Μουσική Xρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

Μυθολογία Μετά Μουσικής pt.19 (Όρκος)

 
Όρκος και τιμωρία.
 
mythpt193   «Νη Δι» όπως λέμε «μα το Θεό». Έτσι ορκιζόταν κάποτε οι άνθρωποι. Οι Έλληνες μέσα στη σοφή Μυθολογία τους έδεσαν, Θεούς και ανθρώπους, με έναν έξυπνο περιορισμό τον «Όρκο». Πρόκειται για μια πολύ σεβαστή θεότητα. Γιο του Αιθέρα και της Γαίας, κάποιοι λένε ότι είναι γιος της Έριδας. Τον Όρκο τον προστατεύει ο ίδιος ο Ζευς και είναι τόσο δυνατός, που τιμωρεί σκληρά εκείνους που θα τον παραβούν, ακόμα και τους Ολύμπιους. Η λέξη όρκος, παράγεται από το αρχαίο ρήμα είργω που σημαίνει περιορίζω, εμποδίζω.
 
mythpt192   Στην Ολυμπία, στο Βουλευτήριο, το κτήριο που συνεδρίαζε η Ολυμπιακή βουλή, υπήρχε το άγαλμα του Όρκιου Δια, του προστάτη των όρκων. Εκεί φυλάσσονταν τα επίσημα έγγραφα και ψηφίσματα, επίσης υπήρχε βωμός, όπου ύστερα από θυσία κάπρου, οι αθλητές, οι γυμναστές, κλπ, έδιναν τον καθιερωμένο ιερό όρκο ότι θα αγωνίζονταν τίμια και καθαρά. Το χρήμα, που σήμερα κυριαρχεί και διαβρώνει τα πάντα, δεν είχε καμία θέση και αξία για τους αθλητές, πάρα μόνο το «ευ αγωνίζεσθαι» και ο ιερός όρκος στο Δία. Σήμερα δυστυχώς κυριαρχεί η στρέβλωση, του πληρωμένου-αγορασμένου αθλητισμού, το σύγχρονο δυτικό κακέκτυπο εξαγοράς συνειδήσεων. Τι μπορεί να περιμένει κάποιος από τον αθλητή, που «δένεται» με το ΠΡΟ-ΠΟ και το στοίχημα!
 
   Ο Όρκος που δεν είχε καμία αξία για τους Αρχαίους ήταν ο ερωτικός όρκος. Άμα ορκιζόσουν ψέματα σε καμιά γκόμενα να την καταφέρεις, δεν πιανόταν. Τούτο επειδή και ο Δίας τα ίδια έκανε. Δώστου αβέρτα και μη στενοχωριέσαι, το κάνει κι ο Ζευς, ο,τι πεις σε γυναίκα δεν πιάνεται. Βλέπετε σοφία οι Αρχαίοι!
 
mythpt195   Πάνω στον Όλυμπο είναι μια πηγή-Θεά η Στυξ. Νερά παγωμένα μπούζι, να σου κόβεται το αίμα! Πήρε το όνομα της από μια Ωκεανίδα, κόρη του Ωκεανού και της Θέτιδας. Η Στύγα με τον Πάλλαντα έκανε τέσσερα παιδιά τον Ζήλο, την Νίκη, το Κράτος και την Βία(βλέπετε λοιπόν συμβολικός παραλληλισμός, το Κράτος και η Βία είναι αδέλφια). Είχε το παλάτι της στα Τάρταρα και τη φυλούσαν μέρα νύχτα δράκοι ακοίμητοι. Άμα λοιπόν κάποιος Θεός κοτσάρει τίποτα ψέματα, ο Δίας φωνάζει την Ίριδα να φέρει νερό από τη Στύγα. Βάζει τότε ο Ζευς, τον επίορκο να κάνει σπονδή στο Ύδωρ της. Ο ψεύτης ξεραίνεται αμέσως. Ένα χρόνο τέζα! Μήτε αναπνέει, μήτε τρώει. Μετά δε τον χρόνο, στερείται κάθε προνομίου, ζώντας στο περιθώριο περιφρονημένος απ’ όλους για εννέα ακόμα έτη. Δέκα χρόνια τιμωρία είναι να ορκιστείς ψέματα, στα ύδατα της Στυγός! Ενώ σήμερα η ψευδορκία, ούτε έξι μήνες δεν τιμωρείται! Στα νερά αυτά η Θέτιδα είχε βουτήξει τον Αχιλλέα όταν τον γέννησε και του έκανε άτρωτο το σώμα, εκτός από το μέρος που τον κρατούσε, την φτέρνα του.
 
mythpt19   Εδώ υπάρχει μια ακόμα μικρή μυθιστορία που φαίνεται να έχει κάποια βάση. Αφορά τον Αλέξανδρο τον Μέγα. Αμέσως μετά τον θάνατό του, Ιούνιο του 323 π.χ., διαδόθηκε από την ακολουθία του η φήμη πως ο Μακεδόνας στρατάρχης είχε δηλητηριαστεί από τα ύδατα της Στυγός. Ίσως, ο θρύλος να κρύβει, τελικά, κάποια αλήθεια. Δύο Αμερικανίδες επιστήμονες, η ιστορικός στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, Αντριέν Μέιτζορ και η ειδικός σε θέματα τοξικολογίας, Αντουανέτ Χέις, αναζητώντας την πιθανή τοξική ουσία διαπίστωσαν την παρουσία του βακτηριδίου Micromonospora echinospora, στα πετρώματα κάτω από το ποτάμι της Στυγός. Ο μικροοργανισμός ανακαλύφθηκε τυχαίως πριν από μερικά χρόνια και παράγει την εξαιρετικώς τοξική ουσία την καλιχεαμυκίνη. Η βακτηριδιακή τοξίνη προξενεί βλάβες στο DNA, συγκεκριμένα μαζικό θάνατο κυττάρων. Αρχικώς σημειώνεται αδυναμία, κόπωση και πόνοι, αργότερα καταρρέουν τα εσωτερικά όργανα και τελικώς το νευρικό σύστημα, συμπτώματα πολύ όμοια μ' εκείνα που η παράδοση λέει ότι παρουσίασε πριν από τον θάνατό του ο Μ. Αλέξανδρος. Η τοξικότητα των υδάτων της Στυγός είχε αναφερθεί ήδη στην αρχαιότητα από τον Ησίοδο, τον 8ο αιώνα π.χ., και τον Παυσανία τον 2ο αιώνα μ.χ.
 
   Ας προσέχουμε λοιπόν που δίνουμε τον όρκο μας, ίσως ο Δίας από πάνω, να μας βλέπει!
 
   Το κομμάτι της ακολουθίας είναι το «Όρκος» μια σύνθεση του Γκόραν Μπρέγκοβιτς σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου από τον δίσκο «Παραδέχτηκα» του 1991 και την Πρωτοψάλτη σε μια ακόμη ανεπανάληπτη ερμηνεία.
 
Σπύρος Γκάλτσας

 

Μουσική Χρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες