Μουσική Xρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

Κάθε τραγούδι και μια ιστορία. Pt 46 (Ύμνος στη Λησμονιά)

Τεσσαρακοστή έκτη αναδρομή
Τίτλος: «Είπα να σβήσω τα παλιά»
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Στίχοι: Αιμίλιος Σαββίδης, Σαβαίμ, Βοσπορινός
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου
 
   «O χρόνος ο παρών και ο χρόνος ο παρελθών είναι ίσως και οι δυο παρόντες στον μέλλοντα χρόνο και το παρελθόν περιέχει το μέλλον»
 Thomas Stearns Eliot
 
mxpt462   Ο Μπρεχτ κάπου υμνεί τη λησμονιά. Χωρίς αυτήν, λέει, τα παιδιά ποτέ δεν θα κατάφερναν να φύγουν από τη μάνα τους. Να κόψουν τον λώρο, πριν γίνει θηλιά! Αλλά ξέρω ελάχιστους που έχουν κόψει αυτόν το λώρο οριστικά. Η λησμονιά μάς βοηθάει μαζί με τις τρυφερότητες να ξεχάσουμε κι όλους τους άλυτους κόμπους. Αλλά όσο κι αν σκεπάζεις τα θέματά σου, υπάρχουν. Αν θέλω να πω κάτι με αυτό το ψιλοπαραλήρημα, είναι ότι τα σκοινιά που μας δένουν με τη γενέθλια γη είναι ακατάλυτα. Κι η λησμονιά του Μπρεχτ σχετική.
 
   Ας έρθουμε όμως στην καθ’ ημάς ελληνική έννοια της λησμονιάς. Έτσι όπως την αντιλαμβανόμαστε μέσα από τα τραγούδια μας, έτσι όπως την αντιλαμβάνεται ένας κατ’ εξοχήν πολέμιος του ρεμπέτικου ο Αι. Σαββίδης. Η λησμονιά στις ανθρώπινες σχέσεις, στον έρωτα. Όπως στο τραγούδι του Καλδάρα. Εδώ η λησμονιά εκφράζεται με την μεγαλοψυχία του αληθινού άντρα για μια άστατη γυναίκα και τη τοποθέτηση της φιλίας ως ύψιστης αξίας, πάνω από όλα!
 
mxpt463   Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ο Αι. Σαββίδης, δημοσιογράφος και στιχουργός του ελαφρού τραγουδιού (Ακρόπολη- Πλάκα, «Όμορφη μου Αθήνα/που'ν'τα χρονιά εκείνα», Ζεχρά, Καλό σου ταξίδι κλπ.), φανατικός διώκτης του μπουζουκιού και ένθερμος υπερασπιστής της επιβολής της λογοκρισίας του Μεταξά προπολεμικά. Φαίνεται να βάζει νερό στο κρασί του και να προσπαθεί να συμπλεύσει με την ανερχόμενη μουσική τάξη. Το «Είπα να σβήσω τα παλιά» φωνογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1951, είναι ένα από τα τέσσερα, συνολικά τραγούδια που ηχογράφησε η Σωτηρία Μπέλλου στις 78 στροφές και έμελλε να γίνει το πιο γνωστό! Αργότερα έγιναν γνωστές δυο ακόμη εκτελέσεις του, τις οποίες επιμελήθηκε ο ίδιος ο Καλδάρας, το 1965 (με τη Βίκυ Μοσχολιού) και το 1971 (με τον Γιώργο Νταλάρα).
 
mxpt46   Ο τρικαλινός συνθέτης Απ. Καλδάρας μας δίνει το τραγούδι με κορυφαίο λυρισμό και η Μπέλλου το σφραγίζει ερμηνευτικά, λίγους μήνες μετά τη λήξη του εμφυλίου, τότε που ο Έλληνας είχε πολλά να θυμηθεί…
 
   Εδώ δίνουμε και τις δυο σπουδαίες ερμηνείες. Της Μπέλλου, του 1951 και της Μοσχολιού, μετά από δεκατέσσερα χρόνια, για τις ανάγκες της ταινίας «Απόκληρος της κοινωνίας» του 1965.
 
Γκάλτσας Σπύρος
 
Είπα να σβήσω τα παλιά
να κλείσω τα τεφτέρια
και σαν δυο φίλοι καρδιακοί
να δώσουμε τα χέρια
 
Πάνω στην κρύα σου καρδιά
χωρίς καιρό να χάσω
έριξα πάλι μια ζαριά
κι έφερα δύο κι άσσο
 
Όπου φυσάει ο βοριάς
σε παίρνει και σε πάει
είσαι γυναίκα μιας βραδιάς
ψεύτικα που αγαπάει
 

 

 

Μουσική Χρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

Facebook Comments