Συνεντεύξεις

loogoo

Συνέντευξη με τη Σοφία Αρβανίτη

 
   Μπήκε στη ζωή μας από την τηλεόραση που έπαιζε συνέχεια το βίντεο για το τραγούδι της. Κι αν το σοκολατί σαν χρώμα συνδυάστηκε εκείνη την περίοδο με το κουκλίστικο πρόσωπο, τα χορευτικά και την περισσή χάρη, όλα τα υπόλοιπα τραγούδια ήλθαν να δείξουν πως η ερμηνεύτρια πατούσε καλά στα πόδια της και υποστήριζε με τον πλέον τίμιο τρόπο τη δουλειά της. Από εκείνη την εποχή περάσαν πολλά τραγούδια, ακόμα περισσότερες συναυλίες και πολλοί μήνες περισυλλογής και δημιουργίας. Σήμερα η Σοφία Αρβανίτη είναι μια καλλιτέχνις που οριοθετείται από τα τραγούδια που γράφει, τα βίντεο που γυρίζει, τις συνεργασίες που κάνει και την αγάπη που σκορπά γύρω της. Λίγο πριν αρχίσει η συνέντευξη μας έλεγε όλο χαρά για την πρόσφατη συνεργασία της με το Χριστόφορο Κροκίδη, που θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες. Περάσαμε καταπληκτικά, την αγαπήσαμε ακόμα περισσότερο και ελπίζουμε και εκείνη να πέρασε καλά μαζί μας. Ευχαριστούμε θερμά τα Polyphoniki Sound Studios για τη φιλοξενία και φυσικά τη Μάριαν Νικολάου και τους Αγγέλους της AngelsPR, που φρόντισαν να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
arvaniti1925

Τι φταίει που δεν ήθελες να κάνεις δίσκο τόσο καιρό;
Νόμιζα ότι δεν θα ξανασχοληθώ με τη μουσική… Ότι θα ασχοληθώ με πιο γυναικεία πράγματα…

Πιο γυναικεία;
Ναι! Οικογένεια, γύρω από οικογένεια… φροντίδα ανθρώπων… ένα περιβάλλον με κήπο, που φυτεύεις και κάτι. Ξέρεις… σκυλιά, άνθρωποι, φιλοζωικές… διάφορες ενασχολήσεις τέτοιες. Στήριξη μελών της οικογένειάς μου στη δουλειά τους – το χρόνο μου το διέθετα εκεί. Και έλεγα ότι η μουσική είναι ένα παιχνίδι, που το έκανα βέβαια επαγγελματικά, σαφώς, επί σειρά ετών, αλλά εξέφραζε καθαρά τη νιότη μου. Και ότι τώρα που μεγαλώνω δεν χρειάζεται να κάνω άλλο μουσική, γιατί η μουσική που εκπροσωπούσα, στη δεκαετία του ενενήντα, επειδή ήταν κυρίως Pop… Ένιωθα ότι αυτό το κάνεις όταν είσαι πολύ νέα. Αφού λοιπόν περνούσαν τα χρόνια, καταλάβαινα ότι δεν ένιωθα πολύ άνετα με το να κάνω μόνο κάτι άλλο… Έκανα βέβαια πράγματα με την ψυχή μου, αλλά το κομμάτι της μουσικής δεν μπορεί τίποτα να το αναπληρώσει. Καμία δραστηριότητα. Στο κομμάτι μουσική ένιωθα να αναπτύσσεται ένα κενό. Το οποίο μεγάλωνε. Βέβαια, ούτε αυτό ήταν η κινητήρια δύναμη, για να με βάλει στο στούντιο, να με βάλει να γράψω στίχους, μετά να με βάλει να βρω συνεργάτες για να «ντύσουν» τα τραγούδια μου και στη συνέχεια να αναζητήσω δισκογραφική για να μου κυκλοφορήσει όλες αυτές τις ιδέες… το έργο μου. Η κινητήρια δύναμη ήταν ότι όσο μεγαλώνω θέλω να πω πράγματα που με χαράζουν βαθιά μέσα μου… Έτσι είδα ότι μου έλειπε η μουσική. Η κινητήρια δύναμη, που με έκανε να θέλω να γράψω, που με έκανε να πετάγομαι στις τέσσερις το πρωί και να θέλω να εκφραστώ και να παίρνω χαρτί και μολύβι και όλα αυτά να γίνονται στίχοι, ήταν αυτό! Η μουσική. Πέρασα μία διετία έντονης πάλης με τον εαυτό μου. Η συνειδητοποίηση αυτού που μου συνέβαινε. Το ότι μεγαλώνω δεν σταματάει. Μεγαλώνω, μεγαλώνω κι άλλο… Αυτό διογκώθηκε πολύ στο μυαλό μου. Κι έτσι έπαψα να γράφω ερωτικά τραγούδια με αυτή την οπτική, αλλά άρχισα να βλέπω τον έρωτα μέσα από το υπαρξιακό κομμάτι μιας γυναίκας. Αυτό σου το αναλύω τόσο πολύ γιατί έχω ερωτηθεί από τους fan μου, οι οποίοι ακούνε Pop για δική τους ψυχαγωγία… Έχω επαφή με τους fan μου. Έρχονται στα Live μου, στα οποία παίζω τραγούδια από την εποχή που ξεκίνησα, απ’ τα 90’s… Τραγουδάω φυσικά Ρακιντζή, Χαριτοδιπλωμένο, Πάζιο, Βόσου… Τραγουδάω κάποιες διασκευές και τραγούδια από συνεργασίες που έχω κάνει με καλλιτέχνες όπως ο Κώστας Τουρνάς, που έχουμε λατρέψει όλοι… Και κάποια τραγούδια από το «Αλαβαρντάχαλα».
 

