Άρθρα Μουσικής

loogoo

Grammy 2020: Σχόλια, Σκέψεις και Νικητές

 
   Σε μια βραδιά που θα θυμόμαστε για πάντα ως μια εκ των πιο “σκοτεινών” στην ιστορία του αθλητισμού, τα Grammy 2020 έλαβαν χώρα στην πόλη που “γεννήθηκε” ουσιαστικά ο θρύλος Kobe. Με την Alicia Keys για μια ακόμη χρονιά στην παρουσίαση, το χρώμα των φετινών βραβείων ήταν πάλι θαμπό. Η - για πολλούς - μεγαλύτερη μουσική εκδήλωση για την Pop κουλτούρα, αφήνοντας πολύ πίσω τα British Awards και διαγωνισμούς περιορισμένης κατανάλωσης όπως η Eurovision, τα Grammy ήταν και θα είναι πάντα μια γιορτή της εικόνας πολύ περισσότερο από μια τέτοια του ήχου. Οι “σπουδαιότεροι” όλων εμπλέκονται κάθε χρόνο με τους “μέτριους” αντιγραφείς, τα “εφευρήματα” και “δημιουργήματα” των εμπορικών αναγκών του “αγοραστικού” κοινού, που η δύναμή του ασφαλώς περιορίζεται σε αριθμό θεάσεων και όχι ακροάσεων. Αυτή η συνθήκη από μόνη της έχει πλέον απενοχοποιήσει πλήρως την όποια εκφύλιση στη μουσική δημιουργία που εδώ και χρόνια βιώνει μια λούπα που μοιάζει βασανιστική.
 
grammy2014 
   Η Alicia Keys, γλυκύτατη και μελωδική, διασώζει οριακά τη δυσκολία της στη ροή του λόγου και τις αμήχανες στιγμές που δημιουργούνται όταν τα πράγματα ξεφεύγουν από το “σενάριο”. Η πρώτη εμφάνιση της βραδιάς πραγματοποιήθηκε από μια καλλιτέχνιδα που ζει την παρούσα εκτόξευσή της στην αμερικάνικη ήπειρο, τη Lizzo, η οποία έδωσε την εκκίνηση του τρίωρου προγράμματος με την προφανή αφιέρωση στον εκλιπόντα Kobe Bryant. Μια αφιέρωση που ήρθε να ολοκληρώσει ως παρέμβαση η acapella εμφάνιση της Alicia Keys, παρέα με τους BoyzIIMen, μέσα σε μια όντως συγκινητική ερμηνεία, που οργανώθηκε μέσα σε ελάχιστα λεπτά, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα.

grammy2015 
   Τα Grammy 2020 είχαν μια σαφέστατη νικήτρια. Η Billie Eilish, πριν καν της επιτραπεί η κατανάλωση μπύρας σε μερικές πολιτείες της Αμερικής, κατακτά το μουσικό κόσμο και παρέα με τον αδελφό της μετατρέπονται σε μια επιθανάτια δήλωση των μεγαλοπρεπών studio του παρελθόντος. Και μόνο η παράδοση του βραβείου καλύτερου τραγουδιού στο “Bad Guy” από τον τεράστιο Smokey Robinson, με βάζει σε έναν προβληματισμό για το παρόν της pop μουσικής. Με εννέα συνολικά Grammy που θα στολίσουν τα ράφια του εφηβικού τους δωματίου/στούντιο, τα αδέλφια Eilish (Finneas και Billie) αξίζουν τα εύσημα γιατί βρέθηκαν την κατάλληλη ώρα στο κατάλληλο σημείο της μουσικής βιομηχανίας. Δεν μπορώ με τίποτα να καταλάβω τη μουσική αξία του προϊόντος Billie Eilish, αλλά μπορώ να αντιληφθώ την ανάγκη της ύπαρξής του. Την ώρα που η Ammy αποτελεί μακρινό παρελθόν, η Lana Del Rey έχει βρεθεί ήδη στο χρονοντούλαπο των βραβείων και πρόσωπα όπως η Birdy και η Florence (and the Machine) έχουν ακολουθήσει πιο alternative μονοπάτια, ο χώρος του μελαγχολικού pop ήταν ανοιχτός για μια Billie, που ενσάρκωσε όλα αυτά που η μουσική βιομηχανία αισθάνθηκε ότι δεν μπορούσε πλέον να υποστηρίξει. Και ήρθε και η επιβράβευση του ίδιου της του εαυτού μέσω της παρασημοφόρησης της Billie.
 
