= Ribbons Of Euphoria - Η συνέντευξη
Συνεντεύξεις

loogoo

Ribbons Of Euphoria - Η συνέντευξη

 
   Με αφορμή το πρόσφατο – τρίτο τους – album, με τίτλο "You Don't Care", επικοινωνήσαμε με τους Αθηναίους progsters Ribbons Of Euphoria. Πέντε απίστευτοι τύποι, «Αμετανόητοι νοσταλγοί των 60's & 70's», όπως λέει το δελτίο Τύπου που συνοδεύει τις ζωντανές τους εμφανίσεις, «Πιστοί στον ήχο και το ύφος της εποχής, ακολουθούν πιστά μια art rock αισθητική με ασίγαστο πάθος»… Στις ερωτήσεις απαντούν οι Νίκος Πουλάκης (σύνθεση, στίχοι, κιθάρες, φωνή, παραγωγή), Γιώργος Δασκαλάκης (κιθάρα) και Χάρης Σιδέρης (μπάσο). Ευχαριστούμε τον Φώτη Χαλκιά για τη βοήθεια και τον συντονισμό.
 
ribbons2217

Πώς προέκυψε το όνομα της μπάντας Ribbons Of Euphoria;
Νίκος Πουλάκης: Θυμάμαι πως πίναμε καφέ με τον Θάνο Καρακαντά και τον Θανάση Στρογγύλη (και οι δύο ιδρυτικά μέλη των Ribbons). Συνεργαζόμασταν ήδη κάνα εξάμηνο. Είχαν προταθεί πολλά, μα τίποτε δεν άρεσε σε όλους. Σε κάποια φάση, που είχαμε παρατήσει την αναζήτηση, άρχισα να ψελλίζω το “Bold As Love” του Hendrix. Σαν έφτασα στον στίχο “My red, it flashes trophies of war and ribbons of euphoria”, κοιταχτήκαμε. Αυτό ήταν!

Τι είναι η μουσική για σας; Αν κάποιος σας τη στερούσε, θα μπορούσατε να ζήσετε; Πόσο σημαντικό είναι για σας να συνθέτετε τον δικό σας ήχο;
Νίκος Πουλάκης: Θα αφήσω τον Frank Zappa να μιλήσει... “Information is not knowledge. Knowledge is not wisdom. Wisdom is not truth. Truth is not beauty. Beauty is not love. Love is not music. Music is THE BEST”! Δεν είμαι σίγουρος πως θα επιζούσε όποιος προσπαθούσε να μου τη στερήσει! Θα έβρισκα τρόπο να κάνω μουσική χωρίς πόδια, χωρίς χέρια, ακόμα και χωρίς στόμα! Ο Beethoven τα κατάφερε χωρίς αυτιά! Σε ένα κόσμο που “πιθηκίζει” και όλοι αντιγράφουν αλλήλους, το πιο σημαντικό είναι να έχεις προσωπική συνείδηση και μουσική ταυτότητα ξεχωριστή. Ποιο το νόημα του να αναπαράγεις κακέκτυπα του παρελθόντος, όταν έχεις την ικανότητα να κάνεις κάτι δικό σου; Το νόημα είναι να ταξιδέψεις τον ακροατή κάπου που δεν έχει πάει ακόμη...
Χάρης Σιδέρης: Η μουσική είναι τρόπος ζωής... αν κάποιος προσπαθούσε να μου τη στερήσει, λογικά δεν υπήρχε μετά από αυτή του την προσπάθεια… αν πάλι τα κατάφερνε, εγώ θα ζούσα σ’ ένα τρελάδικο μάλλον. Κατά την ταπεινή μου άποψη, αν δεν δημιουργείς, ΔΕΝ ζεις!

Αν σας έλεγα να μας περιγράψετε τη μουσική σας με μια πρόταση, ποια θα ήταν αυτή;
Νίκος Πουλάκης: Αδύνατον! Είναι απλά αδύνατον!
Χάρης Σιδέρης: Με δυο λέξεις, η απόλυτη ευχαρίστηση!
 
ribbons2214

Το άλμπουμ σας “You Don't Care” είναι η τρίτη σας δουλειά. Ποια ήταν η ιδέα; Πώς κινηθήκατε; Πόσο καιρό πήρε η σύνθεση και η ηχογράφηση; Ποιες οι μέχρι τώρα εντυπώσεις του κοινού;
Νίκος Πουλάκης: Ιδέα; Αυτό δεν είναι ένα θεματικό άλμπουμ, είναι μια συλλογή τραγουδιών που γράφτηκαν σε διαφορετικές περιόδους. Μια γενική ιδέα είναι η ύπαρξη μιας “σχετικής” καυστικότητας στη στιχουργία. Κινηθήκαμε όπως πάντα. Με σπασμωδικές κινήσεις πανικού και προσπαθώντας να μαζέψουμε τα ασυμμάζευτα! Θυμάμαι να διορθώνω την ενορχήστρωση, ακόμα και μετά το mix! Βρήκα “λάθη” ακόμα και μετά το master, αλλά συγκρατήθηκα. Ο χρόνος της σύνθεσης είναι απροσδιόριστος, αφού σε όλα τα άλμπουμ υπάρχουν ιδέες ή και μισοτελειωμένα κομμάτια, που προέρχονται ακόμα και από τα πρώτα μου βήματα, είκοσι πέντε χρόνια πριν. Οι ηχογραφήσεις πήραν περίπου τρία χρόνια μη συνεχούς εργασίας, αναλογιζόμενοι ό,τι ζήσαμε την τελευταία διετία. Μέχρι στιγμής θετικές. Οι περισσότεροι χρειάζονται πολλαπλές ακροάσεις ώστε να χωνέψουν το τι γίνεται μέσα σε αυτό το άλμπουμ.

Ακούγοντας τον δίσκο, ποια η δική σας άποψη για αυτόν, σε σχέση με τους προηγούμενους;
Νίκος Πουλάκης: Να σου πω την αλήθεια, βαριέμαι λίγο! (Γέλια) Είναι καλύτερος! Σίγουρα μια πιο σοβαρή προσέγγιση.
Χάρης Σιδέρης: Ως τελευταία “προσθήκη” στους Ribbons - καθώς είχε ολοκληρωθεί το “You Don't Care” - όταν το άκουσα κατάλαβα ότι η μπάντα είχε περάσει σε άλλο επίπεδο... νέα στοιχεία, τρομερές συνθέσεις, ποικίλα και έντονα συναισθήματα, σίγουρα πιο… τολμηρός δίσκος, σε σχέση με τους δύο πρώτους!
 
ribbons2215

Ποια η άποψη σας για τη μουσική βιομηχανία; Τα Social και το Youtube πιστεύετε ότι είναι “δώρο” ή “κατάρα” για μια μπάντα, ώστε να προωθήσει τη δουλειά της;
Νίκος Πουλάκης: Η μουσική βιομηχανία θέλει κέρδος. Δεν νοιάζεται για την τέχνη. Στην εποχή μας είναι ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα, διότι όλοι αποσκοπούν στο γρήγορο κέρδος. Η μουσική θέλει τον χρόνο της. Βλέπετε την αντίθεση των πραγμάτων... Τα Social και το Youtube είναι “δώρο” για την προώθηση μιας δουλειάς, αλλά και “κατάρα”, διότι η μουσική πλέον καταναλώνεται γρήγορα και φθηνά, σε χαμηλή ποιότητα και με άφθονη προσφορά όγκου, που δεν επιτρέπει στον ακροατή να απορροφήσει ένα άλμπουμ και πόσο μάλλον ένα “δύσκολο” άλμπουμ που απαιτεί πολλαπλές ακροάσεις.
Γιώργος Δασκαλάκης: Μπορεί να είναι και τα δύο. Οπωσδήποτε είναι ένα ακόμα μέσο για να επικοινωνήσεις τη δουλειά σου με μια απεριόριστη γεωγραφική (και χρονική) εμβέλεια. Το live streaming, για παράδειγμα, είναι ένα δώρο για αυτούς που πραγματικά θέλουν να δουν μια συναυλία και που για διάφορους λόγους δεν μπορούν, όπως επίσης και η πρόσβαση σε αναρίθμητο αριθμό βίντεο και ηχογραφήσεων. Σε καμία περίπτωση όμως δεν υποκαθιστούν τα social media το feeling μιας ζωντανής εμφάνισης είτε για τους μουσικούς είτε για τους ακροατές. Τους λόγους τους γνωρίζουν πολύ καλά όσοι παρακολουθούν ή παίζουν σε ζωντανές συναυλίες και ακούν ολόκληρα άλμπουμ ξανά και ξανά, αντί για ατέρμονα youtube playlists.
Χάρης Σιδέρης: Σίγουρα είναι καλό που με ένα “κλικ” μπορεί να σε δει και να σε ακούσει ένας άνθρωπος από την άλλη άκρη της γης... κάνει την προώθηση του υλικού σου σχετικά πιο "εύκολη", αλλά από την άλλη, είναι τόση πολλή η πληροφορία που λαμβάνει το κοινό – και όλοι μας – που κάποια πράγματα τα χάνεις!
 
