Μουσική Xρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

Κάθε τραγούδι και μια ιστορία Pt. 49 «Θάλασσα λανθασμένη δε γίνεται» (Ελύτης)

 
Τεσσαρακοστή ένατη αναδρομή
Τίτλος: « Το Τρελοβάπορο»
Μουσική: Δημήτρης Λάιος
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Δημητράτος και η χορωδία Λαμίας
 
''Πρόσεχε να προφέρεις καθαρά τη λέξη θάλασσα έτσι που να γυαλίσουν μέσα της όλα τα δελφίνια''
(Ελύτης)
 
mxpt492   Μέχρι και πριν μερικά χρόνια θεωρούσα την παιδεία στη Ελλάδα χαμένο παιχνίδι, κυρίως δε μάλιστα την ελληνοπαιδεία, όπως αγαπώ να την λέω. Δηλαδή η γνώμη μου ήταν, ότι μετά το '80 όλα χάθηκαν, ότι ο Έλληνας δεν θα ξαναμάθει «γράμματα». Έλα λοιπόν που ήρθε η οικτρή διάψευση! Δίνει λοιπόν αυτό το «χαμένο» σχολείο στον γυμνασιόπαιδα γιο μου εργασία με θέμα τον «Ήλιο τον Ηλιάτορα» του Ελύτη. Να λοιπόν που η ελληνοπαιδεία επιστρέφει θριαμβευτικά, στην πιο εξαγνισμένη μορφή της, αστραφτερή, μέσω ποίησης! Αυτόματα καταπίπτουν όλες οι ξιπασμένες υπερατλαντικές επιρροές και λάμπει ο παντοτινός, ο Ήλιος ο Ηλιάτορας……
 
«Έλα Χριστέ και Κύριε λέω κι απορώ
τέτοιο τρελό βαπόρι Τρελοβάπορο
χρόνους μας ταξιδεύει ΔΕ βουλιάξαμε
ΧΙΛΙΟΥΣ καπεταναίους τους αλλάξαμε»

mxpt493   Ένας άλλος μεγάλος συνθέτης, ο πρόωρα χαμένος, κύπριος, Δημήτρης Λάιος είναι ο δημιουργός της εκθαμβωτικής μελοποίησης του Ηλιάτορα. Με την συνοδεία χορωδίας, ο Νίκος Δημητράτος ερμηνεύει υπέροχα το κομμάτι. Μέσα του περνούν όλα τα ελληνικά καλοκαίρια, όλοι οι ήλιοι μας. Η τέλεια μουσική συμφωνία του Λάΐου με το ποίημα κάνει την μεταφυσική του Ελύτη, να διαπεράσει κάθε φλέβα του ακροατή!
 
   Δυστυχώς όμως στο ζοφερό παρόν που τείνει να εκμηδενίσει κάθε ποιητική αξία, τέτοια σπουδαία έργα δεν ακούγονται. Όλα θυσιάζονται στο βωμό του πληρωμένου άσματος. Τα αργύρια ακόμα εκμαυλίζουν τους συγχρόνους έλληνες. Ο Ελύτης-το αυτονόητο- τους φαίνεται δύσκολος και ακατανόητος. Προτιμούν τα λιγδιάρικα σκουπίδια, της πάολας και του ρέμου.
 
   Στο αφιέρωμα ακούμε το «Τρελοβάπορο» από την πρώτη ηχογράφηση του δίσκου «ο Ήλιος ο Ηλιάτορας» του 1982.
 
Σπύρος Γκάλτσας
 
Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά
κι αρχίζει τις μανούβρες "βίρα-μάινα"
την άγκυρα φουντάρει στις κουκουναριές
φορτώνει φρέσκο αέρα κι απ' τις δυο μεριές
 
Είναι από μαύρη πέτρα κι είναι απ' όνειρο
κι έχει λοστρόμο αθώο ναύτη πονηρό
από τα βάθη φτάνει στους παλιούς καιρούς
βάσανα ξεφορτώνει κι αναστεναγμούς
 
Έλα Χριστέ και Κύριε λέω κι απορώ
τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο
χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε
χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε
 
Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε
κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα

Μουσική Χρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες