Άρθρα Μουσικής

loogoo

Band Of Skulls

xtimthumb

   x532 originalΔε μπορεί να είναι Led Zeppelin, η φωνή είναι γυναικεία! Αλλά η μουσική…; Αυτό το βρώμικο ριφάκι της κιθάρας θυμίζει τόσο έντονα το ‘When the Levee Breaks’ και πόσο όμορφα έχουν αφήσει να τους επηρεάσει τέτοιου είδους μουσική. Κάπως έτσι ήταν οι σκέψεις που έκανα ακούγοντας το πρόσφατο άλμπουμ των Band of Skulls και συγκεκριμένα το τραγούδι ‘Lies’. Πως έφτασαν όμως εδώ; Και τι είναι το «εδώ»; Είναι το ότι δε λένε να βγούνε από τις playlist μαγαζιών, ραδιόφωνων και ακροατών και πολλοί τους περιμένουν με την ίδια όρεξη που περιμένουν τους σπουδαίους Kasabian στο φετινό Ejekt Festival στην Αθήνα.

   Υπάρχουν αμέτρητες κατηγορίες στις οποίες μπορεί κανείς να κατατάξει τα διάφορα συγκροτήματα και καλλιτέχνες. Οι Band of Skulls αναμφίβολα ανήκουν σ’ αυτή με «τίτλο» ‘εκπληκτικές ζωντανές εμφανίσεις’, χαρακτηριστικό δεμένων και έμπειρων συγκροτημάτων. Η εμπειρία σαφώς δε θεωρείται αρκετή, έχοντας μόλις κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ χωρίς να έχουν καν συμπληρώσει μία δεκαετία μαζί, αλλά όταν τα δύο (Russell Marsden – κιθάρα, φωνή, Matt Hayward - drums) απ’ τα τρία (και η Emma Richardson – μπάσο, φωνή) μέλη τραγουδούν και παίζουν μαζί από δώδεκα χρονών, τότε κάπως αλλάζει το θέμα. Πέρα απ’ τους δύο άνδρες (τους οποίους πίεζε ο πατέρας του ενός να προβάρουν μέχρι να γίνουν πολύ καλοί πριν την πρώτη τους εμφάνιση ) που ήταν φίλοι από μικροί, προστέθηκε και η Emma Richardson (συμφοιτήτρια του Marsden στην αντίστοιχη «καλών τεχνών») η οποία τότε άρχισε να μαθαίνει μπάσο, καθώς η καλλιτεχνική της κλίση ήταν πιο «χειροπιαστή» και είναι αυτή που σχεδιάζει/ζωγραφίζει όλα όσα έχουν να κάνουν με το συγκρότημα.

   x21060 band-of-skulls1Κάπως έτσι σχηματίστηκαν οι Fleeing New York, το αρχικό όνομα τον μετέπειτα Band of Skulls. Ο τρόπος που κατέληξαν στο τελευταίο δεν είναι και ο πιο συνηθισμένος για ένα συγκρότημα, που συνήθως είναι αποτέλεσμα φλασιάς ή εκτενούς brain-storming, είναι όμως αρκετά ενδιαφέρον και συνδέεται άμεσα με τα παραπάνω περί ζωντανών εμφανίσεων. Γύρω στο 2006 όλοι ήταν στην τρίτη δεκαετία της ζωής τους, προσπαθώντας να ορθοποδήσουν οικονομικά προχωρώντας παράλληλα το συγκρότημα τους. Οι διάφορες δουλειές που έβρισκαν οδήγησε στην αργή βελτίωσή τους εκείνο τον καιρό, κάτι που όμως δεν τους πήγε πολύ πίσω. Δουλεύοντας σε κέντρα συναυλιών της πόλης τους (Southampton, UK) και βλέποντας τα άλλα συγκροτήματα εκεί, το «θέλω κι εγώ να το κάνω αυτό» φούντωνε μέσα τους. Αυτό άρχισε να συμβαίνει μόλις λίγο καιρό αργότερα όταν οι ίδιοι ξεκίνησαν να διοργανώνουν ένα μηνιαίο πάρτυ, το Club Skull, στο οποίο προσκαλούσαν διάφορα (κυρίως μικρά) ονόματα να παίξουν ενώ οι ίδιοι έκλειναν τις βραδιές. Η καν’-το-μόνος-σου σκέψη και κίνηση αυτή τους χάρισε το όνομα τους καθώς και την απαραίτητη ώθηση που χρειαζόταν για να προχωρήσουν λίγο παραπέρα.

   xBandofSkullsbandofskulls2Αυτό το «παραπέρα» δημιούργησε το πρώτο τους άλμπουμ, και αυτό όλα τα υπόλοιπα. Το Baby Darling Doll Face Honey κυκλοφόρησε το 2009 και η παραγωγή έγινε τόσο στην πατρίδα τους όσο και στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, που τους είχε ανοίξει από καιρό την πόρτα αφού είχαν ήδη πραγματοποιήσει αρκετές ζωντανές εμφανίσεις εκεί. Πρόκειται για ένα δίσκο δύο ταχυτήτων, με περίπου τα μισά τραγούδια να είναι δυνατά και γρήγορα στο ρυθμό σε αντίθεση με τα υπόλοιπα, ενώ οι φωνές των Marsden και Richardson εναλλάσσονται συνεχώς τόσο σε δύο διαφορετικά τραγούδια, όσο και στο ίδιο. Πολλά απ’ τα τραγούδια βρήκαν το δρόμο τους κι έξω απ’ το άλμπουμ και βοήθησαν σημαντικά το συγκρότημα στο να προωθηθεί το όνομα του. Το εκπληκτικό ‘I know what I am’ κυκλοφόρησε σαν single of the week στο iTunes και περιέχεται στο δημοφιλές παιχνίδι Guitar Hero. Μερικά ακόμα τραγούδια παίχτηκαν σε παιχνίδια ή διαφημίσεις (Light of the Morning, Patterns), αλλά το αποκορύφωμα ίσως ήταν η συμμετοχή τους στο soundtrack της δεύτερης ταινίας της σειράς Twilight (New Moon, 2009) με το τραγούδι ‘Friends’.

