Άρθρα Μουσικής

Slash - Apocalypse Of His Love

 

546674 358077007574668TOP

   249507 185678138147890 179163188799385 432764 6265011 nΟι περισσότεροι θα ισχυριστούν, πως πρόκειται απλά για ένα αρκετά καλό άλμπουμ, όχι όμως κάτι ιδιαίτερο, μερικοί θα δηλώσουν λίγο έως πολύ απογοητευμένοι, ενώ πολλά θα είναι τα 7άρια που προβλέπεται πως θα δωθούν στο “Apocalyptic Love” ως τελική βαθμολογία. Βιαστικές απόψεις! Λανθασμένες εκτιμήσεις!
 
   Σε μια εποχή κατά την οποία το μεγαλύτερο ποσοστό των καλλιτεχνών καταφεύγει στη λύση της τεχνολογίας, προκειμένου να καλύψει εντέχνως την όποια είδους (μουσική) αδυναμία του και την έλλειψη έμπνευσης ή επιλέγει συνειδητά να «φορτώσει» τις συνθέσεις του όσο δεν πάει, ο Slash, λάτρης του street rock n’ roll, όπως αυτό μεγαλούργησε στα χέρια των Aerosmith της δεκαετίας του ’70, των Led Zeppelin, των Motorhead αλλά και μερικά χρόνια αργότερα των δικών του, Guns N’ Roses, αποδεικνύει περίτρανα πως δε διστάζει να ακολουθήσει τον αντίθετο δρόμο και ουδείς δικαιούται να ομιλεί περί ρίσκου. Όταν κάτι αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της μουσικής του φιλοσοφίας, τότε οφείλουμε να αναφερθούμε σε «μία επιτηδευμένη επιλογή».
 
   Μία κιθάρα δεξιά και άλλη μία αριστερά, μπάσο, τύμπανα και φωνητικά. Ούτε πλήκτρα, ούτε ορχήστρες, χορωδίες, layers από κιθάρες ... τίποτα! 15 κομμάτια αγνού rock n’ roll, όλα τους (με 1-2 εξαιρέσεις) αρκετά σύντομα σε διάρκεια και με αστείρευτο πάθος. Όσοι έσπευσαν να θέσουν τα ερωτήματα και τις απορίες τους σχετικά με τη μουσική οδό, που επέλεξαν να ακολουθήσουν οι Velvet Revolver και η οποία διέφερε απλά (στην καλύτερη των περιπτώσεων) από αυτή που φανταζόταν ο κόσμος και επιθυμούσε ο μουσικός τύπος (που τόσο αρέσκεται να επεμβάνει και να διαμορφώνει μουσικές κατευθύνσεις συγκροτημάτων), λαμβάνουν ετεροχρονισμένες απαντήσεις. «Στο τελευταίο άλμπουμ των Velvet Revolver ο παραγωγός κατέστρεψε τα πάντα. Αντιλήφθηκα το τι έκανε και συνέβη, όταν άκουσα την τελική μορφή του “Libertad”. Καθάρισε και γυάλισε στον απόλυτο βαθμό τον ήχο μας και έτσι η μπάντα έχασε πολλούς πόντους σε αυθορμητισμό, αυθεντικότητα και μουσικότητα. Θεωρώ ακόμη τα κομμάτια εξαιρετικά, το παίξιμό μας over the top, τις ερμηνείες άριστες και τη δουλειά μας πολύ καλή, μισώ όμως τον ήχο και δεν θα επέτρεπα σε καμία περίπτωση να επαναληφθεί κάτι αντίστοιχο», δήλωνε μόλις πρόσφατα ο βασικός πρωταγωνιστής και έδινε το στίγμα της φιλοσοφίας δημιουργίας του “Apocalyptic Love”. Ένας δίσκος εντελώς διαφορετικός από το “Slash”, με πολλά στοιχεία βγαλμένα μέσα από τα “Appetite For Destruction” και “Contraband”, πολύ ένταση, δυνατές μελωδικές γραμμές και κιθαριστικά leads, ακατάπαυστο drumming και τόνους ιδρώτα. Αυτό είναι το “Apocalyptic Love”, αλλά όχι μόνο ...
156443 10150766954661921 309492046920 10084082 1187461095 n
   62597 10150708227347531 103542812530 9999825 1830975090 n«Ήταν βασικά ιδέα του τραγουδιστή μας Myles Kennedy να ονομάσουμε το δίσκο “Apocalyptic Love”, το οποίο ήταν άλλωστε και το πρώτο κομμάτι που συνθέσαμε. Σκέψου πως έρχεται το τέλος του κόσμου και σου δίνεται μία τελευταία ευκαιρία να περιηγηθείς τριγύρω βιώνοντας ότι έχεις τη δυνατότητα». Θόρυβος, ομιλίες στο βάθος, ο Brent Fitz μετράει 4 και η μπάντα «χώνει». «Ήταν το πρώτο κομμάτι, που έδωσα στον Myles και στα υπόλοιπα παιδιά, προς τα τέλη του 2010, αρχές του 2011 ίσως. Βασικά παίζω εδώ κι εκεί και ηχογραφώ τις καλύτερες ιδέες με το GarageBand ή το ProTools στο laptop μου. Κατά βάση συγκεντρώνω τις βασικές ιδέες που έχω για ένα κομμάτι, είτε αυτές αποτελούν 2 ή 3 μέρη ή ένα ολοκληρωμένο μουσικά κομμάτι και στη συνέχεια τις στέλνω στον Myles για να τις διαμορφώσει ανάλογα και να βρει τις δικές του μελωδίες». Ο Slash περιγράφει έναν τρόπο δουλειάς, ο οποίος έφερε τα καλύτερα αποτελέσματα κατά το πρόσφατο παρελθόν σε κομμάτια όπως τα “Back From Cali” & “Starlight”. Το “Apocalyptic Love” ακολουθεί το φουριόζικο και εντελώς Appetite sounding, αν και οι φωνητικές μελωδίες θα θυμίσουν όσο τίποτα άλλο Scott Weiland,  “One Last Thrill”. «Κανείς δεν παίζει αυτό το αγνό, παλιό rock n’ roll αλά Chuck Berry πλέον» και σίγουρα ο σγουρομάλλης δεν έχει άδικο στη δήλωσή του. «Το “One Last Thrill” είναι ένα κλασσικό ροκ κομμάτι, που έγραψα στην ακουστική μου κιθάρα. Θα θυμίσει σε αρκετούς τις παλιές μου ημέρες, ίσως όμως και ορισμένα από τα πράγματα που δοκιμάσαμε στα Illusions, τα οποία όμως συνθέτικα προέρχονταν από τις πρώτες ημέρες των Guns».
 
   250885 187552964627074 179163188799385 443996 5413594 nΟ ήχος του “Apocalyptic Love” είναι λιτός και απέριττος. Αυτό είναι κάτι παραπάνω από έντονο στο “Standing In The Sun”, το πρώτο πολύ σπουδαίο κομμάτι του άλμπουμ και η βασική επιλογή στις αρχικές συναυλίες του σχήματος. «Για το συγκεκριμένο, όπως και για τα “Halo” & “Bad Rain”, χρησιμοποίησα είναι η αλήθεια την κιθάρα με την οποία εμφανίζομαι και παίζω ζωντανά, την κλασσική μου Gibson Les Paul, αφού η Derrig, με την οποία ηχογραφήσα και το “Appetite For Destruction”, βρισκόταν στον τεχνικό για επιδιορθώσεις». Το “Standing In The Sun” περιλαμβάνει ένα εμφάνταστο σόλο, από αυτά που ο Slash έχει ηχογραφήσει πολλές φορές στην καριέρα του, ενώ αναμένεται περισσότερο να εντυπωσιάσει με τα lead θέματά του και ειδικά με το εξαίσιο κλείσιμο του κομματιού. Ο ίδιος υποστήριζε, πως δουλεύανε εντατικά επάνω στο συγκεκριμένο σημείο αναζητώντας κάτι ιδιαίτερο και κατάφεραν να βρούνε τη μελωδία που τελικά ακούμε εντελώς τυχαία, καθώς ηχογραφούσαν το κομμάτι.  
 
   «Ο Eric Valentine είναι ο μόνος παραγωγός με τον οποίον εδώ και πάρα πολλά χρόνια γουστάρω να συνεργάζομαι. Είναι σπουδαίος τεχνικός ήχου και πολύ καλός μουσικός, ενώ διαθέτει ταυτόχρονα εξαιρετικό αυτί και άριστη αντίληψη των πραγμάτων και μουσικών δρώμενων. Θέλω να ηχογραφήσω κάτι σε μπομπίνα; Κανένα πρόβλημα! Επιθυμώ να παίξω κάτι με συγκεκριμένο ήχο; Επίσης κανένα απολύτως πρόβλημα! Η επιλογή του Eric Valentine για τη θέση του παραγωγού αποτελεί ίσως το σημαντικότερο στοιχείο επιτυχίας του “Apocalyptic Love”. Αυτός κατά βάση διαμόρφωσε το τελικό αποτέλεσμα που ακούτε. Δεν υπάρχει για εμένα τίποτα σημαντικότερο από το να έχουμε στο CD τον ίδιο ήχο με τις συναυλίες μας και για να το πετύχουμε αυτό στον απόλυτο βαθμό, έπρεπε να ηχογραφήσουμε τα πάντα ζωντανά στο στούντιο». Η ζωντανή ηχογράφηση από ολόκληρη την μπάντα, κατά τα πρότυπα των αρχών της δεκαετίας του ’70, είναι ένα σημείο στο οποίο έχουμε ήδη αναφερθεί ουκ ολίγες φορές, κι όχι άδικα, αφού είναι αυτό που κάνει το νέο δίσκο των The Conspirators να ξεχωρίζει ... και ίσως παραξενέψει πολλούς ακροατές. Η ηχογράφηση σε μπομπίνες, κατά τα πρότυπα άλλων εποχών, περισσότερο από κάθε άλλο κομμάτι «έβλαψε» το “You’re A Lie”, το πρώτο single του δίσκου. Πρόκειται για μία αρκετά μοντέρνα σύνθεση, με ένα ρεφραίν το οποίο θυμίζει “Thriller” και αυτός είναι ίσως ο λόγος που η μπάντα επέλεξε να τραγουδάει “You’re a lie” και όχι “You’re a liar”, και πολύ σέξυ κουπλέ από τον Myles Kennedy. Σωστή μπορεί να χαρακτηριστεί ως επιλογή, αφού κολλάει άμεσα στο μυαλό, έχει ένα τρομερό lead θέμα, με τον Slash να κάνει όπως πάντα τα δικά του, και είναι αρκετά σύντομο σε διάρκεια, οπότε εξαναγκάζει εμμέσως τον ακροατή να ξαναπατήσει το play ή repeat αρκετές φορές. To “You’re A Lie” δίνει κατά κάποιον τρόπο το στίγμα ολόκληρου του “Apocalyptic Love”. «Είναι το δεύτερο κομμάτι, που παρουσίασα στα παιδιά κατά τη διάρκεια δημιουργίας του νέου άλμπουμ και αρχικά είχε ένα διαφορετικό chorus. Στη συνέχεια το αλλάξαμε και τοποθετήσαμε ένα νέο, για να το ξαναλλάξουμε και να εμπνευστούμε αυτό που ακούτε λίγο πριν ηχογραφήσουμε το τραγούδι στο στούντιο. Βασικά δεν μου αρέσει να πολυεπεξεργάζομαι τις συνθέσεις μου. Θέλω να προχωράω ... ακολουθώ το ένστικό μου, συνθέτω κάτι, το αφήνω όπως είναι και πάω παρακάτω».
 
