Συνεντεύξεις

loogoo

Chrysilia - Η συνέντευξη

 
   Οι Chrysilia απολαμβάνουν τη μελωδία της ευτυχίας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η ευτυχία έχει το όνομα Uriah Heep και περιμένει τα δικά μας παιδιά στις 8 Φεβρουαρίου στο Fuzz. Μεταξύ προβών, σύνθεσης και πολλών μα πολλών μαθημάτων, η Χρυσώ Σταματοπούλου, η φωνή των Chrysilia, ξεκλέβει λίγο χρόνο από το βαρύ πρόγραμμά της και κάθεται παρέα μας για να μας μιλήσει για όλα αυτά τα όμορφα που συμβαίνουν στο ΧρυσΉλιο πλανήτη. Ο επόμενος δίσκος είναι κοντά; Τα τραγούδια θα είναι όπως αυτά που αγαπήσαμε ακούγοντας το ντεμπούτο τους; Και τι είναι αυτό που σαν πανέμπειρη καθηγήτρια φωνητικής συμβουλεύει τους μαθητές της; Πολλά ευχαριστώ στον Elias Pero, o οποίος φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 chrysilia1801
Θα παίξετε support στους Uriah Heep το Φεβρουάριο.
Είναι εμπειρία ζωής και είναι μεγάλη η χαρά. Ξέρεις τι γίνεται… Όλοι εμείς που αγαπάμε το Ροκ και το Μέταλ γενικότερα, μεγαλώσαμε με τα συγκροτήματα αυτά, τα οποία πραγματικά έγραψαν ιστορία. Έχουν μείνει τόσες δεκαετίες στο μυαλό μας και τα αυτιά μας τα τραγούδια τους που λες «Εγώ τώρα θα παίξω ποτέ μ’ αυτούς; Κοντά τους; Θα τους γνωρίσω»; Και έρχεται μια στιγμή που λες «Νάτο»! Άνοιξε μια πόρτα και ήλθε μπροστά μου. Κι εγώ όταν τους άκουγα, δεν φανταζόμουν ποτέ ότι κάποια μέρα θα έπαιζα με την μπάντα μου πριν από τους Uriah Heep… Όταν μας το προτείνανε ήταν μεγάλη η χαρά για μας, παρά πολύ μεγάλη. Και ειδικά όταν ήλθε η επιβεβαίωση από την Αγγλία… που ήλθε πολύ γρήγορα… Στην αρχή δεν το πίστευα. Είμαστε πολύ χαρούμενοι. Ανυπομονούμε!

Στο LiVE αυτό με τους Uriah Heep… Θα υπάρχει κάποια έκπληξη; Κάτι που δεν έχετε δοκιμάσει ως τώρα;
Θα υπάρχει μια έκπληξη… To θέμα είναι ότι αν την πω δεν θα είναι πια έκπληξη.

Θα μείνει μεταξύ μας…
Υπάρχει μια εκπληξούλα, η οποία είναι αναπάντεχη. Ας πούμε ότι δεν ανήκει ακριβώς στο χώρο μας… Είναι κάτι που γνωρίζουν όλοι και αγαπούν όλοι…
 
chrysilia1802

Μετά τον “Et In Arcadia Ego”… Πότε να περιμένουμε τον καινούργιο δίσκο;
Κοίτα, εμείς ήδη είμαστε σε διαδικασία σύνθεσης. Έχουμε ήδη ετοιμάσει τρία τραγούδια, σε προπαραγωγή και προχωράμε, γράφουμε κομμάτια. Πιστεύουμε ότι μέχρι το τέλος του 2019 θα έχει βγει, καλώς εχόντων των πραγμάτων.

Θα είναι στο ίδιο μοτίβο με τον πρώτο;
Σίγουρα θα υπάρχουν παρόμοια στοιχεία, γιατί έχουμε σαν μπάντα ένα συγκεκριμένο χαρακτήρα, δεν θα παρεκκλίνουμε πολύ από αυτό, αλλά ας πούμε ότι θα βαρύνει λίγο ο ήχος. Με μια «παραμυθένια» ενορχήστρωση όμως. Όσο περίεργο κι αν ακούγεται αυτό.

