Μουσική Xρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

Μυθολογία Μετά Μουσικής Pt.4 (Dance Of The Knights)

egkeladostopphoto

Ο Ηρακλής παίζει baseball - η Αθηνά πλακώνει τον Εγκέλαδο
 
   Οι Τιτανομαχίες και οι Γιγαντομαχίες που ακολουθούν έχουν πολλά και ενδιαφέροντα επεισόδια, έγιναν επίσης θέμα για αναρίθμητα αριστουργήματα γλυπτικής, χαρακτικής, ποίησης και ζωγραφικής σε όλο τον αρχαίο και σύγχρονο κόσμο. Κορυφαίο παράδειγμα είναι οι παραστάσεις Τιτανομαχίας στα αετώματα του Παρθενώνα στην Ακρόπολη. Μην ξεχνάμε ότι ο Ναός είναι αφιερωμένος στη Θεά Αθηνά, που έλαβε μέρος στις Τιτανομαχίες. Μερικά χαρακτηριστικά επεισόδια περιγράφουμε παρακάτω.
 
   alkyoneasΟ Αλκυονέας ήταν ένας από τους Γίγαντες και πατέρας των επτά Αλκυονίδων. Τον θεωρούσαν ως τον "πρεσβύτερον Γιγάντων" και "μεγέθει μεν σώματος ανυπέρβλητον, δυνάμει δε ακαταγώνιστον" (Βιβλ. Απολλ.). Στη Γιγαντομαχία ο Αλκυονέας αγωνίσθηκε στο πλευρό του αδελφού του Γίγαντα Πορφυρίωνα. Ο Αλκυονέας είχε συντρίψει 12 άρματα και 24 συντρόφους του Ηρακλή με ένα μεγάλο λιθάρι. Λέγεται μάλιστα ότι το λιθάρι αυτό το είχε ρίξει και εναντίον του Ηρακλή, αλλά ο ήρωας το απέκρουσε με το ρόπαλό του. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι το μυθικό αυτό λιθάρι βρισκόταν ακόμα κάπου στον Ισθμό της Κορίνθου. Ο Αλκυονέας είχε την ικανότητα, όσο τα πόδια του πατούσαν στη Γη, να είναι αθάνατος. Μάταια ο Ηρακλής τον χτυπούσε με τα βέλη του. Η Θεά Αθηνά συμβουλεύει τον Ηρακλή τι να κάνει. Ο Ηρακλής παρασέρνει τον Γίγαντα στην Παλλήνη (Χαλκιδική), καταφέρνει να τον σηκώσει ψηλά με την βοήθεια του Ύπνου (γι' αυτόν θα μιλήσουμε αργότερα) ώστε να χάσει τη αθανασία του και με τη συνδρομή του φίλου του Τελαμώνα (σύμφωνα με τον Πίνδαρο), τον σκοτώνει. Πετάγεται όμως ο αδελφός του ο Πορφυρίων και πάει να σκοτώσει τον Ηρακλή. Ο Δίας επεμβαίνει και κάνει τον Πορφυρίωνα να ερωτευτεί τρελά την Ήρα. Ο Γίγαντας προσπαθεί να απαγάγει την Θεά και να της βάλει χέρι, πάνω στα ζαχαρώματα τρώει ένα κεραυνό από τον Δία, ένα βέλος από τον Ηρακλή και πάρτον κάτω τον μάγκα. Το ίδιο έκανε και η Αφροδίτη. Τους κουβάλαγε με πονηριές σε μια σπηλιά και τους καθαρίζανε. Παλληκαρήσια πολέμησε και η Αθηνά όπως φαίνεται στο πέπλο της στον Παρθενώνα. Πολέμησε με τον Γίγαντα Πάλλαντα, τον σκότωσε πήρε το τομάρι του και έφτιαξε την απέραστη ασπίδα της. Κυνήγησε τον Εγκέλαδο ως την σημερινή Νότια Ιταλία και τον πλάκωσε με την Σικελία ολόκληρη, γι'αυτό σήμερα τα σικελικά ηφαίστεια τα λένε "Θυμό του Εγκέλαδου". Ο Εγκέλαδος κινούμενος και στενάζοντας ενίοτε μέσα στο τάφο του προκαλεί εκρήξεις ηφαιστείων και σεισμούς. Ίδιο πάθημα είχε και ο Γίγας Πολυβότης, που ο Ποσειδώνας καταπλάκωσε με την Νίσυρο. Από τα παραπάνω συνάγεται σαφώς το συμπέρασμα ότι ο Εγκέλαδος ήταν κατά τους αρχαίους Έλληνες η ιδεατή ανθρωπόμορφη θεότητα, αλλά και αρχική αντίληψη της έννοιας του Σεισμού και ιδιαίτερα εκείνου του Ηφαιστειακού εκ του οποίου τόσο έντονα είχε δεινοπαθήσει ο ελλαδικός χώρος.
 
   Ετυμολογικά ο Εγκέλαδος αποτελεί σύντμηση (έγκειμαι + λας), που σημαίνει ο εγκατεστημένος στα πετρώματα, στο στερεό φλοιό της Γης. Εδώ προσέχουμε ότι το δεύτερο συνθετικό της συνθέτης λέξης είναι το "λας", ίδιο συνθετικό με την λέξη Έλ-λας, πετρά -γη των Ελ (θα αναφέρουμε στη σειρά τους ποιοι ήταν οι Έλ). Λας σημαίνει πέτρα ή κατ' επέκταση γη και δεν είναι άλλο από το Land, που χρησιμοποιείται σήμερα σαν κατάληξη για τις χώρες στην Ευρώπη και σε όλο τον πλανήτη. Land δηλαδή Λας και Δίας που σημαίνει γη-πέτρα του Δία.
 
   Η μάχη του Ηρακλή με τον Αλκυονέα κατά τη Γιγαντομαχία απεικονίζεται σε διάφορα αγγεία, με τον Ηρακλή όρθιο και στο πλάι του την Αθηνά να τον καθοδηγεί. Ο Ηρακλής σημαδεύει με το τόξο του τον Αλκυονέα. Ο Γίγαντας παριστάνεται να πέφτει ανάσκελα, να του φεύγει από το χέρι ένα ρόπαλο που κρατούσε, ενώ τον κυριεύει ο Ύπνος, που εικονίζεται ως φτερωτός δαίμονας να του δένει τα μέλη του σώματός του. Ο Πίνδαρος αποκαλεί τον Αλκυονέα "Βουβότα" (Νεμεόν. Δ 85), δηλαδή βουκόλο. Το επίθετο αυτό ίσως να σχετίζεται με την αρπαγή των βοδιών του θεού Ηλίου και της Ερυθείας. Σύμφωνα με την ερμηνεία του μύθου από τον Preller (Griech. Mythol. II, 207), ο Αλκυονέας παριστάνει τον χειμώνα που καταδικάζεται σε αδυναμία και τελικώς πληγώνεται θανάσιμα από τον ηλιακό ημίθεο Ηρακλή.
 
   Ο πόλεμος των Γιγάντων και των Τιτάνων έχει ενδιαφέρουσα συνέχεια, που θα πούμε στη συνέχεια των άρθρων. Έχει ιστορικό ενδιαφέρον με πολλούς παραλληλισμούς με την σημερινή πραγματικότητα, για ορισμένους είναι διασκέδαση και για άλλους, που θέλουν να σκεφτούν, αποτελεί πεδίο σκέψης γνώσης και προβληματισμού.
 
Σπύρος Γκάλτσας

Μουσική Χρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

Facebook Comments