Άρθρα Μουσικής

Τα 20 Kαλύτερα Kινηματογραφικά Soundtracks Όλων Των Εποχών

 soundtracks-most-famous

   Τα κιν/κα σάουντρακ χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: α) αυτά που περιέχουν τραγούδια από ταινίες (πχ Grease, Flashdance, Top Gun, Pulp Fiction) και β) αυτά που περιέχουν την μουσική υπόκρουση (πχ Star Wars, The Godfather, The Lord Of The Rings, Gladiator). Πολλές φορές συμβαίνει ένας δίσκος να περιέχει και από τα δυο, καθώς και διαλόγους ηθοποιών. Το πρώτο σάουντρακ που κυκλοφόρησε στο εμπόριο ήταν η ταινία κινούμενων σχεδίων της Disney, Snow White and the Seven Dwarfs (1937). Έκτοτε οι δισκογραφικές εταιρίες εκμεταλλεύτηκαν την εμπορική επιτυχία, που άνθησε κυρίως μετά την δεκαετία του 70. Για την ιστορία να επισημάνουμε αυτά που κατάφεραν να ξεχωρίσουν με τις μεγαλύτερες πωλήσεις. Στην πρώτη κατηγορία το The Bodyguard και στην δεύτερη το Star Wars. Στο παρακάτω κείμενο θα δούμε τα 20 καλύτερα σάουντρακ όλων των εποχών (μουσική υπόκρουση) από τους σπουδαιότερους συνθέτες στην ιστορία. Τι είναι όμως αυτό που καθιστά ένα κιν/κο σάουντρακ επιτυχημένο ...;

   Οι παρακάτω δηλώσεις τριών σπουδαίων μουσικών ίσως ρίξει λίγο φως στο τούνελ…
 
"Για εμένα  επιτυχία είναι όταν ένας θεατής βγαίνει από τη σκοτεινή αίθουσα, να σιγοτραγουδά τη μελωδία του κυρίως θέματος της ταινίας. Τότε λέω ναι!! Τα κατάφερα" -  John Williams
 
"Η μουσική είναι βασικά μια συναισθηματική τέχνη. Ζητώ από τον σκηνοθέτη να συμβουλεύεται το κοινό και να μάθει από αυτό τι θέλει να αισθανθεί; Αυτό είναι η μουσική" - Elmer Bernstein 
 
"Οι άνθρωποι που μου λένε, «Όταν γράφετε τη μουσική για μια ταινία ξέρετε αν η ταινία θα είναι μια μεγάλη επιτυχία;» Τους απαντώ, «Όχι, με ανησυχεί κυρίως για το αν η μουσική αντέξει στο χρόνο»" - Maurice Jarre
 
   Την εικοσάδα πλαισιώνουν πραγματικά ξεχωριστά σάουντρακ, που είτε μάγεψαν τους θεατές είτε ξεχώρισαν με την ιδιαιτερότητα τους. Αξιομνημόνευτα, ευφυέστατα, πλούσια, μα πάνω απ’ όλα στέκονται επάξια από μόνα τους ως μουσικό σύνολο, ξεπερνώντας πολλές φορές την ίδια την ταινία που τα ‘’φιλοξενεί’’.
 
20 Requiem For a Dream (2000) του Clint Mansell
   20 requiem for a dreamΤην εικοσάδα ανοίγει το ‘’Requiem for a Dream’’. Από όποια πλευρά κι αν το πιάσεις, αυτό το μοναδικό σάουντρακ, είναι ένα μουσικό αριστούργημα του 21ου αιώνα. Με έντονα συναισθήματα φρίκης, μελαγχολίας και παράνοιας, καταφέρνει να βυθίσει τους ακροατές, σε μια αργή θανατική κατάβαση, στην σκοτεινή άβυσσο της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης. Η μουσική επιδρά μέσα μας με τρόπο οξύ και νιώθουμε έντονα όλα όσα το κύριο θέμα (τα δάκρυα στάζουν από τα έγχορδα) μας αφηγείται με μοναδικό τρόπο.
 