   408309 286960014686368 179163188799385 747428 1615928543 n5o στη σειρά το “No More Heroes”, ένα πραγματικά πανέμορφο κομμάτι με αισθησιακά φωνητικά από τον Myles Kennedy. Ο συνδυασμός των δύο – Myles & Slash – κάνει τα πάντα να φαίνονται τόσο απλά, αν και δεν είναι πάντα. «Το τραγούδι αυτό αρχικά είχε ένα μακροσκελές σόλο, το οποίο διαρκούσε αρκετά και αναγκαστήκαμε να κόψουμε. Βασικά επιχείρησα να λάβω να κρατήσω την έντασή του κάνοντάς το συντομότερο και πιο ουσιαστικό. Ήταν αρκετά tricky, αφού είχα συνεχώς το συναίσθημα ότι θέλω κι άλλο, κι άλλο ...», ακούστε το απλά και θα καταλάβετε από πρώτο χέρι τι εννοεί ο Slash. «Είμαι σίγουρος, ότι οι περισσότεροι θα υποστηρίξουν πως έπρεπε απλά να αφεθώ και να ακολουθήσω το ένστικτό μου, πραγματικά όμως έτσι χανόταν η κατεύθυνση του κομματιού και η ουσιαστικότητα της σύνθεσης». Ένα βαρύ, σκοτεινό και μοχθηρό riff, μερικά από τα οποία η αλήθεια είναι πως πρωτοακούσαμε στο “Slash” και όλα δείχνουν, πως δεν θα πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να ακούσουμε αρκετά συχνότερα από τον σγουρομάλλη κιθαρίστα στο μέλλον, ανοίγει το “Halo”, ίσως ένα από τα κορυφαία κομμάτια του άλμπουμ ...
 
   546327 345243628845756 216486168388170 857782 1172896295 n«Είναι σαφέστατα ένα metal riff, το οποίο βασικά εμπνεύστηκα από τη μουσική που άκουγα σ’ ένα ξενοδοχείο στην Ισπανία. Βασικά ήταν το είδος μουσικής που δεν θα περίμενες να σε εμπνεύσει ούτε σε ένα εκατομμύριο χρόνια. Δημιούργησα τη βασική μελωδία στο μυαλό μου και μετά όλα πήραν το δρόμο τους. Πηγαίνοντας εκείνο το βράδυ στο συναυλιακό χώρο και ευρισκόμενος στα παρασκήνια, ήδη είχα συνθέσει το μουσικό κομμάτι του “Halo” αλλάζοντας πολλές από τις αρχικές μελωδίες, που είχα εμπνευστεί. Το μεγαλύτερο κομμάτι του άλμπουμ, για να μη μιλήσω για όλα τα κομμάτια εκτός από 1-2, δημιουργήθηκε ουσιαστικά στο δρόμο. Οι μουσικοί συνήθως υποστηρίζουν, πως δεν μπορούν να συνθέσουν όταν περιοδεύουν, διότι είναι απασχολημένοι με χίλια διαφορετικά πράγματα. Πιστεύω ότι αυτός είναι ο τρόπος μου να κρατάω τον εαυτό μου απασχολημένο και να ξοδεύω όλη την ενέργειά μου, τη οποία επένδυα παλιότερα στα πάρτυς και σε άλλες άγριες συνήθειες. Με εμπνέει αρκετά η περιοδεία και συνθέτω ακατάπαυστα. Δεν είναι ότι πιέζω τον εαυτό μου. Κάθομαι στο δωμάτιό μου και δουλεύω απευθείας επάνω σε ιδέες που έχω αντί να περιμένω να έρθει μια στιγμή αργότερα προκειμένου να γίνει αυτό».
 
