Fab Five Factilized

loogoo

Hardland - Fab Five Factilized

 
   Με το “Reach The Sky” μας συστήθηκαν οι Hardland εδώ στο περιοδικό και μας έδωσαν ένα απτό δείγμα της δουλειάς τους. Ροκ βαρβάτο, με πολύ νόστιμα φωνητικά και ερωτεύσιμες μελωδίες. Το σχήμα από τη Θεσσαλονίκη μας είχε μιλήσει για το παρόν και το μέλλον του και με πολλή χαρά περιμένουμε αυτό το μέλλον μεταφρασμένο σε νότες ήτοι το επόμενο άλμπουμ τους. Ζητήσαμε από τα μέλη της μπάντας να γράψουν για πέντε αγαπημένα άλμπουμ και η απάντηση ήταν καταιγιστική. Και όπως λέμε στην αρχή κάθε τέτοιας περιπέτειας… Μμμ, τι έχουμε εδώ;
 
hardland21

Μιχάλης Πρωτοψάλτης – κιθάρα
 
madeinjapan

Deep Purple - Made In Japan
To απόλυτο live της γενιάς μου. Όταν το πρωτοάκουσα, κάπου στα τέλη ‘70, με αρχές του ’80, ήταν η αιτία που αποφάσισα να μάθω κιθάρα. Ακόμα και τώρα το ακούω με ευλάβεια. Εδώ άρχισα να καταλαβαίνω τις κλίμακες, μια που είμαι αυτοδίδακτος.

UFO – Strangers In The night
O M. Schenker αποτέλεσε για μένα πολύ μεγάλη επιρροή. Σε αυτόν τον υπέροχο δίσκο ανακάλυψα πολλά στοιχεία στο πώς να φτιάξεις ένα καλό riff. Και την ομορφιά της ματζόρε και μινόρε πεντατονίας.

Roy Buchanan – The Atlantic Sessions
Τεράστιος δίσκος blues ψυχεδέλειας από έναν πολύ μεγάλο κιθαρίστα, που με σημάδεψε στα πρώτα μου βήματα όσο λίγοι.

AC/DC -Back In black
Αυτός ο δίσκος για μένα είναι η αναφορά στο hard rock. Η καλύτερη rock παραγωγή ηχητικά και συνθετικά, σημείο αναφοράς. Όταν παλιά είχα τα ROVER STUDIOS και ετοιμαζόμουνα να κάνω κάποια μίξη, άκουγα πρώτα αυτόν τον δίσκο για να χορδίσω τα αυτιά μου και μετά ξεκινούσα.

Led Zeppelin – IV
Είναι ένας δίσκος που τον θεωρώ διαχρονικό και τεράστια πηγή έμπνευσης για προσωπική δημιουργία για όποιον γράφει rock μουσική. Έχει θέσει τις βάσεις εκατοντάδων τραγουδιών του hard rock.

Τόλης Γιαννούλης – τύμπανα
 
master21

Metallica - Master Of Puppets
Ήμουν αρκετά μικρός όταν έπεσε στα χέρια μου αυτή η δισκάρα. Οι κιθάρες ήταν φονικές και τα rif ήταν πρωτότυπα και επιθετικά. Δεν είχα ξανακούσει κάτι τέτοιο από άλλη μπάντα. Η παραγωγή πολύ καλή, ειδικά στις κιθάρες και ο Cliff ήταν φοβερός παίχτης. Και αμέσως ξεχώρισε στα δικά μου αυτιά. Περιττό να σας πω ότι δεν έβγαινε από το CD Player ποτέ ο δίσκος.

Deep Purple – Machine Head
Για μένα σταθμός, μπάντα και δίσκος ειδικότερα. Επίσης, σε μικρή ηλικία, ο πατέρας μου μου έδωσε τον δίσκο ετούτον και σταμάτησαν οι υπόλοιπες δραστηριότητες, μέχρι να μπορέσω να παίξω στα τύμπανα το “Pictures Of Home”, πράγμα που πήρε πολύ καιρό, διότι νόμιζα ότι έχει δυο κάσες ο Ian Paice για να παίξει το κομμάτι, αλλά δεν έχει, γιατί είναι Νίντζα! Για μένα ο καλύτερος Rock Ντράμερ. Όλος ο δίσκος είναι φοβερός, με όλη την μπάντα να πετάει και τον Ritchie Blackmore να γραφεί την υπερριφάρα του “Smoke On The Water” και εκείνη να μένει στο σύμπαν για πάντα.

Savatage - Streets
Δεν έχω λόγια για αυτή τη μπάντα είναι από τις πιο αγαπημένες μου, με αποκορύφωμα αυτόν τον δίσκο. Μια Rock Όπερα. Εννοείται πως δεν είχα ξανά ακούσει κάτι τέτοιο και σε τόσο υψηλό επίπεδο σύνθεσης και ευρηματικότητας. Η φωνή του Jon Oliva μου παίρνει την ψυχή και οι κιθάρες του Criss είναι φονικές. Καλύτερο rif για μένα είναι το “Agony And Ecstasy” και πιο δυνατή αλλαγή στο “New York City Don’t Mean Nothing”… Είναι για τρελό headbanging. Μου αρέσει πάρα πολύ η αισθητική της μπάντας και προτείνω σε όλους να το ακούσουν άμεσα!

Rainbow - Long live Rock ‘Ν Roll
Ο δίσκος μπαίνει με κότσια στο σβέρκο και χτύπημα στον τράχηλο. Ο Cozy Powell είναι μηχανή που δεν σταματά ποτέ σε κανένα κομμάτι. Αποκορύφωμα ο Ronnie James Dio φυσικά, που για άλλη μια φορά με τρέλανε και έκλεψε για πάντα την καρδιά μου με το “Gates Of Babylon”. O Blackmore, για ακόμη μια φορά, είναι συνθετάρα και γράφει ιστορία, αφήνοντας πίσω την προηγούμενη μπάντα του με χιλιομετρική απόσταση. Όλα τα τραγούδια είναι εκπληκτικά και εύχομαι σε όλους που θα το ακούσουν για πρώτη φορά, να πάθουν αυτό που έπαθα και εγώ.

Pantera - Far Beyond Driven
Η επίτομη του METAL για μένα... δηλαδή, αν κατέβαινε ένας εξωγήινος και μου ζητούσε να ακούσει, ρωτώντας «Τι είναι αυτό το Heavy Metal που όλοι συζητούν”… Αυτόν τον δίσκο θα του έβαζα, για να πάρει το σκάφος του να σηκωθεί να φύγει και να μας αφήσει να ακούσουμε την μπαντάρα. Άπιαστα riffs, με τα drums να σπάνε τα ηχεία και το δίκασο στο “Becoming” να είναι από τα πιο δύσκολα όλων των εποχών. Στο μπάσο ο Rex δεν παίζεται και φυσικά ο Anselmo μας αφιερώνει τα εντόσθιά του σε κάθε κομματάρα. Όταν το άκουσα, για μια πενταετία μετά άκουγα Pantera σαν άρρωστος.

Κώστας Ταλταμπάνης – μπάσο
 
thenumber21

Iron Maiden - The Number Of The Beast
Είναι το πρώτο άλμπουμ τους που άκουσα και ο έρωτας μαζί τους είναι παντοτινός. Ο Steve Harris για μένα είναι αυτός που με έκανε να θέλω να γίνω μπασιστας και φυσικά είναι η πρώτη μου επιρροή!

Dream Theater - Images And words
Τους έμαθα από το πρώτο τους άλμπουμ, αλλά με αυτό κόλλησα μαζί τους! Όταν άκουσα πρώτη φορά το "Metropolis Pt. I" από αυτό το άλμπουμ, μου τίναξε τα μυαλά στον αέρα!

Megadeth - Rust In Peace
Βασικά, οποίο άλμπουμ και να έβαζα από αυτούς, θα ήταν περίπου το ίδιο. Είναι απίστευτος ο τρόπος που σκέφτεται τη σύνθεση των κομματιών ο Dave Mustaine και παρανοϊκά όμορφος ο τρόπος που σκέφτεται τα solos του ο Marty Friedman σε αυτό το άλμπουμ, γι' αυτό το αγαπώ τούτο το άλμπουμ!

Ozzy Osbourne - Blizzard Of Ozz
Απίστευτο άλμπουμ! Ο Randy Rhodes είναι ο πρώτος κιθαρίστας που με μάγεψε με το παίξιμό του! Κρίμα που μας άφησε τόσο νωρίς.

Pink Floyd - The Dark Side Of The Moon
Το άκουσα πολύ μετά την κυκλοφορία του βέβαια και μου άλλαξε σε μεγάλο βαθμό την άποψη για το πώς βλέπω τη μουσική! Μια μουσική πανδαισία, που σε ταξιδεύει σε άλλη γη, σε άλλα μέρη!

Άγγελος Γουζέτος - φωνή
 
highway21

AC/DC – Highway To Hell
Όλα αρχίζουν και τελειώνουν εδώ! Απίστευτα γκάζια! Μουσική αλητεία σε κουνάει από την αρχή μέχρι το τέλος. Και η φωνή του κ. Bon Scott ο λόγος που άρχισα να τραγουδάω σίγουρα!

Motorhead – No Remorse
Πεζοδρόμιο και ορόσημο του RNR, πάει με χίλια και σε ανεβάζει στον ουρανό!

Iron Maiden - Killers
Αγαπημένη μπάντα, αγαπημένη φώνη! Μελωδίες που σε ταξιδεύουν μακριά από όλα τα προβλήματά σου!

Megadeth – Peace Sells… But Who’s Buying
Ο αγαπημένος μου κοκκινοτρίχης Dave! Τεχνικά άριστος και αξεπέραστος! Τους ακούω από το δημοτικό και μου γεμίζουν αμέτρητες μουσικές ώρες!

Judas Priest – Painkiller
Απίστευτα φωνητικά εδώ από τον Metal God και γκάζια από άλλο πλανήτη θα έλεγα! Μουσική μαγεία από μια μπαντάρα αξεπέραστη.

Κώστας Κούλης
 
 

Fab Five Factilized