19 Love Story (1970) του Francis Lai
   Το 1970 ο κόσμος έκλαιγε με λυγμούς μετά το τέλος της ταινίας Love Story και το γλυκανάλατο φιλμ γνώρισε μεγάλη επιτυχία, την οποία οφείλει και στο αποτελεσματικό σάουντρακ, που συνέθεσε ο Γάλλος Francis Lai. Με κύριο όργανο το πιάνο, δημιούργησε ένα αξιομνημόνευτο (ακόμα και σήμερα) θέμα, πλούσιο σε λυρισμό και έμπνευση. Άλλωστε το δυνατό σημείο του Lai, είναι τα συναισθηματικά θέματα, βγαλμένα από μια πιο αγνή εποχή, σε ένα σκληρό κόσμο που ίσως δεν ήταν έτοιμος ακόμα να νιώσει το μεγαλείο της αγάπης.
 
18 The Omen (1976) του Jerry Goldsmith
   18 the omenΟ Jerry Goldsmith συνθέτει ένα άκρως τρομακτικό σάουντρακ, το οποίο μάλιστα το 1976 κέρδισε και το Όσκαρ Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης. Με ψαλμωδίες και βαριά ενορχήστρωση, πανικοβάλει τους θεατές χτυπώντας τους εκεί ακριβώς που πρέπει, για να προκαλέσει αίσθηση τρόμου. Με τις επιβλητικές φωνές της χορωδίας (αλλά και την πλούσια ζοφερή ορχήστρα), το κύριο θέμα AVE SATANI εξυψώνει το απόλυτο κακό παίζοντας με την φαντασία μας. Πετυχαίνει τον σκοπό του και γίνεται το μουσικό έμβλημα του Σατανά.
 
17 North By Northwest (1959) του Bernard Herrmann
   17 North by northwestΣτο θρίλερ του Alfred Hitchcock, North By Northwest, ο σπουδαίος συνθέτης Bernard Herrmann, δημιουργεί ένα βαρύ κλασικό χολιγουντιανό σάουντρακ, από εκείνα που δεν μπορούν να ξεπεραστούν, αλλά ούτε να ξαναγραφτούν. Με μαεστρία παίζει ανάμεσα στο σασπένς και την μυστηριώδη γοητεία, που ζωντανεύει μέσα από την ορχήστρα του M.G.M studio και την διευθύνει ο ίδιος. Ο Hitchcock και ο Herrmann υπήρξαν ένα από τα καλύτερα κιν/κα δίδυμα στον χώρο καθώς συνεργάστηκαν με επιτυχία σε πολλά φιλμ.
 
16 out of africa16 Out Of Africa (1985) του John Barry
   Άλλο ένα βραβευμένο με Όσκαρ Καλύτερης Σύνθεσης (1985) σάουντρακ, με την υπογραφή του αξιοσέβαστου John Barry. Το όνομα του και μόνο στο εξώφυλλο κάποιου δίσκου εγγυάται ένα σίγουρο αποτέλεσμα. Στην περίπτωση του Out Of Africa, συνθέτει ένα αψεγάδιαστο σύνολο θεμάτων, δημιουργώντας εικόνες και συναισθήματα στο κοινό. Με την ορχήστρα να "πετάει" πάνω από την Αφρική, νιώθεις το μεγαλείο του σπουδαίου συνθέτη να σε πλημμυρίζει, με το μοναδικό κύριο θέμα να φουντώνει τα συναισθήματα σου.
 
15 Rocky Trilogy (1976, 1979, 1982) του Bill Conti
   Οι κιν/κοι συνθέτες την δεκαετία του 70, συνήθως "έλουζαν" μουσικά τις ταινίες με ντίσκο ήχους και Jazz. Έτσι λοιπόν ο Bill Conti δημιούργησε ένα μείγμα ορχήστρας, ντίσκο και ροκ σύνθεσης, καταφέρνοντας να περάσει ένα αξιομνημόνευτο σάουντρακ στην ιστορία. Ακόμα και σήμερα στο άκουσμα του, θυμάσαι τα νιάτα σου και πλάθεις την εικόνα του νεαρού Sylvester Stallone, να τρέχει πάνω κάτω προπονώντας τον εαυτό του για την τελική μάχη. Αλησμόνητες στιγμές, με το Gonna Fly Now να στιγματίζει την δεκαετία του 70 αλλά και το σήμερα, καθώς θεωρείται αξεπέραστο.
 
14 Indiana Jones Trilogy (1981, 1984, 1989) του John Williams
   14 indiana jonesΟ John Williams είναι με διαφορά ο καλύτερος κιν/κος συνθέτης όλων των εποχών, άποψη την οποία πιστεύουν αρκετοί συνάδελφοί του, μιλώντας γι’ αυτόν με τα καλύτερα λόγια. Χάρισε τα σημαντικότερα και πιο αξιομνημόνευτα θέματα, κερδίζοντας συνολικά 5 Βραβεία Oscar. Στην λίστα με τα 20 καλύτερα όλων των εποχών, αναπόφευκτα θα τον συναντήσουμε 4 φορές, καθώς η δουλειά του παραμένει μοναδική. Στην περίπτωση του Indiana Jones, συνέθεσε ένα ευφυές, περιπετειώδες σάουντρακ με μαεστρία και διεύθυνε την συμφωνική ορχήστρα του Λονδίνου για την ηχογράφηση. Με το κύριο θέμα Raiders March, εξυμνεί τον ήρωα και καταφέρνει να φέρει το κοινό κοντά στην ορχηστρική μουσική με τις παρτιτούρες του.

13 Ben Hur13 Ben-Hur (1959) του Miklos Rozsa
   Το Ben Hur παραμένει μια σπουδαία ιστορική ταινία ακόμα και σήμερα. Ο Miklos Rozsa είναι ο άνθρωπος που ενέπνευσε πολλούς κιν/κους συνθέτες, αλλά και κέρδισε τον σεβασμό τους. Με την μουσική του για το Ben Hur ανέβασε το επίπεδο πολύ ψηλά για την εποχή, κερδίζοντας το Οscar Καλύτερης Σύνθεσης. Διευθύνει ο ίδιος την ορχήστρα και δημιουργεί ένα επικό κλασικό σάουντρακ με πλούσια θέματα. Ένα μεγαλειώδες αποτέλεσμα από τον σημαντικότερο μαέστρο του Χόλυγουντ.

12 Superman (1978) του John Williams
12 Superman-the-Movie   Το 1977 ο σκηνοθέτης Richard Donner μαγεμένος από το ταλέντο του μαέστρου John Williams, του πρότεινε να αναλάβει την μουσική υπόκρουση της νέας του ταινίας. Σχεδίαζε να ζωντανέψει στην μεγάλη οθόνη τον ήρωα της DC comics Superman. Ζήτησε λοιπόν ένα μεγαλειώδες μουσικό θέμα από τον συνθέτη, αντάξιο του μεγαλύτερου ήρωα και σήμα κατατεθέν της Αμερικής. Σύντομα ο Williams κάλεσε τον σκηνοθέτη στην ηχογράφηση για να ακούσει το μουσικό θέμα, με την συμφωνική ορχήστρα του Λονδίνου να ανυπομονεί για δράση. Με τα πνευστά να ξεκινούν την εισαγωγή (τούμπα, τρομπόνι, τρομπέτες) ένα μουσικό όργιο μεγαλοφυΐας αλλά και μοναδικότητας, απογείωσε τον σοκαρισμένο σκηνοθέτη καθώς δεν περίμενε κάτι τόσο δυνατό… έμεινε έκπληκτος και όχι άδικα. Το θέμα του Superman είναι κάτι παραπάνω από αυτό που πρεσβεύει, ένα ιπτάμενο εμβατήριο πλούσια ενορχηστρωμένο από έναν μύθο του Χόλυγουντ, για να ακούγεται ξανά και ξανά.
 
11 Braveheart (1995) του James Horner
   11 braveheartΌταν ο Mel Gibson έψαχνε συνθέτη για την ταινία του Braveheart, κατέφυγε στην εύκολη λύση του αγαπημένου του φίλου James Horner, με τον οποίο είχαν ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν. Όταν άκουσε το αποτέλεσμα ο σκηνοθέτης – ηθοποιός, μίλησε με ενθουσιασμό για το σάουντρακ λέγοντας πώς ήταν ότι καλύτερο είχε κάνει ποτέ ο Horner. Κατά ένα περίεργο τρόπο είχε δίκιο…. Πλούσια θέματα γεμάτα λυρικότητα και νοσταλγία, έδωσαν στην ταινία ένα δυναμισμό και μια γαλήνια αύρα στις ερωτικές σκηνές. Ποιος δεν ένιωσε συγκίνηση όταν η Murron και ο William έτρεχαν μέσα στο δάσος να παντρευτούν υπό την μουσική υπόκρουση του ερωτικού θέματος που σχεδόν σε έκανε να δακρύσεις..; Αδικήθηκε στα Oscar χάνοντας το χρυσό αγαλματάκι από το εξίσου καλό, αλλά όχι καλύτερο Il Postino (The Postman) του Luis Bacalov. Με το Braveheart ο James Horner μας χάρισε ένα σπουδαίο σάουντρακ καταφέρνοντας να ξεχωρίσει στις καρδιές μας. Έκτοτε δεν ξεπέρασε ποτέ αυτό το μοναδικό score.

