Συνεντεύξεις

loogoo

Συνέντευξη με το Μάνο Μοναστηριώτη

 
   «Αν ξεχνάνε, αν θυμούνται και πώς καίγονται οι αγκαλιές»… Ο Μάνος Μοναστηριώτης προτείνει μελωδίες, θέματα… Τραγουδά, συνθέτει και ετοιμάζει νέες δουλειές και μαζί τους νέες συγκινήσεις. Ένας νέος άνθρωπος, με νέα θεώρηση, ένας καλλιτέχνης που με πάθος και αγάπη ετοιμάζει εύθραυστες μουσικές, φλερτάρει με αιχμηρούς στίχους – ευτυχώς – και φωνάζει για άμεση επιβίβαση. Μιλήσαμε μαζί του για τα πλάνα του και τις φιλοδοξίες του, γίναμε παρέα «Τα δαχτυλοδεικτούμενα τα βλήματα» και περιμένουμε την επόμενη εμφάνισή του. Ευχαριστούμε θερμά τη Μάριαν Νικολάου, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
monastiriotis2016
 
Πότε ξεκίνησε η ενασχόλησή σου με τη μουσική;
Ξεκίνησα από μικρός να γρατζουνάω μια κιθάρα που μου έκανε δώρο ο πατέρας μου και μετά βέβαια ακολούθησε το Ωδείο, ένας χώρος αρκετά ψυχρός για μένα αλλά και ωφέλιμος, μια που ήρθα σε επαφή με τον κόσμο της λόγιας μουσικής και κυρίως των Ισπανών κιθαριστών. Κάποια στιγμή, εκεί στα δεκαεπτά μου, έπιασα τον εαυτό μου να σκαρώνει τις πρώτες - πρωτόλειες τότε - μουσικές και να τις ντύνω αυθόρμητα με στίχους.
 
Ποια ήταν τα πρώτα σου μουσικά ερεθίσματα και ακούσματα; Τι άκουγες μικρός στο σπίτι;
Τα πρώτα μου ακούσματα ήταν καθαρά λαϊκά και κυρίως ρεμπέτικα. Από τα δεκατέσσερα όμως και μετά πέρασα κι εγώ τη φάση του μέταλλου και κάπου εκεί στα δεκάξι κόλλησα με τη ροκ. Μέχρι τα είκοσι πέντε δεν άκουγα τίποτε άλλο παρά ροκ σε όλες τις μορφές της. Ξένο και ελληνικό και πολύ ανεξάρτητη σκηνή. Αυτό που ονομάζουμε «έντεχνο», αν και το άκουγα ευχάριστα, με κέρδισε μετά, όταν ήδη είχα αρχίσει να γράφω τα δικά μου τραγούδια.
 
Η δισκογραφική δουλειά “Να Περιμένω Το Αύριο” ήταν και το ντεμπούτο σου. Είσαι ικανοποιημένος με το τελικό αποτέλεσμα και τη συνολική ανταπόκριση που έλαβες;
Σε γενικές γραμμές το αποτέλεσμα ήταν πολύ κοντά σ’ αυτό που είχα στο μυαλό μου. Σε ό,τι αφορά την ανταπόκριση, αρκετά από τα τραγούδια μεταδόθηκαν από το ραδιόφωνο (Β΄ πρόγραμμα της ΕΡΤ κυρίως) κι από κάποιους μουσικούς παραγωγούς στα ερτζιανά αλλά και διαδικτυακά. Έκανα αρκετές ραδιοφωνικές παρουσιάσεις, δεν έχω παράπονο και τα σχόλια ήταν πολύ ενθαρρυντικά, αλλά νοιώθω πως δεν έφθασε σε αρκετό κόσμο, κάτι που βέβαια το αντιμετωπίζουμε σχεδόν όλοι οι νέοι δημιουργοί. Οι συνθήκες στη δισκογραφία έχουν αλλάξει δραματικά και η κοινοποίηση της δουλειάς σου, παρά τα μέσα δικτύωσης, που φαινομενικά σου δίνουν ευκαιρίες, παραμένει προβληματική.
 
 
Έχει περάσει κάποιο διάστημα από τότε που κυκλοφόρησε επισήμως αυτή η δουλειά. Πώς σου φαίνεται τώρα; Θα άλλαζες κάτι;
Ίσως να άλλαζα την ενορχήστρωση σε δυο τραγούδια, αλλά κι αυτό πάλι θα αποτύπωνε τη διάθεση τη σημερινή κι όχι του τότε, οπότε δεν ξέρω αν θα είχε νόημα. Εξάλλου τα τραγούδια μιλάνε συνήθως διαφορετικά στο κοινό απ’ ό,τι στον δημιουργό. Πάντα κάτι θα σου λείπει ή θα νομίζεις ότι λείπει!
 
Αυτό που ακούμε στη μουσική σου θα λέγαμε ότι συγκαταλέγεται σε αυτό που ονομάζουμε γενικά “έντεχνο” στη χώρα μας, χωρίς να λείπουν και περισσότερα στοιχεία φυσικά. Συμφωνείς με αυτό το χαρακτηρισμό; Ποιες είναι οι επιρροές σου ευρύτερα;
Το « έντεχνο» είναι μια ετικέτα που έχει κι αυτή τη δική της πρακτική χρησιμότητα στο να προσδιορίσεις κάπως αυτό που παίζεις. Πέρα από αυτό όμως, σαφώς και δεν μπορεί να αποτυπώσει πλήρως καμία αντίστοιχη ετικέτα αυτό που θέλει να εκφράσει ένα τραγούδι. Αυτό μόνο με το μυαλό και την ψυχή μπορείς να το ερμηνεύσεις. Οι επιρροές είναι πολλές, χωρίς κατ’ ανάγκη να αποτυπώνονται με σαφήνεια στο μουσικό ή το στιχουργικό μέρος. Πολύ ροκ ξένο κι ελληνικό στα πιο ρυθμικά τραγούδια, αλλά κι έντονος λυρισμός στα πιο μελωδικά. Από Άσιμο, Σιδηρόπουλο, Λοΐζο και Χατζιδάκι μέχρι folk rock Americana και πολλά άλλα.
 
Ποια είναι η άποψή σου για το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι; Ακούς γύρω σου τους επόμενους “μεγάλους” της ελληνικής μουσικής ή όλα κινούνται με τα “καθιερωμένα”;
Ακούω πολλά και όμορφα καινούργια πράγματα χωρίς να περιμένω να ανακαλύψω το νέο Χατζιδάκι, γιατί η εποχή δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο. Βγαίνουν ωραίες παραγωγές σε όλα τα είδη της μουσικής, αλλά κάπου χάνονται μέσα στο πλήθος και τη βιασύνη να καταναλώνουμε. Πρέπει να δίνουμε χρόνο και χώρο στα πράγματα να μας μιλήσουν...
 
monastiriotis2018
 
Θεωρείς ότι δίνεται το βήμα σήμερα σε καλλιτέχνες σαν και σένα να επικοινωνήσουν τη δική τους προσπάθεια; Με ποιο τρόπο πιστεύεις ότι πρέπει να κινηθεί ένας νέος δημιουργός σήμερα σε σχέση με αυτό;
Αν και υπάρχουν φαινομενικά πολλά μέσα, δυστυχώς ακόμα λειτουργούν οι παρέες, οι κλίκες. Και πιο παλιά λειτουργούσαν, αλλά τότε υπήρχε ακόμα δισκογραφία και σχετικά λιγότερες παραγωγές. Και πιο παλιά προβάλλονταν σκουπίδια, αλλά υπήρχε και το κοινό που έψαχνε πιο πολύ, όχι απλά τη διασκέδαση αλλά και την ψυχαγωγία. Στην εποχή μας η μουσική καταναλώνεται με τη μορφή fast food ενώ το mp3 την έκανε εντελώς απρόσωπη, έβγαλε από το κάδρο τον καλλιτέχνη. Λίγοι ψάχνουν και ψάχνονται για το τι και ποιον ακούνε! Βέβαια ο νέος δημιουργός συνεχίζει να παράγει παρά τις δυσκολίες, κυρίως τις οικονομικές. Προσωπικά θεωρώ πως αν θέλεις να προστατεύσεις αυτό που κάνεις θα πρέπει να έχεις μια δουλειά, ακόμα και άσχετη με τη μουσική, για να είσαι ανεξάρτητος στους τομείς της δημιουργίας και της παραγωγής, να ασκείσαι συστηματικά σαν τον αθλητή και να έχεις γερό, πολύ γερό στομάχι!
 
Είσαι φιλόλογος. Μίλησέ μας για αυτή σου την ιδιότητα και τον τρόπο που τη συνδυάζεις με τη μουσική.
Όσο κι αν ακουστεί παράξενο, η Φιλολογία είναι μια μορφή τέχνης, γιατί ασχολείται με σημαντικά αλλά και καθημερινά προβλήματα, με την ίδια την ανθρώπινη φύση, όπως ακριβώς και το τραγούδι. Όσο εκτίθεμαι όταν τραγουδάω τα τραγούδια μου με την κιθάρα μου μπροστά σε κοινό, αλλά τόσο και πιο πολύ εκτίθεμαι μέσα στην τάξη και μάλιστα μπροστά στο πιο δύσκολο κοινό. Τα παιδιά! Υπό αυτή την έννοια υπάρχουν αρκετά κοινά, γοητεία και στα δυο αλλά και διαρκής εγρήγορση.
 
monastiriotis2017
 
Ποια είναι τα ευρύτερα καλλιτεχνικά σου σχέδια για το 2020; Τι να περιμένουμε;
Σε λίγο καιρό θα κυκλοφορήσει ο δεύτερος δίσκος μου με τίτλο «Μολυβένια τρένα» από το Μετρονόμο. Είμαι πολύ γεμάτος ήδη από αυτή τη δουλειά που την πιστεύω πολύ και θα προσπαθήσω να τη στηρίξω με όλα μου τα μέσα, με συνεντεύξεις και παρουσιάσεις.
 
Έχεις κάποια προγραμματισμένη ζωντανή εμφάνιση για το άμεσο μέλλον;
Μια πρώτη γεύση από τα νέα μου τραγούδια θα πάρετε στις 7 Μαρτίου, όπου θα παίξω ζωντανά στο FOKA NEGRA στην Κυψέλη, σε μια ακουστική εκδοχή κι ελπίζω εν καιρώ να ακουστούν και πιο ηλεκτρικά τα τραγούδια μου. Εύχομαι σε όλα τα νέα παιδιά - όχι μόνο ηλικιακά αλλά κυρίως νέα στην καρδιά - να συνεχίσουμε όσο αντέχουμε και να συμπράττουμε, να μην κλείνεται ο καθένας στο καβούκι του.

Κώστας Κούλης

Συνεντεύξεις

Facebook Comments