   Για πολλά χρόνια στα δεξιά του Slash, επάνω στη σκηνή, στεκόταν αγέρωχος ο Duff McKagan, ενώ λίγο πιο πίσω του βρισκόταν ο Matt Sorum. Ακούγοντας κάποιος το νέο CD καταλαβαίνει, πως η επιλογή των Todd Kerns & Brent Fitz κάθε άλλο παρά τυχαία μπορεί να θεωρηθεί, αφού πέρα από σπουδαίοι μουσικοί φέρουν και οι δυο τους πολλές ομοιότητες με τους πρώην Gunners. Ικανότατος μπασίστας, αλλά και τραγουδιστής, ο Todd Kerns, ως «γνήσιο παιδί» της hard rock σκηνής με πολλές punk επιρροές, όπως ακριβώς δηλαδή και ο ξανθομάλλης μπασίστας των Velvet Revolver, αποτελεί τον έναν από τους δύο ακρογωνιαίους λίθους του rhythm section. Ο άλλος είναι ο κύριος Brent Fitz, ο άνθρωπος με το groove και beat του Steven Adler, τα αποφασιστικά και στιβαρά χτυπήματα στα δέρματα του Matt Sorum (των Velvet Revolver όμως και όχι των Guns N’ Roses) και τις σέξυ ιδέες του μεγάλου Tommy Lee των Motley Crue.
295147 359302617439857 216486168388170 890796 273159544 n
   545128 345232768846842 216486168388170 857729 1784042128 nΜία μοντέρνα, ψηφιακή παραγωγή προφανώς και θα έδινε άλλη δυναμική στα κομμάτια, κάτι που πιθανότατα θα ήταν και πιο φιλικό (ίσως και οικείο) στα αυτιά του μέσου, σημερινού ακροατή. Ο Slash ωστόσο, κόντρα στους καιρούς και στις επιλογές άλλων συναδέλφων του, επέλεξε μία ξεκάθαρη strip down ηχητική προσέγγιση κι αυτό ίσως ξενίσει τους μη-μυημένους (= τους νεαρότερους ηλικιακά). Το συγκεκριμένο θέμα έχει ήδη αναφερθεί 2-3 φορές και όχι τυχαία, αφού αποτελεί το βασικό λόγο που ο κόσμος θα βομβαριστεί από «περίεργες» γνώμες και απόψεις σε περιοδικά και διαδικτυακές τοποθεσίες. Ξεχάσαμε από πού προερχόμαστε και ποιο είναι το βασικό νόημα της μουσικής. Ξεχάσαμε να ακούμε δίσκους με συναίσθημα, στους οποίους τα τύμπανα ακούγονται σαν πραγματικά τύμπανα και δεν είναι computer. Από εκεί και πέρα, γεγονός αδιαφισβήτητο είναι πως το “Apocalyptic Love” περιλαμβάνει μια σειρά από εξαιρετικά κομμάτια. Για παράδειγμα το “We Will Roam” μπορεί με την πρώτη ή τη δεύτερη ακρόαση να μην κάνει ιδιαίτερη εντύπωση, όταν κάποιος όμως εμβαθύνει, θα ανακαλύψει ένα αρκετά συναισθηματικό κομμάτι, με έξυπνους στίχους και ένα εκπληκτικό κιθαριστικό σόλο. «Αυτό διαφέρει αρκετά από τα υπόλοιπα, αλλά και από τα πράγματα που συνήθως συνθέτω και περιμένει κάποιος να ακούσει από εμένα. Γράφτηκε όταν ήμουν σπίτι. Παίζω και τα ρυθμικά στο “We Will Roam”. Το σόλο είναι εντελώς αυθόρμητο, όπως και τα περισσότερα άλλωστε στο δίσκο. Θεωρώ πως κάθε σόλο πρέπει να αποκτάει τη δική του ζωή».  
 
   543271 356499631065739 179163188799385 75545681 1234248635 nΠρόκειται σε γενικές γραμμές για έναν growing δίσκο, ο οποίος απαιτεί το χρόνο του, αξίζει να παίζεται σε δυνατή ένταση, ενώ καλό θα ήταν οι πρώτες ακροάσεις να γίνουνε με ακουστικά. Υπάρχει βάθος στις συνθέσεις, με πολλές εκπληκτικές μελωδιές από τον Myles Kennedy, εξαιρετικούς στίχους (αν και σε κάθε περίπτωση λιγότερο προβληματισμένους από τους αντίστοιχους των Alter Bridge) και τρομακτικές ερμηνείες. Χωρίς να υπερβάλλει ιδιαίτερα ο τελευταίος, μας αποδεικνύει περίπτρανα πως μπορεί να τα καταφέρει άνετα και ως frontman μιας καθαρά street hard rock μπάντα. Κι όση αλητεία ή σχιζοφρένεια (εν συγκρίσει με τον Axl Rose) μπορεί να του λείπει, καταφέρνει να την καλύψει με την απαράμιλλη τεχνική του. Η χροιά της φωνής του είναι απλά μοναδική, ανά στιγμές μαγευτική, δίνοντάς του τη δυνατότητα να ελίσσεται από τα χαμηλά στα πολύ ψιλά φωνητικά με αξιοζήλευτη μαεστρία. Γεγονός είναι πως οι ερμηνείες του Myles Kennedy χαρακτηρίζουν το “Apocalyptic Love” από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Καλύτερο παράδειγμα από το “Anastasia” προφανώς και δεν υπάρχει. Είναι το καλύτερο κομμάτι του δίσκου; Σε κάθε περίπτωση : το πιο εντυπωσιακό! Σχεδόν συγκλονιστικό! Ανατριχιαστικό! Απίστευτο! Εξαίσιο! Γαμάτο! Καβλωτικό! Υπέρτατο! «Το “Anastasia” γεννήθηκε ως ιδέα μέσα από κάποια θέματα, που έπαιζα κατά τη διάρκεια του σόλο μου στις πρόσφατες συναυλίες μας. Είναι με σιγουριά το πλέον κιθαριστικό κομμάτι του δίσκου» και το μεγαλύτερο σε διάρκεια. Εδώ ο ακροατής απολαμβάνει Slash και κιθάρα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο Myles Kennedy για ακόμη μία φορά δε συγκλονίζει. Ο Slash βέβαια έφτασε στο σημείο να επιχειρήσει να το παρομοιάσει με τα επικά κομμάτια των Illusions. Απόλαυση!
 
