Fab Five Factilized

Στέλλα Καραμπακάκη - Fab Five Factilized

 
   Μάλλον είναι από τις αγαπημένες μας. Έχουμε παρουσιάσει όλα της σχεδόν τα βιβλία, είχαμε κάνει και συνέντευξη, περίπου δυόμισι χρόνια πριν και κάπου εδώ έφτασε η στιγμή να μοιραστεί μαζί μας η πολυγραφότατη συγγραφέας. Η Στέλλα Καραμπακάκη μιλά για πέντε αγαπημένα της τραγούδια. Θα μπορούσε να γράψει για εκατόν πέντε, αλλά αυτό θα το κρατήσουμε για επόμενο άρθρο, στο οποίο θα προσπαθήσουμε να την πείσουμε να γράψει για αγαπημένους δίσκους, βιβλία, ταινίες, σειρές και ολ δατ χέβεν γουίλ αλλάου, που θα τραγουδούσε και ο Αφεντικός. Και όπως θα μας έλεγε ένας θαυμαστής μίας υπέροχης κοκκινομάλλας κυρίας, με λακκάκι παρακαλώ… Μμμ, τι έχουμε εδώ;
 
karampakaki2214

   Τα τραγούδια που με επηρεάζουν αλλάζουν διαρκώς – κάποια ξεχνιούνται, άλλα επανέρχονται – ενώ ανακαλύπτω συνέχεια νέα, για να προστεθούν στις playlist με τα παλιά αγαπημένα μου. Ανά περιόδους, ανάλογα με τη διάθεση και τη φάση ζωής στην οποία βρίσκομαι, αλλάζουν οι σημασίες και τα νοήματά τους, αλλάζουν τα είδη μουσικής που προτιμώ να ακούω, αλλά κάποια τραγούδια παραμένουν πάντα αγαπημένα, όσα χρόνια κι αν περάσουν.
 

   Πέντε αγαπημένα τραγούδια λοιπόν που με έχουν επηρεάσει... Δύσκολη η επιλογή αλλά και τόσο εύκολη συνάμα, αφού τα αγαπημένα είναι αυτά που ξεπηδούν πρώτα στο μυαλό και αναπόφευκτα βρίσκουν τη θέση τους σ’ αυτή εδώ τη λίστα...

   Τα «Διόδια», όπως τα τραγουδάει η Φωτεινή Βελεσιώτου με τον Σταύρο Σιόλα, στιγμάτισαν ένα ολόκληρο καλοκαίρι μου... Ένα δύσκολο καλοκαίρι, σίγουρα ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο, γέμισε με αυτή τη μελωδία που, σε αντίθεση με άλλες που ταυτίστηκαν με άσχημες περιόδους της ζωής μου, εξακολουθεί να είναι μία από τις αγαπημένες μου... «Τώρα θα πιάσω σπίτι στον Παράδεισο, τζάμπα οικόπεδο σε παραλία, του έρωτα θα βάλω το πουκάμισο και θα νικήσω δίχως πανοπλία»…
 

   «Το κορμί της Κοραλίας» είναι επίσης ένα αγαπημένο μου κομμάτι, όπως και το «Έπεσε έρωτας» που μου φτιάχνει τη διάθεση. Ανάμεσα στα τραγούδια που μου φτιάχνουν τη διάθεση είναι και το «Σαμπρέλα και ζάντα» της Μάρως Μαρκέλλου, που το τραγουδάω φαλτσάροντας εδώ και χρόνια... «...και γιατί κι επειδή σ’ είχα σαν ανθρωπό μου, αγνοούσα τις μπόρες απ’ το πρώτο φιλί»…
 

   Δύσκολο να διαλέξω ένα μόνο κομμάτι ακόμα για να κλείσω τα πέντε... Θα πω το «Του Χρόνη», από Social Waste όμως, γιατί είναι γεγονός πως για κάποιους από μας... «το κλειδί θα είναι πάντα κάτω από το γεράνι».
 
Κώστας Κούλης
 
 
 
Joomla Social by OrdaSoft!