Fab Five Factilized

loogoo

Sonic Blast - Fab Five Factilized

 
Ελπιδοφόρο και εκρηκτικό σχήμα, οι Sonic Blast, που έχουν κυκλοφορήσει το εκκωφαντικό “Humanity Divided”, βρίσκονται κοντά μας και επιλέγουν πέντε άλμπουμ, ο καθένας τους, που θεωρούν αγαπημένα και μοναδικά. Θα δείτε διάφορα, θα διαβάσετε διάφορα και θα σκεφθείτε – ξανά και ξανά – πόσο υπέροχο πράγμα είναι η μουσική και πώς ενώνει τους ανθρώπους, όντας η πραγματική Εσπεράντο του χωροχρόνου. Πολλές και ενδιαφέρουσες οι επιλογές και… μμμ, τι έχουμε εδώ;
 
sonicblast21
 
Nick Dedes – Guitar
 
thenumber21

Iron Maiden – The Number Of The Beast (1982)
Η αγαπημένη μου μπάντα και ένα από τα πολλά αγαπημένα μου άλμπουμ τους! Τι να πρωτοπεί κανείς γι’ αυτό το άλμπουμ; Η σύνθεση τέλεια! “Hallowed Be Thy Name”, “Run To The Hills”, “Children Of The Damned”, “The Prisoner”! Όλα ένα κι ένα! Τα φωνητικά του Bruce Dickinson όσο και οι δίδυμες κιθάρες (Dave Murray & Adrian Smith) είναι εξαιρετικά, όσο μοναδικός είναι και ολόκληρος ο δίσκος! Μη ξεχνάμε και το μεγαθήριο, Steve Harris! Δεν υπάρχουν λόγια! Αυτό το συγκρότημα ήρθε για να μείνει στην ιστορία και δύσκολα θα καταφέρει κάποιος να φτάσει στο επίπεδό του. Σε αυτό το κορυφαίο άλμπουμ συμμετείχε και ο αγαπητός ντράμερ, Clive Burr!

Saxon – Denim And Leather (1981)
Ήταν το πρώτο άλμπουμ που άκουσα από τους Saxon και συνειδητοποίησα ότι αυτή η μουσική συνάδει με τα δικά μου μουσικά ενδιαφέροντα. Θαυμάζω πολύ την εισαγωγή του με το “Princess Of The Night”, γενικότερα τα εξαιρετικά riffs στα “Play It Loud”, “Fire In The Sky”, “Out Of Control”, “Midnight Rider” και το ιδιαίτερο ύφος του Biff Byford! Επίσης, ας μη ξεχνάμε το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου «Denim And Leather»! Το solo του Graham Oliver μου αρέσει πολύ! Το εισαγωγικό beat και γενικότερα το μοναδικό, κατ’ εμέ, groove του Pete Gill στα τύμπανα του, με συναρπάζουν! Βέβαια, μετά από αυτό το κορυφαίο άλμπουμ, αποχώρισε από τη μπάντα και συνέχισε με τα εξίσου μεγαθήρια Motörhead, στο «Orgasmatron»!

Helloween – Keeper Of The Seven Keys: Part II (1988)
Ο Michael Kiske είναι ο δεύτερος αγαπημένος μου τραγουδιστής! Στο συγκεκριμένο άλμπουμ είναι εξαιρετικός! Σημείο αναφοράς είναι το “March Of Time”, που είναι και το αγαπημένο μου κομμάτι των Helloween. Κατά την άποψή μου, η μουσική τους ήταν πρωτότυπη για εκείνη τη χρονική περίοδο του ‘80.

Scorpions – Love At First Sting (1984)
Προσωπικά, θα έλεγα ότι υπάρχουν αρκετά hits σε αυτό το, κατ’ εμέ, κορυφαίο άλμπουμ. Τι να πει κανείς για κομμάτια όπως τα “Bad Boys Running Wild”, “Big City Nights”, “Rock You Like A Hurricane” και “Still Loving You”, που μέχρι και σήμερα ακούγονται παντού; Πιστεύω ότι είναι ελάχιστοι οι επικριτές του. O Klaus Meine έχει στιγματίσει καλοπροαίρετα τους ακροατές του.

