Fab Five Factilized

Παναγιώτης Σφυρής - Fab Five Factilized

 
   Ο Παναγιώτης Σφυρής είναι ένας καλλιτέχνης της ζωγραφικής που αγαπά πολύ τη μουσική. Έχει καταφέρει να συνδυάσει τις μεγάλες αγάπες του, έχει επιτύχει να είναι γνώστης και στους δυο κόσμους. Οι δουλειές του μιλάνε από μόνες τους, εμείς όμως θέλαμε να μας εκμυστηρευθεί τους κρυφούς έρωτές του. Ποια είναι εκείνα τα εξώφυλλα που κάνουν το δοντάκι του να πονά; Το Fab Five μεταλλάσσεται αυτή τη φορά και φιλοξενεί εξώφυλλα αντί για άλμπουμ ή τραγούδια. Ο Παναγιώτης, ο “Hammer” της καρδιάς μας, αναφέρεται και αναφέρει και όπως θα έλεγε ένας μεγάλος δημιουργός εξωφύλλων, με χαρακτηριστική υπογραφή και την ηθική ικανοποίηση ότι πέταξε μέχρι τις Μπαχάμες για να βάλει χέρι στους δημιουργούς, πού μέχρι τότε ΔΕΝ δημιουργούσαν και τα κατάφερε… Εεε, τι έχουμε εδώ;
 
sfyris2214

Το εξώφυλλο για έναν μουσικό είναι η εικαστική διαφήμιση της δουλειάς του. Τουλάχιστον, πριν από αρκετά χρόνια, που αγοράζαμε δίσκους από τα μαγαζιά, ένα καλό εξώφυλλο ήταν η βιτρίνα που θα το έκανε να ξεχωρίσει μέσα στον σωρό. Σήμερα, που η μουσική κυκλοφορεί περισσότερο online, τα εξώφυλλα έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα.

Τι εννοούμε όταν λέμε καλύτερο μουσικό εξώφυλλο; Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να το ερμηνεύσεις.

Μπορείς να το δεις σαν φανατικός οπαδός και να διαλέξεις το άλμπουμ από το αγαπημένο σου συγκρότημα. Το "Black Album" των Metallica είναι ένας φανταστικός δίσκος με ένα απλό μαύρο εξώφυλλο. Το "Born in the USA" τι είναι; Η φωτογραφία της «πίσω μεριάς» του Bruce Springsteen, με μπλουτζίν και κόκκινο καπελάκι στην κωλότσεπη, μπροστά από την αμερικάνικη σημαία. Επίσης μπορείς να το δεις σαν κάτι που ενδέχεται να σου περάσει κάποιο μήνυμα, σαν το “Nevermind” των Nirvana ή το “Master Of Puppets” των Metallica.

Μπορεί να είναι κάτι που σε σοκάρει όπως το "Dawn Of The Black Hearts" των Mayhem ή το "Rage Against The Machine" με την φωτογραφία ενός Βιετναμέζου Βουδιστή καλόγερου που φλέγεται ακίνητος. Μπορεί να είναι κάτι που σου έχει μείνει στο μυαλό, όπως η μπανάνα του Andy Warhol των Velvet Underground, το "Abbey Road" των Beatles ή τα ράδιο κύματα στο μαύρο φόντο των Joy Division.

Τέλος, μπορεί να σου αρέσει ο καλλιτέχνης που έφτιαξε το εξώφυλλο, σαν τον Ken Kelly που ζωγράφισε τα εξώφυλλα των Manowar, τον Roger Dean με τα εξώφυλλα των Yes ή τον Todd FacFarlane με τα εξώφυλλα "Dark Saga", των Iced Earth και "Follow The Leader" των Korn.

Σαν γραφίστας, πάντα κοιτάω το εικαστικό στα εξώφυλλα και όλοι οι παραπάνω λόγοι παίζουν ρόλο για να διαλέξω τα 5+1 εξώφυλλα που θα ήθελα να είχα φτιάξει. Με τυχαία σειρά έχουμε τα παρακάτω.

Radio Active - Def Leppard, 1993
radio
Ένα από τα αγαπημένα μου εξώφυλλα. Είναι από τα έργα που ξεχωρίζουν και θα πέσει το μάτι σου πάνω του αμέσως. Εμπνευσμένο από τον πίνακα "All is Vanity" (1892) του Charles Allan Gilbert, είναι μια πιστή αντιγραφή σε φωτογραφία. Απεικονίζει μια γυναίκα με ρούχα εποχής, που βάφεται μπροστά από έναν στρογγυλό καθρέφτη. Ο τρόπος που έχουν τοποθετηθεί όλα τα αντικείμενα γύρω της, όπως και η αντανάκλασή της δίνουν την ψευδαίσθηση ότι κοιτάμε ένα κρανίο. Δεν είναι απλό να δημιουργήσεις κάτι τέτοιο από το μηδέν και αυτό κάνει τούτο το εξώφυλλο τόσο μοναδικό.

