Μουσική Xρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

loogoo

Πνεύμα Ελληνικό

 
Πνεύμα Ελληνικό
(Εμπνευσμένο από την αρχαία ΕΛΛΗΝΙΚΗ ιστορία)
 
   Ο αρχηγός του ελληνικού στρατεύματος έμπηξε το δόρυ βαθιά, στην ποτισμένη με αίμα γη κι έπειτα έβγαλε αργά τη βαριά περικεφαλαία του. Άφησε το δροσερό αεράκι να του χαϊδέψει το πρόσωπο και απευθύνθηκε στο βάρβαρο κατακτητή, που με θράσος θέλησε να καταπατήσει την πατρίδα των προγόνων του...
 
pneuma01
 
   «Θνητός γεγονώς άνθρωπε, μη φρόνει μέγα. Ναι, σε εσένα απευθύνομαι βασιλιά της ανίκητης αυτοκρατορίας, σε εσένα που τόλμησες να αναμετρηθείς με τους υιούς των θεών. Σε περιμένει απηνής τιμωρία που πρόσβαλες τη χώρα, τα ιερά και που μπροστά μου χωρίς σέβας στέκεσαι. Εμπρός λοιπόν, έλα, έλα να κατακτήσεις την πατρίδα των προγόνων μου και νιώσε την οργή των θεών. Διότι, τούτος ο τόπος δεν προσκυνά άνανδρους φονιάδες. Τους δέχεται στα σωθικά του, τους φιλοξενεί με ευλάβεια, μα όταν το σπαθί ορθώσουν με απειλή, τότε η γης σείεται και το θάρρος στις ψυχές μας ξυπνάει. Το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ' ελεύθερον το εύψυχον! Το ελληνικό, αέναο πνεύμα τρέφει τους στρατιώτες μου με ανδρεία, τους ποτίζει αντοχή και τους ντύνει με σοφία. Ο αδαής στρατός σου, βασιλιά μου, δεν μπορεί να εισβάλει στη γη των θεών, να συγκριθεί με τους λάβρους στρατιώτες μου. Κοινωνία γαρ ψυχή τε και σώματι διαλύσεως ουκ έστιν η κρείττων, γι αυτό και ο θάνατος για εμάς είναι ευλογία. Διότι, με αυτόν τον ένδοξο τρόπο κερδίζουμε την αθανασία. Αυτή που εσύ και οι βάρβαροί σου δεν θα νιώσετε ποτέ. Τα παιδιά των παιδιών μας θα λένε ιστορίες για τις αμέτρητες νίκες μας και θα καμαρώνουν, που αίμα ελληνικό ρέει στις φλέβες τους. Κοίτα τον πλούσιο στρατό σου για τελευταία φορά. Συμβουλέψου τους σοφούς επαΐοντες της αυτοκρατορίας σου και άκου γεμάτος ενοχές τον κοπετό των γυναικών, όταν τα άψυχα σώματα των ανδρών τους επιστρέψουν στις οικείες τους. Μετά το τέλος της μάχης, όταν θα μετράς τεράστιες απώλειες, θα καταλάβεις, βασιλιά μου, ότι η χώρα των θεών είναι καταραμένη μόνο για όσους δεν κατοικούν σε αυτή. Γνωρίζω καλά ότι ουδέν κακόν ραδίως απόλλυται, μα, γνωρίζω επίσης, πως για εμάς, αεί γαρ πίπτουσιν ευ οι Διός κύβοι. Ο άνεμος φυσά εναντίον σου, η θάλασσα χτυπά με λύσσα τα καράβια σου και η γη ανοίγει λάκκους, καταπίνοντας τα στρατεύματα σου. Καλώς ήρθες λοιπόν στη χώρα των θεών. Είθε ο Άδης να λυπηθεί τις αξιολύπητες ψυχές σας»…
 
pneuma02
 
   Ο βάρβαρος κατακτητής γέλασε με ειρωνεία και σηκώθηκε από το χρυσό του θρόνο. Το βλέμμα του έσταζε μίσος και το σώμα του φωτιά. Έπιασε ένα σπαθί και το σήκωσε, σημαδεύοντας τον αρχηγό των Ελλήνων.
 
