Συνεντεύξεις

loogoo

Need - Η συνέντευξη

 
   Οι Need είναι το συγκρότημα του οποίου τις δουλειές ακούνε οι πραγματικοί εραστές της μουσικής και οι πραγματικοί μουσικόφιλοι. Είναι ένα σχήμα που προσφέρει στην τέχνη του, είναι μία ομάδα μουσικών που μπορούν να παίξουν όσο εύκολα ή όσο δύσκολα θέλουν, που μπορούν να αποδώσουν με το πλέον βιρτουοζιτέ τρόπο τα πιο απλά πράγματα και το ανάποδο. Και όλα αυτά μέσα σε έναν καταρράχτη συγκίνησης, που πηγάζει από τις ιδέες τους, τους στίχους τους, τις μελωδίες τους. Κάθε φορά που ακούω δίσκο τους μένω άφωνος και κυριολεκτικά θαυμάζω ό,τι έχουν κάνει, ενώ, όποτε τους βλέπω στη σκηνή, εντυπωσιάζομαι – κάθε φορά όμως – με την άνεσή τους να απεικονίζουν εκατό τα εκατό τα πανδύσκολα και τόσο απαιτητικά θέματα των τραγουδιών τους. Το “Norchestrion: A Song For The End” είναι ένα άλμπουμ που αναμένεται να τραβήξει πολλά βλέμματα και πολλά αυτιά και έχω την αίσθηση πως είμαστε ακόμα στην αρχή. Η Μαίρη Ζαρακοβίτη, η οποία έχει γράψει για τον δίσκο και αγαπά την μπάντα εδώ και χρόνια, φρόντισε να μιλήσει με τον Jon Voyager για όλες τις λεπτομέρειες. Ο Γιάννης, στην αρχή της κουβέντας, αναφέρει «Μακάρι όντως το 2021 να είναι μια καλύτερη χρονιά, αν και προς το παρόν τα δείγματα δεν είναι και ιδιαίτερα θετικά. Βλέποντας και κάνοντας υποθέτω»... Εμείς θα συμφωνήσουμε, έχοντας ευτυχώς την καλύτερη συντροφιά, έχοντας τέτοια άλμπουμ στη δισκοθήκη μας.
 
need2194

Το νέο σας άλμπουμ, “Norchestrion: A Song For The End”, διακατέχεται από μελαγχολικό prog metal. Από πού αντλήσατε έμπνευση για το άλμπουμ σας; Τι ήταν αυτό που σας κέντρισε το ενδιαφέρον και θελήσατε να το βγάλετε προς τα έξω;
Η έμπνευση έρχεται πάντα από διαφορετικά πράγματα. Δικές μας εμπειρίες και σκέψεις, άλλες μορφές τέχνης, γεγονότα της καθημερινης ζωής και ούτω καθεξής. Η αλήθεια είναι ότι το νέο album βγήκε κάπως πιο σκοτεινό, δεν ξέρω αν θα το χαρακτήριζα μελαγχολικό ωστόσο. Προσωπικά, αυτό μου συμβαίνει, γιατί μέσω της μουσικής μας και των στίχων, προσπαθώ με έναν τρόπο να ξορκίζω τις πιο σκοτεινές μου σκέψεις.

Για ποιο τέλος μιλάτε στον τίτλο του άλμπουμ;
Αυτό προτιμώ να το αφήσω ανοικτό στην ερμηνεία του καθενός, γιατί μέσα σε αυτό τον καιρό από την κυκλοφορία του δίσκου μέχρι τώρα, έχω ακόύσει και διαβάσει τόσες διαφορετικές ερμηνείες του τέλους, που μου φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρον. Θα μπορούσε να είναι το τέλος της τριλογίας των “A song for…” album, θα μπορούσε να είναι το τέλος ως απώλεια ή και κάτι εντελώς διαφορετικό.

