Μουσική Xρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

Όταν Μιλάει Η Μουσική (Jon Gagan - Transit 1)

OL 20120723 1004441

Υπάρχουν τόσα όμορφα πράγματα στη ζωή.
Το μόνο που έχει να κάνει κανείς είναι να τα ανακαλύψει.
Οι ακόλουθες γραμμές γράφτηκαν υπό τους μαγικούς ήχους σπουδαίων καλλιτεχνών.
Αυτό που μετράει τελικά είναι μονάχα η μουσική.
 
   00-505576O κύριος Jon Gagan στους περισσότερους είναι άγνωστος, ενώ ακόμη και μία σύντομη ματιά στο διαδίκτυο, λίγες πληροφορίες θα δώσει σε κάποιον σχετικά με την ταυτότητά του και πολύ περισσότερο με την εξαίσια μουσική του. Είναι γεγονός, πως οι μπασίστες αποτελούν «πιστούς και ακούραστους εργάτες». Δεν τραβάνε τα φώτα της δημοσιότητας επάνω τους. To καλύτερο παράδειγμα είναι ο «λιγομίλητος» John Myung των Dream Theater. Ένας μουσικός, ο οποίος αποτελεί είδωλο χιλιάδων νεαρών και έχει καταφέρει να δημιουργήσει τη δική του σχολή, χωρίς όμως να έχει απασχολήσει τα media στον ελάχιστο βαθμό.
 
   Ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός - «λιγομίλητος» ή και ταπεινός μπορεί να ισχυριστεί κανείς πως - ταιριάζει επίσης απόλυτα και στον Jon Gagan. Στέκεται στο πλευρό του Ottmar Liebert για σχεδόν 25 χρόνια και οι δυο τους αποτελούν τα μοναδικά βασικά μέλη των Luna Negra. Κυριολεκτικά ακούραστος μουσικός, ο οποίος δεν έχει διστάσει να αφήσει την προσωπική του ζωή στην ακρή και να συνοδεύσει τον Γερμανό κιθαρίστα σε όλες τις γωνίες του πλανήτη. Ο Jon Gagan κέρδισε την αναγνώριση και το σεβασμό του κοινού με την αξία του.
 
   00-jongagannewarticle1Τα πρώτα χρόνια, λογικό και επόμενο ήταν, όλα τα φώτα της δημοσιότητας να είναι στραμένα επάνω στον βασικό πρωταγωνιστή, τον Ottmar Liebert. Σήμερα δεν υπάρχει μουσικός κριτικός, ο οποίος αναφερόμενος στους Luna Negra και τις ηχογραφήσεις τους, να μην αφιερώνει τουλάχιστον μερικές σειρές για τον σπουδαίο αυτόν μπασίστα και το τεράστιο έργο του. Και πάλι όμως ... οι αναφορές στη δική του προσφορά είναι ελάχιστες σε σύγκριση με την αξία αυτής. 
 
   Υπάκουος, ακολουθεί πιστά τις επιθυμίες και τις ιδέες του Ottmar Liebert, χωρίς να φέρνει αντιρρήσεις. Ακούει προσεκτικά, κάνει τις δικές του προτάσεις και προσπαθεί να εμπλουτίσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη μουσική τους. Οι γραμμές του είναι απλά εκπληκτικές και αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο των Luna Negra. Ο ήχος κοντραμπάσου, που συνήθιζε να έχει τα πρώτα χρόνια και σε δίσκους όπως το „Nouveau Flamenco“ ή το „Borrasca“, έχει επηρεάσει πολλούς μπασίστες ανά τον κόσμο και βοήθησε να διαμορφώσει ο Γερμανός κιθαρίστας το μοναδικό αυτό ύφος. Ο Jon Gagan είναι αυτός που προσθέτει όλα τα bossa nova και jazz στοιχεία στις συνθέσεις και τις κάνει να ακούγονται τόσο ενδιαφέρουσες.
 
Το remix του Jon Gagan στο τραγούδι “This Spring Release 10,000 Butterflies” μέσα από το δίσκο "One Guitar".

 
Jon Gagan "Transit 1"
SSRI Music, 2004

00-jongagantransit1new   Το „Transit 1“ κυκλοφόρησε στις 16 Μαρτίου 2004 από την SSRI Music και αποτελεί την πρώτη προσωπική προσπάθεια του μπασίστα των Luna Negra, Jon Gagan. Το CD περιλαμβάνει 13 απολαυστικές συνθέσεις και κάποιος μπορεί επιπροσθέτως να βρει στο internet και να κατεβάσει δύο επιπλέον κομμάτια (τα „Border To Border“ και „River Idol“).
 
