Άρθρα Μουσικής

loogoo

So-βαρά τώρα;

 
   Σοβαρά τώρα; Δεν τους ήξερες αυτούς εδώ; Και θεωρείς εαυτόν συντάκτη σε σοβαρό περιοδικό; Κάπως έτσι ενοχλούμε τα τίμια και e-groovισμένα μέλη της ομάδας στο Noizy και κάπως έτσι έχουμε αποκτήσει τη φήμη της χειρότερης εργοδοσίας, δεύτεροι μόνο μετά την Ellen. Δεν βάζουμε επώνυμο γιατί είναι πολλά τα εξώδικα, Άρη. Παρέα με την ακατανόμαστη – πλην ηρωϊκή – αρχισυντάκτρια, ακούμε διάφορους δίσκους – τους οποίους ο ένας έστειλε στον άλλο για «περαιτέρω ανάλυση» - και εξαπολύουμε μύδρους ενώ δεν θα έπρεπε. Ενώ δεν θα έπρεπε; Η μουσική είναι μία και θα το γράφουμε μέχρι να σβήσει ο Ήλιος. Στο μεσοδιάστημα όμως μπορούμε εύκολα να ερχόμαστε σε αντιπαράθεση, να προβάλλουμε αντιρρήσεις και να καταλήγουμε σε αντιγνωμίες και διαξιφισμούς (ας ελπίσουμε ότι ο Νίκος δεν θα ζητήσει δικαιώματα για τη χρήση αυτών των λέξεων). Κάθεστε αναπαυτικά; Το παραμύθι μας αρχίζει.
 
sovara2145

Blacktop Mojo – Under The Sun
Από την Παλαιστίνη… του Τέξας; Έχουν τρομερές ιδέες οι Γιάνκηδες όταν βαφτίζουν πόλεις, ιδίως εκείνοι που ΟΛΟΙ οι υπόλοιποι Αμερικανοί χαρακτηρίζουν ως «γραφικούς». Βαρβατίλα σκέτη, φωνητικά κάργα στο γρέζι και καψούρα καρακάψουρη, του καψαυρά ψακούρα. Ο Chris Cornell αποτελεί τεράστια επιρροή;

The White Buffalo - Shadows, Greys & Evil Ways
Jake Smith. Ωραίος, σιτεμένος βέβαια, αλλά περνάει ακόμα η μπογιά του και με βαφτιστικό του για τη σκηνή το «Άσπρος Βούβαλος» ήτοι Βορειοαμερικάνικος Βίσων. Φωνή αντρουά, γρεζάτη, honky-tonk και προφορά που ακόμα και οι ίδιοι οι Αμερικανοί βρίσκουν κάπως, όσον αφορά την κατανόηση. Μπλουζάτος αλλά και χορευτικός ο δίσκος. Θα ήθελα και μια διασκευή στο “The Devil Went Down To Georgia”.
 

Ed Sheeran – Divide
Φανταστείτε ότι ο Eminem δεν είναι Αμερικανός, αλλά από το Halifax και όταν ραπάρει, το κάνει με την έκδηλη “Janartameen” προφορά και ακουστικές κιθάρες στο μπαγκράου. Και στη συνέχεια… N’Sync! Στο αγγλικό βέβαια. Αν και όταν ένας Άγγλος τραγουδά, συνήθως το κάνει με αμερικάνικη προφορά. Εννοείται πως εξαιρούνται οι Oasis!

Night – Night
Πόζα είν’ η νύχτα στα Σουηδιά, πόζα σαν ΧαρντΡοκάνα… Ροκάτο ύφος, καραriffάρες και στρίγκλα φωνή αλά Britny Fox, χωρίς την τσαχπινιά. Μισό, με ειδοποιούν από το κοντρόλ. Δεν ξέρω τι μου γίνεται, μου λένε, αφού η μπάντα πρέπει να έχει μια γιγαντοαφίσα Accept στον χώρο που ποζάρει… προβάρει και τόσο τα lead φωνητικά, όσο και τα gang vox είναι κατ’ εικόνα και ομοίωση των Τευτόνωνε. Αν και αυτός ο σιχαμένος βγαίνει ΠΟΛΥ ψηλά!
 

Motorjesus – Wheels Of Purgatory
Συγγνώμη, ρε Μαιρούλα… Αυτό το “Ignition” στο eisagogi, τι είναι; Η χειρότερη απόπειρα να αντιγράψεις το “The Angel And The Gambler”; Τεσπά, πάμε παρακά. Σκοτεινιάτζα, φωνή γεματόγρεζη και riffάτο ξύλο, έτσι ακριβώς όπως θα το έδινε σε συνταγή ο Wyndorf. Και είναι Γερμανοί; Μεγάλε!

Κούστας the (ventilation) grate

   Με πήρε τηλέφωνο και μου λέει «Σκέφτομαι να σου στείλω πέντε άλμπουμ που σίγουρ… ίσως δεν έχεις ακούσει και να γράψεις κατιτίς». Μουσική περιπέτεια λοιπόν και άντε να δούμε τι έχει επιλέξει ο μεσιέ Κούλης (σ.υ.υ.: Κουλής, καλό μου. Στα γαλλικά ή ολά ή τιποτά) για μένα.
 
sovara2144
Mucky Pup - A Boy In A Man's World
Είναι το δεύτερο άλμπουμ για τη μπάντα και το κυκλοφορεί η Roadrunner Records. Το άλμπουμ απαρτίζεται από είκοσι, παρακαλώ, τραγούδια όλα μέσα σε ένα ρομαντικό ηχόχρωμα-not. Σας παραθέτω κάποια από τα τραγούδια. "You Stink But I Love You" (δεν είχε εφευρεθεί το Rexona τότε; Θα σας γελάσω και δεν το θέλω), "Homosexual", "Reagan Knew", "Batman", "Little Pigs" κ.α. Είναι διασκεδαστικότατο το άλμπουμ, σε hard rock ρυθμούς ενώ κάποια ψήγματα από #monomaiden θα τα βρείτε να περιφέρονται χαριτωμένα κείθε δώθε.

Y&T – In Rock We Trust
Εδώ δεν ήμουν αδιάβαστη, φυσικά και ξέρω τη μπάντα αλλά και το άλμπουμ. Είναι μορφές και καλλιτεχνάρες οι Y&T. Περάσαμε μια υπέροχη βραδιά το Σεπτέμβριο του 2012 στο Κύτταρο μαζί τους, αλλά και με την ελληνική χεβυμέταλ ιστορία μας, τους Spitfire. Τώρα, για αυτό το άλμπουμ ειδικά, έχω να πω ότι είναι το έκτο της καριέρας τους και ίσως το πιο σημαντικό τους άλμπουμ από πλευράς αναγνώρισης. Εκείνη τη μαγική βραδιά στο Κύτταρο είχαν τραγουδήσει για εμάς το "Rock & Roll's Gonna Save the World", το πρώτο τραγούδι από αυτό το άλμπουμ.
 

S.O.D. – Speak English Or Die
Λίγο βάρβαρος ο τίτλος αλλά θα το παραβλέψω. Αυτούς ειλικρινά δεν τους ήξερα. Παίζουν thrash και hardcore punk. Εικοσιένα τραγούδια περιείχε το άλμπουμ. Μωρέ, μπράβο τους! Βέβαια δεν ήταν όλα τρίλεπτα, βρήκα κοπάνημα ενάμιση λεπτού. Το πιο μικρό πρέπει να ήταν το "Diamonds And Rust (Extended Version)" στα δώδεκα δευτερόλεπτα (σ.υ.υ.: χάσατε), το extended version το έβαλαν γιατί υπάρχει και version έξι δευτερολέπτων. Speechless…

Zed Yago – Pilgrimage
Το 2020, με τη βοήθεια του Alexander Krull, το επανακυκλοφόρησαν ως Velvet Viper – Pilgrimage, μέσω της Massacre βεβαίως βεβαίως. Χέβυ μέταλ με προσμίξεις Dio και Wasp. H Jutta έχει αντρική φωνή με γρέζι και ατσάλι. Είναι εμποτισμένο με εκείνο το καλό το χέβυ που θα σε κάνει να ξεσβερκώνεσαι λες και είσαι ξανά στο «Αγκάθι».
 

A.S.a.P. (Adrian Smith and Project) – Silver And Gold
Πρότζεκτ του αγαπητού κυρίου μέηντεν Adrian Smith. Εδώ, εκτός της κιθάρας, είναι και ο βασικός τραγουδιστής. Βρε σεις, πολύ όμορφη φωνή! Βέβαια ακόμα την έχει τη φωνή και το διαπιστώσαμε και στο άλμπουμ που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό, παρέα με τον Kotzen. Από τα πολύ δυνατά άλμπουμ και απορώ γιατί πέρασε στα σοκάκια της λήθης. Τέτοια λάθη δεν πρέπει να γίνονται.

Μαιρούλα η Χ-ερευνήτρια
 

Άρθρα Μουσικής