Άρθρα Μουσικής

loogoo

Γλυκερία - Μελίνα Κανά - Μπλέξαμε τις Γραμμές μας

 
   Ένα ταξίδι είναι η ζωή. Ένα μεγάλο και όμορφο ταξίδι, γεμάτο εμπειρίες, εικόνες, μουσικές. Κάποιες από αυτές σε συνοδεύουν από την πρώτη στιγμή που θα έρθετε σε επαφή, μέχρι το τέλος. Τώρα βέβαια, το ταξίδι δεν είναι ίδιο για όλους. Άλλοι περπατάνε, άλλοι πετάνε, άλλοι οδηγούν. Άλλοι πάλι, παίρνουν το πρώτο τραίνο που θα συναντήσουν και ακολουθούν την πορεία των γραμμών, χωρίς να τους νοιάζει η κατάληξη, παρά μόνο το ταξίδι. Στη δική μας περίπτωση βέβαια, στις Γραμμές δεν τροχοδρομεί κανένα τραίνο. Μόνο μαγεία! Κι αν η εισαγωγή σας φαίνεται λίγο άσχετη, στην πορεία θα καταλάβετε ότι μόνο τέτοια δεν είναι.
 
glykeria2006
 
   Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε. Ήταν Πρωτοχρονιά, έφηβος ακόμα εγώ και η μοίρα με έφερε να αλλάξω χρόνο στις Γραμμές, μέσω μιας αγαπημένης φίλης. Ήμασταν εκεί από πολύ νωρίς, αλλάξαμε το χρόνο με τους καλλιτέχνες, μετά το μαγαζί άνοιξε και ο κόσμος άρχισε να έρχεται για να απολαύσει μια βραδιά γεμάτη καλό ελληνικό τραγούδι. Στο πάλκο βρισκόταν η Μελίνα Κανά, που ουσιαστικά έκανε την πρώτη «γνωριμία» της με μένα (ή καλύτερα εγώ με τη μουσική και τη φωνή της). Η βραδιά ήταν καταπληκτική, το γεμάτο μαγαζί απολάμβανε λαϊκές μελωδίες, κι εγώ είχα αρχίσει τη μύησή μου στο έντεχνο. Τα χρόνια πέρασαν, ως ημιεπαγγελματίας είχα πάντα τραγούδια της στο ρεπερτόριό μου. Δικά της και ενός άλλου ιερού τέρατος, της Γλυκερίας. Αυτής της μικρόσωμης μπριόζας, με στυλ όλο τσαχπινιά και νάζι και τις ψιλές της να ζαλίζουν και να μεθούν το ακροατήριο. Τα τραγούδια τους πάντα έδεναν σε κάθε πρόγραμμα. Παίζοντάς τα, σκεφτόμουν από μέσα μου το πώς θα ήταν αυτές οι δύο Ελληνίδες ιέρειες να βρεθούν μαζί στο πάλκο, έστω για μια βραδιά.
 
   Στα χρόνια που πέρασαν δεν ξέρω αν αυτό συνέβη ποτέ. Ξέρω όμως ότι με το που είδα την ανακοίνωση για τη συνεργασία τους, κάτι ξύπνησε μέσα μου. Η μαγεία που υπήρχε στη φαντασία μου θα γίνει πραγματικότητα. Και ίσως στον πιο κατάλληλο χώρο που θα μπορούσε να συμβεί. Σε καιρούς περίεργους, που ο κόσμος έχει ανάγκη από καλή μουσική, γνήσια διασκέδαση, οι δύο καλλιτέχνιδες με την ορχήστρα τους μπορούν αυτά να τα εγγυηθούν. Και κάτι παραπάνω ίσως. Τόσα χρόνια ποιοτικής μουσικής στο πατάρι από τόσο λαμπερές υπάρξεις, δύσκολα θα ξαναβρείτε πουθενά! Βλέπετε, βρέθηκα σε πρόβα (έχει τα καλά της αυτή η δουλειά), τις απόλαυσα, πήρα μια γεύση από το πολύ καλό κλίμα της ορχήστρας (πάντα σημαντικό, αλλά με αυτό το μαέστρο δεν φοβάμαι τίποτα) και πλέον ετοιμάζομαι για την πρεμιέρα. Αν θέλετε κι εσείς να ταξιδέψετε στο χρόνο, με τις παλιές και νέες επιτυχίες τους αλλά και τραγούδια που αγαπούν από διάφορους σύγχρονους δημιουργούς της Θεσσαλονίκης, σπεύσατε να κλείσετε τραπέζι. Θα υπάρχει και μπόνους, καθώς στο τέλος μοιράζονται με το κοινό τα μεγάλα τραγούδια της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου. Συνοδεύει ο Χάρης Μακρής, με την ευθύνη της καλλιτεχνικής επιμέλειας να βαραίνει τον Στέλιο Φωτιάδη.

   Εγώ ποντάρω στα σίγουρα, να ξέρετε. Και αυτή η μουσική συνάντηση κρύβει μόνο όμορφα πράγματα, το μόνο σίγουρο. Κι αν δεν είστε σίγουροι αν η ιστορία που σας διηγήθηκα είναι αληθινή, δεν πειράζει. Φτάνει που είστε σίγουροι ότι στις Γραμμές γίνεται κάτι μεγάλο. Φροντίστε να μην το χάσετε.

Νάσος Κονίτσας
 

Άρθρα Μουσικής