ribbons2220

Η εποχή που ζούμε είναι δύσκολη. Έχει η μουσική χώρο να εξελιχθεί; Πόσο δύσκολο είναι για μια μπάντα στην Ελλαδίτσα του μπουζουκιού να λάβει την προσοχή που χρειάζεται;
Νίκος Πουλάκης: Είναι ακόμα πιο δύσκολη τώρα που τίθενται ζητήματα επιβίωσης για πολλούς ανθρώπους. Οι μπάντες ζουν από τις πωλήσεις και οι πωλήσεις έχουν μειωθεί δραστικά. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η μουσική συνεχώς απλοποιείται. Για ποια εξέλιξη να μιλήσουμε, όταν οι μουσικοί στις μέρες μας δεν μπορούν ούτε τα αριστουργήματα του παρελθόντος να προσεγγίσουν; Θυμάμαι πολλούς που λεν «Τέτοιο τραγούδι δεν ξαναγράφεται». Κι όμως τα παλιά χρόνια, σε συναπτά έτη, αριστουργήματα γράφονταν και ξαναγράφονταν. Πώς γινόταν τότε και δεν γίνεται τώρα; Η ευκολία έχει γίνει η νέα συνήθεια. Με εξαίρεση μερικούς ρομαντικούς που ασχολούνται, είναι αδύνατον! Ανάμεσα στα μπουζούκια, το ραπ και το μέταλ, δεν έχει μείνει πολύς χώρος για οτιδήποτε άλλο, που ούτως ή άλλως, οι νέες δουλειές είναι περιορισμένες και δεν επικοινωνούνται ιδιαίτερα. Δίνουμε το βάρος των προσπαθειών μας στο εξωτερικό.
Γιώργος Δασκαλάκης: Και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας κυριαρχεί το κλαρίνο, ο ζουρνάς, το λαούτο, τα χάλκινα, η κρητική λύρα, κτλ. Υπάρχει μια πλούσια μουσική παράδοση, όπου το μπουζούκι έχει σωστά βρει τη θέση του, άσχετα αν κακοποιείται σε κάποιες “σύγχρονες” μουσικές. Με λίγα λόγια, δεν μας φταίει το όργανο αλλά η καλή ή κακή μουσική που το περιβάλλει. Εξίσου ενοχλούμαι π.χ. με τις heavy metal κιθάρες, που ντύνουν ένα μοντέρνο λαϊκό τραγούδι. Παγκοσμίως, ανάλογα με την πληθυσμιακή πυκνότητα, τα trends και τη μουσική παράδοση μιας χώρας, υπάρχουν μουσικά είδη λιγότερο ή περισσότερο εμπορικά. Η προσοχή που θα λάβει λοιπόν μια μπάντα εξαρτάται και από τέτοιους παράγοντες. Όπως και να έχει, η επιμονή από τους μουσικούς/δημιουργούς στην ποιότητα και ειλικρίνεια μιας δουλειάς πάντα αποδίδει.
Χάρης Σιδέρης: Η «Δύσκολη εποχή» μας βολεύει θα έλεγα! Μας δίνει ερεθίσματα να γράφουμε και να δημιουργούμε, αν και η μουσική έχει πάψει να εξελίσσεται στην Ελλάδα, αφού το καθεστώς που υπάρχει, λανσάρει την “προβατοποίηση”. Είναι εξαιρετικά δύσκολο για τις ροκ μπάντες να δημιουργήσουν κοινό. θέλει πολύ “ξύλο” για να φτιάξεις “πυρήνα”. Βέβαια, όταν βλέπεις ότι κάτι γίνεται, όπως στην περίπτωσή μας, μας δίνει ώθηση να συνεχίσουμε!

Ποια τα επόμενα σχέδια της μπάντας;
Νίκος Πουλάκης: Νέα άλμπουμ. Περισσότερα live! Νέοι πειραματισμοί. Πολλές συνεργασίες. Keep in touch!
Χάρης Σιδέρης: Δημιουργία, ευχαρίστηση, απόλαυση, αφύπνιση!

Μαίρη Ζαρακοβίτη
 
ribbons2216

Το “You Don't Care” διατίθεται σε βινύλιο και CD από την Experience Music.

https://ribbonsofeuphoria.bandcamp.com

Current line-up
Stelios Alexis - Drums
Haris Botsis - Organ, Synthesizers, Effects
Nick Poulakis - Guitar, Vox
Haris Sideris - Bass

follow: https://linktr.ee/ribbonsofeuphoria
contact: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
 
Joomla Social by OrdaSoft!

Συνεντεύξεις μουσική περισσότερα