Άρθρα Μουσικής

loogoo

Οι 15 πιο υποτιμημένοι κιθαρίστες στην ιστορία της Rock μουσικής (Μέρος δεύτερο)

 
   Συνεχίζουμε το αφιερωματικό αυτό άρθρο, με το δεύτερο μέρος του, παρουσιάζοντας τους επόμενους πέντε σπουδαίους κιθαρίστες, οι οποίοι έλαβαν λιγότερη δημοσιότητα ή έτυχαν μικρότερης αναγνώρισης, από αυτή που τους οφειλόταν, βάσει της συνολικής του συνεισφοράς στην μουσική, της κιθαριστικής τους δεξιοτεχνίας και της συνθετικής τους προσφοράς παράλληλα...
 
10. Harvey Mandel
Ο Harvey Mandel (11-3-1945) aka «The Snake», είναι ένας Αμερικανός πρωτοπόρος κιθαρίστας, ο οποίος πολλές ιδιαιτερότητες στην τεχνική και στον τρόπο παιξίματος της «εξάχορδης», υπήρξε από τους πρώτους κιθαρίστες που χρησιμοποίησε και καθιέρωσε, το χτύπημα των χορδών στην ταστιέρα και με τα δύο χέρια. Υπήρξε επαγγελματίας κιθαρίστας, συνεργαζόμενος με πολλά σχήματα από την ηλικία των είκοσι χρονών, ενώ έχει κυκλοφορήσει μεγάλη και σημαντικότατη προσωπική δισκογραφία, από το 1968 μέχρι το 2018, με τελευταία κυκλοφορία μέχρι στιγμής, την ζωντανή ηχογράφηση «Live At Broadway Studios, San Francisco».
 
mandel2077
 
Ο πρώτος δίσκος στον οποίο συμμετείχε ήταν το 1966 με το σχήμα του Charlie Musselwhite (electric blues/harp μουσικός), «Stand Back! Here Comes Charley Musselwhite's Southside Band», ο οποίος περιγράφεται στο περιοδικό «Legends Of Rock Guitar» (1997), ως ένας «θρυλικός» δίσκος και άκρως επιδραστικός, καθώς κατάφερε να γεφυρώσει τo rock and roll με το blues, ενώ γίνεται ιδιαίτερη μνεία στο παίξιμο του Harvey Mandel (παραθέτω το ακριβές σχόλιο): «relentless fuzztone, feedback-edged solos, and unusual syncopated phrasing».
 
 
Πολύ σύντομα μετά την κυκλοφορία του δίσκου αυτού μετακομίζει στο Σαν Φραντσίσκο, όπου παίζει σε πολλά μαγαζιά, κυρίως στο «The Matrix», όπου συχνά «τζαμάρει» με τους Jerry Garcia (Grateful Dead) και Elvin Bishop (Paul Butterfield Blues Band). Εκεί γνωρίζεται με τον Dj και παραγωγό Abe "Voco" Kesh (Abe Keshishian), ο οποίος του εξασφαλίζει συμβόλαιο με την Philips Records και του κάνει την παραγωγή στον πρώτο προσωπικό του δίσκο «Cristo Redentor» (1968).

Την βραδιά που ο Henry Vestine αποχώρησε από τους Canned Heat, ο Harvey Mandel βρισκόταν στα καμαρίνια του συγκροτήματος στο «Fillmore East» και στο δεύτερο μέρος του σετ, ανέβηκε στην σκηνή μαζί τους, ενώ έμεινε με την μπάντα ένα χρόνο, παίζοντας μάλιστα στο θρυλικό «Woodstock Festival» και συνέχισε να περιοδεύει με την μπάντα, ενώ συμμετέχει στους δίσκους «Future Blues» (1970) & «Live In Europe» (1970).
 
 
Έχει συνεργαστεί επίσης με μπάντες και καλλιτέχνες όπως οι John Mayall, The Rolling Stones, Pure Food and Drug Act κ.α. Το 1972 κυκλοφορεί τον πέμπτο και πιθανότατα τον πιο γνωστό του δίσκο, αυτόν που του απέδωσε το «παρατσούκλι» του...
 
 
9. Lindsay Buckingham
O Lindsey Adams Buckingham (3-10-1949) είναι Αμερικανός κιθαρίστας, συνθέτης, παραγωγός και τραγουδιστής. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός από την μεγάλη του καριέρα με τους Fleetwood Mac (1975-1987 & 1997-2018) και χαίρει μεγάλης εκτίμησης για την τεχνική «fingerpicking» που χρησιμοποιεί στο παίξιμο της κιθάρας, θεωρείται από τους καλύτερους σε αυτήν. Σπάνια χρησιμοποιεί πένα, παίζει με τα νύχια ή φοράει μικρά πρόσθετα στα δάχτυλα, χρησιμοποιεί τους πιο περίεργους τονισμούς που μπορεί ν’ ακούσει κάποιος, προσδίδοντας τους ένα μοναδικό ήχο, μπορεί να κάνει «κοψίματα» σε πολλαπλές χορδές ή να παίζει αναλόγως πιο σκληρά ή μαλακά κάποιες χορδές κατά το δοκούν. Η δισκογραφική του καριέρα ξεκίνησε το 1973, κάνοντας ντουέτο με την φίλη του Stevie Nicks, όταν κυκλοφόρησαν τον δίσκο «Buckingham Nicks».
 

Το 1974 το δίδυμο βρίσκεται στα Sound City Recording Studios στην Καλιφόρνια για να ηχογραφήσουν κάποια demos με την Stevie Nicks. Εκεί, κατά τύχη, βρίσκεται στον ίδιο χώρο ο Mick Fleetwood, ο οποίος ακούει το τραγούδι τους «Frozen Love», από το οποίο εντυπωσιάζεται και ζητάει να γνωρίσει τον κιθαρίστα που παίζει στο τραγούδι.
 
lindsey2044
 
Το Δεκέμβριο του 1974 ο Bob Welch αποχωρεί από το συγκρότημα κι’ αμέσως ο Mick ζητάει από τον Lindsay να προσχωρήσει σ’ αυτό, αλλά εκείνος του απαντάει ότι αποτελούν αδιαίρετο δίδυμο με την Stevie…. Το αποτέλεσμα ήταν τελικά να βρεθούν κι οι δυο τους παρέα στους Fleetwood Mac. Στις 11 Ιουλίου 1975 κυκλοφορούν το δεύτερο επώνυμο δίσκο τους, καθώς ο πρώτος του 1968 ανήκει στην ενότητα των δίσκων που θεωρούμε ότι ανήκουν στην περίοδο «Peter Green’s Fleetwood Mac».

Από την πρώτη συμμετοχή του Lindsay στο σχήμα φαίνονται οι κιθαριστικές, αλλά και οι συνθετικές του ικανότητες, συνεισφέροντας τρία τραγούδια. Ο δεύτερος δίσκος τους «Rumours» του 1977, θεωρείται από τους καλύτερους της μπάντας και αποτελεί all time classic rock «διαμάντι». Η μεγάλη τους επιτυχία «Go Your Own Way» ήταν μια από τις δικές του συνθέσεις στον δίσκο.
 
 
Η προσωπική του δισκογραφική καριέρα αποτελείται από έξι στούντιο δίσκους, σε πιο εμπορικές μουσικές φόρμες πλέον και τρείς ζωντανές ηχογραφήσεις, ενώ έχει ηχογραφήσει τραγούδια για έξι κινηματογραφικές ταινίες. Ο πιο ποιοτικός και επιτυχημένος εμπορικά δίσκος του υπήρξε ο τρίτος «Out Of The Cradle» του 1992.
 
 
8. Dickey Betts
O Forrest Richard Betts (12-12-1943), υπήρξε ιδρυτικό μέλος του πολύ γνωστού southern rock συγκροτήματος «The Allman Brothers Band». Μεγάλωσε ακούγοντας σπίτι του παραδοσιακό bluegrass, country και «δυτικό» swing, ενώ ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη μουσική παίζοντας σε ηλικία μόλις πέντε ετών ουκουλέλε και – μεγαλώνοντας - μαντολίνο, μπάντζο και τελικά έπιασε την κιθάρα στα χέρια του. Σε ηλικία δεκαέξι χρονών ξεκίνησε να παίζει σε διάφορες rock μπάντες της ευρύτερης περιοχής, ως ότου σχημάτισε τους «Second Coming» το 1967 παρέα με τον Berry Oakley, για να συνεχίσουν δύο χρόνια αργότερα παρέα και πάλι στους «The Allman Brothers Band».
 
betts2055
 
Είναι απορίας άξιο, γιατί ο κόσμος όταν αναφέρεται σ’ αυτή την μπάντα εμμένει στο συγχωρεμένο Duane Allman (σπουδαίος κιθαρίστας και συνθέτης, τρομερή απώλεια για τη ροκ μουσική κοινότητα…) και αμελεί αυτόν τον εκπληκτικό οργανοπαίχτη και συνθέτη. Είχαν μια πάρα πολύ καλή συνεργασία οι δυο τους και υπήρξαν ένα από τα καλύτερα κιθαριστικά δίδυμα που ακούσαμε ποτέ. Έχοντας κυκλοφορήσει μόλις δύο στούντιο δίσκους και μια ζωντανή ηχογράφηση, το θρυλικό «At Fillmore East», ο Duane χάνει την ζωή του. Στις αρχές της ιστορίας της μπάντας Ο Dickey Betts βρισκόταν πάντα στην «σκιά» του πολυτάλαντου φίλου του και μουσικού συνοδοιπόρου, αλλά μετά την απώλεια του έπρεπε ν’ αποδείξει σε όλους για τι ήταν ικανός…
 
Ο Dickey Betts αναγκάζεται να πάρει την μπάντα στην «πλάτη» του, και τα κατάφερε θαυμάσια! Ήδη από την πρώτη κυκλοφορία της μπάντας μετά την τεράστια απώλεια που υπέφεραν, τον δίσκο «Brothers And Sisters» (1973), ο Dickey δείχνει για τι είναι ικανός, συνθέτοντας ένα instrumental τραγούδι (τεράστια επιτυχία), η οποία πάρα πολλά χρόνια αργότερα, συγκεκριμένα το 1996 χάρισε στο συγκρότημα το βραβείο Grammy Award για την καλύτερη ροκ ερμηνεία, ενώ ακουγόταν ως μουσικό θέμα και στην γνωστή τηλεοπτική σειρά «Top Gear»...

(ΣτΕ Η αλήθεια είναι ότι στην ζωντανή αυτή εκτέλεση του τραγουδιού, δεν ξέρει κανείς ποιόν να προσέξει πρώτα, είναι όλοι τους φοβεροί μουσικοί, αλλά ας επικεντρωθούμε σ’ αυτόν τον «αδικημένο» κιθαρίστα, τι παίζει ο άνθρωπος).
 
 
Η δεύτερη μεγαλύτερη επιτυχία της μπάντας προέρχεται από τον ίδιο δίσκο και ήταν επίσης σύνθεση του ιδίου...
 
 
Το 1974 κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο «Highway Call» και μετά την προσωρινή διακοπή λειτουργίας της μπάντας, κυκλοφόρησε 2 δίσκους ως «Dickey Betts & Great Southern», ενώ και μετά την επανασύνδεση των «The Allman Brothers Band» συνέχισε να κυκλοφορεί προσωπικούς δίσκους. Στον δίσκο «Dickey Betts & Great Southern» (1977) συνεργάζεται με τον άσημο τότε ηθοποιό Don Johnson (Miami Vice) σε μια κοινή σύνθεση, μοιραζόμενοι επίσης τα φωνητικά…
 