10 Chariots Of Fire (1981) του Vangelis
   10 Chariots-of-FireΚαι κάπως έτσι η κατάβαση προς τα δέκα καλύτερα ξεκίνησε, με το πασίγνωστο Chariots of Fire του δικού μας Vangeli Papathanasiou. Γεννημένος σε ένα χωριό του Βόλου, ο Vangelis ξεχώρισε στο Χόλυγουντ και έκανε δουλειές με μαεστρία και μεράκι. Χρησιμοποιώντας συνθεσάιζερ, αποδεικνύει πως δεν χρειάζεται πλούσιες ορχήστρες πνιγμένες με βαριές ενορχηστρώσεις, για να συνθέσει αξιομνημόνευτα ή διαχρονικά soundtracks όπως αυτό εδώ. Το κύριο θέμα του Chariot Of Fire χρησιμοποιήθηκε όσο κανένα σε διαφημίσεις, στους Ολυμπιακούς Αγώνες, αφιερώματα σε αθλητές και γενικά για τον χώρο του αθλητισμού. Η ταινία αναφέρεται στην αληθινή ιστορία δύο Βρετανών ερασιτεχνών δρομέων οι οποίοι, καθένας για δικούς του λόγους, έβαλαν στόχο να κερδίσουν το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι, που πραγματοποιήθηκαν στο στάδιο Κολόμπ. Το 1981 πάλεψε γενναία και κατάφερε να κερδίσει τέσσερα Οscar συμπεριλαμβανομένου και Καλύτερης Σύνθεσης, νικώντας το Indiana Jones. Ένα πραγματικό εμβατήριο, για το θάρρος και την προσπάθεια όλων των αθλητών ανά τον κόσμο.
 
09 The Lord Of The Rings Trilogy (2001, 2002, 2003) του Howard Shore
   09 lord of the ringsΤο επικό αριστούργημα του J.R.R. Tolkien, σκηνοθετημένο με δεξιοτεχνία από τον Peter Jackson, πραγματικά ρίζωσε μέσα μας καθώς αφεθήκαμε στο μοναδικό ταξίδι της μέσης γης. Ο συνθέτης Howard Shore κατάφερε να τελειοποιήσει ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα, το οποίο επάξια στέκεται και πέραν του φιλμ. Διαβάζοντας μόνο το βιβλίο και ακούγοντας το σάουντρακ νιώθεις όλα όσα πρέπει, για να πολεμήσεις με τα Orcs, να κρυφτείς από τους Nazgul, να χορέψεις στο Shire. Δεν περιορίζεται από την ταινία, δίνει μια δική του διάσταση στην κιν/κη μουσική με προσεγμένες μελωδίες που καταφέρνουν να γίνουν μέρος της ιστορίας. Νιώθεις δηλ. πως αυτό το σάουντρακ γράφτηκε χρόνια πριν μαζί με το βιβλίο εξασφαλίζοντας την επιτυχία. Η μουσική του έκανε ένα βήμα πέρα και με την συμφωνική ορχήστρα αποθέωσε το επικό ταξίδι του μικρούλη Frodo. Με κομμάτια όπως : A Knife In The Dark, The Bridge Of Khazad Dum, The Great River, Helm's Deep, Minas Tirith, The End Of All Things ακόμα και ο Tolkien θα ήταν υπερήφανος γι΄αυτό το μουσικό αριστούργημα.
 
08 The Pink Panther (1963) του Henry Mancini
   08 pink pantherΓκαφατζής, αστείος μα πάνω απ’ όλα μοναδικός, ο επιθεωρητής Clouseau έσπειρε απλόχερα χιούμορ με τις τρελές περιπέτειες του, προσπαθώντας να πιάσει τον κλέφτη Phantom. Ο σκηνοθέτης Blake Edwards μαγεμένος (και όχι άδικα) από το ταλέντο του Henry Mancini, του πρότεινε χωρίς δεύτερη σκέψη να αναλάβει την μουσική υπόκρουση της ταινίας. Ο μαέστρος Mancini ήταν ανακάλυψη του σπουδαίου τζαζίστα Benny Goodman και τον βοήθησε στα πρώτα του βήματα. Παραμένει από τους καλύτερους συνθέτες όλων των εποχών αλλάζοντας την μουσική βιομηχανία, τονίζοντας και φέρνοντας με μαεστρία το κοινό κοντά στα Jazz ακούσματα. Συγκεκριμένα στο Pink Panther, ξεπέρασε τα όρια της εποχής και κατάφερε να ξεχωρίσει με το παιγνιδιάρικο θέμα, λούζοντας το με ναζιάρικο ύφος και μια ελαφριά jazz γοητεία. Το τραγούδι "It Had Better Be Tonight" που γράφτηκε για την ταινία (έκανε επιτυχία ως Meglio Stasera) αλλά και τα κομμάτια : Main Theme, The Tiber Twist, The Village Inn και το θεότρελο Something For Sellers κάνουν το αξιομνημόνευτο αυτό σάουντρακ, να μπαίνει με άνεση στην λίστα με τα 20 καλύτερα.
 
07 James Bond Movies (1962, 1963, 1964, 1965, 1969, 1971,1974, 1979) των Monty Norman και John Barry
   07 jamesbond-viΟι συστάσεις για τον Μr James Bond είναι περιττές. Με τις απίθανες περιπέτειες του έδωσε ένα ξεχωριστό αέρα στον κιν/φο, αλλά και στο ανδρικό πρότυπο. Γοητευτικός, έξυπνος, αρρενωπός, ο ήρωας του Ian Fleming ενσαρκώθηκε από πολλούς αστέρες του Hollywood, με τον Sean Connery να παραμένει έως και σήμερα ο καλύτερος. Η πρώτη ταινία βγήκε στις σκοτεινές αίθουσες το 1962 με τον τίτλο "Dr No". Ο τραγουδιστής – συνθέτης Monty Norman ανέλαβε την μουσική και έγραψε ένα εμπνευσμένο θέμα, που λατρεύτηκε όσο κανένα άλλο. Κατάφερε να δημιουργήσει κατασκοπευτική ατμόσφαιρα και νευρωτικό ρυθμό με μαεστρία. Έκτοτε ο Norman δεν ξανασχολήθηκε με κάποιο φιλμ της σειράς (αλλά και γενικότερα με οτιδήποτε άλλο), δίνοντας την ευκαιρία στον John Barry να γράψει μουσική για τις περισσότερες ταινίες του μυστικού πράκτορα 007. Ο Barry κράτησε πολύ ψηλά το επίπεδο συνθέτοντας ανεπανάληπτα θέματα και ξεχώρισε γρήγορα για το σπάνιο χάρισμα του να πλάθει εικόνες με την μουσική του. Τα 3 καλύτερα σάουντρακ : From Russia with Love-1963, Goldfinger-1964 και Diamonds Are Forever-1971.
 
06 Jaws (1975) του John Williams
   06 jawsΟ ανθρωποφάγος καρχαρίας επιτίθεται από το πουθενά και βάφει κόκκινη τη θάλασσα. Ο σκηνοθέτης Steven Spielberg κατάφερε να δημιουργήσει μια κλασική περιπέτεια τρόμου που οφείλει την μισή της επιτυχία στην μουσική του John Williams. Νότες βαριές, σκοτεινές, βγαλμένες από ένα μακάβριο εφιάλτη. Στην αρχή τα φαγκότο ανοίγουν το κύριο θέμα με ένα κοφτό βουητό. Μετά πιο γρήγορα, πιο γρήγορα, η ορχήστρα μπαίνει δυναμικά με τα πνευστά και τα έγχορδα να βγάζουν ένα βίαιο τρομακτικό ήχο (Ταμ ταμ ταμ). Το συγκεκριμένο σάουντρακ είναι η έννοια της λέξης ευφυΐα, καθώς κατάφερε να ξεπεράσει την ίδια την ταινία. Ακόμη και στις σκηνές που το αιμοβόρο κήτος δεν εμφανίζεται, η μουσική καταφέρνει να τρομοκρατήσει τους θεατές, καθιστώντας τον μηχανικό καρχαρία άχρηστο. Βραβευμένο με όσκαρ καλύτερης σύνθεσης το 1975, το αξιομνημόνευτο θέμα του Jaws συνεχίζει να προκαλεί τρόμο και ρίγος στους αμέριμνους κολυμβητές...
 
