Συνεντεύξεις

loogoo

Γιάννης Γεωργιλάς - H συνέντευξη

 
   Ο Γιάννης Γεωργιλάς έχει διδαχθεί να αγορεύει. Είναι δικηγόρος και το πράττει συνειδητά εδώ και δεκατέσσερα χρόνια. Ο Γιάννης όμως είναι και δάσκαλος στην κιθάρα. Εκτός από τις εκτελεστικές του ικανότητες, συνθέτει και δημιουργεί και κάποια στιγμή αποφάσισε να ηχογραφήσει και να κυκλοφορήσει το ντεμπούτο άλμπουμ του. Αφιερωμένο στο δάσκαλό του, το Γιώργο Κωνσταντινίδη, ο οποίος δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας δυστυχώς, ο συνήγορος της καρδιάς μας μας σερβίρει το «Σιωπή Ν’ Ακούσουμε», ένα μουσικό κήπο στον οποίο συμμετέχουν πολλοί τραγουδιστές, μας προσφέρει ένα πραγματικό μουσικό ταξίδι. Ήλθαμε σε επικοινωνία με το δημιουργό, μάθαμε για το πώς και το γιατί, μάθαμε για τα σχέδιά του για το μέλλον. Σιωπή να διαβάσουμε; Όχι πια. Αφού έχουμε μουσική υπόκρουση. Το δίσκο του Γιάννη.
 
georgilas2036
Το «Σιωπή Ν΄Ακούσουμε» είναι το ντεμπούτο σου. Πόσο σε συγκινεί που επιτέλους το κρατάς στα χέρια σου;
Οπωσδήποτε είναι μεγάλη χαρά και δεν το κρύβω… ίσως και λίγο ματαιόδοξη ικανοποίηση να έχω ολοκληρωμένη και χειροπιαστή τη δουλειά μου, διαθέσιμη στον καθένα που θα ήθελε να την ακούσει, να την αξιολογήσει, να την κριτικάρει και τελικά, αν της αξίζει, να την αγαπήσει. Όμως πρέπει να πω ότι πίσω από τη χαρά νοιώθω πλέον βαριά την ευθύνη και την πρόκληση, η επόμενή μου δουλειά να είναι τουλάχιστον εφάμιλλη, ίσως και καλύτερη από την πρώτη. Η σχέση που δημιουργήθηκε ανάμεσα σε μένα και σε όσους με τίμησαν, αγκαλιάζοντας τη μουσική μου, νοιώθω να είναι η δέσμευση αλλά και το κίνητρο για νέα, πιο όμορφα ταξίδια.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να μαζευτούν όλοι αυτοί οι καλλιτέχνες, που συμμετέχουν στο άλμπουμ;
Πρέπει να ομολογήσω ότι ήταν μια αναπάντεχα ευχάριστη έκπληξη για μένα το πόσο άμεση και θετική ήταν η ανταπόκριση όλων αυτών των σπουδαίων καλλιτεχνών, που από χρόνια πολλά εκτιμώ και θαυμάζω και που ουσιαστικά είναι αυτοί που έκαναν πραγματικότητα αυτό το άλμπουμ.

Στο δίσκο ακούμε Ροκ θέματα, Bossa Nova, δημοτικά… Είναι ένα πολυεπίπεδο άλμπουμ. Πώς δούλεψες συνθετικά;
Η μουσική που δημιουργώ και παίζω είναι ακριβώς η αντανάκλαση της συγκρότησής μου, όχι μόνο ως καλλιτέχνη αλλά και ως απλού ακροατή μουσικής. Οι μουσικές μου προτιμήσεις δεν ήταν ποτέ εστιασμένες σε κάποιο συγκεκριμένο είδος. Θα μπορούσα να πω ότι ποτέ δεν είχα την ανάγκη να "ενταχθώ" σε κάποιο καλλιτεχνικό ρεύμα με όλες του τις κοινωνικές ή άλλες προεκτάσεις. Κατά συνέπεια είχα την ελευθερία να ασχοληθώ, απαλλαγμένος από στερεοτυπικές αγκυλώσεις τύπου «ροκάς», «παραδοσιακός» κτλ., με οτιδήποτε με έκανε να νοιώθω αυτή την ψυχική ανάταση που μόνον η τέχνη μπορεί να προσφέρει. Άλλωστε, είναι τόσο μεγάλος ο πλούτος σε αρμονίες και εικόνες που υπάρχει σε κάθε μουσικό είδος, που νομίζω ότι θα αυτοευνουχιζόμουν αν δεν έμενα ανοιχτός σε όλα, έτσι ώστε και να τα απολαύσω ως ακροατής αλλά και να τα "εκμεταλλευτώ" ως δημιουργός.

georgilas2037 Είχες σκεφθεί από την αρχή να συμμετέχουν διάφοροι τραγουδιστές και να πάει κάθε κομμάτι σου σε έναν από αυτούς; 
 Κανένα τραγούδι δε γράφτηκε από την αρχή με σκοπό να τραγουδηθεί από συγκεκριμένο ερμηνευτή. Πολύ-   πολύ αργότερα, όταν έφτασε η στιγμή να εκδοθεί το υλικό, ξεκίνησα ένα παιχνίδι μυαλού και σκέψης, σε ποιον   αγαπητό σε εμένα ερμηνευτή, θα ταίριαζε το κάθε κομμάτι, ποιος θα το προσέγγιζε και θα το αναδείκνυε   καλύτερα. Στη συνέχεια βέβαια έπρεπε να βρεθεί τρόπος επικοινωνίας με όλους αυτούς τους τραγουδιστές, να   προταθούν τα κομμάτια, να τα δοκιμάσω κι εντέλει να τα καταγράψουμε στο στούντιο.

 Υπάρχει σκέψη για βίντεο, πέρα από τα lyric που έχουμε ήδη δει;
 Η εικόνα και το βίντεο έχουν τεράστια δύναμη και είναι ισχυρά μέσα επικοινωνίας-παρουσίασης μιας   καλλιτεχνικής δημιουργίας – και ειδικά ενός νέου δημιουργού, όπως συμβαίνει εν προκειμένω. Μας έχουν   κατακλύσει και κατακυριεύσει, με αποτέλεσμα πλέον να μην ακούμε, όχι μόνο μουσική, αλλά ούτε τον ίδιο μας   τον εαυτό. Από την άλλη μεριά, ο τίτλος του δίσκου «Σιωπή Ν’ Ακούσουμε» προτρέπει ή εύχεται ν’ ακούσουμε   και δε θα ‘θελα να φανώ ανακόλουθος με τον τίτλο της ίδιας μου της δουλειάς, αν και γνωρίζω καλά πως το   μήνυμά της θα ακουγόταν εντονότερα αν θα προχωρούσα στην υλοποίηση κάποιου video clip. Προς το παρόν   το αρνούμαι, όμως δε μπορούσα ν’ αρνηθώ μια πολύ ωραία υλοποίηση που έφτιαξε η ήδη διαδικτυακή μου φίλη, Αναστασία Επισκοπούλου, η οποία οπτικοποίησε πολύ όμορφα το κομμάτι μου «Στο Ποτάμι».

Θα παρουσιαστεί αυτό το υλικό ζωντανά; Τι πλάνα κάνεις για το μέλλον;
Η επίσημη παρουσίαση έγινε στο Μύλο της Θεσσαλονίκης, όπου ακούστηκαν όλα τα κομμάτια του δίσκου ζωντανά, με συμμετοχή των περισσοτέρων μουσικών και ερμηνευτών που συμμετείχαν και στο δίσκο, ενώ είχα τη χαρά να μιλήσουν για το δίσκο ο συνθέτης Γιώργος Καζαντζής, ο τραγουδοποιός Δημήτρης Ζερβουδάκης και ο στιχουργός Κωνσταντίνος Χρυσανθάκης. Καταρχάς ας βγούμε γρήγορα και υγιείς από αυτήν την πρωτόγνωρη κατάσταση που ζούμε και στη συνέχεια ελπίζω να υπάρξει η δυνατότητα να το παρουσιάσουμε και στην Αθήνα αλλά και σε άλλες πόλεις.
 

georgilas2038Είναι πολύ νωρίς να μιλήσουμε για το δεύτερο δίσκο σου; Γιατί έχω την εντύπωση πως έχεις πολλά τραγούδια στα συρτάρια σου.
Έχεις δίκιο, πραγματικά υπάρχει πολύ υλικό έτοιμο, το οποίο μάλιστα ακούγεται στις ζωντανές εμφανίσεις μου με πολύ θετική αποδοχή. Όπως είπα και πιο πριν όμως, ο πρώτος δίσκος δημιούργησε και σε μένα και σε όσους τον άκουσαν υψηλές προσδοκίες και τη δέσμευση να παρουσιάσω κάτι τουλάχιστον εφάμιλλο αν όχι κάτι καλύτερο από το προηγούμενο, άρα πρέπει να προχωρήσω πολύ προσεκτικά και να δουλέψω ίσως ακόμη πιο αποτελεσματικά. Να μην ξεχνάμε βέβαια ότι δεν είμαι και πρώτης γραμμής αστέρας του πενταγράμμου, ώστε να με χρηματοδοτούν οι δισκογραφικές εταιρίες, οπότε ό,τι γίνει θα γίνει με τα πενιχρά μου μέσα.

Πόσο σε ιντριγκάρει η περίοδος και η διαδικασία των ηχογραφήσεων; Συγκρίνεται με την εμπειρία του να παίζεις Live;
Αν μιλάμε για καθεαυτή και μόνο την περίοδο των ηχογραφήσεων, θα σου πω ότι το περιβάλλον των στούντιο, η δημιουργική συνύπαρξη και δουλειά με τόσους ανθρώπους για να προκύψει το επιθυμητό αποτέλεσμα, η ένταση της προσαρμογής σε ρυθμούς δουλειάς που δεν έχουν καμιά σχέση με την άνεση της δημιουργίας στο χώρο σου, σε συνάρτηση με το γεγονός πως εργάζεσαι για κάτι που καταγράφεται και μένει αναλλοίωτο στο χρόνο και που στη συνέχεια δε θα μπορείς να «πειράξεις», τροποποιήσεις ή διορθώσεις, συνιστά μια μοναδική, πολύ δυνατή εμπειρία. Οι ζωντανές εμφανίσεις έχουν οπωσδήποτε την αμεσότητα και την επικοινωνία με το κοινό. Εκεί βλέπεις μπρος στα μάτια σου αν η δουλειά σου έχει αξία, αν συγκινεί και αν αυτό συμβαίνει, ταυτόχρονα αποτελεί και το πιο ισχυρό έναυσμα που θα σε οδηγήσει στο στούντιο για να την καταγράψεις.

Τι είναι αυτό που σε κάνει να θέλεις να δημιουργείς μουσική;
Θα σου πω ότι έχω κι εγώ το ίδιο ερώτημα για κάθε καλλιτέχνη. Τι είναι αυτό που τον οδηγεί ακόμα και σε πράξεις τρέλας για να υπηρετήσει την τέχνη του; Και έχω αυτή την απορία γιατί ψάχνοντας μέσα μου να βρω αυτό το κίνητρο, κατέληξα να σχηματίσω μια κάπως παράδοξη αντίληψη για την τέχνη, τουλάχιστον όπως τη νοιώθω εγώ. Η τέχνη λοιπόν για μένα, μάλλον είναι ένα μικρόβιο, μια αρρώστια. Μια αρρώστια όμως αλλιώτικη από τις άλλες. Μια αρρώστια που σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Μια αρρώστια τέλος που δεν καταστρέφει αλλά σώζει και ζωές και ψυχές.

Κώστας Κούλης
 
georgilas2039

Συνεντεύξεις