Συνεντεύξεις

loogoo

Συνέντευξη με τους Moaning Silence

 
   Το “A Waltz Into Darkness” των Moaning Silence κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό και έδειξε πώς για ακόμα μια φορά η ελληνική σκηνή δεν φοβάται κανέναν και τίποτα, στο χώρο του σκληρού ήχου. Heavy Metal, Doom διαμόρφωση και επικό-λυρισμός έπαιξαν το ρόλο τους στο να ακουστεί αυτή η δουλειά όπως πρέπει. Ήλθαμε σε επαφή με το συγκρότημα και μιλήσαμε με το Χρήστο Ντούνη, τον κιθαρίστα και συνθέτη της μπάντας, ο οποίος μας ξενάγησε στο χθες και το σήμερα του σχήματος και μίλησε για το δίσκο, το όραμα των μελών, την πανδημία και την ελπίδα. Η οποία είναι στο χέρι μας, μην το ξεχνάτε. Ευχαριστούμε θερμά τη Μάριαν Νικολάου, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
moaningsilence2016
Πότε ξεκινήσατε; Πώς αποκτήσατε το όνομά σας;
Οι Moaning Silence είναι ενεργοί από το 2015, όταν και αποφάσισα πως είχε έρθει η σωστή στιγμή να φτιάξω ένα σχήμα, μέσω του οποίου θα εξέφραζα τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου. Το όνομα προέκυψε από μια κάρτα από το διάσημο τότε παιχνίδι καρτών Magic the Gathering, η οποία απεικόνιζε μια φιγούρα με το όνομα Moaning Spirit. Δεν ξέρω γιατί, αλλά ακούστηκε ιδανικό στα αυτιά μου. Έκανα την αναζήτηση στο διαδίκτυο και αφού διαπίστωσα πως ήδη υπήρχε μια μπάντα με το συγκεκριμένο όνομα, το τροποποίησα σε Moaning Silence! Έκτοτε και με αρκετές αλλαγές στο line up, έχουμε κυκλοφορήσει δύο full length album και ένα ΕΡ.

Από το τελευταίο σας άλμπουμ, “Α Waltz Into Darkness” και την προηγούμενη δουλειά σας, μεσολάβησαν πέντε χρόνια. Πόσο καταλυτικά λειτούργησε για σας αυτή η περίοδος;
Με τη χρονική απόσταση πλέον των πέντε ετών από την κυκλοφορία του “A World Afraid Of Light”, θεωρώ πως εκείνος ο δίσκος ήταν περισσότερο ένα μουσικό μωσαϊκό. Προσπαθήσαμε στα σαράντα πέντε του λεπτά να χωρέσουμε όλες μας τις ιδέες και τις επιρροές. Το “A Waltz Into Darkness” θεωρώ ότι συνεχίζει στα χνάρια του EP, με ένα πιο σαφή μουσικό προσανατολισμό, έχοντας τις βάσεις του στον ατμοσφαιρικό ήχο των 90’s. Είναι μια προσπάθεια να αποκτήσουμε μια συγκεκριμένη μουσική ταυτότητα. Περιέχει πιο σκληρές ηχητικά συνθέσεις, ενώ και τα αντρικά φωνητικά έχουν γίνει λίγο πιο brutal. Παραμένει ασφαλώς η αίσθηση της γλυκιάς μελαγχολίας και το σκοτάδι που χαρακτηρίζει όλες τις κυκλοφορίες μας.
 
moaningsilence2017
Τι σας ενέπνευσε, όσον αφορά τις συνθέσεις;
Θεωρώ ότι οι μπάντες που γιγάντωσαν τον ατμοσφαιρικό ήχο στα 90’s έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της μουσικής μας ταυτότητας. Αν πρέπει να αναφέρω μερικές… Σίγουρα οι Anathema, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας, οι My Dying Bride, κυρίως λόγω της ποιητικής ατμόσφαιρας, οι Tiamat, οι Theatre Of Tragedy, οι τεράστιοι για μένα Lake Of Tears, αλλά και οι Έλληνες On Thorns I Lay. Επίσης, δεν θα μπορούσα να αφήσω έξω τη μουσική μελαγχολία των Διάφανων Κρίνων. Εμένα θα με πεις πιο πολύ κολλημένο στον ήχο των προηγούμενων δεκαετιών, με τα 90’s να έχουν την τιμητική τους. Η Ελευθερία έχει πιο κλασική μουσική παιδεία, κάτι που ίσως φαίνεται και στον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύει κάποια κομμάτια. Ο Χάρης είναι fan του post ήχου, ενώ ο Αντώνης είναι ο πιο progressive από όλους μας. Η έμπνευση προέρχεται από οτιδήποτε έχει να κάνει με τα ανθρώπινα συναισθήματα. Τον πόνο, την απώλεια, τη θλίψη, τη μελαγχολία, το θυμό και την πίστη. Οτιδήποτε μπορεί να συμβαίνει γύρω μας, είναι ικανό να μας δώσει έμπνευση. Όσο για μένα προσωπικά, μια άλλη σημαντική πηγή έμπνευσης είναι η λογοτεχνία και τα μαγικά μονοπάτια, με τα οποία μπορεί να σε ταξιδέψει.