   249710 187556837960020 179163188799385 444028 195968 n«Όταν δεν είμαι υποχρεωμένος να γράψω στίχους, τότε δεν έχω καν όρεξη να αρχίσω με τη διαδικασία αυτή. Απλά δε μου αρέσει! Όπως δεν μου αρέσει να τραγουδάω ή να καταγράφω τα συναισθήματα και τις σκέψεις μου σε χαρτί. Όταν έχω τη δυνατότητα να συνεργάζομαι με κάποιον, ο οποίος αναλαμβάνει όλο το κομμάτι των στίχων τότε είναι υπέροχο. Άλλωστε καλό είναι από ερμηνευτικής καθαρά άποψης αυτός που τραγουδάει να έχει γράψει και τους στίχους. Ο Myles είναι όπως και να το κάνουμε σπουδαίος. Η τελευταία φορά κατά την οποία υπήρξα ενεργά μπλεγμένος στο κομμάτι των στίχων ήταν τη δεκαετία του ’90 για τα δύο άλμπουμς των Slash’s Snakepit». Ο Myles Kennedy είναι εκπληκτικός στιχουργός και μετά το “Anastasia” ακολουθεί το “Not For Me”, η κορυφαία στιγμή του “Apocalyptic Love” στιχουργικά ... και όχι μόνο. Ένα θλιμμένο κομμάτι, μία σύντομη ελεγεία. «Το έγραψα στην ακουστική μας. Όταν έστειλα τις ιδέες μου στον Myles, ποτέ δεν έλαβα απάντηση γι’αυτό, οπότε θεώρησα πως δεν του άρεσε καθόλου. Κάποια στιγμή όμως ήρθε και μου είπε : «έχω κάτι πραγματικά σπουδαίο γι’αυτό». Γαμώ! Είναι ένα από τα πιο αργά κομμάτια μας, αλλά τρομερά βαρύ. Ξεκινάει σχετικά χαλαρά για να ακολουθήσουν πολύ heavy μέρη». Ο Myles δήλωσε πως οι στίχοι του καταπιάνονται με ιστορίες, που του εξιστόρησε ο Slash για την ξέφρενη ζωή του στο δρόμο κατά το παρελθόν. «Το κομμάτι μιλάει για κάποιον που θεωρεί πως “enough’s enough” με την τρελή ζωή και επιθυμεί να αλλάξει». Τα σχόλια περιττεύουν πραγματικά.
 
   newMyles KennedyΤο ντουέτο των “Anastasia” & “Not For Me” αποτελεί το πιο δυνατό σημείο του “Apocalyptic Love” και ο δίσκος στη συνέχεια κάθε άλλο παρά πέφτει σε ποιότητα και εκπλήξεις. Το “Bad Rain”, που ακολουθεί είναι λίγο πιο χαλαρό, με τρομερό και κολλητικό ρεφραίν από τον Myles Kennedy, ενώ το “Hard And Fast” χαρακτηρίζεται απλά και μόνο από τον τίτλο του, θυμίζοντας σε κάθε περίπτωση αντίστοιχα κομμάτια των Illusions. «Αυτό το συνθέσαμε σχετικά γρήγορα, ενώ δουλεύαμε επάνω σε άλλα τραγούδια. Μερικές στιγμές αισθάνεσαι την ανάγκη να καταπιαστείς με κάτι διαφορετικό και κάπως έτσι γεννήθηκε το “Hard And Fast”». Mας έχει συνηθίσει ο Slash σε τέτοιου είδους συνθέσεις, πολλές περιλαμβάνονται και στις δύο δουλειές των Velvet Revolver, και αρέσουν στον κόσμο επίσης.
 