   Προσφέρονται 15 τραγούδια στο σύνολο από έναν μουσικό, ο οποίος έχει αποδείξει πως είναι γεμάτος φρέσκιες ιδέες και αρέσκεται στους πειραματισμούς. Η κανονική διάρκεια του άλμπουμ είναι 62 λεπτά και με τα δύο bonus ξεπερνάει τα 70. Αυτό σημαίνει πως κανείς δεν πρόκειται να μείνει ανικανοποίητος, αφού ο Jon Gagan φρόντισε να ηχογραφήσει όσο το δυνατόν περισσότερα τραγούδια και να αποζημιώσει τους φίλους του για την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του.
 
   Ο δίσκος ανοίγει με το ατμοσφαιρικό „Departure“. Πρόκειται για μία δουλειά βασισμένη επάνω στις εκπληκτικές μπασογραμμές του συνθέτη και το συγκεκριμένο θέμα ξεκαθαρίζεται από τα πρώτα δευτερόλεπτα. Το „Departure“ είναι ένα μελωδικό και ήρεμο τραγούδι, γεμάτο από το μπάσο και τους υπέροχους ήχους του πιάνου του Bert Dalton. Ο Michael Chavez στα τύμπανα και τα κρουστά δίνει έναν jazz τόνο και αυτό βοηθάει τον γνωστό μπασίστα να ξεδιπλώσει άμεσα πολλές από τις αρετές του. Ο Mark Clark στα κρουστά προσθέτει το δικό του χρώμα και αφήνει να φανεί πως το „Transit I“ είναι μία δουλειά πολύχρωμη, ποικιλόμορφη, η οποία απαιτεί πολλαπλές ακροάσεις και καλή μελέτη προκειμένου να γίνει κατανοητή. Η αφομοίωση της ωστόσο θα αποζημιώσει σε κάθε περίπτωση τον ακροατή.
 
   Το „Point B“ συνεχίζει στο ίδιο ύφος, μονάχα που τα κρουστά εδώ έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο με την παρουσία και του David Bryant, ενώ και στην flamencο κιθάρα βρίσκεται ο Calvin Hazen. Το afro/cuban τέμπο του θα ενθουσιάσει τους λάτρεις της latin jazz. Είναι φυσικό το μπάσο του Jon Gagan να βρίσκεται μπροστά στην τελική μίξη και ο ήχος του είναι απλά φανταστικός. Ο Bert Dalton, προσπαθώντας να μιμηθεί τον Joe Novello των Niacin, σολάρει στο organ και δημιουργεί μία εκπληκτική ατμόσφαιρα. Όλα είναι τόσο όμορφα τοποθετημένα και δομημένα. Είναι φανερό πως έγινε μία εξονυχιστική δουλειά στο στούντιο.
 
   00-jongagannewarticle2Ο Jon Gagan ανέλαβε την παραγωγή, έχοντας τον Ottmar Liebert στο πλάι του και στην επιμέλεια των ηχογραφήσεων του „Transit 1“. Kανείς θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στο ξυλόφωνο του Chris Allen και στα περάσματά του στη μέση του „Point B“. Με το πέρας της ακρόασης των δύο πρώτων τραγουδιών, αντιλαμβάνεται κάποιος πως ο Jon Gagan απομακρύνεται από το ύφος των Luna Negra και δοκιμάζει κάτι καινούργιο. «Άντλησα έμπνευση για το „Transit 1“ από όλες τις εμπειρίες, τις οποίες απεκόμισα παίζοντας με τους Luna Negra, αλλά και από το jazz background μου. Πάντα ήθελα να εξερευνήσω νέα μουσικά πεδία, κι ο συγκεκριμένος δίσκος μου έδωσε αυτή την ευκαιρία».
 