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τον Bob Katsionis και τη Symmetric Records; Πώς προέκυψε;
Με τον Bob γνωριζόμαστε από το 2014, όταν και με βοήθησε να ξεκινήσω το εγχείρημα με τους Moaning Silence. Είναι πίσω από κάθε μας κυκλοφορία, είτε συμμετέχοντας στις ηχογραφήσεις, είτε κάνοντας την παραγωγή, είτε κατευθύνοντάς μας καθαρά στο μουσικό κομμάτι. Υπάρχει ένας αλληλοσεβασμός, ενώ η συμμετοχή μας φέτος στο δυναμικό της εταιρείας του Symmetric Records είναι το αποκορύφωμα της συνεργασίας μας.
 
moaningsilence2018
Πιστεύετε ότι με το να βάζουμε ταμπέλες στη μουσική ενός σχήματος, το περιορίζουμε;
Ίσως παραξενέψει η απάντησή μου, αλλά δε με χαλάει καθόλου αυτό με την κατηγοριοποίηση των μουσικών ειδών. Μια μπάντα που παίζει black metal απευθύνεται εξ ορισμού σε ένα black metal κοινό. Από κει και πέρα, αν έχει απήχηση και σε οπαδούς του thrash, ακόμα καλύτερα. Εγώ ακόμα και σαν ακροατής, θα ήθελα να ξέρω τι μουσική παίζει ένα συγκρότημα για να το ακούσω. Το κατά πόσο είναι αυστηρή και απόλυτη αυτή η ταμπέλα, εκεί το συζητάμε. Αλλά γενικά είμαι κουλ με αυτό το πράγμα. Είμαι ΟΚ με το να πει κάποιος ότι, για παράδειγμα, οι Moaning Silence παίζουν παλιομοδίτικο ατμοσφαιρικό metal ή doom metal με κάποιες gothic πινελιές. Είναι προφανές ότι σε αυτό το αντίστοιχο κοινό απευθυνόμαστε.

Ισχύει αυτό και για την doom σκηνή; Πώς βλέπετε την εξέλιξή της και τον ανταγωνισμό;
Για την ελληνική σκηνή θα πω κάτι που ακούγεται πλέον κλασικό, αλλά αληθεύει πέρα για πέρα. Οι ελληνικές κυκλοφορίες είναι εξαιρετικές, τόσο στο συνθετικό και τεχνικό κομμάτι, όσο και σε θέματα παραγωγής. Όσον αφορά το δικό μας είδος, υπάρχουν αρκετές μπάντες οι οποίες κινούνται με αρκετή επιτυχία στο χώρο αυτό, ίσως με λίγο πιο ακραία στοιχεία. Θα σταθώ στη δισκογραφική επιστροφή των On Thorns I Lay, που αν και σκλήραναν και αυτοί των ήχο τους, έχουν τη δυναμική να δώσουν μεγάλη ώθηση στο είδος αυτό. Πάντα κάποιος πρέπει να οδηγεί και να μπαίνει μπροστά. Για τη διεθνή σκηνή δε μπορώ να μην αναφέρω τα απανωτά εκπληκτικά album των Swallow The Sun.

moaningsilence2019Πώς βιώσατε την όλη πρόσφατη κατάσταση με την πανδημία; Κατά πόσο σας επηρέασε η καραντίνα;
Αναμφισβήτητα είναι δύσκολοι καιροί για όλους, όμως δεν πρέπει να μένουμε σε αυτό. Πάντα θα υπάρχει μία κρίση να αιωρείται πάνω από το κεφάλι μας, είτε οικονομική είτε υγείας, όπως τώρα. Αν μείνουμε σε αυτό θα βαλτώσουμε. Πρέπει να μείνουμε σωματικά και πνευματικά υγιείς, ώστε να προχωρήσουμε τη ζώ ένα βήμα πιο πέρα και για μας η μουσική είναι ένα τέτοιο μέσο εκτόνωσης.

Πώς πιστεύετε ότι θα εξελιχθεί η κατάσταση και κατά πόσο θα επηρεάσει την παγκόσμια μουσική σκηνή η πανδημία;
Αν εξαιρέσουμε τα προγραμματισμένα tour που ακυρώθηκαν, πιστεύω απλά ότι μπόρα είναι και θα περάσει. Και θα πρέπει όλοι να είμαστε έτοιμοι για τη συνέχεια.

Υπάρχουν σχέδια για live εμφανίσεις, όταν επιστρέψουμε στα «συνήθη»;
Οι ζωντανές εμφανίσεις μας μέχρι στιγμής ήταν πολύ περιορισμένες. Θέλω ωστόσο να πιστεύω πως από το φθινόπωρο, αν όλα πάνε καλά, θα είμαστε σε θέση να παρουσιάσουμε ζωντανά το υλικό μας.

Τι θα μας συμβουλεύατε – το κοινό σας και όλους εμάς - για τη δύσκολη κατάσταση που βιώνουμε;
Θα ήθελα να ευχαριστήσω πολύ όλους όσους μας έχουν στηρίξει όλο αυτό τον καιρό, καθώς και όλους όσους έχει αγγίξει η μουσική μας, από τους οποίους λαμβάνουμε πολύ ενθαρρυντικά σχόλια. Είμαστε όλοι συνταξιδιώτες σε αυτό το μουσικό ταξίδι. Αν και doom metal μπάντα, φροντίζουμε να είμαστε αισιόδοξοι!

Κώστας Κούλης
 

Συνεντεύξεις