 
7. Robert Fripp
Ο Robert Fripp (16-5-1946) γεννήθηκε στο Wimborne Minster του Dorset στην Αγγλία, είναι κιθαρίστας, συνθέτης και παραγωγός δίσκων. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του progressive rock συγκροτήματος των «King Crimson» και το μόνο εναπομείναντα μέλος πλέον από την αρχική σύνθεση του συγκροτήματος, απ’ όταν ιδρύθηκε το 1968. Στην συνολική του δισκογραφική καριέρα συμπεριλαμβάνονται πάνω από 700 δίσκοι μέσα σε 5 δεκαετίες, καθώς πέρα από τις δουλειές των «King Crimson» και των «Giles, Giles & Fripp», έχει κυκλοφορήσει τέσσερις προσωπικούς δίσκους, ενώ έχει συνεργαστεί επίσης με πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες, όπως οι David Bowie, Brian Eno, David Sylvian κ.α.
 
fripp2035
 
Επίσης έχει συνθέσει μουσικές επενδύσεις για το λειτουργικό σύστημα των Windows Vista. Τα Χριστούγεννα του 1957 σε ηλικία 11 ετών λαμβάνει ως δώρο από τους γονείς του μια φθηνή κιθάρα κι’ όπως είχε δηλώσει ο ίδιος: «Σχεδόν αμέσως ήξερα πως αυτή η κιθάρα θα ήταν όλη μου η ζωή». Ξεκίνησε μαθήματα κιθάρας και στα ένδεκά του έπαιζε rock, ενώ στα δεκατρία άρχισε ν’ ασχολείται με την παραδοσιακή jazz και στα δεκαπέντε του εντρύφησε στη μοντέρνα jazz, επηρεασμένος εκείνη την εποχή από τους Charlie Parker και Charlie Mingus. Η ειδοποιός διαφορά του, από τους κιθαρίστες εκείνης της εποχής, είναι ότι δεν βασίστηκε η τεχνική του στο blues, αλλά στην avant-garde jazz και στην Ευρωπαϊκή κλασική μουσική. Είναι αξιοσημείωτο επίσης ότι παρ’ όλο που αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα ακοής όταν ξεκίνησε να παίζει, δεν μπορούσε ν’ ακούσει τους μουσικούς τόνους, δεν τα παράτησε, αλλά ανέπτυξε μια δική του ιδιαίτερη τεχνική στο κούρδισμα, αντισταθμίζοντας την έλλειψη αφομοίωσης της ρυθμικής αίσθησης, η οποία ονομάστηκε «New Standard Tuning» (C2-G2-D3-A3-E4-G4).
 
Ανέπτυξε και καθιέρωσε μια ιδιαίτερη τεχνική στο παίξιμο της κιθάρας, η οποία ονομάζεται «crosspicking». Το πρώτο συγκρότημα που συμμετείχε και παρουσίασε δισκογραφικές δουλειές μαζί τους ήταν οι «Giles, Giles And Fripp», με τους οποίους κυκλοφόρησε δυο singles κι’ έναν πλήρες δίσκο, το «The Cheerful Insanity of Giles, Giles and Fripp» (13/09/1968). Έγραψε τρία τραγούδια για τον δίσκο αυτόν, ένα εκ των οποίων είναι το κάτωθι, αναδεικνύοντας όλο το ταλέντο του κι’ όλες τις επιρροές του, πέραν της rock μουσικής…
 
 
Στα μέσα του 1968 δημιουργεί μαζί με τους McDonald & Michael Giles το πρώτο σχήμα των θρυλικών «King Crimson», στο οποίο πολύ γρήγορα προστίθεται ο παλιός του συμφοιτητής Greg Lake (μετέπειτα Emerson, Lake & Palmer). Στις 10 Οκτωβρίου 1969 κυκλοφορούν το ντεμπούτο τους δίσκο, το αριστουργηματικό «In The Court Of Crimson King». Τι να πει κανείς γι’ αυτόν τον δίσκο…

Το ακόλουθο τραγούδι υπήρξε η δική τους διαμαρτυρία ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, «Politicians' funeral pyre/Innocence raped with napalm fire».
 
 
Η πρώτη περίοδος του συγκροτήματος κράτησε ως το 1974, όταν ο Robert Fripp αποφάσισε να διαλύσει το σχήμα. Μέσα σε αυτό το διάστημα κυκλοφόρησαν συνολικά 7 στούντιο δίσκους, αλλάζοντας ενδιάμεσα μουσικό ύφος και δομή στα όργανα της μπάντας, αφαιρώντας το σαξόφωνο, προς όφελος του βιολιού και ασυνήθιστων κρουστών.
 
 
Επανασυνδέθηκαν το 1981, ενώ ακολούθησαν κάποιοι περίοδοι παύσεις λειτουργίας της μπάντας, ενώ συνολικά έχουν κυκλοφορήσει άλλους 6 στούντιο δίσκους, με τελευταία κυκλοφορία μέχρι στιγμής τον «The Power To Believe» το 2003.
 

Η προσωπική δισκογραφική καριέρα περιλαμβάνει 4 στούντιο άλμπουμ, από το 1979 ως το 1998. Ο πρώτος του δίσκος «Exposure» κινείται σε μια πιο pop κατεύθυνση, χωρίς να λείπουν οι πειραματισμοί και συνεργάζεται με πολλούς κι’ ιδιαιτέρως γνωστούς μουσικούς, όπως οι David Bowie, Brian Eno, Peter Hammill, Daryl Hall κ.α. Το ομώνυμο τραγούδι αποτελεί μια σύνθεση του ιδίου και του Peter Gabriel…
 

6. Leslie West
O Leslie Weinstein aka «Leslie West» γεννήθηκε στις 22-10-1945 στην Νέα Υόρκη. Όταν χωρίσανε οι γονείς του άλλαξε το επίθετο του σε West. Η μουσική του καριέρα ξεκίνησε στις αρχές των 60’s με το συγκρότημα των «The Vagrants», ένα garage rock σχήμα, με τους οποίους κυκλοφόρησε το πρώτο τους single το 1965 «Oh Those Eyes/You’re Too Young» και μερικά ακόμα τα επόμενα δυο χρόνια, με κάποια σχετική εμπορική απήχηση.
 
 
Κάποιες από τις ηχογραφήσεις των singles έγιναν με παραγωγό των Felix Pappalardi, ο οποίος εκείνη την εποχή έκανε επίσης την παραγωγή για τον δίσκο «Disraeli Gears» των Cream. (ΣτΕ πολύ μεγάλο «κεφάλαιο» για την rock μουσική ο Felix Pappalardi…).
 
west2098
Το 1969 οι δύο τους αποφασίζουν να συνεργαστούν, δημιουργώντας τους θρυλικούς «Mountain», τους οποίους το περιοδικό Rolling Stone είχε χαρακτηρίσει ως μια «δυνατή εκδοχή των Cream». Η αλήθεια είναι ότι οι «Mountain» μαζί με τους «Blue Cheer» υπήρξαν ό,τι πιο δυνατό, ό,τι πιο βαρύ είχε να επιδείξει η rock μουσική σκηνή και όχι αδίκως θεωρούνται από πολλούς από τους προπομπούς του Heavy Metal.

Τον Ιούλιο του 1969 κυκλοφορεί ο δίσκος «Leslie West - Mountain» με την σύνθεση του συγκροτήματος, αλλά θεωρείται ως ο πρώτος προσωπικός δίσκος του κιθαρίστα και μ’ αυτή την κυκλοφορία μόνο, εμφανίζονται το Σάββατο 16-8-1969 στις 21:00 στη σκηνή του Woodstock Festival παρουσιάζοντας ένα σετ ένδεκα τραγουδιών ως «Mountain» πλέον.
 
