Μουσική Xρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες

Κάθε τραγούδι και μια ιστορία. Pt. 69 (Προς αποφυγή εκφαυλισμών)

 
Εξηκοστή ένατη αναδρομή. «Προς αποφυγή εκφαυλισμών»
Τίτλος: Το ξεκρέμασα κι απόψε
Μουσική: Μανώλης Χιώτης
Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Ερμηνεία: Στελλάκης Περπινιάδης  

   Κάποιες στιγμές, πολλές φορές για ακαθόριστη αιτία, τριβελίζουν το μυαλό ορισμένα τραγουδάκια ξεχασμένα από καιρό, πιθανώς ξεχασμένα και από τα επιτηδευμένα ραδιόφωνα του είδους. Ίσως κάποια αισθηματική έπαρση, ίσως κάποιο συμβάν, ίσως πάλι κάποια εσωτερική ψυχική ανάγκη να περιτυλιχτείς στη μελωδία και στο στίχο, ορισμένες περιστάσεις σου τα ξαναφέρνουν στα χείλη.

kathe69   Είναι βέβαιο ότι το δικό μου Αιγαίο δεν είναι άξιο του «Άξιον εστί», είναι βέβαιο ακόμα ότι όταν υπήρξε το Κύτταρο του Νιόνιου εγώ ήμουν στο παιδικό καρότσι, παρόμοια γεγονός είναι ότι ήμουν απών από τη «Βουλιαγμένη» του Λουκιανού. Αναμνήσεις και αισθήματα, που σε κάνουν να νοιώθεις «νόθο» παιδί μιας πιο άξιας γενεάς από τη δική σου. Μιας παλαιότερης γενιάς, που δεν είχε ανάγκη από αερογέφυρες με το μακρινό αρχαίο παρελθόν, ώστε να αδράξει από το ελληνικό μεγαλείο.

   Ωστόσο κάποιες σταγόνες του Τυρταίου και της Σαπφούς κληροδοτηθήκαν στη σύγχρονη «νεοελληνική» υπόσταση, ικανές να σε κάνουν που και που να «ξεκρεμάς το παλιό σου μπουζουκάκι» και να παίζεις σε μια αγάπη σου παλιά.

   Έτσι ο εικοσιεξάχρονος μόλις Μανώλης Χιώτης, το 1946, ξεκρεμάει το δικό του μπουζουκάκι και το παραδίδει στον μελωδικότατο Τηνιακό Στελλάκη, που ήδη έχει περάσει στην δεύτερη περίοδο της τραγουδιστικής του ζωής.

   Το τραγούδι έχει τη διαχρονική του αξία, με την σφραγίδα των δημιουργών του, ώστε κάθε επανεκτέλεση να αποτελεί έναν εκφαυλισμό, κάνοντας τον αντιγραφέα «στυγνό εκτελεστή» της πραγματικής μελωδικότητας του κομματιού.
 
kathe6901
   Ο Τσάντας (Χαράλαμπος Βασιλειάδης) υπογράφει τους στίχους, συμβάλλοντας στην μυθοποίηση του άφθαρτου από το χρόνο κομματιού.

   Εδώ έχουμε την γνήσια εκτέλεση από το ίδιο τον Περπινιάδη, μακράν αξιολογότερη, των μήτε αναφοράς άξιων, επανεκτελεστών σύγχρονων «δολοφόνων».

Γκάλτσας Σπύρος
 

Το ξεκρέμασα απόψε
το παλιό μου μπουζουκάκι
για να σπάσουμε μεράκι
με μια αγάπη μου παλιά
Το ξεκρέμασα απόψε
στο δικό της το χατίρι
κι όπως πλάι μου θα γείρει
τραγουδάκι θα της πω
Θα της πω για την αγάπη
που 'ναι τώρα πια χαμένη
μα θα είναι ριζωμένη
όσα χρόνια κι αν θα ζω
 
kathe6902
 
kathe6903

Μουσική Χρονομηχανή & Άλλες Ιστορίες