Άρθρα Μουσικής

loogoo

Αφιέρωμα στον Sivert Hoyem

tnjrthtdhg 

Φθινόπωρο στην Ελλάδα

   Όταν πριν από μερικούς μήνες ανακοινώθηκε η μικρή περιοδεία του Sivert Hoyem στην Ελλάδα δεν ούρλιαξα από ενθουσιασμό και έκπληξη αλλά ούτε με άφησε αδιάφορο και αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης του συγκεκριμένου κειμένου. Είναι πλέον σίγουρο πως συγκροτήματα όπως οι James, οι Gogol Bordello ή οι Prodigy θα εμφανιστούν τουλάχιστον μία φορά στα δύο χρόνια στη χώρα μας. Οι πρωτοδιδάξαντες Scorpions έχουν (ευτυχώς) εξαφανιστεί – για την ώρα – και ενώ οι James πήραν τη θέση τους, τα μεγάλα «κεφάλια» ψάχνουν την έκδοση Scorpions v3.0. Όλα τα συγκροτήματα που αναφέρθηκαν προφανώς είναι αξιόλογα, έχουν αρκετούς οπαδούς ανά τον κόσμο και κάνουν εξαιρετική δουλειά στις συναυλίες τους, κάτι που γνωρίζω από πρώτο χέρι. Οι επαναλαμβανόμενες εμφανίσεις όμως στη χώρα μας, περισσότερο κακό τους κάνουν. Δημιουργούν «εχθρούς» και αντιδράσεις αγανάκτησης στις επαναλαμβανόμενες συναυλίες που κουράζουν το κοινό της χώρας μας. Τα ερωτήματα είναι: αξίζει ο Sivert και η παρέα του να μεταπηδήσουν σ’ αυτή την κατηγορία καλλιτεχνών; Ποιος είναι εν τέλει ο Sivert Hoyem και ποιοι οι Madrugada, για να μπορέσουμε να αποφανθούμε αν τους αξίζει ή όχι κάτι τέτοιο.
 
   Η μουσική όμως δεν παύει να επηρεάζεται από τον τόπο προέλευσης της και στη συγκεκριμένη περίπτωση, σχεδόν όλα δένουν πολύ όμορφα, απ’ το πρώτο τους κιόλας άλμπουμ ‘Industrial Silence’ το 1999, δημιουργημένο κυρίως στο, κατά βάση, κρύο και μουντό Όσλο. Αν προστεθεί και η σημασία του ονόματος του συγκροτήματος, που σημαίνει «ξημερώματα» ή «χαραυγή» στα ισπανικά/ πορτογαλικά, τότε το τραγούδι ‘Strange Colour Blue’ και όλος ο δίσκος γενικά - μοιάζει πολύ πιο ταιριαστό απ’ ότι ήδη είναι. Να σημειωθεί, ότι το συγκεκριμένο όνομα (Μadrugada) προτάθηκε στο συγκρότημα απ’ το συμπατριώτη και φίλο τους Oystein Wingaard Wolf που από το 1980 δραστηριοποιείται στη μουσική και κυρίως στην ποίηση. Ακόμα, το προαναφερθέν τραγούδι περιέχεται και στην πρώτη κυκλοφορία τους, ένα EP με τίτλο το όνομα τους που είχε κυκλοφορήσει ένα χρόνο πριν. Αρκετά όμοιο είναι και το ‘The Nightly Disease’ του 2001. Για ακόμη μία φορά ο τίτλος φαίνεται τόσο ταιριαστός με τραγούδια που περιέχονται (Black Mambo, Step Into This Room And Dance For Me, κ.ά.). Αυτός είναι ο ήχος στον οποίο βασίστηκαν αρχικά οι Νορβηγοί και με μερικά απ’ τα προαναφερθέντα τραγούδια έκαναν τις πρώτες τους μικρές επιτυχίες.
Τρίτο album και ανακατατάξεις…
 
   1703 Sivert-Hoyem-main originalΜετά το ‘Τhe Nightly Disease’, όμως, η πορεία τους παίρνει μια μικρή στροφή. Ένα απ’ τα τέσσερα ιδρυτικά μέλη, ο Jon Pettersen (ντράμερ), αποχώρησε και καταπιάστηκε με τους Milestone Refinery, ένα συγκρότημα χωρίς μεγάλη επιτυχία. Την τετράδα συμπλήρωναν ο Frode Jacobsen στο μπάσο, ο Robet Buras στην κιθάρα και φυσικά ο Sivert Hoyem με τη χαρακτηριστική του φωνή. Ο αντικαταστάτης στα ντραμς ήταν ο Simen Vangen. Μαζί θα κυκλοφορήσουν το ‘Grit’ το 2002, στο οποίο δεν κυριαρχεί η μουντάδα και σκοτεινιά των δύο πρώτων δίσκων, παρά την ύπαρξη του αξεπέραστου ‘Majesty’ στο δίσκο αυτό.
 
Το κλίμα που δημιουργούν αρκετά απ’ τα τραγούδια των Madrugada στο album "Grit" ταιριάζει πολύ στη νυχτερινή οδήγηση.
 
   1834 sivertΤραγούδια όπως ‘Blood Shot Adult Commitment’ και ‘Come Back Billy Pilgrim’ φανερώνουν μια άλλη, πιο δυναμική πλευρά τους, που φυσικά υπήρχε, αλλά ήταν καλά κρυμμένη στο παρελθόν. Το ‘Norwegian Hammerworks Corp’, για παράδειγμα, είναι τόσο κοντά στο ρυθμό του ‘Blood Shot Adult Commitment’, αλλά η ερμηνεία του Sivert το κρατάει σταθερά εκεί που θέλουν να είναι, μέσα στο κλίμα του δίσκου που ανήκει. Απ’ την άλλη, το ‘Seven Seconds’ του ‘Grit’ αρχικά προοριζόταν για ένα «highway song», όπως χαρακτηριστικά δήλωσαν, προσπαθώντας να περιγράψουν αυτό το κλίμα που δημιουργούν αρκετά απ’ τα τραγούδια τους, που ταιριάζει πολύ στη νυχτερινή οδήγηση. Οι επιρροές τους απ’ το λίγο σκληρότερο χώρο της rock/ punk μουσικής κυριάρχησαν όμως και έτσι δημιούργησαν την τελική του εκδοχή, ηχογραφώντας το ζωντανά καταλήγοντας αρκετά μακριά απ’ εκεί που στόχευαν, χωρίς εν τέλει να απογοητευτούν, αλλά ούτε να απογοητεύσουν.
 
Μέρες ευμάρειας... to the deep end
 
   1278245086541 418Για τα επόμενα χρόνια (2003-2005), σχεδόν τα πάντα πήγαιναν πολύ καλά για το συγκρότημα. Παρ’ όλα αυτά, η απόρροια αυτής της ευμάρειας – πέρα απ’ τις αρκετές συναυλίες - δεν ήταν ένας εξαιρετικός δίσκος, όπως πολλοί θα περίμεναν. Το ‘The Deep End’ που κυκλοφόρησε στις αρχές του 2005 είναι για αρκετούς οπαδούς των Madrugada ο χειρότερος (ή καλύτερα, ο λιγότερο καλός) δίσκος τους. Βέβαια, υπάρχουν κάποια ενδιαφέροντα σημεία, που ακόμα παίζονται στις ζωντανές εμφανίσεις που κάνει ο Sivert Hoyem, όπως το ‘Hard To Come Back’ ή το εξαιρετικό και επιτυχημένο single ‘The Kids Are On High Street’, αλλά σα σύνολο δε φτάνει την ποιότητα που υπήρχε στο παρελθόν.
 
   Την ίδια χρονιά πραγματοποιούν αρκετές συναυλίες και ηχητικά αποσπάσματα από τέσσερις βραδιές επιλέγονται για να δημιουργηθεί το πρώτο και τελευταίο live άλμπουμ τους, κίνηση φανερά επηρεασμένη απ’ τη μεγάλη δισκογραφική εταιρεία Virgin, στην οποία έχουν κυκλοφορήσει όλες τους οι δουλειές. Ο τίτλος του, ‘Live at Tralfamadore’, δε παραπέμπει σε κάποιο μέρος στη Νορβηγία, αλλά στον Αμερικανό συγγραφέα Kurt Vonnegut (μακρινή γερμανική καταγωγή αν απορείτε για το όνομα), ο οποίος έδωσε το όνομα «Tralfamadore» σε έναν πλανήτη που κατοικούσαν εξωγήινοι σε κάποια απ’ τα μυθιστορήματά του. Κυκλοφόρησε λίγες μέρες μετά την τελευταία εμφάνιση που περιέχεται και στην ουσία δεν είναι ένα διπλό CD, καθώς ο δεύτερος δίσκος περιέχει μόλις τέσσερα τραγούδια.
 
   O sivert hoyem live se Thessaloniki Athina kai Patra25149Ανάμεσα σε αρκετούς session μουσικούς σε διάφορα όργανα, χαρακτηριστική είναι η παρουσία δύο ντράμερ. Ο ήδη γνωστός Simen Vagen παίζει μόλις σε δύο απ’ τα δεκαπέντε ζωντανά ηχογραφημένα τραγούδια (Strange Colour Blue, Seven Seconds), τα μοναδικά που επιλέχθηκαν από συναυλίες του πρώτου εξαμήνου το χρόνου, όσο ακόμα ήταν στο συγκρότημα. Λίγο αργότερα ανακοίνωσε την αποχώρησή του για να ασχοληθεί με άλλα πράματα που τον ενδιέφεραν – κυρίως τη jazz – που δε συμβάδιζαν με τους Madrugada. Η σχέση του, ωστόσο, με το υπόλοιπο συγκρότημα, και κυρίως με τον Sivert, παραμένει καλή και η ιστορία του δεν τελειώνει εδώ… Ο δεύτερος είναι ο Erland Dalen, ο οποίος έμεινε στο συγκρότημα μέχρι τη διάλυση του δύο χρόνια αργότερα.
 
   Η αποχώρηση του Vangen προς όφελος των όσων των ενδιέφεραν προσωπικά, μάλλον επηρέασε και τους υπόλοιπους, καθώς εκείνη τη χρονική περίοδο, τόσο ο Sivert (που είχε ήδη κυκλοφορήσει την πρώτη προσωπική του δουλειά το 2004), όσο και ο Robert θα ακολουθήσουν δρόμους χωριστούς, αφήνοντας για πολύ λίγο στην άκρη τους Madrugada.
 
Οι Madrugada πέθαναν μαζί με τον Robert Buras;
 
   Ο Robert Buras δημιούργησε τους My Midnight Creeps που κυκλοφόρησαν δύο συνολικά άλμπουμ, το ομώνυμο ‘MMC’ το 2005 και το ‘Histamin’ το 2007, με τα οποία σημείωσαν μικρή επιτυχία και έλαβαν καλές κριτικές, κυρίως στη χώρα τους. Οι κύριες επιρροές τους ήταν συγκροτήματα όπως οι Stooges και ο ήχος τους είναι αρκετά πιο δυνατός και βρώμικος απ’ αυτόν των Madrugada. Το συγκρότημα διαλύθηκε μετά τον αιφνίδιο θάνατο του Robert το 2007, ωστόσο τα υπόλοιπα μέλη δημιούργησαν τους Kitchie Kitchie Ki-Me-O (πήραν το όνομά τους από ένα τραγούδι που οι ίδιοι είχαν γράψει και υπάρχει στο ‘Histamin’) και συνεχίζουν στο ίδιο ύφος. Τον Ιούνιο του 2011 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους, ομώνυμο άλμπουμ.
 
   Sivert Hoyem by DoloreΤον Ιούλιο του 2007 ο Robert Buras βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του, με την κιθάρα του στα χέρια του, πιθανότατα δουλεύοντας πάνω στο άλμπουμ που έμελλε να ηχογραφηθεί με τους Madrugada. Τα περισσότερα τραγούδια ήταν ήδη έτοιμα και ο δίσκος κυκλοφόρησε το 2008 με τίτλο ‘Μadrugada’ (το όνομα του συγκροτήματος) και ο ίδιος δεν πρόλαβε να χαρεί την επιτυχία που είχαν τα τελευταία τραγούδια που έγραψε. Εξαιρετικό τραγούδι και ιδανική επιλογή για κλείσιμο του δίσκου αποτελεί το τόσο τραγικά ταιριαστό ‘Our Time Won’t Live That Long’ που έγραψε και ερμηνεύει εξ’ ολοκλήρου ο εκλιπών κιθαρίστας. Το συγκεκριμένο μάλιστα ανακαλύφθηκε τυχαία κατά τη διάρκεια της μίξης του άλμπουμ, καθώς κανείς δε γνώριζε πως ο ίδιος το είχε ηχογραφήσει!
 
