Συνεντεύξεις

loogoo

Συνέντευξη με το Γιάννη Τσαμαντάκη

 
   Είναι πολύ πιθανό να βρείτε και να δείτε τον εαυτό σας σε κάποια από τα τραγούδια των Πέρα Πλασμάτων. Οι μουσικές, οι θύμησες, τα λόγια και οι πράξεις που αναγράφονται, αναφέρονται και σπέρνονται στο «Το τραγούδι του εαυτού μας», το οποίο πρόσφατα παρουσιάσαμε, είναι η πόρτα που ανοίγει για όλες τις ψυχές που δεν θέλουν να μεγαλώσουν με τον άχαρο τρόπο που επιτάσσουν οι δήθεν νόρμες της κοινωνίας. Το διάβασα, άκουσα τα τραγούδια και τηλεφωνήθηκα με το Γιάννη Τσαμαντάκη, τον άνθρωπο που γέννησε όλο αυτό. Περιχαρής και περήφανος χαζομπαμπάς, ο Γιάννης δέχθηκε με πολλή χαρά τις ερωτήσεις μας και αναφέρθηκε στο βιβλίο, το άλμπουμ, τις επερχόμενες συναυλίες του και φυσικά την απόλυτη, υπέρτατη, βάλτε-όσα-θαυμαστικά-θέτε λατρεία του. Ένα συγκρότημα από το Seattle, που η μουσική του και βουνά κινεί. Πόσο μάλλον μια υπέροχη συντροφιά από Πέρα Πλάσματα…
 
tsama1944
Πώς ξεκίνησε στο μυαλό σου η ιδέα για αυτό το βιβλίο;
Μετά την έκδοση της πρώτης μου ποιητικής συλλογής το 2016 και της παρουσίασής της με μελοποιημένα τα ποιήματα, που έγινε στο Τριανόν, κατάλαβα ότι αυτό που ποθώ είναι να δημιουργήσω ένα concept album, μια ιστορία δηλαδή με αρχή και τέλος και να το ντύσω με μουσική… μεγάλη αγάπη από μικρός. Οπότε ουσιαστικά το βιβλίο, 84 illustration σελίδων, που συνοδεύει το cd, είναι ένα υπέρ-λουξ booklet που συμπληρώνει στίχους, κείμενα και έργα τέχνης στο «ΤΑ ΠΕΡΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ - Τραγούδι του εαυτού μας». “Το τραγούδι του εαυτού μας, το τραγούδι όλης της γης, το κάλεσμα σαν άκουσες, τραγούδα ν’ ακουστείς”.

Γιατί Ουίτμαν;
Γιατί είπε ό,τι ήθελα να πω, διακόσια χρόνια πριν. Γιατί το λεξιλόγιό του είναι ευθύ και κατευθείαν στην ουσία, κάθε λέξη του έχει σημασία. Γιατί είναι ποιητικός, σκληρός αλλά και αγέρωχος ταυτόχρονα. Καθόλου γλυκανάλατος ή μίζερος… είναι ένας μικρός θεός ο Ουίτμαν, όπως και όλοι μας. “Στα πρόσωπα όλων των ανθρώπων βλέπω το Θεό”.

Τι πυροδότησε τη σκέψη για αυτές τις σκέψεις;
Απλά έφτασε το πλήρωμα του χρόνου να εκφράσω αυτά που πίστευα πάντα. Ωρίμασα, ηρέμησα και επιτέλους άφησα και το παιδί που κουβαλάω μέσα μου (το εύχομαι σε όλους αυτό), να πει τα πράγματα όπως είναι. “Δεν φράζω με τα δάχτυλα το στόμα, εκφράζω και ακτινοβολώ”.
 

Κυκλοφόρησες το βιβλίο και μαζί με αυτό ένα CD, με μελοποιημένα αυτά τα ποιήματα. Ήταν κάτι που σκέφτηκες μαζί με την ιδέα; Προέκυψε αργότερα;
Δεν είναι ακριβώς μελοποιημένα ποιήματα. Ποίημα είναι το “Song Of Myself” του Walt Whitman, πάνω στο οποίο βασίζεται η ιστορία μου. Εδώ να πω ότι είναι η πρώτη φορά παγκοσμίως που τολμάει κάποιος να ακουμπήσει Whitman σε concept album. Η ιδέα πάντως ήταν εξαρχής το concept βιβλίο-cd. “Το καπέλο μου φοράω όπως θέλω μέσα και έξω από το σπίτι”.

Πόσο εύκολος ή δύσκολος ήταν ο συντονισμός, με δεδομένο ότι στο άλμπουμ παίζουν διάφοροι μουσικοί, με διαφορετικό πρόγραμμα και άλλες υποχρεώσεις ο καθένας;
Άστα! (γέλια) Αν ήξερα τι με περιμένει, θα το έκανα με έναν τροβαδούρο από το μεσαίωνα ή άντε με έναν τραγουδοποιό με την ακουστική του κιθάρα. Σοβαρά τώρα, ήταν το δυσκολότερο σημείο σε όλη την πορεία των δύο ετών που μου πήρε να δημιουργηθεί αυτό το άλμπουμ. Τελειώνοντας το άλμπουμ μέτρησα 71 συντελεστές. Αν σκεφτείς ότι μόνο από τραγουδιστές είναι 26, τότε καταλαβαίνεις. Αρκετές φορές σκέφτηκα να εγκαταλείψω, αλλά ένας Ουίτμαν δεν εγκαταλείπει ποτέ! Εδώ να πω ότι ένας από τους τραγουδιστές, ο Σταύρος Παπασταύρου, μου έστειλε κάποια στιγμή ένα μήνυμα… “Πώς πάει το Μπεν Χουρ, Γιάννη;” Έπεσα από την καρέκλα από τα γέλια. “Δεν στέκω πιο ψηλά από άντρες και γυναίκες ή μακριά από αυτούς”.

Σε όλους τους ανθρώπους βλέπεις τον εαυτό σου;
Σε όλους του «άλλους, αλλόκοτους, φευγάτους, ευάλωτους, ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΥΣ», μόνο σε αυτούς. Σε όλα τα Πέρα Πλάσματα δηλαδή. Οι υπόλοιποι απλά δεν με αφορούν. “Καλοδεχούμενος κάθε άνθρωπος καθάριος και ειλικρινής”.
 
tsama1946a

Έχεις προγραμματίσει μία σειρά Live εμφανίσεων για το βιβλίο και το άλμπουμ. Πού θα σας δούμε;
Ξεκινάμε 6 Δεκεμβρίου στο Σταυρό του Νότου, ακολουθεί το Μάρτιο μια συναυλία στη μουσική σκηνή Σφίγγα και το Μάιο στο Σταυρό του Νότου και πάλι. Και φυσικά καλοκαίρι κοιτάμε να κλείσουμε σε διάφορα φεστιβάλ. Είμαστε δέκα πλάσματα επί σκηνής βλέπεις και αυτό μας δυσκολεύει, αλλά από την άλλη το κάνει και όμορφο. Σας περιμένουμε να γνωριστούμε λοιπόν. Να γίνουν όμορφες συναθροίσεις Πλασμάτων, όπως έλεγαν σε ένα τραγούδι και οι Freak of Nature. “Ουλές, γένια και πρόσωπα ηλιοκαμένα προτιμώ από τα φρεσκοπλυμένα”.

Πώς ήταν οι πρόβες; Τι ήταν αυτό που σου άρεσε περισσότερο κατά τη διάρκειά τους;
Ευτυχώς, επειδή οι μουσικοί που απαρτίζουν “ΤΑ ΠΕΡΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ alive” είναι πολύ καλοί και επαγγελματίες, όλα κύλησαν καλά, παρόλο που το υλικό είναι όντως δύσκολο να αποδοθεί ζωντανά. Τι μου άρεσε περισσότερο; Η ενέργεια μεταξύ μας, η αγάπη και αφοσίωση των υπόλοιπων εννέα να βγει σωστά και όπως του αρμόζει αυτή η πρώτη ύλη και το χιούμορ και τα απρόοπτα μεταξύ μας. Εγώ είμαι πρωτάρης σε πρόβες βλέπεις και κάθε φορά που είχαμε πρόβα εγώ νόμιζα ότι πάω στη Ντίσνευλαντ! Ένα ΜΕΓΑΛΟ ευχαριστώ στα παιδιά λοιπόν που απαρτίζουν την μπάντα από καρδιάς. Και ένα λίγο μεγαλύτερο στον κιθαρίστα μου και ενορχηστρωτή μας Πέτρο Κουτρουμπή, που χωρίς αυτόν δεν θα γινόταν το όλο πρότζεκτ. “Θα προχωρώ πάντα μπροστά, τότε, τώρα και πάντα,, αρνούμαι να αποβάλλω αυτό που αλήθεια είμαι”.
 