   Το „New Horizon“ είναι ακόμη πιο μελωδικό. Ο Bert Dalton συνεχίζει να δίνει βροντερό παρών, ενώ στη συγκεκριμένη σύνθεση κάνει για πρώτη φορά την εμφάνισή του κι ο ίδιος ο Ottmar Liebert. Οι μελωδικές γραμμές είναι απλά τέλειες και το μπάσο του Jon Gagan δεν σταματάει να μαγεύει. Ο αδελφός του, Tim Gagan, βρίσκεται στην ηλεκτρική κιθάρα και όλο το σχήμα (συμπεριλαμβανομένων των Chris Allen, Michael Chavez και Mark Clark) δείχνει να περνάει τέλεια και να διασκεδάζει απίστευτα. Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα και πιο ευχάριστα κομμάτια του δίσκου. «Βασικά είναι ένα τραγούδι, που έγραψα το 1989 και συνηθίζαμε να παίζουμε με τον Ottmar Liebert τις πρώτες μέρες των Luna Negra. Επρόκειτο για μία σύνθεση βασισμένη αποκλειστικά σχεδόν στο μπάσο μου, την οποία είχαμε παίξει ουκ ολίγες φορές ζωντανά. Φυσικά πρόσθεσα ορισμένα νέα μέρη και την έκανα πιο μοντέρνα, ωστόσο οι βασικές μελωδίες παρέμειναν ανέγγιχτες».
 
   Το „Linguo“ είναι το αγαπημένο κομμάτι των φίλων του μπάσου. Ο Bert Dalton κάνει τα δικά του στο rhodes piano, σολάροντας ασταμάτητα βασιζόμενος σε jazz γραμμές. Δεν μένει καθόλου κενό, αφού ακολουθεί ο Ottmar Liebert με την ακουστική του κιθάρα και άλλο ένα εξαίσιο σόλο. Πρόκειται για ακόμη μία μοντέρνη σύνθεση, με τα keyboards και το μπάσο να δίνουν ένα μοναδικό τέμπο. Έτσι ακούγεται η σύγχρονη μπασιστική μουσική.
 
   00-jongagannewarticle3Ο Jon Gagan δείχνει το δρόμο στους υπόλοιπους. Με το „Right Into Spring Time“ ηρεμούν τα πράγματα και ο ήλιος δείχνει λαμπερός επάνω στον ουρανό. Στο σαξόφωνο ακούγεται ο Kanoa Kaluhiwa, ενώ την ηλεκτρική κιθάρα έχει αναλάβει ο Lewis Winn. To „Mali“ είναι εξωτικό και γεμάτο μυστήριο. Οι μπασογραμμές του Jon Gagan είναι ιδιαίτερα βαριές, με τα keyboards δίνουν το δικό τους χρυσαφί χρώμα. Το „Air“ είναι ο ορισμός του fusion και θυμίζει τα κοψίματα των Vital Information. Ο Andy Polling κάνει όλη τη βρώμικη δουλειά στα τύμπανα. Στη μέση της ακρόασης του „Transit 1“, ο κάθε ακροατής αντιλαμβάνεται πως έχει να κάνει με ένα άλμπουμ μοντέρνο, το οποίο παρά το jazz υπόβαθρό του και τον γενικά άναρχό του χαρακτήρα, είναι άκρως μελωδικό. Υπάρχουν πολλά ethnic στοιχεία, τα οποία είναι δωσμένα με έναν πανέξυπνο τρόπο με τη χρήση keyboards και κρουστών. Δεινός ηχολήπτης ο ίδιος ο μουσικός, έχει καταφέρει να συνδυάσει με μαεστρία διαφορετικούς μεταξύ τους ήχους και να τους κάνει να ακούγονται τόσο φυσικούς στο αυτί. Ο δίσκος αποπνέει γαλήνη και ισορροπία ...
 
   Το „Lausanne“ είναι άλλο ένα ατμοσφαιρικό τραγούδι, ενώ το „Hammerdown“ με τις slap-ιές του πρωταγωνιστή να ξεσηκώνουν θυμίζει κάτι από Chick Corea ή ακόμη και Mitchel Forman. Ο Ottmar Liebert θυμάται τις μέρες του „Little Wing“ και αρπάζει την ηλεκτρική του κιθάρα. Το „Desert Return“ είναι ότι πιο κοντινό στον ήχο των Luna Negra και βρίσκει σχεδόν ολόκληρο το μουσικό επιτελείο να συμμετέχει. Τα εννιά μέλη των Luna Negra, έτσι όπως εμφανίστηκαν κατά την περιοδεία που ακολούθησε την κυκλοφορία του „Little Wing“, ακούγονται στο „Desert Return“. Τα „Rowie Mesa“ και „Five Thousand Miles“ είναι ακόμη δύο πειραματικές συνθέσεις, ενώ ο τίτλος του „Blues At Dawn“ μιλάει από μόνος του για το ύφος της μουσικής. Σε αυτό το σημείο κλείνει η κανονική έκδοση του „Transit 1“, αποχαιρετώντας με τον πλέον ιδανικό τρόπο τους ακροατές. Ένα τραγούδι γραμμένο για τις περασμένες ώρες της νύχτας, όταν όλα τα μαγαζιά έχουν κλείσει και οι δρόμοι της πόλης είναι έρημοι.
 