05 Psycho (1960) του Bernard Herrmann
   Ο Alfred Hitchcock σκηνοθέτησε σε ασπρόμαυρο φόντο την ταινία γιατί πίστευε πως θα σόκαρε το κοινό αν την έλουζε με χρώμα. Προορισ05 Psychoμένο για B-movie, το ''Psycho'' όχι μόνο κέρδισε τους θεατές, αλλά κατάφερε να σκαρφαλώσει στην 30η θέση στις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Άλλη μια σπουδαία συνεργασία του διδύμου Bernard Herrmann - Alfred Hitchcock ξεχώρισε για την αποτελεσματική μουσική και τα έξυπνα πλάνα που ενώθηκαν στο μοντάζ. Το θέμα στους τίτλους αρχής είναι ένα άρτια δεμένο κομμάτι που καταφέρνει να αγχώσει και να προϊδεάσει τους θεατές για το κακό που θα ακολουθήσει. Αυτό όμως που σίγουρα ξεχώρισε και σόκαρε το κοινό μια και δεν είχε ξανακούσει κάτι παρόμοιο, ήταν το ''The Bathroom - The Murder''. Ο σκηνοθέτης αρχικά δεν ήθελε μουσική γι αυτή τη σκηνή! Χρειάστηκαν συζητήσεις και λογικά επιχειρήματα από τους ανθρώπους του για να αλλάξει γνώμη. Στη συνεχεία ζήτησε κάτι αλλόκοτο για την σκηνή του φόνου και ο Herrmann το πέτυχε. Έστησε την ορχήστρα με τα έγχορδα να έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο και κυριολεκτικά τα έκανε να στριγκλίζουν με μανία. Είναι λες και φώναζαν.. ΑΑΑΑΑΑΑ!
 
04 Lawrence of Arabia (1962) του Maurice Jarre
   04 Lawrence Of Arabia 2Όταν αναφερόμαστε στην κιν/κη μουσική και προφέρουμε το όνομα του Γάλλου Maurice Jarre, είναι σαν να λέμε για τις αυτοκινητοβιομηχανίες την λέξη Mercedes, για το ποδόσφαιρο Real Madrid, για το χώρο της μόδας Prada κλπ. Σταθερή αξία, δηλαδή με έκδηλη γοητεία και σεβασμό. Μοναδικός με 3 βραβεία Oscar στην κατοχή του (ανάμεσα τους και το Lawrence of Arabia), χάρισε μοναδικές μελωδίες βγαλμένες από τα σπλάχνα του Hollywood. Ο γιος του, Jean Michel Jarre, κληρονόμησε από τον πατέρα του το σπάνιο ταλέντο και συνέχισε το έργο του με new age, electronic και ambient ύφος. Με ένα πλούσιο θέμα, το Lawrence of Arabia παραμένει ένα αστραφτερό σάουντρακ που παρά τα ουκ ολίγα χρόνια του, ο χρόνος φαίνεται να μην το αγγίζει καθόλου.

03 The Good, The Bad and the Ugly (1966) του Ennio Morricone
   03 the-good-the-bad-and-the-uglyΟ πολλά βαρύς Sergio Leone σκηνοθετεί ένα αριστουργηματικό γουέστερν με δυνατό cast (Clint Eastwood, Eli Wallach, Lee Van Cleef). Εμπιστεύεται για ακόμη μια φορά τον μόνιμο συνεργάτη και συμπατριώτη του Ennio Morricone, δημιουργώντας μια κλασική ταινία. Κάθε άνθρωπος αυτού του πλανήτη που εκτιμά τον εαυτό του και είναι λάτρης της μουσικής, δεν θα μπορούσε να μην σέβεται τον τρισμέγιστο Morricone. Με "δυνατά" σάουντρακ στο ενεργητικό του (πάνω από 500 ταινίες) όπως : The Legend Of 1900, Cinema Paradiso, The Mission κ.α κατάφερε να δημιουργήσει μια δική του μουσική σχολή. Το The Good, The Bad And The Ugly παραμένει το καλύτερο του. Με ένα εκπληκτικό και συνάμα διασκεδαστικό θέμα που λατρεύτηκε, ο μαέστρος Ennio Morricone γεμάτος κέφι και λαχταρά μας γοητεύει με το ταλέντο του. Κατάλληλο και σεμνά δεμένο για την ταινία, τούτο το φτωχό σε όργανα αλλά πλούσιο σε έμπνευση και διαχρονική αξία σάουντρακ, είναι αυτό που λέμε MASTERPIECE!! Ξεχωρίζουν τα κομμάτια Main Title, The story Of A Soldier και το The Ecstasy Of Gold, που προσωπικά με κάνει να υποκλίνομαι και να ευγνωμονώ τον Ennio γι΄αυτό το μοναδικό μουσικό δώρο.
 
02 The Godfather Trilogy (1972, 1974, 1990) των Nino Rota και Carmine Coppola
   02 the godfather-Άλλο ένα δυνατό ιταλικό δίδυμο εισβάλει στο Hollywood με επιτυχία και καταφέρνει να ξεχωρίσει. Ο Francis Ford Coppola αγνοεί τον συνθέτη πατέρα του, Carmine Coppola, και δίνει την δουλειά στον Nino Rota (μεταξύ μας ευτυχώς!!). Από την νουβέλα του Mario Puzo και το όραμα του Coppola η ταινία μπορεί να κοιτάζει με υπεροψία όλες τις άλλες, καθώς πρόκειται για την καλύτερη όλων των εποχών, όπως έχει ψηφιστεί από περιοδικά, σκηνοθέτες, ηθοποιούς. Με την εκπληκτική ερμηνεία του Marlon Brando ως Don Vito Corleone και την περίεργη προφορά όταν λέει "Είμαι ο νονός", το ιταλικό πνεύμα ξεχύθηκε με επιτυχία σε ολόκληρο τον κόσμο, κάνοντας τον σκηνοθέτη του πασίγνωστο. Ο συνθέτης Nino Rota γεννήθηκε στο Μιλάνο από μια τρελή οικογένεια σπουδαίων μουσικών. Φυσικό λοιπόν ήταν το αστέρι του να λάμψει και να ξεχωρίσει. Το 1972 η μουσική του Rota αποτράπηκε από τις υποψηφιότητες των Oscar, καθώς διαπιστώθηκε πως είχε γίνει χρήση παλαιότερων μουσικών θεμάτων από προηγούμενη δουλειά του. Αντικαταστήθηκε από το ανούσιο Sleuth του John Addison. Το 1974 όμως στο Godfather Part 2 συνεργάστηκε με τον Carmine Coppola (ο Rota έκανε την περισσότερη και σοβαρή δουλειά) και κέρδισε ΑΞΙΑ το χρυσό αγαλματάκι. Πέντε χρόνια μετά ο σπουδαίος συνθέτης πέθανε πρόωρα, αφήνοντας πίσω του μια μεγάλη κληρονομιά, που θα μας θυμίζει το μεγαλείο του. Ο Francis Ford Coppola το 1990 επέστρεψε με το τρίτο (φτωχό) μέρος ολοκληρώνοντας έτσι την τριλογία. Την μουσική ανέλαβε εξ' ολοκλήρου ο πατέρας του καταφέρνοντας να συνθέσει ένα συμπαθητικό σάουντρακ, το οποίο όμως δεν μπορεί να λάμψει χωρίς τις παρτιτούρες του αείμνηστου Rota. Ακούμε ξανά και ξανά τα… Main Title (The Godfather Waltz), Love Theme From The Godfather, The Godfather Finale, Michael Comes Home και νιώθουμε την μαγεία του σινεμά με ένα συναίσθημα που δεν περιγράφεται με λόγια όσο και αν το προσπαθώ ...

01 Star Wars Saga (1977, 1980, 1983, 1999, 2002, 2005) του John Williams
   Πριν από πολύ καιρό σε έναν γαλαξία πολύ πολύ μακριά…
 