   Αναφερόμενοι στο κεφάλαιο Velvet Revoler, όλα δείχνουν πως το συγκεκριμένο θέμα δεν έχει κλείσει ακόμη. Ο Scott Weiland έβαλε φωτιά στις φήμες θεαματικής επανόδου του, τονίζοντας ότι εντός των επόμενων εβδομάδων σχεδιάζει να βρεθεί με τους Dave Kushner & Duff McKagan και να δουλέψουν επάνω σε νέο υλικό, για να έρθει ο Slash μερικές ώρες (!!!) μονάχα αργότερα και να τον «σταματήσει», υποστηρίζοντας πως δεν συμφωνεί με πισωγυρίσματα και κάθε άλλο πάρα έχει κάτι τέτοιο κατά νου. «Σίγουρα με απασχολεί το θέμα Velvet Revolver και το τι θα κάνουμε. Γνωρίζω ότι κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες ένα DVD μας, η αλήθεια όμως είναι ότι το πληροφορήθηκα μέσω κάποιων emails. Πρόκειται για μια ζωντανή μας εμφάνιση στην ... δεν έχω καν ιδέα πού! Κυκλοφορεί, αλλά δεν γνωρίζω την παραμικρή λεπτομέρεια. Η αλήθεια είναι ότι τη στιγμή αυτή δε συνθέτω υλικό για τους Velvet Revolver, το αντίθετο μάλλον θα υποστήριζα εφόσον ήθελα να είμαι ειλικρινής. Έχουμε αρκετά κομμάτια έτοιμα και είμαι διατεθιμένος να πέσω με τα μούτρα στη δουλειά μόλις λύσουμε το θέμα «τραγουδιστής». Δε γουστάρω να γράφω υλικό και αυτό να μένει στα συρτάρια αχρησιμοποίητο. Από όλα τα projects στα οποία έχω εμπλακεί, από τους Velvet Revolver υπάρχει το περισσότερο υλικό που ποτέ δεν είδε το φως της δημοσιότητας και ο κόσμος ουδέποτε άκουσε. Δυστυχώς! Αφότου απολύσαμε τον Scott Weiland το 2008 γράψαμε περισσότερα από 20 κομμάτια – όλα τους εξαιρετικά. Δεν έχουμε δουλέψει με αυτά περαιτέρω, αλλά υλικό υπάρχει και είμαι σίγουρος πως όλοι μας έχουμε πολλές νέες ιδέες επίσης. Χωρίς τραγουδιστή όμως δεν μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα ως μουσικός, αφού τα πάντα οφείλουν να ταιριάζουν στη χροιά του ανθρώπου που είναι πίσω από το μικρόφωνο και όλα εξαρτιώνται από αυτόν κατά βάση».
new216486168388170 848341 1604297089 n
   new179163188799385 443998 995294 nΥπάρχουν πραγματικές μπαλάντες στο “Apocalyptic Love”; Αυτό είναι ένα πολύ καλό ερώτημα, στο οποίο δεν είναι τόσο σίγουρο ότι κάποιος θα βρει απάντηση. Διότι το “Not For Me” δεν είναι μπαλάντα. Το “Far And Away” όμως δείχνει να είναι και αρέσει ... αρέσει πολύ. «Ο Myles παίζει ορισμένα blues θέματα εδώ»! Προσωπικά αποτελεί μία από τις αγαπημένες μου στιγμές σε ολόκληρο το άλμπουμ. Χαλαρό, ποιοτικό, με τέλεια κιθαριστικά θέματα και αρκετά διαφορετικό από αυτά που κάνουν άλλοι ροκάδες. Ο Slash επεκτείνει τους ορίζοντές του. To είχε δοκιμάσει με το “Gotten”, αλλά και το “Starlight”, στην προηγούμενη δουλειά του, το ξανακάνει τώρα. Είναι σχεδόν απίστευτο το πόσο συναισθηματικά και smoothly μπορεί να παίξει.
 