   jongaganottmarnew1Τα „Border To Border“ και „River Idol“ είναι διαθέσιμα μονάχα μέσω διαδικτύου και έμειναν εκτός του δίσκου. Το πρώτο βρίσκει τον Jon Gagan να εξερευνεί τον ήχο των Luna Negra, έτσι όπως αυτοί έπαιζαν την εποχή του „The Hours Between Night + Day“. Ο Ottmar Liebert παίζει όλες τις ακουστικές κιθάρες, έχοντας έναν γνώριμο για τον ίδιο ρόλο. «Ένα από τα άλμπουμς που δημιούργησα με τον Ottmar κι έχω μέχρι σήμερα μέσα στην καρδιά μου είναι το „The Hours Between Night + Day“. Εκείνη την εποχή μέναμε κυριολεκτικά μέσα στο στούντιο κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων και πειραματιζόμασταν συνεχώς. Οι ηχογραφήσεις διαρκούσαν από τις πρώτες πρωινές ώρες μέχρι αργά το βράδυ. Θυμάμαι ακόμη το συναίσθημα που είχαμε τότε. Δεν νιώθαμε πως οφείλουμε να κάνουμε έναν flamenco δίσκο ή έναν jazz δίσκο. Απλά παίζαμε μουσική. Λάτρευα εκείνη την ατμόσφαιρα και προσπάθησα να την επαναφέρω κατά τη δημιουργία του „Transit 1“».
 
   Το „River Idol“ αποτελεί και ουσιαστικά την τελευταία σύνθεση, που ηχογραφήθηκε για το άλμπουμ. Χωρίς να πρόκεται για ένα κακό ή αδιάφορο τραγούδι, ορθώς κρίνεται πως έμεινε έξω, αφού έχει ένα πειραματικό ύφος, το οποίο έχει ήδη πολυπαρουσιαστεί στο CD. Ο Kanoa Kaluhiwa δίνει ένα smooth jazz άρωμα με το σαξόφωνο του και ο Lewis Winn στην κιθάρα προσθέτει ορισμένα πανέρμοφα περάσματα.
 
   OL 20100216  MG 2492Το „Transit 1“ είναι ουσιαστικά η πρώτη προσωπική προσπάθεια ενός μουσικού, ο οποίος έχει ηχογραφήσει δύο ντουζίνες δίσκους, έχει παίξει σε κάθε προηγμένη χώρα του κόσμου και έχει πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα. Η μουσική του Jon Gagan μιλάει από μόνη της για την ποιότητά του ως μουσικό πρώτα και μετά ως μπασίστα. Τα μπασιστικά solos απουσιάζουν, όπως και τα σημεία με τις δαιδαλώδεις progressive αλλαγές, που συνηθίζονται τη σημερινή εποχή. Η φιλοσοφία του δημιουργού είναι διαφορετική. Σκοπός του δεν είναι να εντυπωσιάσει. Σκόπος του δεν είναι καν να ακουστεί το όνομά του. Δεν το έχει ανάγκη ο Jon Gagan. Για αυτόν μετράει η ίδια η μουσική και οι απαιτήσεις της σύνθεσης. Δεν διστάζει να πειραματιστεί έντονα με ήχους και όργανα, ενώ ρισκάρει κιόλας να κατακριθεί κυκλοφορώντας ένα άλμπουμ με πεσμένες ταχύτητες, το οποίο απαιτεί πολλαπλές ακροάσεις και πραγματική αγάπη από την πλευρά του ακροατή προκειμένου να γίνει αρεστό. Καλώς ή κακώς το „Transit 1“ δεν είναι μία εντυπωσιακή δουλειά, με την έννοια ότι θα βάλει κάποιος το δισκάκι στο stereo και θα ενθουσιαστεί με τις πρώτες νότες. Οι συνθέσεις του απαιτούν μελέτη, προσεκτική ακρόαση και αφοσίωση. Τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους ... στη συνέχεια.
 
Mίλτος Λυμπιτσούνης
00-Jon20Gagan20new

Μουσική Χρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

Facebook Comments