Μουσική Xρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

loogoo

Κάθε τραγούδι και μια ιστορία. Pt 47 (Τρυγόνια ξυδιαστά…)


Τεσσαρακοστή έβδομη αναδρομή
Τίτλος: «Το καλοκαίρι τώρα»
Μουσική: Παναγιώτης Τούντας (1932)
Στίχοι: Παναγιώτης Τούντας
Πρώτη εκτέλεση: Στελλάκης Περπινιάδης
 
mxpt473   Οι ζέστες έσφιξαν, το καλοκαίρι μπήκε για τα καλά, οι άνθρωποι της τσιμεντούπολης αναζητούν ευκαιρία για αποδράσεις. Η θάλασσα κοντά, οι ευκαιρίες πολλές. Βλέποντας τους λουόμενους διάφοροι συνειρμοί έρχονται στο νου, πολλές φορές σκωπτικοί. Φιγούρες ανθρώπων αταίριαστων, ασουλούπωτων φέρνουν στα χείλη το γέλιο θαρρείς και μείς είμαστε οι τέλειοι. Όχι δα! Απλώς ο άνθρωπος έχει αυτή την τάση, να χλευάζει τον απέναντι δίχως να βλέπει την δική του καμπούρα. Το φαινόμενο δεν είναι καινούριο βαστάει χρονιά, από την εποχή που τα μπάνια έγιναν ένα ομαδικό φαινόμενο, καθ’ ότι ακόμα παλαιοτέρα οι άνδρες «εβαπτίζοντο» ξεχωριστά από τις γυναίκες. Τα μεικτά μπάνια (άνδρες με γυναίκες μαζί) στις αρχές του 20ου αιώνα ονομάζονταν «ben-mix»
 
   Ο Τούντας στο τραγούδι μας χλευάζει αυτά ακριβώς τα ben-mix μπάνια. Ήταν τότε που άρχισε και η συνήθεια της ηλιοθεραπείας. Είναι αυτές ακριβώς, οι ψημένες γαλοπούλες, που τραγουδαει ο Στελλάκης, οι λουόμενοι μιας άλλης εποχής.
 
mxpt472   Για τον μεγάλο σμυρνιό συνθέτη Παναγιώτη Τούντα τα έχουμε πει και παλιότερα, όπως και για τον Στελλάκη τον Περπινιάδη με την χαρακτηριστική «τενόρικη» ερμηνεία του (Kάθε Τραγούδι Και Μια Ιστορία Pt.3).
 
   H ηχογράφηση έγινε το 1932 στα στούντιο της Odeon όπου διευθυντής ήταν τότε ο ίδιος ο Τούντας. Οι επανεκτελέσεις πολλές, από Αγάθωνα μέχρι Θέμη Ανδρεάδη όλες δυστυχώς αποτυχημένα κακέκτυπα, κάνεις δεν μπορεί να πει «ποδάρια νουβωτέ» -αμφιβάλλω αν κατάλαβαν και τι λέει στη φράση αυτή- όπως ο Στελλάκης. Προσέξτε το!
 
   Καλωσορίζουμε το καλοκαίρι λοιπόν με χιουμοριστική διάθεση έτσι όπως τό ‘βλεπαν κάποτε οι παππούδες μας με τα δικά τους μάτια. Καλά μας μπάνια!
 
   Γκάλτσας Σπύρος

Το καλοκαίρι τώρα γυρεύομε δροσιά
κι ο κόσμος παίρνει φόρα στην ακροθαλασσιά,
αγόρια και κορίτσια σα γλάροι να πετούν,
με χίλια δυό καπρίτσια στο κύμα να βουτούν.
 
Ξαπλωμένοι βλέπεις χάμω νέοι-γέροι σαν τρελοί,
να κυλιούνται μες στην άμμο , με τη ζέστη την πολλή.
Κοπέλες σαν το γάλα, νεράιδες πλουμιστές,
απ' την πολλή λιακάδα να γίνονται ψητές,
ποδάρια ξουρισμένα, ποδάρια νουβωτέ,
κορμιά καβουρδισμένα, με γάμπες τριχωτές.

Τρυφερές γλυκιές μικρούλες, κοριτσόπουλα τρελά,
σαν ψημένες γαλοπούλες, να πετούν χωρίς φτερά.
Και τότε βλέπομ' όλοι, πως εχομ' ομορφιές,
μα έχομε και χάλια που είναι για να κλαις,
σαν βλέπω να βουτάνε κι οι φώκιες οι γριές
και γέροι με φαλάκρες μουστάκια και κοιλιές.
Και αγόρια τα καημένα, σαν ορτύκια σουβλιστά,
σαν κοκόρια μαδημένα, σαν τρυγόνια ξυδιαστά.

Μουσική Χρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

Facebook Comments