Είναι ο πέμπτος δίσκος της καριέρας σας. Πιστεύετε ότι είναι η φυσική συνέχεια των προηγούμενων ή με αυτόν πειραματιστήκατε περισσότερο;
Η αλήθεια είναι ότι όσο παίζουμε, δημιουργούμε, κυκλοφορούμε δίσκους, περιοδεύουμε, η φαρέτρα μας γεμίζει με νέα βέλη, νέες εμπειρίες, νέα ερεθίσματα, μεγαλύτερη τεχνογνωσία κτλ. Οπότε, υπό αυτό το πρίσμα σίγουρα είναι η φυσική συνέχεια των προηγούμενων. Όλα τα παραπάνω συντελούν στο να προσπαθούμε να προοδεύουμε από τη μια δουλειά στην επόμενη. Σίγουρα πειραματιστήκαμε αρκετά στο νέο album, αλλά έτσι κι αλλιώς αυτός είναι ένας κοινός τρόπος δουλειάς στα τελευταία τρία albums. Αφού ο Ravaya φέρει την αρχική ιδέα και μελωδία/riff, παίζουμε όλοι μαζί, δοκιμάζουμε ό,τι διαφορετική ιδέα μας περνάει από το μυαλό και στο τέλος κρατάμε αυτό που μας φαίνεται καλύτερο. Αυτή η ομαδική δουλειά θεωρώ ότι κάνει τη διαφορά στον τρόπο που γράφουμε και στους δίσκους που κυκλοφορούμε και είμαι πολύ χαρούμενος με το αποτέλεσμα.
 
need2195

Μιλήστε μου για το “V.a.d.i.s.”, για αυτή την κουβέντα ανάμεσα στα τραγούδια. Ποιος είχε την ιδέα και πώς υλοποιήθηκε; Ποιος αλήθεια είναι υπεύθυνος για τους στίχους αλλά και τη μουσική; Και τι σημαίνουν τα αρχικά του τίτλου;
Η ιδέα και το κείμενο του “V.a.d.i.s.”, όπως και των υπολοίπων spoken tracks που υπάρχουν στα album μας, προέρχονται από τον κιθαρίστα μας Ravaya. Μας είχε φέρει το συγκεκριμένο κείμενο προτού καν ξεκινήσουμε τις ηχογραφήσεις και μας φάνηκε εξαιρετικά ενδιαφέρον και ήμασταν όλοι υπέρ του να το χρησιμοποιήσουμε στον δίσκο. Οι φωνές που ακούγονται ανήκουν στη Ζωή Μυλωνά (είχε επίσης συμμετοχή στο ‘I.O.T.A.’, spoken track του “Hegaiamas”) και την Πολυξένη Ακλίδη (είχε συμμετάσχει στο ‘Entheogen’ από το “Orvam”, τραγουδώντας κάποιους στίχους στα πορτογαλικά). Τα αρχικά σημαίνουν ‘Vast Active Dying Intelligence System’ και είναι μια παραλλαγή του ‘Valis’ (Vast Active Living Intelligence System), που είναι ένα βιβλίο του Phillip K. Dick. Το αξιοπερίεργο με αυτό το κείμενο είναι ότι παρόλο που είναι γραμμένο στις αρχές του ’19, ακούγοντάς το εν μέσω πανδημίας μοιάζει τρομακτικά επίκαιρο και προφητικό.

Πόσο καιρό σας πήρε, από τη δημιουργία και τις πρώτες ιδέες και ηχογραφήσεις, ως την τελική μορφή το άλμπουμ;
Γενικά, η αλήθεια είναι ότι παίρνουμε τοn χρόνο μας κάθε φορά που φτιάχνουμε ένα album. Αν δεν κάνω λάθος, είχαμε ξεκινήσει να δουλεύουμε τις πρώτες ιδέες κοντά στην άνοιξη του 2018, ενώ το τελικό αποτέλεσμα το πήραμε στα χέρια μας το καλοκαίρι του 2020.

Με το “Kinwind” δώσατε ένα συγκλονιστικό τελείωμα στο άλμπουμ σας. Αλήθεια, πώς πιστεύετε ότι θα το αντιμετωπίσουν οι φαν σας εκτός Ελλάδος; Θα καταλάβουν την αξία του;
Ο συγκλονιστικός Ακύλας Καραζήσης, που είναι τιμή μας να είναι φίλος και μέρος της ιστορίας της μπάντας εδώ και αρκετά χρόνια, είχε συμμετάσχει και στο outro του “Orvam”, κάνοντας μια απαγγελία στα ελληνικά, οπότε δεν είναι κάτι εντελώς καινούριο σαν στοιχείο, αλλά νομίζω ότι εδώ, σε συνδυασμό με την ιδέα του Ravaya, το πήγε σε άλλο level. Είχα τη χαρά να είμαι στο studio όταν ηχογράφησε το ‘Kinwind’ και ήταν πραγματικά ανατριχιαστικός. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν κάποιες mixed αντιδράσεις από το εξωτερικό λόγω του ότι δεν καταλαβαίνουν τη γλώσσα, αλλά όλοι το νιώθουν σαν μια πολύ δυνατή συναισθηματικά στιγμή. Δε θα μπορούσα να σκεφτώ καλύτερο τρόπο για να τελειώσει το album πάντως.
 
need2193

Για ένα περίπου ολόκληρο χρόνο όλες οι χώρες πάτησαν παύση σε οτιδήποτε πολιτισμικό. Έτσι ξεκίνησαν, δειλά ακόμα, τα live streaming. Εσείς θα παίρνατε μέρος σε κάτι τέτοιο; Ποιες οι απόψεις σας;
Απ’ότι φαίνεται η παύση θα κρατήσει για περισσότερο από ένα χρόνο, πράγμα πολύ στενάχωρο. Κατανοώ το ότι είναι μια λύση για να διατηρηθεί μια κινητικότητα στη μουσική βιομηχανία και να μπουν κάποια έσοδα στο ταμείο των μουσικών, εταιρειών, τεχνικών κτλ., αλλά προσωπικά το νιώθω πολύ κρύο και απρόσωπο. Προς το παρόν δεν είναι κάτι που έχουμε σκεφτεί να κάνουμε σαν μπάντα, δεν είμαι σίγουρος ότι θα μπορούσαμε να το υπόστηρίξουμε. Ποτέ μη λες ποτέ βέβαια, αλλά πιστέυω ότι μια ζωντανή εμφάνιση χρειάζεται αυτό το πάρε δώσε μεταξύ κοινού και μπάντας, δεν αντικαθίσταται αυτό με τίποτα.

Ποια η δύναμη που σας ωθεί να γράφετε και να παίζετε μουσική; Ποια εσωτερική ανάγκη καλύπτει αυτή η διαδικασία;
Η χαρά της δημιουργίας ενός έργου από το τίποτα δε συγκρίνεται με τίποτα θεωρώ. Είναι απίστευτα ξεχωριστό συναίσθημα να παίζεις μια μελωδία στην κιθάρα ή να γράφεις πέντε γραμμές στίχους και λίγο (ή πολύ) καιρό αργότερα να ακους ένα ολοκληρωμένο τραγούδι ή album. Ειδικά όταν δημιουργείς και με τους κατάλληλους συνεργάτες και είστε σε αυτό που λέμε ίδιο μήκος κύματος, η χαρά είναι ακόμα μεγαλύτερη. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να ακούει κάποιο τραγούδι μας και να μη θυμάμαι καν πώς φτάσαμε από την πρώτη εκείνη ιδέα της πρόβας στο τελικό αποτέλεσμα.
 
need2196

Μετά από τόσα χρόνια νοιώθετε το ίδιο παθιασμένοι με όταν ξεκινούσατε;
Σίγουρα ναι και μιλώντας για τον εαυτό μου ίσως και περισσότερο, γιατί τώρα υπάρχει και πολύ μεγαλύτερη γνώση, που βοηθάει για να κάνουμε ακόμα περισσότερα και ποιοτικότερα πράγματα κι αυτό είναι κάτι που με σπρώχνει να προσπαθώ κάθε φορά για το κάτι παραπάνω.

Μαίρη Ζαρακοβίτη
 

Συνεντεύξεις