Στον πρώτο δίσκο είχατε διασκευάσει Rotting Christ. Το είχατε φέρει εντελώς στα μέτρα σας, ακουγόταν σαν δικό σας… Να περιμένουμε κάτι ανάλογο, αντίστοιχο και στο δεύτερο άλμπουμ;
Θα υπάρχει κάτι σίγουρα. Το έχομε σκεφτεί ήδη… Θέλουμε να δίνουμε κάτι διαφορετικό κάθε φορά. Είναι βέβαια ένα ρίσκο αυτό… Αν ακολουθήσουμε την πεπατημένη, ίσως να ακουστεί πιο εύκολα στο ευρύ κοινό. Αν ρισκάρω, μπορεί να μην αρέσει σε κάποιους η επιλογή μου αυτή. Όμως θα είναι κάτι διαφορετικό κι εγώ αυτό θέλω. Αυτό θέλουμε όλοι μας.
 
chrysilia1803

Η εμπειρία από το LiVE στο εξωτερικό;
Εντάξει… Ήταν πανέμορφα! Κοίτα… πριν τους Chrysilia είχα τραγουδήσει στο εξωτερικό, ως σόλο τραγουδίστρια. Μέχρι τώρα ήταν τελείως διαφορετικό. Όταν βγήκαμε με τη μπάντα έξω, ειδικά σε αυτό το φεστιβάλ στην Ολλανδία, που ήταν εκπληκτική εμπειρία για μας, είδαμε τις αντιδράσεις του κοινού. Τραγουδούσαν τα τραγούδια μας! Και αυτό με έκανε να νιώσω ότι κάτι πολύ όμορφο γίνεται εδώ. Ήλθε ένας άνθρωπος από τον Καναδά για να δει εμάς! Και μας το είχε γράψει από πριν. Ήταν τόσο γλυκό και τόσο συγκινητικό… Το να βλέπεις αυτούς τους ανθρώπους από κάτω να χορεύουν, να χτυπιούνται, να τραγουδάνε… Μετά να μας παίρνουν αγκαλιά, να μας βγάζουν φωτογραφίες, να παίρνουν το άλμπουμ μας… Και μετά να μας λένε «Άντε, πότε θα ξανάρθετε»; Αυτό δεν πληρώνεται με τίποτα… Ανυπομονώ για το επόμενο. Ανυπομονώ πραγματικά. Το ελληνικό κοινό είναι πολύ θερμό. Μας αγαπά και το αγαπάμε και εμείς. Παρά πολύ. Έξω είναι μεγαλύτερο το κοινό. Είναι η μουσική τους! Από τώρα σχεδιάζουμε την επόμενή μας έξοδο. Σύντομα θα το ανακοινώσουμε.

Μέσα στο ’19;
Ναι. Μέσα στο 2019.

Αυτό που σε ενθουσιάζει περισσότερο στα LiVE… Και στον αντίποδα, αυτό που σε απωθεί περισσότερο. Τι είναι;
Δεν μπορώ να πω ότι μας απωθεί κάτι. Πραγματικά στο λέω… Δηλαδή, ακόμα και οι αντιξοότητες, τα τεχνικά λάθη που μπορεί να γίνουν ή οι ελλείψεις του χώρου… Οτιδήποτε μπορεί να πάει στραβά. Εμένα προσωπικά, αλλά πιστεύω ότι έτσι αισθάνονται όλοι στη μπάντα, είναι το σκεπτικό μας αυτό… Δεν μας πτοεί κάτι! Έχουμε τόση όρεξη να ανεβούμε εκεί πάνω. Εγώ έχω παίξει και άρρωστη. Δεν με απασχολεί καθόλου. Δεν μας ενδιαφέρει. Θα κάτσουμε εκεί, θα παίξουμε τη μουσική μας και θα γουστάρουμε. Οπότε ανυπομονούμε απλά για το επόμενο…
 
chrysilia1804

Αυτό που σε ενθουσιάζει περισσότερο;
Αν σου πω ότι δεν είναι η σκηνή αλλά το στούντιο;

Η διαδικασία της ηχογράφησης;
Τρελαίνομαι! Το στούντιο είναι ο αγαπημένος μου χώρος. Και η σκηνή, τη λατρεύω τη σκηνή. Αλλά αν με βάλεις στο στούντιο, μπορώ να κάτσω μερόνυχτα. Και να κάνω πράγματα. Να τραγουδάω, να γράφω, να κάνω δεύτερες, τρίτες, πέμπτες φωνές… Το καλύτερό μου!

Οι φωνές στο δίσκο ήταν όλες δικές σου;
Ναι. Όλες οι δεύτερες φωνές ήταν δικές μου, αν εξαιρέσουμε τη συμμετοχή των Voicebox, ως χορωδίας… Και είχα βέβαια και τη συμμετοχή της παιδικής χορωδίας του Εθνικού Ωδείου του Χαλανδρίου. Ήταν παρά πολύ γλυκά τα παιδιά. Αλλά μου αρέσει να κάνω εγώ όλες τις φωνές. Είναι κάτι που αγαπώ από μικρό παιδί.