Τιμάς δηλαδή όλη τη διαδρομή σου…
Έχω κάνει ένδεκα δίσκους. Δεν λέω τραγούδια απ’ όλους τους δίσκους μου, γιατί θα έπρεπε να κάνω μία παράσταση δέκα ωρών! Λέω από τέσσερις-πέντε, που νιώθω ότι πιο πολύ παρούσα (γελάει), από κάποιους άλλους δίσκους, που δεν ήμουν και πολύ. Συνέβη κι αυτό. Για κάποιους λόγους πάλι… Εξηγώ λοιπόν στους fan μου ότι είναι υπέροχο που το κομμάτι αυτό των 90’s υπάρχει στο youtube και όλες οι γενιές που έχουν έλθει και αυτές που θα έλθουν, μπορούν να ακούσουν τα πάντα, ό,τι έχει κυκλοφορήσει στον πλανήτη. Και τότε έλεγα τραγούδια που μιλάνε για τον πόνο του έρωτα και την απόρριψη, όπως το «Πεθαίνω στην ερημιά», που το έγραψα με το Μιχάλη (σ.σ. Ρακιντζή) και το τραγούδησα με τη Bonnie Tyler. Καταλαβαίνω τους fan της δεκαετίας του '90, που καταφεύγουν εκεί, γιατί τους θυμίζει την ανεμελιά της νιότης τους. Και σε μένα αρέσει αυτό να το κάνω, όμως έχω υποχρέωση απέναντι στον εαυτό μου - και εφόσον δισκογραφώ - να εκφράσω σαν Σοφία το σήμερα. Ό,τι κι αν είναι αυτό. Κάνω αυτό που λέει η ψυχή μου. Θα μου πεις «Τη δεκαετία του ’90, που έκανες πιο Pop, αυτό δεν ήταν ειλικρινές»; Ήταν! Απλά, εξέφραζα μία κοπέλα είκοσι-είκοσι πέντε ετών. Αυτό! Τίποτε άλλο! Και τώρα που κάνω μουσική και έχω 90% την επιμέλειά της, κάνω, για να είμαι έντιμη με τον εαυτό μου και για να μην με κουράζει όλη αυτή η διαδικασία, αυτό που μου λέει το μέσα μου! Αυτή είναι η συμφωνία με τον εαυτό μου.
 