Powerslave - Iron Maiden, 1984
power
Τι να πρωτοπεί κάποιος για τον Derek Riggs. Σίγουρα η μουσική των Iron Maiden θα τους ανέβαζε στο μουσικό στερέωμα, τα εξώφυλλά του όμως, με τον Eddie, τους απογείωσαν. Όλα ένα και ένα. Αυτό που ξεχωρίζω όμως είναι το "Powerslave". Η απόλυτη συμμετρία και λεπτομέρεια σε ένα αιγυπτιακό τοπίο μιας άλλης εποχής. Η προοπτική και η χρωματική του σχεδίου αγγίζουν το τέλειο. Το κίτρινο χρώμα της άμμου που κυριαρχεί, συνδυάζεται άψογα με το μπλε του ουρανού. Πολλά τα κρυφά μηνύματα σε διάφορα σημεία της πυραμίδας, κάτι που ο Riggs το επανέλαβε, σε μεγάλο βαθμό και στο επόμενο, "Somewhere In Time". Για την ιστορία ο Riggs ξεκίνησε να σχεδιάζει σε μια Α4 σελίδα και προσθέτοντας ιδέες που του έρχονταν στο μυαλό κατέληξε το τελικό σχέδιο να αποτελείται από 16 σελίδες!

Appetite For Destruction - Guns N' Roses, 1987
appetite
Το 1987 οι Guns n' Roses κυκλοφορούν το ντεμπούτο άλμπουμ τους και ταράζουν τα πάντα στη hard rock μουσική. Εκτός όμως από τις φοβερές συνθέσεις, ο κόσμος σοκάρεται και από το εξώφυλλο. Είναι ο ομώνυμος πίνακας του Robert Williams, που αναγκάζει την εταιρία τους να το αποσύρει από την κυκλοφορία και να το αλλάξει σε κάτι πιο αρεστό σε αυτούς. Το αυθεντικό εξώφυλλο απεικονίζει ένα ρομπότ που μόλις έχει βιάσει μια κοπέλα και περιμένει την επίθεση από ένα φουτουριστικό τέρας. Το στυλ του Robert Williams είναι ιδιαίτερο και χαρακτηρίζεται από ψυχεδελικές εικόνες που συνδυάζουν την Καλιφορνέζικη κουλτούρα, τον κινηματογράφο και το φιλμ νουάρ. Δημιουργός και διαφόρων underground comic, έχει δηλώσει ότι "Οι πίνακές μου δεν έχουν σχεδιαστεί για να σε διασκεδάσουν, έχουν σκοπό να σε παγιδέψουν, να σε κρατήσουν μπροστά τους, ενώ προσπαθείς να εκλογικεύσεις ποια στοιχεία της εικόνας… σε κάνουν να στέκεσαι εκεί". Επίσης, πολύ αξιόλογα είναι και τα εξώφυλλα που έκανε για τους Scatτerbrain. Το "Here Comes Trouble" του 1990 και το "Scaboogery" του 1991. Το "Appetite For Destruction" όμως παραμένει από τα έργα που μου άρεσαν από την πρώτη στιγμή που το είδα.

Rising – Rainbow, 1976
rising
Μια δουλειά του Ken Kelly, όπου όσο απλή και αν φαίνεται, άλλο τόσο δυνατή είναι. Δίνει ακριβώς αυτό που περιμένεις. Για την ιστορία, ο Ritchie Blackmore μίλησε με τον Ken Kelly και του είπε τι ακριβώς θέλει. Φεύγοντας ο καλλιτέχνης είχε ήδη ζωγραφίσει το εξώφυλλο στο μυαλό του. Η δυναμική και η ένταση της εικόνας δίνουν στον εικονολήπτη τι θα ακούσει σε αυτό το άλμπουμ. Αν και μετά ο Kelly έφτιαξε πολύ όμορφες δουλειές για τους Kiss και τους Manowar, μπορώ να πω ότι το συγκεκριμένο μου αρέσει περισσότερο.

KooKoo - Debbie Harry, 1981
koo
Το ντεμπούτο της Debbie Harry, πρώην Blondie, επιμελήθηκε ο Ελβετός καλλιτέχνης H. R. Giger, γνωστός παγκοσμίως από την ταινία Alien, όπου είχε σχεδιάσει το διάσημο εξωγήινο τέρας. Στο εξώφυλλο ο Giger "πείραξε" εικαστικά μια φωτογραφία του προσώπου της Debbie. Το στυλ του Giger, για όσους έχουν δει δουλειές του, είναι μοναδικό. Η πιο χαρακτηριστική στυλιστική του καινοτομία ήταν αυτή της αναπαράστασης ανθρώπινων σωμάτων και μηχανών σε ψυχρές, αλληλένδετες σχέσεις, τις οποίες περιέγραψε ως "biomechanical". Το εξώφυλλο είχε σοκάρει την εποχή που κυκλοφόρησε, σε σημείο να πιστεύουν πολλοί ότι όντως στο πρόσωπο της τραγουδίστριας είχαν περάσει βελόνες.

Rio - Duran Duran, 1982
rio
Και σαν bonus εξώφυλλο έχουμε το artwork του "Rio" των Duran Duran, που είχε επιμεληθεί ο Patrick Νagel, Αμερικάνος Αrt Deco καλλιτέχνης. Η pop art αισθητική του έργου καθρεφτίζει την 80΄s δεκαετία. Η γυναίκα είναι κομψή, εκλεπτυσμένη, σαγηνευτική, δροσερή αλλά ταυτόχρονα αισθησιακή, μυστηριώδης και σύγχρονη, μια γυναίκα της δεκαετίας του 1980. Όλα αυτά φαίνονται καθαρά στο έργο. Η αντίθεση των χρωμάτων και η τεχνική της εικονογράφησης ταιριάζει απόλυτα στη μουσική των Duran Duran την περίοδο εκείνη. Μια εικόνα που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα σαν background σε συναυλίες του συγκροτήματος.
 
Κώστας Κούλης
 
 
Joomla Social by OrdaSoft!