να πιστεύω ότι όσο θα είμαι όρθιος και όσο θα μου επιτρέπουν οι φωνητικές μου χορδές, εγώ θα βρίσκομαι πάνω σε μια σκηνή. Ό,τι κι αν είναι αυτό. Θα ‘ναι Death Metal; Δεν ξέρω… οτιδήποτε πάνω στη μουσική… Προφανώς ένα project, κάτι που σκέφτομαι χρόνια; Και να το υλοποιήσω αργότερα; Ό,τι κι αν γίνει, πιστεύω ότι θα είμαι μέχρι τελευταίας στιγμής πάνω στο σανίδι. Δεν θα με γονατίσει τίποτα, όπως δεν με γονάτισε τόσα χρόνια. Πιστεύω πως ο καρκίνος ήταν ένας γερός αντίπαλος, που ναι μεν νίκησα, αλλά μου άφησε τα σημάδια του… δεν μπορώ να κλειστώ μέσα σ’ ένα σπίτι. Και τις παρέες μου έχω και θα βγω έξω και με τη μπάντα – κυρίως – ξεσπάω! Άλλοι άνθρωποι – και μιλάμε για το 2019 – ξεσπάνε στη γυναίκα τους ή στα παιδιά τους! Γενικά είμαι πολύ ήρεμος άνθρωπος. Αλλά μαζεύονται πράγματα… κυρίως αυτά που βλέπεις, αυτά που αντιμετωπίζεις… Μαζεύονται πράγματα που σε ενοχλούν. Από πού να ξεκινήσω; Από τα πεζοδρόμια στην Αθήνα, που είναι σκατά, και έχω σκοτωθεί κατά καιρούς; Για να ξαναγυρίσω σ’ αυτό που έλεγα πιο πάνω, εγώ ξεσπάω στις πρόβες… οι πρόβες είναι λίγο πιο χύμα και μετά βγαίνουμε στο Live και δείχνουμε τι είμαστε. Και οι στίχοι μου… επειδή κάποιοι μπορεί να θεωρούν ότι οι στίχοι είναι σε στυλ «Μαχαιρώνω-σφάζω-βιάζω»… δεν ξέρω και γω τι… οι στίχοι μου είναι καθαρά πράγματα της καθημερινότητάς μου. Είναι θέματα κοινωνικά. Πώς αντιλαμβάνομαι εγώ γύρω μου τον κόσμο. Τι απόρριψη έχω φάω από τον κόσμο για το πρόβλημα που έχω και πολλά άλλα. Οι στίχοι μου είναι οι προβληματισμοί μου. Δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι, στην πρόβα ή στο Live και να μην το νιώθω… Δεν θα μπορούσα να γράψω ένα τραγούδι που να περιέχει λουλούδια… Ή αγάπες… Και χωρίς να λέω ότι δεν είμαι συναισθηματικός τύπος. Απλά δεν μου βγαίνει αυτό. Τι να γράψω δηλαδή; «Πάρτα, κακό λουλούδι, πάρτα»; (πολλά γέλια) Προσπαθώ να γράψω, υπάρχει μεν ένα hateful ύφος, δεν έχω όμως πουθενά ύβρεις. Λες το πρόβλημά σου χωρίς να βρίσεις κάποιον.

Κώστας Κούλης
 

Συνεντεύξεις

Facebook Comments