grammy2017

   Για τη rock κοινότητα τα Grammy για άλλη μια φορά τελείωσαν λίγες ώρες πριν ξεκινήσουν, με τις “ειδικές” κατηγορίες κι εμφανίσεις να εξελίσσονται εκτός τηλεοπτικού χρόνου, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Ναι, η πιο αναμενόμενη στιγμή της ροκ πλευράς των Grammy ήταν η επανένωση επί σκηνής των Aerosmith με τους Run Dmc , όπως μερικά χρόνια πριν ήταν η ένωση των Metallica με τη Lady Gaga και τα αντίστοιχα παραδείγματα με crossovers ουσίας ή εντυπωσιασμού να ντύνουν με έναν εμπορικό χιτώνα τη ροκ μουσική, που έχει πεθάνει εδώ και δεκαετίες στα μάτια του θεσμού. Οι Tool κέρδισαν το Grammy για το “καλύτερο Metal performance” γιατί φρόντισαν άθελά τους να χτίσουν ένα προσδοκώμενο προϊόν που ίσως και να άξιζε τελικά το βραβείο. Η εμφάνιση όμως των Aerosmith που προαναφέραμε, ήταν αποκαρδιωτική ήδη μέρες πριν τελεστεί. Η πολύ άσχημη τροπή που πήρε η διένεξη της μπάντας με το ντράμερ της Joey Krammer για την εμφάνισή του ή μη στα Grammy, οδήγησε σε μια μετριότατη έτσι κι αλλιώς απόδοση του “Livin’ On The Edge” πριν το “Walk This Way” (με τους Run Dmc). Αυτό το “Walk This Way”, που προοριζόταν για highlight ΤΗΣ βραδιάς και τελικά θα αποτελεί για πάντα μια από τις χειρότερες εμφανίσεις του θεσμού. Αυτή την RNR αστοχία έμελλε να σώσει η εμφάνιση του Gary Clark Jr., υποβασταζόμενου από τους Rootς και η υπέροχη H.E.R με το δικό της solo κιθάρας που μεσολάβησε της υπέροχης soul παρουσίας της.
 
grammy2018

   Αν έπρεπε να διαλέξουμε την καλύτερη στιγμή της βραδιάς, με μεγάλη δυσκολία θα επιλέγαμε την πολύ όμορφη συλλογική εκτέλεση του “I sing the Body Electric” (Fame Musical), με την συμμετοχή της Cindy Lauper και τη γνωστή μελωδία από το πασίγνωστο musical να βγαίνει από την κιθάρα του Gary Clark Jr. Τα Grammy και φέτος προσπάθησαν να γεφυρώσουν μουσικά ιδιώματα και πρόσωπα αγεφύρωτα. Το αποτέλεσμα είναι για άλλη μια φορά αποκαρδιωτικό και ευτυχώς μερικοί από τους σημαντικότερους Pop καλλιτέχνες των τελευταίων ετών, όπως η Demi Lovato και η Ariana Grande, επιλέγουν πιο “καθαρές”, από προσμίξεις, αποδόσεις των τραγουδιών τους. Βέβαια είναι εμφανές ότι τα Grammy δεν φοβούνται και τον αυτοσαρκασμό γιατί μόνο έτσι θα μπορούσε να εκληφθεί η επιλογή των Sharon και Ozzy Ozbourne για την παράδοση του βραβείου για τον “καλύτερο Ραπ καλλιτέχνη”. Η μεγάλη δυσκολία του Ozzy να κινηθεί σόκαρε ιδιαίτερα, αν και η ανακοίνωση προ ημερών ότι ο θρυλικός Madman πάσχει από τη νόσο του Parkinson είχε προετοιμάσει το έδαφος για αυτή του την παρουσία.
 
grammy2016
   Αν υποθέσουμε ότι τα Grammy ως “τελετή απονομής” εκφράζουν μια ολόκληρη μουσική χρονιά, τότε η χρονιά που πέρασε ήταν επιεικώς μέτρια στην ποπ πλευρά του καλλιτεχνικού κόσμου.

Δημήτρης Μπάρμπας
 
grammy2019
 

Άρθρα Μουσικής

Facebook Comments