Μουσική Xρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

Κάθε τραγούδι και μια ιστορία Pt. 48 (Greek Kamaki !)

 
Τεσσαρακοστή όγδοη αναδρομή
Τίτλος: « Do you like the Greece?»
Μουσική: Αργυρής Κουνάδης
Στίχοι: Μάριος Ποντίκας
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Καλογιάννης
 
mxpt48   Δεν ξέρω αν έφταιξαν οι ζέστες, αν έφταιξε το οικονομικό πρέσιγκ ή η έλλειψη βορείων θηλυκών αλλοδαπών, δεν ξέρω αν έφταιξαν τα σφηνάκια, ή η κ. Μέρκελ, ή ακόμα οι αποχαυνωμένοι νεαροί και νεαρές που με ένα ποτήρι στο χέρι και καμιά επαφή μεταξύ τους –να ‘ναι καλά το facebook και το twitter - χωρίς ίχνος ερωτισμού. Μάλλον όλα μαζί με οδήγησαν να σκεφτώ και να γράψω τα παρακάτω.
 
   Έτσι θυμήθηκα ένα εθνικό μας προϊόν που σιγά -σιγά, τείνει να εκλείψει –τα καμάκια- που διέπρεπαν σ’ όλες τις παραλίες χαρίζοντας τα κάλλη και την τέχνη τους στις βόρειες ξελιγωμένες τουρίστριες, με το αζημίωτο βέβαια. Και όταν λέμε με το αζημίωτο το εννοούμε! Μεροκάματο βγάζαν τα παιδιά!
 
   Δεν χρειαζόταν να έχει κανείς ειδικά χαρίσματα για να μπει στο κλαμπ των καμακιών. Αρκούσε μόνο ένα ντύσιμο «επιμελώς ατημέλητο» με τζην τη μέρα Lee, Levi’s, Fu’s κ.λ.π. Άσπρο πουκάμισο στενό με την μπίλια στο τσεπάκι, ή διαφόρων αποχρώσεων μπλουζάκια με στάμπα τον κροκόδειλο, και καμπάνα 25 πόντων το βράδυ, πεντέξι ψωροαγγλικούλια μπερδεμένα με γερμανικά, για να σχηματιστεί η τρίαινα και το καμάκι ήταν έτοιμο! Βέβαια απαραίτητα σύνεργα ήταν η Aqua Velva, η Beau Mec, η Tabak original , η Brealcream και μια τσατσάρα που προεξείχε σε κάποια τσέπη! Όλα αυτά όμως δεν ήταν αρκετά για την επιτυχία! Έπρεπε να είναι προσεκτικό το επίδοξο καμάκι. Πως θα καθίσει τι ύφος θα πάρει και βέβαια να διαπνέεται απ’ τη σιγουριά του μεγάλου ψαρά απέναντι στο καλλίγραμμο θήραμά του! Μετά απ’ όλα αυτά ερχόταν η ενεργοποίηση του, διαθέτοντας το ταπεραμέντο του μεσογειακού τύπου, του ξακουσμένου μεγάλου εραστή και τότε «καμάκωνε το θεριό με το καμάκι του ήλιου…»

Where are you from?

Can I help you miss?

Would you like dance with me?
 
mxpt483   Πρόσκληση για ποτό και μετά το λίκνισμα στην πίστα κάποιας disco. Κι εδώ ήταν το λεπτό σημείο. Γιατί εδώ κρέμονταν η επιτυχία ή η αποτυχία. Και η μεν επιτυχία ήταν η μεγάλη ανταμοιβή και η καταξίωση του καμακιού στο χώρο των μεγάλων. H δε αποτυχία συνοδευόταν από άτακτη φυγή και το πικραμένο χαμόγελο στα χείλη! Κι εδώ ομολογώ πως χρειαζόταν μεγάλη προσοχή γιατί η αποτυχία μπορούσε να δημιουργήσει συμπλέγματα κατωτερότητας στα καημένα τα παιδιά! Μα η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει και ξανά, φτου κι απ’ την αρχή! Ως και η λαϊκή μούσα δια στόματος Αντώνη Καλογιάννη το σχολίασε:
 
«Έχουν ρίξει παραγάδι σας αρέσει η Ελλάδα miss
Τι θα κάνετε το βράδυ do you like fräulein the Greece».
 
   Έτσι οι άξιοι απόγονοι του καμακιστή Ποσειδώνα, καμάκωναν τις νεράιδες των Γότθων, Βησιγότθων, Οστρογότθων κ.λ.π.
 
   Εν κατακλείδι: Παλιά πηδούσαμε τις Γερμανίδες, Αυστριακές, Γαλλίδες, Δανέζες και σήμερα πηδούν αυτοί εμάς! Με τις υγείες μας!!!
 
mxpt482   Το κλίμα αυτό ακριβώς περιγραφεί ο Αντώνης Καλογιάννης στα τραγούδια του θρυλικού Αργύρη Κουνάδη σε στίχους του Μάριου Ποντίκα του 1977. Ο Μυτιληνιός θεατρικός συγγραφέας, πεζογράφος και στιχουργός Μάριος Ποντίκας, μεταφέρει φωτογραφικά όλη την σκηνή του καμακιού και η λυρική μουσική του Κουνάδη την αναδεικνύει κάνοντας το τραγούδι και τον δίσκο «Made in Greece» ένα μοναδικό άκουσμα και μια μουσική πρόταση που δεν έχει επαναληφθεί από τότε, ποτέ ξανά! Ο Καλογιάννης μοναδικός και αξεπέραστος όπως και σ΄ όλες τις ερμηνείες του σφραγίζει το τραγούδι.
 
Γκάλτσας Σπύρος
 
Σ’ ένα ζαχαροπλαστείο
κάθονται δύο λεβέντες,
τρεις καρέκλες ο καθένας
και δροσιά κάτω απ’ τις τέντες
 
Έχουν ρίξει παραγάδι,
"Σας αρέσει η Ελλάδα μις;.
τι θα κάνετε το βράδυ;
do you like μαμαζέλ the Greece;".
 
Γοητεία κι αντριλίκι,
σηκωμένα τα μανίκια,
βγάλανε τα μπράτσα έξω
να φανούνε τα ποντίκια.
 
Έχουν ρίξει παραγάδι,
"Σας αρέσει η Ελλάδα μις;.
τι θα κάνετε το βράδυ;
do you like φροϋλάϊν the Greece;".
 
Είναι μάγκες και χορεύουν
τσιφτετέλι και συρτάκι,
δε δουλεύουν τα καημένα
κι όμως βγάζουν παραδάκι.
 
Έχουν ρίξει παραγάδι,
"Σας αρέσει η Ελλάδα μις;.
τι θα κάνετε το βράδυ;
do you like μαμαζέλ the Greece;".
 
Σ’ ένα ζαχαροπλαστείο
είναι δυο παλικαράκια,
ποιος πληρώνει για να ζούνε
τα παλιοτεμπελχανάκια.
 
Έχουν ρίξει παραγάδι,
"Σας αρέσει η Ελλάδα μις;.
τι θα κάνετε το βράδυ;
do you like φροϋλάϊν the Greece;

Μουσική Χρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες