Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με την Ελένη Πέτα και το Γιάννη Μαθέ

 
   Κάποιες φορές συμβαίνει να «ευθυγραμμίζεσαι» με μερικούς ανθρώπους… Να βρίσκεσαι στο ίδιο μήκος κύματος, όπως λένε. Ενώ γνωρίζεσαι για πρώτη φορά, η ζεστασιά που βγάζουν, το χαμόγελο και το πάθος τους, σε κάνουν να αισθάνεσαι τόσο οικεία, λες και τους ξέρεις χρόνια. Λες κι αυτός ο καφές να μην είναι κανονισμένος για μια συνέντευξη, αλλά για μία συνάντηση μεταξύ φίλων που μιλούν για μουσική. Ευχαριστώ θερμά το γλυκύτατο Αλέξανδρο Κωνσταντάκη για την πολύτιμη βοήθειά του.
 
peta1950
 
Τί είναι το  Syggένεια πρόject;
Γιάννης Μαθές: Είναι ένα πάντρεμα, μια συγγένεια μουσικής με τις αγαπημένες μας επιρροές από όλο το κόσμο. Μια bossa nova από τη Λατινική Αμερική παντρεμένη με ένα δικό μου τραγούδι bossa nova. Έχουμε ένα πέρασμα από την Κάτω Ιταλία στην Ήπειρο. Είναι οι μουσικές γέφυρες, όπως λέμε. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, καθώς είμαστε μια χώρα που βρίσκεται στο κέντρο επιρροών Ανατολής και Δύσης. Το «Syggένεια πρόject» είναι ακριβώς αυτό το ταξίδι από τη Δύση στην Ανατολή. Η φωνή της Ελένης είναι ικανή να υπηρετήσει όλο αυτό, έχοντας απίστευτη τεχνική αλλά και τρομερή ευαισθησία στην ερμηνεία. Τη θαυμάζω πολλά χρόνια τώρα. Θεωρώ ότι είναι στην πιο ώριμη φάση της καριέρας της. Έχουμε συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν και είναι μεγάλη μου χαρά που τη συναντώ ξανά. Είμαι εξαιρετικά συγκινημένος γιατί η Ελένη είναι πολύ φωτεινό παράδειγμα στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού, γιατί προτιμά, τελείως ακομπλεξάριστα, να μοιραστούμε εξ’ ίσου το χρόνο μας στη σκηνή.
Ελένη Πέτα: Σε ευχαριστώ πολύ, Γιάννη μου! Η αλήθεια είναι πως είμαι ένας άνθρωπος πολύ ανοικτός σε ιδέες, μια και θεωρώ ότι δεν είμαι ο τύπος που γεννά ιδέες. Όταν βρεθήκαμε με το Γιάννη, μου είπε την ιδέα του και στην επόμενη συνάντηση μου την παρουσίασε… Ενθουσιάστηκα! Αυτό δείχνει έναν άνθρωπο πολύ εργατικό, που αγαπά πάρα πολύ αυτό που κάνει. Ήταν ένα «κέντημα» που είχαν κάνει μαζί με το Μάνο Σαγκρή, το συνεργάτη του. Ήθελα να συμμετέχω σε αυτό. Δεν είμαι ανταγωνιστικός άνθρωπος, χαίρομαι να συνεργάζομαι με ανθρώπους που μιλάμε την ίδια γλώσσα, που έχουμε κοινή οπτική στα πράγματα και δεν πιστεύω πως η σκηνή είναι ένα ρινγκ, αν θέλεις, όπου εκεί επάνω «παλεύουν» δύο να αποδείξουν ποιος είναι ο καλύτερος. Πιστεύω πολύ στη σύμπραξη, στη συνύπαρξη δυνάμεων, στο «Η ισχύς εν τη ενώση». Πολύ δύσκολο αυτό στις μέρες μας. Σπανίως βλέπεις ανθρώπους να συνεργάζονται. Μου λείπουν οι συνεργασίες. Οπότε καταλαβαίνεις, δεν υπήρχε κανένας λόγος να αντιδράσω σε κάτι τέτοιο.
 
