Άρθρα Μουσικής

loogoo

Bon Jovi – Keep The Faith 2k20

 
Bon Jovi – Keep The Faith anniversary

Είκοσι οκτώ χρόνια μετά

   Στις 3 Νοεμβρίου του 1992, ο Jon Bon Jovi κι η παρέα του αλλάζουν σελίδα. Το hard rock – glam πρόσημο παραμένει εμφανές, μαζί με τα γκομενέ τραγουδάκια και τα κλιπάκια, αλλά η αλλαγή είναι πολύ μεγάλη για να την αγνοήσεις. Και φαντάζομαι ότι έγινε σκόπιμα.
 
keepthefaith2047
   Είναι το τελευταίο άλμπουμ που συμμετέχει ο μπασίστας Alec John Such, έχουμε αλλαγή μάνατζμεντ, καθώς απολύθηκε ο Doc McGhee και το ανέλαβε ουσιαστικά ο ίδιος. Εμπιστεύτηκαν την παραγωγή στον Bob Rock, μπήκαν νέα στοιχεία στο στίχο τους. Πιθανότατα το διάλλειμα, όπου και ο ίδιος ο Jon αλλά και ο Richie ασχολήθηκαν με προσωπικά projects (Blaze of Glory, Stranger in this town), να έπαιξε τον ρόλο του, καθώς σίγουρα για τον Bon Jovi κάποια πράγματα έγιναν πιο ξεκάθαρα. Άνθρωπος με κοινωνικές ευαισθησίες και ξεκάθαρη πολιτική τοποθέτηση, έχοντας δώσει ελάχιστα δικαιώματα στα tabloids, ήταν λογικό να κάνει ένα βήμα παραπέρα.

   Το "Keep The Faith" ξεπερνά κατά πολύ το στυλάκι του εμπορικού. Μπαίνει με το δυναμικό “I Believe”, όπου προφανώς δεν έχουμε να κάνουμε με ένα κλασικό τραγουδάκι για αγάπες και φιλάκια.

All I know is what I've been sold
You can read my life like a fortune told
I've seen the dream, there's no land of Oz
But I got my brain and I got a heart
And courage built I won't let go
What we need right now is, soul
Στο ρεφραίν γίνεται δε ακόμα πιο ξεκάθαρο.
I believe, I believe
With every breath that I breathe
You and me can turn a whisper to a scream
 
keepthefaith2048

   Στο ομώνυμο υπάρχει και η συμμετοχή του Desmond Child, αλλά κι εδώ τα στιχουργικά σημάδια της αλλαγής είναι εμφανή. Υπάρχει έντονη αλλαγή στην οπτική της μπάντας, η οποία δεν απορρίπτει το glam παρελθόν της, αλλά προχωράει σε πιο «ψαγμένα μονοπάτια».

Walking in the footsteps
Of society's lies
I don't like what I see no more
Sometimes I wish that I was blind
Sometimes I wait forever
To stand out in the rain
So no one sees me cryin'
Trying to wash away the pain
Mother father

   Ακολουθούν τα “I’ll Sleep When I’m Dead”, “In These Arms”, “Bed Of Roses”, που μας υπενθυμίζουν κατά κάποιον τρόπο ποιο συγκρότημα ακούμε. Εμπορικά hitακια, καλοπαιγμένα, που τα ρεφρέν τους μένουν και προκαλούν πωλήσεις. Ύστερα το “If I Was Your Mother”, προβληματίζει. Δυνατό riff, πιο δυνατό μήνυμα, αλλά και πάλι το λες ερωτικό. Η συνέχεια όμως αλλάζει την ιστορία του γκρουπ, κατά την ταπεινή μου άποψη.
 
keepthefaith2049

Dry County

   Οι στίχοι του πρόκες στην πλάτη, το μήνυμά του ηχηρότατο, το βίντεο κλιπ ξεκάθαρο, τα σόλο του Richie Sambora… αξεπέραστα! Το στίγμα πλέον είναι ξεκάθαρο. Οι Bon Jovi δεν είναι ένα συγκρότημα αλά Motley και Poison (sorry προς τους fans, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ). Έχουν πράγματα να πουν και θα το κάνουν, μέσω του «εμπορικού» τους μανδύα και της απίστευτης απήχησής τους. Θα εκμεταλλευτούν το momentum και θα τα πουν όλα για όλους. Όσα τουλάχιστον ο JBJ θεωρεί ότι πρέπει να ειπωθούν, όπως νομίζει. Η νέα εποχή του συγκροτήματος έχει ξεκινήσει. Τα "Woman In Love", "Fear" (You ain't one for taking chances, You work and live and breathe that 9 to 5, Still that's what you call living, That's surviving to me, And surviving is living to die in Fear), "I Want You", "Blame It On The Love Of Rock & Roll" και "Little Bit Of Soul" συμπληρώνουν το παζλ που σας προανέφερα. Μια δυνατή μίξη, σε μια εποχή που κανείς δεν το περίμενε από hair metal bands! Κι όμως. Προσωπικά θεωρώ αυτό το άλμπουμ την πραγματική τους καθιέρωση, με την αλλαγή του ήχου τους να μην ξενίζει και να γίνεται εύκολα αποδεκτή από το κοινό τους, δείχνοντας τα επόμενα βήματά τους. Για μένα στο TOP 10 όλων των εποχών (εξαιρουμένων των Maiden), μόνο και μόνο γιατί τόλμησε. Και πέτυχε.

   Ξέρω τις αντιδράσεις σας για το νέο δίσκο. Τις ασπάζομαι. Απλά σκεφτείτε δυο πραγματάκια. Δεν υπάρχει Richie, τα χρόνια πέρασαν (δεν είναι όλοι Maiden). Αν είστε λοιπό οπαδοί αυτής της μπαντάρας, βάλτε το να παίξει non stop. Και μετά βάλτε και τα επόμενα, τα προηγούμενα και δώστε και λίγο περισσότερη προσοχή – από τα προηγούμενα – στο “Blood On Blood”. Θα δείτε ότι ο Jon πάντα έγραφε για αξίες.
 
keepthefaith2050
   Θα αφήσω στη διακριτική ευχέρεια του επόμενου να βάλει όποιο τραγούδι θέλει από το συγκεκριμένο δίσκο. Εγώ απλά θα πω...

Across the border they turn water into wine
Some say it's the devil's blood
They're squeezing from the vine

Νάσος Κονίτσας

Έχει προηγηθεί το πολυπλατινένιο "New Jersey", στη συνέχεια Bon Jovi, Sambora και Bryan έκαναν προσωπικά άλμπουμ, ακούγονται φήμες για διάλυση και οι γνωστοί ηλίθιοι ασχολούνται με το ότι «Ο τραγουδιστής έκοψε τα μαλλιά του», λες και πρόκειται για τον Σαμψών... Η απάντηση είναι η πρέπουσα. Το ομώνυμο κομμάτι κυκλοφορεί και ισοπεδώνει. Όσο για εκείνα τα σχόλια για ρυθμούς U2... επιστρέφονται! Φοβερό άλμπουμ, απίστευτα τραγούδια, με αιχμή του δόρατος το υπέρ-συμπαντικό "Dry County". Οι πλατίνες πέφτουν βροχή και οι ηλίθιοι... ε, καλά, αυτοί θα υπάρχουν πάντα...
 
keepthefaith2053
   Το 2013 είχα γράψει μερικές γραμμές για το “Keep The Faith”, για το Rockpages.gr και συγκεκριμένα τη στήλη “Diamonds And Rust”. Έχοντας ζήσει, όπως όλοι οι συνομήλικοί μου, το άλμπουμ από τη γέννησή του και την πορεία του προς τη δόξα, από την πρώτη προβολή του ομώνυμου ύμνου στο MTV και το αριστουργηματικό βίντεο του “Dry County”, έχοντας αγοράσει το δίσκο λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία του και μετά το χάζεμα της παρθενικής ακρόασης, μόνο θαυμασμό μπορώ να εκδηλώσω προς αυτή τη φοβερή μπάντα.