   Το “Apocalyptic Love” κλείνει με τρεις δυναμίτες, δύο από τους οποίους έχουν επιλεχθεί να είναι και τα bonus κομμάτια. «Το ρεφραίν αποτελείται από ένα από τα κιθαριστικά θέματα που έφερε ο Myles. Το έγραψα βασικά κι αυτό σπίτι μου, στη συνέχεια το έστειλα στον Myles, ο οποίος το επεξεργάστηκε αρκετά και το κομμάτι μετά πήρε το δικό του δρόμο» και αναφορά γίνεται στο “Shots Fired”. Ολίγον ειρωνικό, με τέλειο ρεφραίν, αρκετή ένταση και τεράστιες δόσεις Guns N’ Roses των “Use Your Illusion” άλμπουμς. Ο Slash ακούγεται πιο κοντά στις αρχές των 90s από ποτέ άλλοτε στην καριέρα του και αυτό δεν είναι υπερβολή. Τα κομμάτια του “Apocalyptic Love” μπορεί να είναι σχετικά σύντομα, ο διάσημος κιθαρίστας όμως δείχνει να έχει απελευθερωθεί πλήρως έχοντας μία τόσο ικανή μπάντα πλάι του, η οποία του δίνει τη δυνατότητα να παίξει ότι επιθυμεί, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του αποκλειστικά στη μουσική. Το “Carolina” είναι πιο «χαλαρό» και groovy, ένα αγνό rock n’ roll κομμάτι, ενώ το “Crazy Life” διαθέτει ένα κολλητικό ρεφραίν και άνετα θα μπορούσε να είχε θέση και στην κανονική έκδοση του άλμπουμ, αλλά 13 (+2) νέα κομμάτια είναι σίγουρα υπεραρκετά σε αριθμό, οπότε κανείς δε δικαιούται να κάνει παράπονα.
 
   newl«Το εξώφυλλο του άλμπουμ είναι ο ορισμός του rock n’ roll έτσι όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ τουλάχιστον. Υπήρξαν αρκετές εκδοχές του μπορώ να πω. Αρχικά είχαμε περισσότερα πράγματα επάνω, όπως αυτοκίνητα κλπ, κατέληξα όμως σε αυτό που βλέπετε, το οποίο είναι σχετικά πιο απλό. Ήθελα οπωσδήποτε ένα φίδι να περιλαμβάνεται». Και όσοι θεωρούν ότι θα πάρει μερικά χρόνια μέχρι να ακούσουμε κάτι νέο από το στρατόπεδο του Slash, ας κρατήσουν μία «πισινή», αφού «μπορείς να πεις, πως είμαι άρρωστος με τη μουσική. Μου αρέσει να είμαι διαρκώς απασχολημένος. Έχουμε μπροστά μας έναν ολόκληρο χρόνο με περιοδείες, ενώ ήδη σκέφτομαι την επόμενή μας δουλειά. Θέλω σε κάθε περίπτωση να ηχογραφήσω άλλο ένα άλμπουμ με αυτά τα άτομα». Το σίγουρο είναι πως ο Slash το διασκεδάζει, διανύει μία άκρως δημιουργική περίοδο της καριέρας του και δε σταματάει ποτέ να περνάει καλά, ακόμη και χωρίς καταχρήσεις. «Πέταξα κάποια στιγμή για την Αυστραλία με τη σύζυγό μου και όλως τυχαίως βρισκόταν και ο Justin Bieber εκεί για συναυλίες. Όταν πληροφορήθηκε την ύπαρξή μας, ζήτησε από το management μου να μας βγάλει έξω για δείπνο και μάλιστα επέμενε. Εμείς ωστόσο δεν είχαμε καμία όρεξη! Οπότε του προτείναμε, βασικά για την πλάκα, να έρθει μαζί μας σε ένα στιπτιζάδικο και να περάσουμε το βράδυ εκεί. Λάβαμε την πληροφόρηση στη συνέχεια από το management του, πως ήταν στο δρόμο με τη μητέρα του και έπρεπε να ξαπλώσει στο κρεβάτι νωρίς εκείνο το βράδυ». Χα!
 
Μίλτος Λυμπιτσούνης
398182 356870291028673 179163188799385 75546955 1488175648 n

Άρθρα Μουσικής

Facebook Comments