Μουσική Xρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

loogoo

Μυθολογία Μετά Μουσικής pt.17 (Carmen)

 
Γέννηση του Ηρακλή - Γανυμήδης η … «ντροπή» του Δία
 
mythpt17   Πάντα ο Θεός γεννάει Θεό, πανάρχαιος συμβολισμός, ένα παραμύθι που ξεκίνησε από τους Ινδούς. Έτσι και στους Πέρσες, υπάρχουν θεϊκές συγγένειες, ακόμα και στις πιο σύγχρονες θρησκείες ο συμβολισμός συνεχίζεται. Τα μακρινά ξαδέλφια μας, Αρίας προελεύσεως, οι Σκανδιναβοί έχουν κι αυτοί δώδεκα θεούς με σχεδόν ίδιες ιδιότητες, αλλά πιο σκληρούς, από τους Έλληνες Θεούς, λογω κλίματος και με διαφορετικά ονόματα. Πιο πολέμαρχοι, πιο αιμοβόροι, αλλά συγγενείς. Οι δώδεκα αυτοί θεοί λέγονταν «Άσας», είχαν αρχηγό τον «Οντίν», που διέσχιζε τους αιθέρες, επάνω σε οκτάποδο άλογο και δεν άφηνε θηλυκό ήσυχο. Πλάι του ο «Θωρ» με τους κεραυνούς και τις αστραπές κατακεραύνωνε το κακό. Στο όνομα του οφείλεται η ονομασία της Πέμπτης ημέρας της εβδομάδας «Thursday». Την Αγία Τριάδα συμπληρώνει ο «Φρέυρ», Θεός της ευφορίας, ακράτητος εραστής κι αυτός, σαν τον Δία μας. Θεός πολέμου ο «Τυρ». Ποσειδώνα είχαν τον «Νιόρτ», αλλά υποβαθμισμένο, λόγω των αφιλόξενων, σκανδιναβικών θαλασσών. Μετά ήρθαν οι «Βίκινγκς» και εκμεταλλευτήκαν τις θάλασσες. Αντίθετα ο σκανδιναβός Απόλλων ο «Βράγκα» ήταν πολύ σημαντικός, επειδή ο Ήλιος ήταν αγαπητό φαινόμενο. Αντίστοιχος του Πλούτωνα ήταν ο «Χαϊμντάλ». Άλλος καλός Θεός ήταν ο «Βάλντερ», εξολοθρευτής, της κακίας, της αρρώστιας και του φθόνου. Κακοί, ζημιάρηδες, Θεοί ήταν ο «Βίνταρ» και ο «Βάλι». Αντίστοιχος του Ερμή ήταν ο «Ούλερ». Η Ήρα λεγόταν «Φρίγγα», η Αφροδίτη «Φρέυας». Είχαν ένα μεγάλο, ιερό δένδρο, που το λέγαν «Ιγκντρασίλ» που είχε ρίζες στην καρδιά της γης, στα κλαδιά του άραζαν, τρώγοντας αγριογούρουνα και πίνοντας υδρομέλι κάτι σαν το δικό μας Νέκταρ. Είχαν επίσης κάτι κορίτσια με ξανθά κράνη, που κρατούσαν δόρυ στα χέρια, τις «Βακλυρίες», πολλές, όμορφες, εκλεκτές και καθόλου δύσκολες. Γιατί τα λέμε αυτά; Για να δείξουμε πως μέσα στην Άρια φυλή, ενδημούν τα ίδια φαινόμενα στους συγγενείς Θεούς της . Έτσι αποδεικνύεται η κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση κατασκευή του Θεού από τον άνθρωπο, με όλες τι αδυναμίες του!
 