   «Τους μεν κενούς ασκούς η πνοή διίστησι, τους δ' ανοήτους, το οίημα, Έλληνα. Η υπεροψία είναι η αδυναμία και ο εγωισμός η ήττα σας. Χρησιμοποίησες λόγια ευφάνταστα, ποτισμένα με υπερβολή και χτύπησες με προσβολές την ανίκητη αυτοκρατορία μου. Δε φοβάμαι τους αλαζόνες θεούς σου, το αέναον ελληνικό πνεύμα σας και το φωτεινό τόπο σου. Έρχομαι να κατακτήσω οτιδήποτε σταθεί εμπόδιο στη βασιλεία μου και να υποδουλώσω χώρες ανυπότακτες. Δόξα σεμνόν μεν αλλ' αβέβαιον. Μια χούφτα ηλιθίων δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη δύναμη και την οργή του στρατού μου. Η ανδρεία, η σοφία και η αντοχή, που με υπερηφάνεια λες ότι έχεις με το μέρος σου, δεν μπορούν να λαβώσουν τις σκληρές πανοπλίες, τις αδιαπέραστες ασπίδες, τα κοφτερά σπαθιά και την αγριάδα των αντρών μου. Θνητών όλβιος εις το τέλος ουδείς. Γι αυτό σου λέγω τούτο, όσο είναι καιρός, όσο ακόμη δείχνω οίκτο για την αξιολύπητη φάρα σου, προσκύνα εμπρός μου και δέξου με σα βασιλιά σου. Κι εγώ, ως ανώτερος άρχων, θα αφήσω τις γυναίκες και τα παιδιά σας να ζήσουν ευτυχισμένα, να προσκυνούν το φιλεύσπλαχνο θεό τους και να εξιστορούν εις τους αιώνες τη γενναιοδωρία μου. Μα αν θέση μάχης πάρεις και τα σπαθιά σου εναντίων μου στρέψεις, πριν ο ήλιος αναλάβει το θρόνο του, θα αφανίσω τον τόπο των προγόνων σου και θα στραγγίξω το νέκταρ των θεών σου. Διότι εγώ είμαι ο απόλυτος βασιλεύς του κόσμου και πρέπει χωρίς φειδώ να με προσκυνήσουν όλοι. Οργή και μίσος θα επιτεθεί και θα κάψει οτιδήποτε με κόπο δημιούργησαν οι πατέρες και τα αδέλφια σου. Η ιστορία σας θα σβήσει για πάντα και η αμυδρή ανάμνηση της χώρας θα βουλιάξει στην άβυσσο του σκότους. Δε νιώθω τρόμο για τον ουράνιο, πατρώο, μέγιστο, νεφεληγερέτη, ερίγδουπο Δία. Αν, όπως λες, τούτη είναι η γη του κι εσείς τα παιδιά του, τότε θα φύγω ηττημένος και όλα όσα είπα θα μοιάζουν γελοίες εικασίες ενός τρελού και άμυαλου αδηφάγου θνητού που φλέρταρε με το θείο. Την ειμαρμένην ουδ' αν είς εκφύγοι».
 
   Και το ελληνικό πνεύμα, χωρίς να σκεφτεί, επιτέθηκε στο βάρβαρο κατακτητή και αίμα πολύ πότισε την ιερή γη. Σάρκες κουρελιασμένες κείτονταν παντού, χαρίζοντας στα όρνια λουκούλλειο γεύμα ηδονής. Διότι, άπαντα τίκτει χθων πάλιν τε και λαμβάνειν. Οι μεν στρατιώτες της αυτοκρατορίας, έκπληκτοι, ένιωθαν την καυτή λεπίδα, του σπαθιού την τρομερή, που τρυπούσε τα σώθηκα τους. Οι δε αγωνιστές της ελευθερίας, με το αίμα τους καθαγίασαν το χώμα της ένδοξης πατρίδας τους και με θάρρος, εφάμιλλο με αυτό των θεών, αντιμετώπισαν τον εχθρό.
 
John Emmans
 

Μουσική Χρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

Facebook Comments