Στους μαθητές σου, στα παιδιά που διδάσκεις… Τι είναι αυτό που τους λες πρώτα για τη μουσική; Να περνάνε καλά, να το κάνουν με την ψυχή τους…
Θα σου πω… Ετοιμάζω ένα σεμινάριο, θα ανακοινωθεί σύντομα, που έχει σχέση με την ψυχολογία στο τραγούδι. Αυτό που θεωρώ νούμερο ένα, ασχέτως τεχνικής, ασχέτως ικανοτήτων, ασχέτως μουσικών γνώσεων ή γούστου μουσικής, είναι η ψυχολογία. Αν πιστέψουμε πραγματικά στη φωνή μας, στις ικανότητές μας, στο ποιοι είμαστε και στο τι γουστάρουμε να κάνουμε, τι θέλουμε πραγματικά και τι αγαπάμε στη μουσική, όλα τότε θα ακολουθήσουν. Όλα έρχονται μετά. Και η τεχνική φτιάχνεται και η φωνή φτιάχνεται, μέχρι ενός σημείου βέβαια. Αν δεν έχεις καθόλου φωνή δεν μπορείς να την κάνεις τέλεια. Αλλά σίγουρα φτιάχνεται μέχρι ένα σημείο… Αλλά όλα ξεκινούν από την αγάπη! Πάνω απ’ όλα. Και αυτό λέω στους μαθητές μου. Να κάνουμε τεχνική, να φροντίσουμε τον εαυτό μας, να κάνουμε το ρεπερτόριό μας, να κάνουμε και κίνηση, ένα σωστό στήσιμο… Δεν μπορεί απλά να έχεις μία ωραία φωνή. Δεν αρκεί. Πρέπει να το «ντύσεις» όλο αυτό, πρέπει να γίνει ολόκληρο πακέτο. Αλλά όλα αυτά ξεκινάνε από την ψυχολογία. Όσα κι αν έχεις μάθει, αν δεν έχεις προετοιμαστεί καλά ψυχολογικά, δεν πρόκειται ποτέ να ανέβεις πάνω στη σκηνή. Είναι δεδομένο.
 
chrysilia1805

Σε μαθητές σου που θέλουν να ασχοληθούν επαγγελματικά, αλλά εσύ, με την εμπειρία και τις γνώσεις που έχεις, έχεις δει ότι δεν μπορούν να το κάνουν αυτό… Πώς λειτουργείς; Τους το λες ευθέως; Κάνεις κάτι άλλο;
Δεν θα το πω τόσο απόλυτα. Θα σου πω γιατί. Έχουμε παρά πολλά παραδείγματα, παγκοσμίως όμως, σε όλα τα είδη της μουσικής, όπου άνθρωποι με ελάχιστο ταλέντο κάνουν τεράστιες καριέρες. Αν με ρωτήσεις προσωπικά, δεν συμφωνώ. Αλλά επειδή ακριβώς το αγαπούσαν τόσο πολύ και το πίστεψαν τόσο πολύ, παλέψανε πολύ περισσότερο από κάποιους που έχουν το τριπλάσιο ταλέντο και απλά κάθονται. Και περιμένουν να τους έλθει ουρανοκατέβατο το δώρο και η καριέρα έτοιμη στα χέρια. Δεν γίνεται… Θέλει να πιστέψεις, θέλει να πεισμώσεις, θέλει να το παλέψεις. Θέλει παρά πολύ τρέξιμο, θέλει αγώνα και δεν είναι όπως μου είχε πει κάποια φορά ένας. «Τι, δεν παίρνουμε απλά το μικρόφωνο και τραγουδάμε»;

Θα το κάναμε όλοι τότε…
Ακριβώς! Θα το κάναμε όλοι. Δεν είναι τόσο εύκολο όσο φαίνεται. Αν κάποιος λοιπόν έλθει με μέτριο ταλέντο ή και καθόλου μπορώ να σου πω, ανάλογα με το πώς το βλέπει… Είναι και τι προσέγγιση έχει. Αν δηλαδή έλθει κάποιος και μου πει «Εγώ θα γίνω σούπερ σταρ», θα του πω – πολύ όμορφα βέβαια, δεν μπορώ να τον αποπάρω – ότι καλό είναι να κάνεις αυτό που αγαπάς, αλλά θα είναι καλό και να βρει μια άλλη δουλειά ως κύρια. Δεν μπορείς να δουλέψεις τον άλλο, δεν μπορείς να του πεις ψέματα… Δεν μου αρέσει να λέω ψέματα, προκειμένου να έχω μαθητές. Δεν υπάρχει καμία τέτοια περίπτωση. Όταν κάποιος φαλτσάρει, θα του το πω. Δεν θα πω «Α, τι ωραία… πάμε, μπράβο»!

Κώστας Κούλης
 

Συνεντεύξεις

Facebook Comments