   Οι υπόλοιποι, αρκετά σοκαρισμένοι, βγήκαν για μία τελευταία περιοδεία ως Madrugada που κατέληξε το Νοέμβρη του 2008 σε μία όμορφη βραδιά στο Όσλο, κάνοντας δύο στάσεις και στη χώρα μας. Το μεγάλο κενό που άφησε πίσω του ανέλαβαν να καλύψουν οι Cato Salsa και Alex Closter Jensen στις συναυλίες αυτές. Από τότε το συγκρότημα αποτελεί παρελθόν – με μια μικρή αναλαμπή το 2010 και την κυκλοφορία μιας best of συλλογής - και έτσι φαίνεται να μένει, μιας και ο Sivert θεωρεί τον Robert ψυχή του συγκροτήματος. Έτσι κι αλλιώς, το όνομα του έχει συσχετιστεί τόσο πολύ με το συγκρότημα, που η χρήση του ονόματος «Madrugada» δε θα του αποφέρει πολλά παραπάνω απ’ όσα μπορεί και μόνος του, γλιτώνοντας συνάμα αντιδράσεις του τύπου «Οι Madrugada πέθαναν μαζί με τον Robert Buras» που δεν είναι και τελείως άστοχες.
 
O Sivert Hoyem και η σόλο καριέρα του
 
   Sivert HoyemΟ Sivert Hoeym συνεχίζει αυτό που είχε αρχίσει κάποια χρόνια πριν, κυκλοφορώντας ακόμα δίσκους με το όνομα του, χωρίς να απομακρυνθεί πολύ απ’ το ύφος του συγκροτήματος. Το 2004 κυκλοφόρησε το ‘Ladies And Gentlemen Of The Opposition’, το οποίο έχει κάποιες δυνατές στιγμές που θυμίζουν το ‘Grit’, αν και είναι κατά βάση, τόσο μελωδικό, όσο και οι παλαιότερες συνθέσεις των Madrugada. Όπως ο ίδιος έχει πει: «οι Madrugada είναι το αποτέλεσμα ιδεών τεσσάρων ανθρώπων σε ένα, ενώ τα τραγούδια αυτού του δίσκου είναι κάτι καθαρά δικό μου». Αν και ο ήχος του δίσκου μοιάζει αρκετά μ’ αυτό του συγκροτήματος, κυρίως των πρώτων χρόνων του, είναι περισσότερο αισθητή η παρουσία πλήκτρων και περιέχονται τραγούδια με επιρροές ακόμα και από παραδοσιακή σουηδική μουσική- ίσως εξαιτίας της καταγωγής του κιθαρίστα Freddy Viklund που συμμετέχει. Στο συγκεκριμένο κάνει και την επανεμφάνισή του ο Simen Vangen στα ντραμς.
 
   Το ‘Exiles’ του 2006 κυκλοφόρησε υπό το όνομα Sivert Hoyem and The Volunteers, που στην ουσία είναι οι μουσικοί που έπαιζαν ή παίζουν ακόμα μαζί του, και μοιάζει περισσότερο με τα ‘Industrial Silence’ και ‘The Nightly Disease’. Περιέχει τουλάχιστον πέντε τραγούδια (Arcadians, I’ve Been Meaning To Sing You The Song, κ.ά.) που πλέον θεωρούνται «κλασικά» σε ό,τι σχετίζεται με το Νορβηγό τραγουδιστή. Ταυτόχρονα είναι η πρώτη κυκλοφορία της εταιρείας που ίδρυσε ο ίδιος με όνομα ‘Hektor Grammofon’. Οι Madrugada, την εποχή που δημιουργούνταν αυτός ο δίσκος, ήταν στο απόγειο της καριέρας τους και είναι άξιο θαυμασμού πώς μετά από τόσες συναυλίες και φορτωμένο πρόγραμμα ο τραγουδιστής κατάφερε και έγραψε δέκα ολοκαίνουρια τραγούδια μέσα στις διακοπές των Χριστουγέννων που οδήγησαν στο 2006. Πηγή έμπνευσης αποτέλεσε ένα παλιό βιβλίο του John Froissart με τίτλο ‘Hundred Years War’, μια ζωγραφιά απ’ το οποίο προσέφερε τη φωτογραφία στο εξώφυλλο του δίσκου.
«Η μουσική είναι η τέχνη μου και θα την υπηρετώ μέχρι να πεθάνω»
 
   25038 1Το 2007 ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη χρονιά, που επηρέασε σημαντικά το Νορβηγό τραγουδιστή. Πέρα απ’ το θάνατο του επί χρόνια φίλου και συνεργάτη του, ήρθε και ο θάνατος του πατέρα του λίγο καιρό αργότερα να τον συγκλονίσει ξανά. Έχοντας μείνει μόνος και μετέωρος τόσο στη μουσική όσο και στην υπόλοιπή ζωή του, μένει για λίγο με τον εαυτό του και δύο χρόνια αργότερα, έχοντας σκεφτεί πολλά για την καριέρα και τη ζωή του όπως είχε δηλώσει, κυκλοφορεί τον τρίτο και πιο επιτυχημένο μέχρι τώρα δίσκο με τίτλο ‘Moon Landing’ (2009).

   Η περιοδεία που ακολουθεί τον ξαναφέρνει στην Ελλάδα, για μερικές ακόμα εμφανίσεις, όπου συνειδητοποιεί πως έχει φανατικό κοινό. Τελευταία του δουλειά μέχρι σήμερα είναι το ‘Long Slow Distance’ (2011). Εδώ, ο Νορβηγός τραγουδιστής, όντας πλέον πιο ελεύθερος μουσικά και κυρίως ψυχολογικά, εκδηλώνει κάθε σκέψη του. Γι’ αυτό και πρόκειται για έναν δίσκο με μεγάλη δόση πειραματισμού, πολύ διαφορετικός απ’ όσα ήδη έχει κάνει στο παρελθόν. Πρόκειται για ένα καθαρά «δικό του» άλμπουμ, καθαρά νορβηγικό, σε αντίθεση με παλιές δουλειές που είχαν αρκετές folk επιρροές και περισσότερα στοιχεία μελοδραματισμού (όπως σε αυτές των Madrugada). Αυτός μάλλον είναι και ο λόγος που ο ίδιος έχει δηλώσει πως αυτό το album τον εκπροσωπεί ως άτομο περισσότερο από οτιδήποτε έχει κάνει μέχρι τώρα.
 
   9054 madrugada31Σ’αυτή την σύντομη αναδρομή στην ιστορία που γέννησε τους Madrugada και την μελαγχολική ροκ της Νορβηγίας, γνωρίσαμε πτυχές της ζωής και της δουλειάς του Robert Buras και του Sivert Hoyem. Δυστυχώς στις μέρες μας έχουμε την δυνατότητα να παρακολουθούμε μόνο τον έναν. Υπάρχουν δύο κατηγορίες καλλιτεχνών, αυτοί που ζουν απ’ τη μουσική και αυτοί που ζουν για τη μουσική. Στην πρώτη, πάντα κατά τη γνώμη του γράφοντος, ανήκουν τα περισσότερα απ’ τα συγκροτήματα που αναφέρθηκαν στην αρχή. Ο Νορβηγός έχει δηλώσει πολλές φορές, «πως η μουσική είναι η τέχνη του και θα την υπηρετεί μέχρι να πεθάνει», επειδή απλά αυτό ξέρει να κάνει. Όλα τα υπόλοιπα, τα σκέφτεται κανείς μόνος του. Όπως και το αν θα παραβρεθεί σε κάποια απ’ τις επερχόμενες συναυλίες του. Το μόνο που μένει είναι η προσοχή, τόσο απ’ τη μεριά του, όσο κυρίως και από τη ελληνική μουσική βιομηχανία, ώστε να μην καεί –όπως αρκετά άλλα- αυτό το δυνατό και όμορφο χαρτί για το ελληνικό κοινό που διψά για καλή μουσική.
 
Δημήτρης Όρλης
 
Οι ημερομηνίες της ελληνικής περιοδείας 2012 έχουν ως εξής:
Τετάρτη 28 Νοεμβρίου – Πάτρα Πολιτεία
Πέμπτη 29 Νοεμβρίου – Αθήνα Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός
Παρασκευή 30 Νοεμβρίου – Λάρισα Stage Club
Σάββατο 1 Δεκεμβρίου – Θεσσαλονίκη Principal Club Theater
Κυριακή 2 Δεκεμβρίου – Ιωάννινα Boxx
Sivert-Hoyem

Άρθρα Μουσικής

Facebook Comments