tsama1947
Είναι πολύ νωρίς να μιλήσουμε για το επόμενο βιβλίο;
Μετά τα Χριστούγεννα, αποφασίζω… Αφήνω τον εαυτό μου δηλαδή να μου δείξει για τι διψάει περισσότερο. Ένα concept album συνέχεια από “Το τραγούδι του εαυτού μας” ή ένα βιβλίο-cd με δέκα-δώδεκα αυτοτελείς μικρές ιστορίες-τραγούδια. Προς το παρόν τείνω στο δεύτερο γιατί αλλιώς θα καταντήσω σαν τον Geoff Tate που μετά από το “Operation: Mindcrime” απομονώθηκε για έξι μήνες, καθώς είχε μπει τόσο πολύ μέσα στον ρόλο της ιστορίας που είχε φτιάξει. Και δεν σου κρύβω ότι πιάνω πολλές φορές και εγώ τον εαυτό μου να πιστεύει ότι είναι ο Whitman του αιώνα μας! “Ξέρω όμως πως ένα φύλλο χλόης δεν είναι πιο λίγο από των αστεριών τον μόχθο”.
 
Ευχαριστημένος με τον εκδοτικό οίκο; Σε στηρίζουν;
Υπέρ ευχαριστημένος από τον Γρηγόρη Πλαστάρα και τις εκδόσεις ΟΤΑΝ. Το πίστεψαν, το αγκάλιασαν, το πρόσεξαν και γενικά τα βρίσκουμε σε όλα χωρίς εγωισμούς. Τυχερός που τυχαία γνωριστήκαμε λίγο καιρό πριν αποφασίσω που θα το εκδώσω… τίποτα δεν είναι τυχαίο όμως νομίζω τελικά. “Εκεί που η ηχώ συναθροίζεται, εγώ και εσύ είμαστε ένα”.

Ποια θα έλεγες ότι είναι η κινητήρια δύναμη για ό,τι κάνεις;
Το παιδί μέσα μου. Με νοιώθω κάθε μέρα να θέλω να ανακαλύψω νέα πράγματα σε οποιονδήποτε τομέα. Σαν παιδί που εξερευνά, περιπλανιέται, τρώει τα μούτρα του φυσικά (γέλια) αλλά συνεχίζει. Ας προσθέσω σε αυτό και την “αγκαλιά” που θέλω να δώσω και να πάρω από το κάθε Πλάσμα εκεί έξω. Το κάθε παιδί εξάλλου αγκαλιά ζητάει. ”Όταν δίνω, δίνω τον εαυτό μου, να βλέπεις, να νοιώθεις, ν’ ακούς είναι θαύμα. Και κάθε μέρος και κάθε τόπος είναι θαύμα, όταν δίνω, δίνω τον εαυτό μου”.

Queensryche για πάντα;
Εννοείς Queensryche από πάντα. Ανατριχίλα, ηδονή, κάθαρση, ηλεκτρισμός, συγκίνηση, σφυροκόπημα συναισθημάτων και έντασης. Γι’ αυτό και αφιέρωσα το τραγούδι “Ο ξυλοκόπος, το αγόρι και ο σκύλος” από το album, καθώς το “Operation: Mindcrime”, που ανέφερα και παραπάνω, είναι σίγουρα η μεγαλύτερη μου επιρροή για όλο το δικό μου concept ή ακόμα πιο σωστά για όλη τη ζωή μου... Νομίζω παθών και εσύ Κώστα μου, σωστά; “Can you feel it coming; another empire by spreading the song of ourselves”?

Κώστας Κούλης
 
tsama1990
 

Συνεντεύξεις

Facebook Comments