   xBandofSkulls DE 01Η επιτυχία αυτή, εκτός απ’ το να συγκεντρώσει προσωρινά οπαδούς του Twilight στις συναυλίες τους, τους οδήγησε στην κυκλοφορία ενός EP βασισμένο στο τραγούδι αυτό (Friends EP, 2010). Όλον αυτό τον καιρό το συγκρότημα έδινε σχεδόν ασταμάτητα συναυλίες και το όνομα τους συνεχώς μεγάλωνε – και μεγαλώνει. Ο Russel Marsden είχε δηλώσει πως δεν περίμενε αυτός ο δίσκος να γίνει κάτι τόσο σπουδαίο μέσα απ’ τις συναυλίες τους ανά τον κόσμο, κάτι που τους ενέπνευσε και καθοδήγησε στη δημιουργία του δεύτερου στούντιο δίσκου τους (Sweet Sour, 2012). Δημιουργία που δεν ήταν εύκολη, στην αρχή τουλάχιστον. Σε κάποια συγκροτήματα η εξόρμηση σε στούντιο μακριά απ’ τα συνηθισμένα και η για εβδομάδες ενασχόληση με σκοπό τη δημιουργία του δίσκου αποδίδει και μάλιστα με θεαματικά αποτελέσματα, σε κάποια άλλα όμως απλά αποτυγχάνει. «Καθόμασταν σε ένα κρύο δωμάτιο, παίζοντας τις ίδιες τέσσερις συγχορδίες ο ένας στον άλλον όλη τη μέρα» έχει δηλώσει μεταξύ άλλων ο Άγγλος τραγουδιστής. Επέστρεψαν λοιπόν στο στούντιο που δημιουργήθηκε το πρώτο τους άλμπουμ, στην πατρίδα τους το Southampton, και με σκοπό να γράψουν τραγούδια για μεγάλες συναυλίες δημιούργησαν το Sweet Sour και δύσκολα θα πει κάποιος πως απέτυχαν.

   ximgBand20of20Skulls4Αρκετά όμοιο σε δομή με τον προκάτοχό του, λίγα περισσότερα απ’ τα μισά τραγούδια είναι γεμάτα με δυνατά ριφάκια, γρήγορο, πιασάρικο ρυθμό και κρύβουν μέσα τους την ενέργεια που πρέπει να απελευθερώνεται σε μία rock συναυλία. Απ’ το πρώτο single με τίτλο ‘The Devil takes care of his own’ και το ομότιτλο ‘Sweet Sour’ μέχρι το a la Led Zeppelin ‘Lies’ ο δίσκος πηγαίνει απ’ το καλό στο καλύτερο. Το αποτέλεσμα ίσως ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακό αν ολόκληρος ο δίσκος είχε αυτό το ύφος, αφού όμως έχουν τις φωνητικές ικανότητες γιατί να μην τις τονίσουν με μερικά πιο αργά και μελωδικά τραγούδια; Αμέσως μετά το βρώμικο ‘You’re not pretty but you got it goin’ on’ που θυμίζει συγκροτήματα όπως White Stripes ή Black Keys (κυρίως τον πιο πρόσφατο ήχο τους και όχι τόσο τα blues-rock στην αρχή της καριέρας τους), έρχεται το ‘Navigate’ το οποίο φέρνει στο μυαλό την ηρεμία και την απλότητα που έχουν αρκετά τραγούδια στο πρώτο άλμπουμ των, επίσης Άγγλων, The XX. Καταφέρνουν και συνδυάζουν τέτοια διαφορετικά στοιχεία τόσο στο δίσκο όσο και στις ζωντανές εμφανίσεις, ένα πολύ δυνατό τους σημείο το οποίο το οφείλουν τόσο στο ταλέντο τους όσο και στη γυναικεία παρουσία στο τρίο.

   xStraightAheadΑυτή είναι, πολύ χοντρικά, η ιστορία των Band of Skulls που αν και απ’ την Αγγλία πρώτα κατέκτησαν τις άλλες αγορές (Αμερικής και Αυστραλίας) και φέτος επέστρεψαν για να καθιερωθούν κι εδώ. Πρόκειται για ένα απ’ τα καλύτερα καινούρια συγκροτήματα του ήχου που θέλει να έχει την ταμπέλα «alternative rock». Τη στιγμή αυτή είναι στο ψηλότερο σημείο της καριέρας τους το οποίο δε θα ξεπεράσουν με ευκολία στο μέλλον, αν και πραγματικά το ευχόμαστε. Είναι πολύ καλό που έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθούμε τέτοια συγκροτήματα, σ’ αυτό το σημείο της καριέρας τους σε ζωντανές εμφανίσεις στη χώρα μας. Κι ας συμβαίνει μία φορά το χρόνο, κι ας παίζουν νωρίς το απόγευμα. Η πολλή γκρίνια καλύτερα να περισσεύει στους καιρούς μας. Όσοι θα έχετε την ευκαιρία να τους παρακολουθήσετε και τους ξέρετε, μη τους χάσετε, όσοι δεν τους έχει πιάσει ακόμα το αυτί ή το ραδιόφωνο σας δοκιμάστε τους!

Δημήτρης Όρλης
xband of skulls interviewTHUMB

Άρθρα Μουσικής

Facebook Comments