Judas Priest – Defenders Of The Faith (1984)
Όσον αφορά το συγκεκριμένο άλμπουμ, η μουσική του είναι ευχάριστη, καθώς μου βγάζει ιδιαίτερα συναισθήματα! Η μουσική τους μπορεί να σε εξιτάρει και να σε ανεβάσει με μοναδικό τρόπο! O Rob Halford διεκδικεί με ευκολία μια θέση στους αγαπημένους μου τραγουδιστές!

Dimitris Gkatziaris - Guitar, Bass
 
pieceofmind21

Iron Maiden – Piece Of Mind (1983)
Ο πρώτος δίσκος των Iron Maiden που άκουσα ήταν ο “Piece Of Mind “, από τον οποίο ξεχώρισα μεταξύ άλλων τον εξαιρετικό ήχο του μπάσου σαν όργανο. Οι δισολίες των Dave Murray & Adrian Smith σε συναρπάζουν, όπως το ρυθμικό δέσιμο μπάσου-τυμπάνων και τα εξαιρετικά φωνητικά του Bruce Dickinson!

Manowar – Battle Hymns (1982)
Ο Joey Demaio ήταν ένας καλλιτέχνης που είχε εξίσου τεράστια επιρροή πάνω μου. Οι Manowar, ηχητικά και παικτικά, μας έχουν προσφέρει το Heavy-Epic στοιχείο. Η ιδιαίτερη φωνή του Eric Adams ξεχωρίζει, πέρα από την πολεμική χροιά που έχει, για τον έλεγχο της, όσον αφορά τις υψηλές νότες, εμπλουτίζοντάς τες με την απαραίτητη αυξομείωση και το γρέζι που αρμόζει σε τόσο ποιοτικά κομμάτια.

Metallica – And Justice For All (1988)
Ο ορισμός του Thrash Metal με όλη τη σημασία! Κατά τη δική μου άποψη είναι ένα άλμπουμ που ενσαρκώνει κάτι πολύ τολμηρό για την εποχή και τα δεδομένα. Οι Metallica μπορούν να χαρακτηριστούν ως πρωτοπόροι του Thrash Metal. Όσον αφορά το συγκεκριμένο άλμπουμ, μου προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση ο συνδυασμός του Skank Beat (Lars), τα προχωρημένα ρυθμικά riffs των κιθαρών και του μπάσου όσο και η διαύγεια της φωνής του James Hetfield.

Judas Priest – Painkiller (1990)
Εξαιρετικό άλμπουμ! Το κάθε κομμάτι μπορεί να ξεχωρίσει και να σταθεί μόνο του όπως άλλα αντάξια κομμάτια παρόμοιου βεληνεκούς! Τα φωνητικά του Rob Halford είναι συναρπαστικά όσο και τα solo του Glenn Tipton, που έχουν τη δυνατότητα να εθίσουν και τον πιο απαιτητικό ακροατή!

Riot – Thundersteel (1988)
Αν και ο τραγικός χαμός του Mark Reale μπορεί να θεωρηθεί ως το τέλος εποχής των Riot, το νέο σχήμα με την ονομασία Riot V συνεχίζει ακάθεκτο το καθήκον που έχει αναλάβει, έχοντας επωμιστεί μια πολύ βαριά μουσική κληρονομία. Οι Riot πιθανόν να μην είχαν την πορεία που τους άρμοζε, παρόλα αυτά αποτελεί ένα κρυφό διαμάντι που βοήθησε στην ανάδειξη του Heavy-Speed Metal. Ο συγκεκριμένος δίσκος είναι αντάξιος να σταθεί πλάι-πλάι με τα μεγαθήρια του χώρου, όπως “Keeper Of The Seven Keys Part I & II” (Helloween), “Rising Force” (Yngwie Malmsteen) και “Ample Destruction” (Jag Panzer).