 
Στις 7-3-1970 κυκλοφορούν την πρώτη τους επίσημη δισκογραφική δουλειά ως συγκρότημα, το «Climbing» και αμέσως κάνουν πολύ μεγάλη επιτυχία με το θρυλικό τραγούδι «Mississipi Queen» ενώ από τον δίσκο ξεχωρίζουν επίσης τα «For Yasgur’s Farm», «Never In My Life» και «Theme For An Imaginary Western», το τελευταίο ήταν σύνθεση των Pete Brown & Jack Bruce.
Οι «Mountain» κυκλοφόρησαν άλλους τρείς στούντιο δίσκους μέχρι το 1972 οπότε και διαλύθηκαν προσωρινά, καθώς κυκλοφόρησαν άλλον έναν το 1974. Ενδιάμεσα τον Μάριο του 1971 ο Leslie West μαζί με τον Al Kooper συμμετείχαν στην Νέα Υόρκη στα sessions των «The Who» για τις ηχογραφήσεις του δίσκου «Who’s Next», αλλά αυτές οι ηχογραφήσεις δεν κυκλοφόρησαν παρά το 1995 στην επανακυκλοφορία του δίσκου.
 
Το 1972 ο Leslie West μαζί με τον Corky Laing (drummer των Mountain), συνεργάζονται με τον φίλο τους και πολύ γνωστό μπασίστα Jack Bruce (Cream), δημιουργώντας τους «West, Bruce & Laing», οι οποίοι κυκλοφόρησαν δυο στούντιο δίσκους και μια ζωντανή ηχογράφηση.
 
 
Το 1981 οι Leslie West & Corky Laing επανασυνδέουν το συγκρότημα κι’ έχουν κυκλοφορήσει έκτοτε άλλους τέσσερις στούντιο δίσκους και παίζουν κατά διαστήματα ζωντανά.
 
Όσον αφορά την προσωπική του δισκογραφική καριέρα, πέραν του πρώτου το 1969, που αναφέραμε παραπάνω, έχει κυκλοφορήσει άλλους δεκατρείς στούντιο δίσκους, με τελευταία κυκλοφορία το «Soundcheck» το 2015, ο οποίος μάλιστα έφτασε στο νούμερο 2 στο «Top Blues Chart» του Billboard.
 
 
Όλα αυτά τα χρόνια έχει κάνει πολλές σημαντικές συνεργασίες, με μουσικούς όπως οι Bo Didley, Joe Bonamassa, Clutch, Dee Snider, Ozzy, Eli Cook, Zakk Wylde κ.α. Επίσης έχει παίξει σε δύο ταινίες, το «Family Honor» (1973) και το «The Money Pit» (1986). Στις 15/08/2009 παντρεύτηκε την μνηστή του Jenni Maurer πάνω στην σκηνή, κατά την 40η επέτειο του Woodstock Festival, με πάνω από 15.000 θεατές να παρακολουθούν την νύφη να περνάει από μια αψίδα από κιθάρες, που κρατούσαν οι Levon Helm, Corky Laing και Larry Taylor μαζί με άλλους γνωστούς μουσικούς.

Στις 20-6-2011 του κόψανε λόγω επιπλοκών του διαβήτη το κάτω μέρος του δεξιού ποδιού. 
 
Ο Leslie West είχε έναν δικό του προσωπικό ήχο και τρόπο στο παίξιμο της κιθάρας, ιδιαίτερα τραχύ και δυνατό για την εποχή του, ο οποίος παράλληλα με την «αγριοφωνάρα» του έβγαζε ένα πολύ δυνατό αποτέλεσμα. Θεωρείται ότι συνεισέφερε ιδιαιτέρως στην καθιέρωση της Gibson Les Paul Jr. την οποία συνδύαζε με P-90 pickups και Sunn ενισχυτές για να επιτύχει τον ήχο σήμα κατατεθέν που ήθελε. Βέβαια χρησιμοποίησε πολλές κιθάρες ακόμα, κυρίως custom made και ζήταγε πάντα διάφορες μετατροπές…
 
 
Σταμάτης Μπούρδος
 

Άρθρα Μουσικής