Συναυλίες

loogoo

Wim Mertens LiVE @ Ηρώδειο

 
wim501
 
   Κάτω από τoν αιωνίo Παρθενώνα το μοναδικό Ηρώδειο. Κόσμος συρρέει για μιαν ακόμη αξέχαστη εμπειρία. Αυτή τη φορά φιλοξενούμενος του θρυλικού θεάτρου ο Βέλγος Wim Mertens.
 
   Ο διεθνούς φήμης συνθέτης/πιανίστας, συνοδεία των μουσικών του (Ensemble) θα παρουσιάσει τη σύνθεσή του "Dust of Truths", μέρος του μουσικού τρίπτυχου Cran aux Oeufs, όπως και παλιές, κλασσικές και αγαπημένες του συνθέσεις όπως τo "Struggle For Pleasure", "Close Cover" και άλλες (στο δεύτερο μέρος).
 
wim502
 
   Το θέατρο ασφυκτικά γεμάτο. Κυριολεκτικά "δεν πέφτει καρφίτσα"! Οι φωτογράφοι βρίσκονται στις προκαθορισμένες θέσεις τους, με δικαίωμα για κάλυψη των πρώτων τριών (μόνο) κομματιών... Περιμένουμε να καθίσει ο κόσμος, για να στήσουμε τον εξοπλισμό μας. Και κάποια στιγμή σιωπή...

   Από το πίσω μέρος της σκηνής εμφανίζονται οι μουσικοί του Ensemble. Η βιολίστρια Tatiana Samouil, ο βιολιστής Bert Van Laethem, ο βιολοντσελίστας Lode Vercampt, η Liesbeth De Lombaert (βιόλα), και ο Ruben Appermont (κοντραμπάσο). Τέλος, μέσα σε βροχή χειροκροτήματων, ο ίδιος ο Mertens.
 
wim503
 
   Σεμνός, σχεδόν "ταπεινός" σε σχέση με πολλούς εγχωρίους και μη "σταρ", ο ταλαντούχος συνθέτης χαιρέτησε τους μουσικούς του και το κοινό, με μια υπόκλιση και κάθισε στο πιάνο του. Σε ελάχιστο χρόνο νότες γέμισαν το Ηρώδειο και το ταξίδι μας για τον κόσμο του Mertens ξεκινούσε...
 
   Το στυλ του μεγάλου Φλαμανδοί, όπως και η δύναμη των κλασσικών οργάνων, σε συνδυασμό με την τέλεια ακουστική του Ηρωδείου, έκαναν τον κόσμο να κλείνει τα μάτια και να λικνίζεται, σχεδόν ανεπαίσθητα, στα μελωδικά "χάδια" που "έλουζαν" το χώρο. Κομμάτια που εμπνεύστηκε ο Mertens από την Ελλάδα, ως τόπο αλλά και ως βίωμα, εναλλάσσονταν το ένα μετά το άλλο, γεμίζοντας τους θιασώτες του με ικανοποίηση, αλλά και όσους είχαν έρθει να τον γνωρίσουν, με μίαν αίσθηση έκπληξης, μια και το "Dust of Truths" είναι ένα αμάλγαμα "κλασσικού" Mertens αλλά και ερμηνείας του ιδίου ως "τραγουδιστή".
 
wim504
 
   Ανάμεσα στα κομμάτια και εν μέσω καταιγισμού χειροκροτήματων, ο μεγάλος συνθέτης σηκωνόταν και "παρουσίαζε" τους συν-μουσικούς τους και ευχαριστούσε το κοινό, πάντα με χαρακτηριστική, σεμνότητα. Ανάμεσά τους και η Υπουργός Πολιτισμού, κα Λυδία Κονιόρδου. Ήταν μια όμορφη καλοκαιρινή βραδιά… Ένα απαλό αεράκι φυσούσε και το φεγγάρι έλαμπε πάνω από το αρχαίο θέατρο, σκέτη μαγεία...
 
   Το πρώτο μέρος τέλειωσε. Για ορισμένους πολύ σύντομα, για άλλους, που περίμεναν να ακούσουν τις παλιές, κλασσικές, επιτυχίες του συνθέτη όχι. Μετά από είκοσι λεπτά περίπου, το δεύτερο μέρος ξεκινούσε... Δυστυχώς, όχι όπως ελπίζαμε οι περισσότεροι... Ναι μεν οι μελωδίες που ακούγαμε ήταν όμορφες, πρωτοποριακές ώρες-ώρες θα έλεγα, όμως έλειπε κάτι. Κάποια "σύνδεση" με τον "παλιό" Mertens, έστω ένα κομμάτι που θα "ένωνε" το νέο με το παλιό κι αγαπημένο. Από ένα σημείο και ύστερα, εκτός εξαιρέσεων φυσικά, υπήρχε μια αίσθηση "επανάληψης" στη μελωδία, στο "τραγούδι"...
 
wim505
 
   Ευχάριστη πάντα νότα η κίνηση του καλλιτέχνη να παρουσιάζει-τιμά τους μουσικούς του Ensemble κάθε τόσο. Ειδικά η Samouil, με το ονειρικό της παίξιμο στο βιολί, άξιζε τη βροχή χειροκροτήματων που γέμισαν το Ηρώδειο. Κάποια στιγμή το Ensemble "κατέβασε τα δοξάρια" και όλοι μαζί υποκλίθηκαν στο κοινό, και μετά αποσυρθήκαν... Η συναυλία έμοιασε να έχει τελειώσει! Μέσα από φωνές και σφυρίγματα, που δεν ήταν και ό,τι πιο "κόσμιο", μπορώ να πω, έγινε το πρώτο encore... Και πάλι όμορφες μελωδίες, νέες και λίγο πιο παλιές, αλλά ούτε "ίχνος" από τα "κλασσικά" ακούσματα - σήμα κατατεθέν του μεγάλου συνθέτη.
 
   Ακολούθησε και δεύτερο encore. Τότε ήταν που ο "γνωστός μας" Mertens πλημμύρισε το Ηρώδειο με τις φανταστικές του μελωδίες. Όμως αρκετός κόσμος δεν κατάφερε να τον απολαύσει… Κόσμος που είχε φύγει πιο πριν (;), μερικοί πριν ακόμη το πρώτο encore...
 
wim506
 
   Mια καλοκαιρινή νύχτα στην Αθήνα, σε ένα κατάμεστο Ηρώδειο, χαμένη σε ωραίες μελωδίες, κι όμως... Τι "μου άφησε" αυτή η συναυλία; Μια γλυκόπικρη ανάμνηση, σα "να έφτασα στην πηγή αλλά να μην ξεδίψασα", όσον αφορά τη "δίψα" μου για το "δικό μου " Mertens... Ίσως είμαι πολύ αυστηρός, ίσως καλό θα ήταν να είχε συμπεριλάβει παλιά κομμάτια στην αρχή του δεύτερου μέρους, ποιος ξέρει; Τουλάχιστον είχα, όπως και όλοι όσοι ήμασταν στο Ηρώδειο εκείνη τη βραδιά, την ευκαιρία να απολαύσω έναν αγαπημένο καλλιτέχνη, ένα θρύλο της παγκόσμιας μουσικής σκηνής. Ελπίζω να μας ξαναεπισκεφτει, για να απολαύσουμε λίγη ακόμη από τη μαγεία του...
 
Κείμενα-φωτογραφίες: ΕΜΑΝΟΝ
 
wim507

Συναυλίες

Facebook Comments