arvaniti1926

Επειδή κάθε δίσκος φωτογραφίζει και μία συγκεκριμένη περίοδο… Επεμβαίνεις στη μουσική… τι άλλο επιμελείσαι;
Τα video-clip μου. Έχω ένα εκπληκτικά ταλαντούχο πλάσμα, το Γιώργο Ευαγγελόπουλο, ο οποίος μου έχει κάνει πέντε video clip και τα οποία θεωρώ ότι αγγίζουν την τέχνη. Είναι κάτι σαν ταινίες μικρού μήκους. Είμαι πολύ υπερήφανη για τα βίντεό μου. Και καταλαβαίνω, όταν μου προκαλεί τόσο έντονα συναισθήματα ένα μου τραγούδι, ότι πρέπει να το κάνω βίντεο με τα ίδια «συστατικά». Δουλεύουμε τα βίντεο με αγάπη, με όλη μας την ειλικρίνεια… Θέλουμε να περνάμε μηνύματα… Ο δίσκος «Αλαβαρντάχαλα» κυκλοφόρησε από τη Rain Music, τη δισκογραφική εταιρεία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Επικοινωνώ ακόμα το δίσκο και θεωρώ ότι θα περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να φτάσω το δίσκο παντού. Γιατί είναι οι καιροί μας έτσι. Ένας δίσκος – και δύο χρόνια να έχουν περάσει και τρία – δεν θεωρείται παλιός. Μπορεί κάποιος να ανακαλύψει ένα τραγούδι και να το κάνει να έχει μία επανάληψη, ακόμα και στο ραδιόφωνο, αν και στις μέρες μας είναι πολύ δύσκολο να παιχτούν τα τραγούδια μας στα ραδιόφωνα. Θα μου πεις «Δεν τα στέλνεις»; Τα έχουμε στείλει. Αλλά επειδή τα ραδιόφωνα είναι κι αυτά σαν βαγόνια σε κάποιες ράγες, που τρέχουν ξέφρενα και επειδή κάθε μέρα βγαίνουν άπειρα τραγούδια, είναι όλα πολύ δύσκολα.
 

Όσον αφορά τη Live υποστήριξη του δίσκου, τι μας ετοιμάζεις; Αν θυμάμαι καλά, είχες κάνει ένα το Φλεβάρη…
Είχα κάνει ένα μεγάλο Live και το ηχογράφησα. Η Polyphoniki Sound Studios έκανε την ηχογράφηση της παράστασής μου και ο Γιώργος Ευαγγελόπουλος τη βιντεοσκόπησε. Ο τίτλος της ήταν «Λίγο πριν τα 30». Αυτό σημαίνει λίγο πριν κλείσω τριάντα χρόνια στο τραγούδι. Γιατί το πρώτο μου άλμπουμ, «Τ’ όνομά μου είναι Σοφία» βγήκε το 1989! Ανυπομονούσα να κάνω Live με τη μπάντα μου. Η οποία λέγεται «Από την Πόλη έρχονται». Οι περισσότεροι είμαστε μικρασιατικής καταγωγής. Κάθε λίγες μέρες μπαίνω στο στούντιο, παίρνω ένα κομμάτι από εκείνη την παράσταση και το ανεβάζουμε στο κανάλι μου στο youtube. Ενώ όλα τα άλλα βίντεο έχουν ανεβεί από το κανάλι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, εγώ ανεβάζω κομματιαστά τραγούδια από το Live, διασκευές, αλλά και από το «Αλαβαρντάχαλα». Κάνω κι άλλα πράγματα όμως. Κατά καιρούς θυμάμαι τη νιότη μου και κάνω Live με ένα team καλλιτεχνών-τρελοκομεία όπως ο Μπίγαλης, η Μαντώ, η Πωλίνα και ο Δάκης, κυρίως στην επαρχία. Τα σπάμε εκεί, γίνεται χαμός… ΟΚ, μ’ αρέσει, παίρνω τη δόση μου ως προς το παρελθόν. Αλλά έχω το μυαλό μου στο μέλλον. Και κοιτάω ψηλά. Ωραίο το παρελθόν, περνάμε φοβερά, έρχεται παρά πολύς κόσμος, περνάει κι αυτός πολύ καλά. Για τα δικά μου Live διαλέγω πιο πολύ ατμοσφαιρικούς χώρους. Ξέρεις, εμείς οι καλλιτέχνες υπερτερούμε σε κάτι σε σχέση με τους άλλους ανθρώπους. Δεν χρειάζεται να πάμε σε ψυχολόγο. Καλά, μερικές φορές πάμε… (γέλια)
 
arvaniti1927

Είπες αυτή την ωραία φρασούλα. «Μουσική παράσταση». Πόσο θα σου άρεσε η ιδέα να είσαι εσύ, ένα πιάνο και να λες ιστορίες και τραγούδια και πάλι τραγούδια και ιστορίες;
Μ’ αρέσει… Έχει και πρακτικούς λόγους στις μέρες μας. Το έχω σκεφθεί κατά καιρούς και μου έχει προταθεί. Ακόμα δεν το έχω κάνει. Ακόμα δεν το έχω υλοποιήσει… Βλέπουμε...