   Ο δίσκος βγαίνει. Τα περιοδικά γράφουν. Ουσία μηδέν. Μπλα-μπλα επιπέδου κομμωτηρίου. Έκοψε τα μαλλιά του ο Jonαρος; Και λοιπόν; Μήπως να εστίαζες στη μουσική, απαίδευτη αλόγα, που είχες βήμα και το έκανες σαν τα μούτρα σου, παρά το γεγονός ότι είσαι και εσύ μουσικός; Ρυθμοί U2; Θέλεις να το ξανασυζητήσουμε; Θέλεις να βάλεις κάτω τα δεδομένα και να τα δούμε παρέα; Θέλεις να εμβαθύνεις στην αγνή ψυχαγωγία που σου προσφέρουν οι Αμερικάνοι; Αλλά ξέχασα… Θέλεις να κάνεις το κομμάτι σου σαν «μουσικός δημοσιογράφος» στην πλάτη των Bon Jovi, ναι; Αααααχχχ… βρεμένη σανίδα που χρειάζεται…

   «Όλοι οι άνθρωποι είναι ήρωες στα όνειρα»… Όλοι οι άνθρωποι είναι ήρωες γενικά. Γιατί έχουν να κάνουν με τους μοχθηρούς που κυβερνούν, με τους κουτοπόνηρους που θυσαυρίζουν ως ενδιάμεσοι, με τους μισάνθρωπους, που ελέγχουν τους κυβερνώντες, με τους αδιάφορους που θεωρούν ότι δεν θα πεθάνουν ποτέ και πως τα σάβανα έχουν τσέπες. Οι Bon Jovi χτίζουν ένα έπος δέκα λεπτών (το μεγαλύτερο σε διάρκεια κομμάτι που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ), ένα ανυπέρβλητο θέμα μουσικό, χτίζουν την κληρονομιά των ακροατών του μέλλοντος. Και μόνο αυτό το τραγούδι να περιείχε ο δίσκος, πάλι άριστα θα έπαιρνε. Και χωρίς πολλά-πολλά.
 

   Ξεπεράσαμε πάλι τις χίλιες λέξεις. Και έχουμε γράψει για μόλις μία τρίχα από την υπερήφανη κόμη του άλμπουμ. Δεν εξαντλείται τέτοιο θέμα. Συζητιέται μόνο. Με καλή παρέα, με ιστορίες και αξιοπρέπεια που καταδέχεται να τσαλακωθεί χωρίς να χάσει την ταυτότητά της και την ακεραιότητά της. Είναι ό,τι θα θυμόμαστε όταν θα είμαστε πια μόνοι μας. Χωρίς κανέναν κοντά μας. Κανέναν από αυτούς που έχουμε γνωρίσει, που έχουμε αγαπήσει… Night after night after night...

Κώστας Κούλης

Το “Dry County” χρεώθηκε ολόκληρο συνθετικά στο Jon Bon Jovi. Πώς είπατε; Αν πιστεύουμε ότι το έγραψε όλο αυτό μόνος του; Μμμ… ναι… Όσο έγραψε μόνος του το “Powerslave” o Dickinson, άλλο τόσο έκανε τα ίδια κουμάντα ο Γιάνκης. Απλά – και το τονίζουμε αυτό – η υπόλοιπη μπάντα ήταν τόσο άνετη, τόσο ακομπλεξάριστη και τόσο μπάντα, που – όπως οι Αυτοκράτορες – απλά έπαιξε, έπλεξε και έμπλεξε και του έκανε δώρο τα credits για την υπέροχη ιδέα. Όταν ο άνθρωπος γίνεται ανθρώπινος…
 

Άρθρα Μουσικής