Thimios Pouliopoulos - Drums
 
191621

Motörhead - 1916 (1991)
Αντιπροσωπεύει με τον καλύτερο τρόπο το «We are Motohead and we play rock n' roll».

King Diamond – Conspiracy (1989)
Ο ορισμός του concept album και η τέλεια συνέχεια του ορισμού του concept album, του “Them” φυσικά.

Venom – Black Metal (1982)
Ανακάλυψαν το είδος, ήταν βλάσφημοι, φορούσαν καρφιά και γενικά μας έμαθαν μπαλίτσα.

Alice Cooper – Trash (1989)
Έπιασε νωρίς το νόημα ο Vincent και έκανε εμπορική την αντιεμπορικότητα.

Manowar – Kings Of Metal (1988)
Ένας από τους καλούς λόγους για να αρχίσει κάποιος να ακούει metal. Σπαθιά, τσεκούρια και δερμάτινα βρακιά!

Dimitris Vachtsevanos - Vocals
 
americanidiot21

Green Day – American Idiot (2004)
Οι Green Day με το “American Idiot” έχουν γίνει σημείο αναφοράς για όλους εμάς που μεγαλώσαμε με αυτά τα ακούσματα. Οι Green Day έχουν συμβάλει στην ενεργή επαγγελματική ενασχόλησή μου με τη μουσική. Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου ίσως είναι και το πιο εμβληματικό κομμάτι της μπάντας.

Slipknot – All Hope Is Gone (2008)
Ανάμεσα στις αγαπημένες μου μπάντες θα ήθελα να συμπεριλάβω και τους Slipknot, με σημείο αναφοράς το “All Hope Is Gone”. Συγκεκριμένα, μπορώ να ξεχωρίσω μεταξύ άλλων το “Psychosocial”, το οποίο με τοποθετεί σε μια κατάσταση μουσικής μέθης, όπου μου είναι αδύνατο να σταματήσω να τους ακούω. Τα δυναμικά riff του se7en, τα ιδιαίτερα solo του Jim Root και τα πολύ τεχνικά φωνητικά του Corey με συγκλονίζουν! Επίσης, ο Joey Jordison είναι κορυφαίος ντράμερ για εμένα!

Linkin Park – Hybrid Theory (2000)
Οι Linkin Park είναι μία από τις αγαπημένες μου μπάντες, λόγω του Chester! Κατά τη δική μου άποψη, η φωνή του Chester ήταν κάτι πολύ διαφορετικό και μοναδικό για την εποχή. Ο συγκεκριμένος δίσκος μου άρεσε, διότι περιέχει όλα τα θετικά μουσικά στοιχεία των Linkin Park, όπως τα εξαιρετικά φωνητικά του Chester. Το «One Step Closer» είναι το αγαπημένο μου κομμάτι του δίσκου αυτού. Η απώλεια του Chester ήταν κάτι που συγκλόνισε ολόκληρο τον μουσικό κόσμο, τους fans των LP, αλλά ήταν και μια υπενθύμιση για το πόσο τρομακτική ασθένεια είναι η κατάθλιψη.

Iron Maiden – Somewhere In Time (1986)
Αυτό είναι το αγαπημένο μου άλμπουμ των Iron Maiden. Μου αρέσουν πολύ τα φωνητικά και τα κιθαριστικά theme, όπως για παράδειγμα στα “Wasted Years”, “Déjà vu”, “Alexander The Great” και “Heaven Can Wait”. Αυτά επίσης είναι και τα αγαπημένα μου κομμάτια των Maiden!

Guns N’ Roses – Appetite For Destruction (1987)
Αυτός ο δίσκος μου αρέσει πολύ, διότι κατά τη γνώμη μου, τα φωνητικά του Axl είναι ιδανικά! Αυτό το άλμπουμ περιέχει μερικά από τα καλύτερα κομμάτια τους! Συγκεκριμένα το “My Michele” είναι το αγαπημένο μου κομμάτι τους!
 
 
Κώστας Κούλης
 
 

Fab Five Factilized