Σαν σκέψη αυτό το ξεγύμνωμα… το πιάνο και η φωνή σου μόνο…
Είμαι άνθρωπος των ήχων… Του ηλεκτρικού ήχου. Μπάσο, τύμπανα… το rhythm section δηλαδή, που να σου δίνει αυτή τη δόνηση. Να φεύγεις... Το έχω, είναι στην ιδιοσυγκρασία μου αυτό. Η μπάντα με τα τέσσερα βασικά όργανα. Να τα σπάσουμε λίγο! Μ’ αρέσει! Το έχω το θέμα του ρυθμού. Καταλαμβάνει μεγάλο μέρος στη μουσική μου. Αλλά και αυτό που λες μ' αρέσει…

Πάμε και στην άλλη μεριά τώρα. Η μπάντα σου και από δίπλα μία συμφωνική… Το έχουμε;
Ναι… Θα τους πληρώσεις; Μια και μιλάμε για εκατό άτομα... (απίστευτο γέλιο) Είμαι μέσα! Το έχω δει αυτό και το λατρεύω. Δεν έχω τολμήσει να σκεφθώ μέχρι εκεί. Θα πρέπει να αγαπηθεί τόσο πολύ ο δίσκος μου και όταν αυτό γίνει, τότε να πω «Ναι, τώρα ήλθε η ώρα! Θα κάνω μια παράσταση με μια συμφωνική»… Με αυτό που λες, μου περιγράφεις μάλλον το μεγαλύτερο όνειρο της ζωής μου. Να είσαι σίγουρος ότι θα το προσπαθήσω!
 
arvaniti1928

Το «Αλαβαρντάχαλα» περιέχει…
Δεκατέσσερα τραγούδια. Δώδεκα ολοκαίνουργια και δύο διασκευές. Το ένα είναι του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Το «Έρημα κορμιά», που το ξέρουμε με τη φωνή της Μελίνας Κανά. Μου άρεσε πάντα. Απλά το έκανα πιο ηλεκτρικό.  Το ενορχήστρωσε και το επιμελήθηκε ο Αλέξης Τσελίκης. Το άλλο είναι γαλλικό, από τη θεά Mylène Farmer, η οποία έχει γράψει και τους στίχους και σε μουσική Laurent Boutonnat, το “Fuck Them All”… Το διασκεύασε σε δικούς μου στίχους ο Δημήτρης Λιόλιος, ο οποίος μου έκανε και πέντε ολοκαίνουργια τραγούδια. Η δισκογραφική μου μου έκανε δώρο ένα lyric video γι’ αυτό το κομμάτι, που άρεσε πολύ στο Βασίλη. Και μια και μιλάμε για το δίσκο, να σου πω και τους υπόλοιπους - και πολύ σημαντικούς συντελεστές. Ο Ανδρέας Κατσιγιάννης, ο ιδρυτής και μαέστρος της Εστουδιαντίνας, που έντυσε τους στίχους μου με τη μουσική του στο τραγούδι "Παλιοσκυλού".  Η Ζωή Τηγανούρια που έντυσε τους στίχους του Σταμάτη Μεσημέρι στο τραγούδι "Ο κουβάς". Ο διεθνούς φήμης Έλληνας Μέταλ κιθαρίστας Πάνος Αρβανίτης, που έντυσε τους στίχους μου στο "Αλαβαρντάχαλα - Κάντε απόψε γιορτή". Ο Μπιλ Αβραμίδης το "Μέσα στη θάλασσα ζω", η Εύη Ζευγαρά, ο Χρήστος Τσουκαλάς το "Γυαλιά στην άμμο"
 

Ο τίτλος του άλμπουμ πώς προέκυψε;
Χρησιμοποιούσα αυτή τη λέξη σαν κωδικό. Κάπου έμπαινα στο διαδίκτυο… Μου άρεσε πολύ ο ήχος του. Μου έκανε σαν βγαλμένο από παραμύθι, αλλά μου έκανε κι ένα κακό χαμό! Επίσης, όλη αυτή η κατάσταση στην Ελλάδα… Αυτό όμως από μόνο του δεν έχει κάτι. Θέλησα λοιπόν να δώσω υπόσταση σ’ αυτή τη λέξη. Ήμαστε με το Βασίλη και του λέω ότι βρήκα τίτλο για το δίσκο. Με ρωτάει… Του λέω «Αλαβαρντάχαλα – Τραγούδια των καιρών»… Περνάνε μερικά δευτερόλεπτα… Μου κάνει «Τι; Χα! Αλαβαρντάχαλα! Φανταστικό είναι»! Εντάξει, είναι θεός ο Βασίλης! Τον αγαπώ! Δεν περίμενα κάτι άλλο να μου πει. Αλαβαρντάχαλα όμως για μένα είναι η παιδική μου ψυχή… Φροντίζω να υπάρχει, όσο και να μεγαλώνω, γιατί με στηρίζει και όσο χαμηλά και να πέσω, με βοηθά να σηκωθώ και να σταθώ στα πόδια μου και να ξαναγεννηθώ από τις στάχτες μου και τώρα να είμαστε μαζί και να μιλάμε. Όσο αφιλόξενα και εχθρικά να είναι όλα γύρω μου, εγώ έχω τη δική μου αλαβαρντάχαλα, η οποία μου επιτρέπει να ονειρεύομαι, να παίζω μουσική… 
 
arvaniti1929

Τι είναι αυτό που στην τέχνη σου, στο τραγούδι, σε ενθουσιάζει; Και τι είναι αυτό που αν έλειπε θα ήταν πολύ καλύτερα;
Κοίταξε… Πολλές φορά κάποια πράγματα, τα οποία καταλαβαίνουμε ότι δεν γίνεται να λείπουν, γιατί είναι η κακή πλευρά της ζωής… Δεν γίνεται, γιατί έτσι σου γεννάται η ανάγκη να ζήσεις το μεγαλείο αυτού που θέλεις να δημιουργήσεις. Για μένα αυτό είναι να πιω τον καφέ μου να ανοίξω τα παράθυρα… Σε αντιδιαστολή με το παρελθόν μου, που κοιμούμουν μέχρι αργά στο σκοτάδι. Αφού θα πιω τον καφέ μου, θα πάω τα σκυλιά μου την πρωινή τους βόλτα, θα επιστρέψω να τους βάλω φαγητό… Θα πάρω την κιθάρα μου και θα παίξω ένα τραγούδι που μου άρεσε… Μετά, που θα γράψω κάτι δικό μου, μια σειρά ακόρντων, στίχους, μια μελωδία… Μέσα σ’ αυτό ανακαλύπτεις πάντα κομμάτια του εαυτού σου. Οι κουβέντες με τους φίλους μου… το μπάνιο αυτές τις μέρες, στις παγωμένες θάλασσες. Έτσι κι αλλιώς αρχίζω τα μπάνια τον Απρίλι και αντέχω μέχρι το Δεκέμβρη. Έτσι ισορροπώ. Η μικρή μου Αλαβαρντάχαλα μου επιτρέπει όλη αυτή την τρέλα. Και φυσικά τα Live που κάνω κατά καιρούς. Τα οποία δεν είναι ίδια μεταξύ τους. Στις 5 Απρίλη παίζω Live. Θα παίξουμε με λίγο πιο ακουστικό ήχο, με κιθάρα, πλήκτρα και τύμπανα. Να σου πω κάτι; Αισθάνομαι πολύ τυχερή… Είμαι σε έναν κόσμο που κάνω αυτό που μου λέει η ψυχή μου, αυτό που μ’ αρέσει. Και δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να γκρινιάζει, γιατί σκέφτομαι ότι σ’ αυτό τον ίδιο κόσμο υπάρχουν παιδιά που πεθαίνουν, που φεύγουν από τη ζωή τόσο νωρίς… 

Κώστας Κούλης
Φωτό: Χριστίνα Μάτσια
 
arvaniti1930

Η Σοφία Αρβανίτη θα εμφανιστεί ζωντανά στο Μπαράκι της Διδότου (Διδότου 3, Αθήνα) την Παρασκευή 5 Απριλίου 2019, στις δέκα και μισή το βράδυ.
 
 
Official links
https://www.facebook.com/SofiaArvanitiOfficial.gr/
https://www.youtube.com/channel/UCRnl6k5pj7DtYkR9U28fl7A
 
arvaniti1931

Συνεντεύξεις

Facebook Comments