mythpt173   Ας γυρίσουμε όμως στα δικά μας, για να δούμε μια ακόμα ιστορία μουρνταριάς, του δικού μας Δία. Πρόκειται για το μύθο της γέννησης του Ηρακλή. Ήταν μια όμορφη και ποθητή παντρεμένη, η Αλκμήνη, εγγονή του Περσέα, με άντρα τον Αμφιτρύωνα. Την είδε ο Ζευς και του άναψε ο πόθος. Κάθεται ο άτιμος και σκαρφίζεται πολύ βρώμικη μηχανή. Έφυγε ο δόλιος ο Αμφιτρύωνας σε εκστρατεία και τό ‘μαθε ο Δίας ,τότε πήρε τη μορφή του και παρουσιάστηκε σαν σύζυγος στην ανυποψίαστη Αλκμήνη. Επειδή όμως ήθελε να την καλοευχαριστηθεί ο αχόρταγος, έδωσε εντολή στον Ήλιο να μη βγει για τρεις νύχτες. Όπως λέμε ρεπό. Έτσι η μια νύχτα, κράτησε τρεις νύχτες, ξεκατινιάστηκε ο Ζευς! Πολλά δεν θέλει να πούμε, να την έγκυος η Αλκμήνη. Γυρίζει ο Αμφιτρύων βλέπει εξαντλημένη την γυναίκα του τρελάθηκε. Αποφάσισε να την κάψει ζωντανή για την απιστία της. Τα βλέπει ο Ζευς ρίχνει μια βροχή, σβήνουν οι φωτιές. Ο Αμφιτρύων κάνει πίσω με τις εκδικήσεις και τρέχει στο μαντείο. Του λέει ο Τειρεσίας που τά ‘ξερε, «δεν ήξερε νόμιζε ότι εσύ…». Έτσι την αφήνει ήσυχη. Μετά από εννέα μήνες έρχεται η ώρα της και γεννά τον Ηρακλή και τον Ιφικλή. Ο πρώτος ήταν γιος του Δία, ενώ ο δεύτερος του Αμφιτρύωνα. Έτσι ο Αμφιτρύων έγινε ο πιο ευχαριστημένος κερατάς στο κόσμο, μέχρι που αναρωτιόταν από μόνος του «ρε λες να είμαι ο Δίας;»!
 
   Τη Θάλεια τη Θεά της βλάστησης- όχι τη Μούσα- την άρπαξε σαν αητός, όπως με την Αίγινα. Από το φόβο της Ήρας, την έκρυψε στη Γη. Εκεί μέσα γεννήθηκαν και ανεφύησαν αργότερα, από τη Γη, τα τέκνα τους η Παλίκη και οι δίδυμοι Παλικοί. Μια άλλη ιστοριούλα λέει, ότι ο πατέρας ανθρώπων και θεών, Δίας, μεταμορφώθηκε σε περιστερά και «κατέκτησε τη Φθία», γυναίκα του βασιλιά των Θεσσαλών Αμύντορα, από την οποία γεννήθηκε ο Αχαιός, γενάρχης των Ελλήνων.
 
mythpt172   Ροζ περιπετειούλα είναι και η ιστορία με τον Γανυμήδη. Οι αρχαίοι ως γνωστόν δεν καταλάβαιναν, άσπρος σκύλος, μαύρος σκύλος, αγόρι, κορίτσι, όλα ο μύλος τα αλέθει! Ηθική δηλαδή χωρίς στείρα δόγματα κι ας τους λέγαν κι όπως θέλαν. Είχαν εκεί πάνω στον Όλυμπο οι Θεοί, μια όμορφη νέα για σερβιτόρα, «Οινοχόο», την Ήβη. Μια μέρα ήπιε κάτι «ξίδια» παραπάνω και παράπαιε, της πέφτει λοιπόν ο χιτώνας και να την γυμνή . «Πω πω ντροπή!» λένε οι Θεοί. «Εμ μπεκρουλιάζει, εμ γυρνάει ξεβράκωτη και μας εκθέτει.Nα την καταργήσουμε». Στην ανάγκη για νέα σερβιτόρα μια που χήρεψε η θέση λέει ο Δίας, «θα σας φέρω εγώ οινοχόο». Ήταν λοιπόν ένας πανέμορφος νέος Τρώας, γιος βασιλιάδων, πατέρας του ο Τρως, μητέρα του η Καλλιρρόη. Ο περίφημος Γανυμήδης. O Δίας, κάπου τον μπάνισε και του καλάρεσε, μεταμορφώθηκε τότε σε αετό και αρπάζοντάς τον, τον μετέφερε στον Όλυμπο, όπου του έδωσε αθανασία και έζησε αιώνια εκεί ως οινοχόος των θεών. Ως αποζημίωση ο Δίας πρόσφερε στον Τρώα, ένα ζευγάρι άλογα γοργοπόδαρα σαν τον άνεμο. Τον Γανυμήδη οι αρχαίοι τον ταύτισαν με το θεό των πηγών του Νείλου και τον έκαναν αστερισμό. Είναι ο Υδροχόος του ζωδιακού κύκλου και προσωποποιεί το ανεξάντλητο νερό των σύννεφων που γονιμοποιεί τη γη. Και σου λέει μετά για Σωκράτηδες, Αλκιβιάδη και συμπόσια. Οι Θεοί δεν είχαν το Θεό τους πάνω στο σεξουαλικό ζήτημα.
 
Ουφ… φτάνει πια με τον Δία, από το επόμενο θα ασχοληθούμε με τις Μοίρες!
 
Σπύρος Γκάλτσας
 
Το κομμάτι της ακολουθίας είναι μια μικρή γεύση από την περίφημη ερμηνεία της δικής μας Κάλλας στην Κάρμεν του Bizet .
 
Maria Callas - Habanera - Carmen – Bizet .

Μουσική Χρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

Facebook Comments