peta1946
 
Θεωρείτε τους εαυτούς σας τελειομανείς;
Ελένη: Θεωρώ πως είμαι σε ένα βαθμό. Μου αρέσει να δίνω την πρέπουσα προσοχή σε ό,τι κάνω.
Γιάννης: Πιστεύω πως και εγώ και η Ελένη είμαστε ερωτευμένοι με τη δουλειά μας. Αυτό σημαίνει πως κάθε κομμάτι της δουλειάς αποτελεί πρόκληση. Δεν μου αρέσει να αναθέτω δουλειές που μπορώ να κάνω μόνος μου σε άλλους. Όπως είναι η ενορχήστρωση ή πιο γενικά η σύνθεση τα τελευταία χρόνια Και οπωσδήποτε το να τα παρουσιάσω στην καλύτερή τους εκδοχή είναι ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση για μένα.
Ελένη: Παίζει ρόλο πως είμαστε μουσικοί, σπουδάσαμε μουσική. Σε αυτό το χώρο, ο ένας αποδέχεται τον άλλο. Όταν εγώ, ως μουσικός, ακούσω μια ενορχήστρωση και μου αρέσει, δεν υπάρχει κανένας λόγος να πω κάτι άλλο. Είναι κάτι που μου αρέσει και το δέχομαι.
Γιάννης: Είναι ακριβώς αυτό που κάνουμε και στη σκηνή. Είναι ένας συνεχής διάλογος. Έχουμε τη χαρά να έχουμε μαζί μας έξι σπουδαίους μουσικούς. Οι οποίοι λειτούργησαν στις πρόβες σαν μια καλοκουρδισμένη ομάδα. Μια υπέροχη ομάδα που μας δίνει φτερά για τη συναυλία του Σαββάτου. Είναι ο Γιάννης Καφετζόπουλος στα πλήκτρα, ο Κώστας Σμόνος στις κιθάρες, ο Γιώργος Παππάς στο ούτι, το λαούτο και το μαντολίνο. Ο Χρήστος Κυριαζής στο σαξόφωνο, ο  Γιάννης Πλαγιαννάκος στο κοντραμπάσο και ο Βασίλης Γιασλακιώτης στα τύμπανα. Και να πούμε ότι στο «Syggένεια πρόject», κάτω από τα φτερά και τις ιδέες της Ελένης φυσικά, έχουμε συν-δημιουργό το Μάνο Σαγκρή. Ο Μάνος Σαγκρής είναι ο στιχουργός που κάναμε μαζί την τελευταία μου δισκογραφική δουλειά, με τίτλο «Ανήλικο», από τις εκδόσεις Μικρή Άρκτος. Είναι πρωτοεμφανιζόμενος και πιστεύω πολύ σε αυτόν. Μου αρέσει πάρα πολύ η δουλειά του. Ο Μάνος υπογράφει και κάποια γραφιστικά της συναυλίας και τα video. Είναι ένα πολυτάλαντο παιδί, που έχουμε την ευτυχία να έχουμε μαζί μας.
 
peta1947
 
Μιλήστε μου για τον κήπο του Μεγάρου, το θεωρώ μαγικό χώρο για συναυλίες.
Ελένη: Ισχύει. Δεν υπάρχουν πολλοί καλοκαιρινοί χώροι που να μπορούμε να παρουσιάζουμε τη δουλειά μας. Ο κήπος είναι πράγματι ένας μαγικός χώρος. Έχω δει κάποια συναυλία πριν κάποια χρόνια και ήταν όνειρό μου να παίξω κάποια στιγμή εκεί. Χάρη στο Νίκο Τσαούση, που είναι συνεργάτης μου, μας δόθηκε η ευκαιρία να παίξουμε σε αυτό τον ονειρεμένο χώρο.
Γιάννης; Εγώ ανυπομονώ γι’ αυτή τη βραδιά. Το καλοκαίρι είναι συνυφασμένο με τη λέξη συναυλία. Αν είσαι με μια μπύρα στο χέρι, αραχτός στο γρασίδι και ακούς όλες αυτές τις μουσικές του κόσμου, πιστεύω πως θα είναι υπέροχα. Θέλω να το ζήσω!
 
peta1948
 
Θα «τσαλακωνόσασταν»; Έχετε «τσαλακωθεί» ποτέ για να δώσετε μια άλλη πλευρά του μουσικού σας χαρακτήρα;
Ελένη: Πώς θα μπορούσε να τσαλακωθεί κάποιος; Εγώ, όπως σου είπα, είμαι ανοικτή σε ιδέες. Μπορώ να δοκιμάσω τα πάντα, αρκεί να υπάρχει η ίδια αισθητική για να μπορέσω να συνεργαστώ. Να με εκφράζει και να αισθάνομαι καλά με αυτό που κάνω. Άλλωστε και στα live μου, όλα αυτά τα χρόνια, δεν στηρίζω τόσο πολύ το δικό μου ρεπερτόριο. Λατρεύω να λέω τραγούδια από διάφορα είδη. Δεν θα μπορούσα ποτέ να εγκλωβιστώ σε ένα καθαρά δικό μου ρεπερτόριο. Δεν βασίζομαι σε τρικ για να πουλήσω, δεν υπάρχει λόγος να προκαλέσω, αν θες. Τη μουσική την κάνω γιατί την αγαπώ.
Γιάννης: Μέσα σε αυτή την περιπλάνηση της μουσικής - φέτος κλείνω αισίως είκοσι χρόνια - της έχω απόλυτη εμπιστοσύνη αυτής της κυρίας. Μου αρέσει να αφήνομαι και μέσα σε αυτά τα χρόνια έχει τύχει να ξεφύγω από τις δισκογραφικές υποχρεώσεις και να υπακούσω και στο θέατρο. Με κοινό παρονομαστή πάντα τη σωστή αισθητική. Έχω συμμετάσχει σε μουσικοθεατρικές παραστάσεις όπως «Ποιος τη ζωή μου» , το αφιέρωμα στο Μίκη Θεοδωράκη. «Το ταξίδι στο σταυρό του νότου», αφιέρωμα στη ζωή του Νίκου Καββαδία, με τον Θάνο Μικρούτσικο. «Ιστορία του αιώνα» με τη Δήμητρα Γαλάνη, στη Μέδουσα στο ξεκίνημά μου. Πάντα εμπλέκονταν χορογραφίες, λίγη πρόζα... Μου άρεσε και πιστεύω πως κάποια στιγμή θα το ξανακάνω. Μου αρέσει η θεατρικότητα που δίνει και η ίδια η μουσική. Το Σάββατο θα παρακολουθήσεις και τους αυτοσχεδιασμούς που κάνουν οι ίδιοι οι μουσικοί. Θα δεις τις εισαγωγές… Τα θέματα εισχωρούν με το δικό τους τρόπο στα τραγούδια. Η γενική έννοια της μουσικής εμπεριέχει τη θεατρικότητα. Αν της δώσουμε λίγο φως, μπορούμε κάλλιστα να μαγευτούμε με τη διαφορετική θεατρικότητα που δημιουργεί. Η υποκριτική βρίσκεται επίσης πίσω από τη Ελένη όταν ερμηνεύει το “Je suis  malade”.
 
peta1949
 
Αυτή θα είναι η μοναδική συναυλία; Ετοιμάζετε κάτι άλλο;
Ελένη: Το «Syggένεια πρόject» έχει δουλευτεί πάρα πολύ και είναι εξαιρετική δουλειά. Θέλουμε να το δει και άλλος κόσμος. Είναι στις προθέσεις μας να ταξιδέψουμε και αλλού και το χειμώνα να το παρουσιάσουμε σε κάποιο χώρο για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. Είμαστε σε συζητήσεις προς το παρόν.
Γιάννης: Είναι μια δουλειά που αγαπάμε και πραγματικά αξίζει να τη δει πολύς κόσμος. Αδημονούμε να το ζήσουμε και εμείς οι ίδιοι.
 
Μαίρη Ζαρακοβίτη
Φωτό: ΕΜΑΝΟΝ
 
petablack
 

Συνεντεύξεις

Facebook Comments