   01 star warsΈνα μαγικό ταξίδι ξεκινάει με το μεγαλύτερο έπος στην ιστορία του κιν/φου. Ρομπότ, ηρωικοί ιππότες, πριγκίπισσες, τρομακτικοί κακοί, αλλόκοτα εξωγήινα πλάσματα, βγαλμένα από ένα παραμύθι που έμελε να γίνει διαχρονικό. Ο σκηνοθέτης George Lucas έκανε ειδική συμφωνία με τον κολοσσό της κιν/κης μουσικής John Williams. Ζήτησε κάτι διαφορετικό.. ένα πλούσιο ορχηστρικό θέμα, που να απέχει κατά πολύ από τα παλιά βαριά χολιγουντιανά scores όπως τα Ben Hur, Spartacus, Citizen Kane κλπ. Μουσική που να μην κουράζει και ταυτόχρονα να εξυψώνεται με λυρισμό. Ο Williams λες και ήταν στο μυαλό του σκηνοθέτη έκανε αυτό ακριβώς που του ζήτησε και ακόμα περισσότερα. Τα γράμματα ξεκινούν να εξιστορούν τι συνέβη πριν και χάνονται με φορά προς τα επάνω στο απέραντο διάστημα. Τα συνοδεύει ένα πλούσιο ανοιξιάτικο θέμα που μπορεί να συγκριθεί με οποιοδήποτε αριστούργημα κλασικής μουσικής. Με τα ιδιαίτερα μουσικά ακούσματα του, κατάφερε να στρέψει τον κόσμο (κάνοντας τον να εκτιμήσει τα σάουντρακ χωρίς να τα θεώρει απλά την μουσική επένδυση για μια ταινία) στην ορχήστρα, αλλάζοντας για πάντα την ιστορία της κιν/κης μουσικής. Πούλησε τα περισσότερα cd και βινύλια από κάθε άλλο σάουντρακ (ακολουθεί το Titanic). Αναγνωρίσιμο ακόμα και από την γιαγιά μου, ακούγεται σε συναυλίες, διαφημίσεις, ταινίες, μεγάλα θεάματα και εισπράττει ένα ζεστό εγκάρδιο χειροκρότημα (συνοδευόμενο από επιφωνήματα τύπου "ουάου" "γεα"). Δεμένο γερά με μια πλούσια ορχήστρα που τα δίνει όλα για όλα, χαρίζει μερικά από τα καλύτερα θέματα όλων των εποχών όπως : Main Title, The Imperial March, The Force Theme, The Throne Room-end Title, Han Solo And The Princess, Emperor’s Throne Room, The Forest Battle, Duel Of The Fates, Across The Stars, Battle Of The Heroes, Anakin's Betrayal. Ο κιν/φος κι εμείς μαζί, χρωστάμε πολλά στο έργο του John Williams τόσο για τις σπουδαίες παρτιτούρες του, όσο και για τον ρόλο του, ως δάσκαλος στις γενιές μουσικών που ακολούθησαν.

   GIA EKSOFILO 1Όλα τους ένα κι ένα, πασίγνωστα και μοναδικά, από τους σπουδαιότερους συνθέτες στην ιστορία του κιν/φου. Σαφέστατα την εικοσάδα, θα μπορούσε κάποιος να την διαμορφώσει διαφορετικά, προσθέτοντας ίσως και με μερικά άλλα soundtrack, τα οποία δυστυχώς δεν χώρεσαν. Το λιγότερο που μπορώ να κάνω, είναι να αναφέρω επιγραμματικά (με τυχαία σειρά) μερικά ακόμα σπουδαία από δαύτα όπως : Ivan The Terrible (1944) του Sergei Prokofiev, Schindler's List (1993) του John Wlliams, Titanic (1997) του James Horner, A Summer Place (1959) του Max Steiner, Taxi Driver (1976) του Bernard Herrmann, Midnight Express (1978) του Giorgio Moroder, Summer of 42' (1971) του Michel Legrand, Cinema Paradiso (1988) του Ennio Morricone, The Piano (1993) του Michael Nyman, Finding Neverland (2004) του Jan A.P. Kaczmarek, Dragonheart (1996) του Randy Edelman, E.T. The Extra Terrestrial (1982) του John Williams, Dances With Wolves (1990) του John Barry, Batman (1989) του Danny Elfman, Spellbound (1945) του Miklos Rozsa, The Painted Veil (2006) του Alexandre Desplat, Exodus (1960) του Ernest Gold, Unfaithful (2002) του Jan A.P. Kaczmarek, The Bridge On The River Kwai (1957) του Malcolm Arnold, Gone With The Wind (1939) του Max Steiner, The Magnificent Seven (1960) του Elmer Bernstein, Vertigo (1958) του Bernard Herrmann, The Mission (1986) του Ennio Morricone, 1492 Conquest Of Paradise (1992) Vangelis, Romeo and Juliet (1968) του Nino Rota, Jurassic Park (1993) του John Williams, The Hours (2002) του Philip Glass και Conan the Barbarian (1982) του Basil Poledouris.
 
John Emmans
GIA EKSOFILO 2

Άρθρα Μουσικής

Facebook Comments