Συναυλίες

Wasp 23-11-2012 Live, 30 Υears Οf Thunder @ Gagarin 205, Aθήνα

επέτειος η [epétios] Ο36 : η ημέρα κατά την οποία συμπληρώνεται ένας χρόνος ή περισσότερα χρόνια από τότε που συνέβη ορισμένο, σημαντικό ή αξιομνημόνευτο, γεγονός.
 
   Μια λέξη που ανάλογα με την περίσταση μπορεί να αποτελεί από αναζωπύρωση συναισθημάτων και ανάμνηση εμπειριών που αλλάζουν ζωές, μέχρι τροχοπέδη για την κάλυψη ανυπαρξίας σημαντικών λόγων εορτής.
 
   Η ανακοίνωση της επετειακής αυτής περιοδείας των πολυαγαπημένων του ελληνικού κοινού Wasp γέννησε σκέψεις σχετικές με τον παραπάνω ορισμό. Οι επαληθεύσεις των ορισμών όμως έρχονται μόνο κατ'οπιν πρακτικής και βιωματικής επεξεργασίας του αντικειμένου. Κι όταν αυτό το αντικείμενο έχει πάνω του 30 χρόνια έντονης και διαρκούς αναπαραγωγής εμπειριών που ταυτίζονται μουσικά με την συνείδηση ακόμα και του πιο δύσπιστου οπαδού του σκληρού ήχου, τότε τα πράγματα σοβαρεύουν ιδιάιτερα.
 
   Μετά από πολύωρη αναμονή οι πόρτες ανοίγουν και το ήδη ψυχραμένο κοινό λαμβάνει την θέση του. Μια θέση, που το πιο πιθανό ήταν να περιλαμβάνει μεγάλο μέρος από την θέση κάποιου άλλου, καθώς το όνομα των Wasp προκάλεσε ακόμη μια φορά συνωστισμό. Απαλλαγμένοι από κάθε ίχνος και τάση γκρίνιας προσεγγίσαμε το πρώτο μέρος του setlist με νοσταλγία και εφηβική ενέργεια, που ο κύριος Lawless ενίσχυε ακόμα κι όταν τα φώτα πρόδιδαν την γερασμένη φιγούρα του. Ύμνοι του παρελθόντος για μια νιότη γεμάτη όνειρα κι ανησυχίες που σήμερα ακόμα κι αυτά έχουν γίνει αναμνήσεις. Οι στίχοι άλλωστε των “I Wanna Be Somebody” και “Wild Child” ακούστηκαν τόσο δυνατά από το κοινό που κάλυπταν τις κάποιες δικαιολογημένες αδυναμίες του Blackie.
 
   Το πρώτο μέρος της συναυλίας, που έμοιαζε σαν ένα μακροσκελές encore, έδωσε την σκυτάλη στο πολυαναμενόμενο Medley από κομμάτια ενός από τα σπουδαιότερα concept album, σύμφωνα με κοινό και κριτικούς. Το αποτέλεσμα όμως εμφανέστατα κατώτερο εκείνης της εκπληκτικής και καθολικής παρουσίασης του “Crimson Idol” στην ανάλογη επετειακή περιοδεία. Μεγάλη έκπληξη η απουσία του “Arena Of Pleasure”, γεγονός που περιόρισε τον ήδη περιορισμένο χρόνο εμφάνισης του group.
 
   Στα πολύ θετικά στοιχεία της εμφάνισης αυτής των Wasp η παρουσία των έταιρων μελών της μπάντας με τον Mike Dupke στα drums να σώζει την παρτίδα ουσιαστικά, δημιουργώντας μια συνεχόμενη αίσθηση κορύφωσης, που σε συνδυασμό με την, υπέρμετρη βέβαια σε κάποια σημεία, ενεργητικότητα του Doug Blair στην κιθάρα έδωσαν ένα παλμό που ταιριάζει στην συναυλιακή ιστορία αυτής της μπάντας.
 
   Ως τρίτο μέρος της εμφάνισης αυτής ορίστικε το encore, που δεν αρκούσε όμως για να βελτιώσει την ήδη σχετικά αρνητική διάθεση που δημιούργησε η πολύωρη καθυστέρηση και οι περικοπές του προγράμματος, που έκαναν εκείνη την πρώτη ενημέρωση περί 2ωρης πανδαισίας να μοιάζουν κακό ανέκδοτο. Οι τεχνικές δυσκολίες που ανέφερε ο Blackie, δυστυχώς, μας στέρησαν ένα μέρος αυτού που λέγεται Wasp και σαφέστατα οι προσδοκίες για ένα ουσιαστικό “επετειακό” show αποδείχτηκαν φρούδες. Απλά, άλλη μια φορά που είδαμε στην χώρα μας τους Wasp και σίγουρα όχι η πιο αξιομνημόνευτη.
 
Δημήτρης Μπάρμπας
 
Playlist
On Your Knees
Torture never stops
The Real Me
L.o.v.e Machine
Wild Child
Sleeping In The Fire/Forever Free
I Wanna Be Somebody
The Crimson Idol medley (Titanic Overture/μερη απο The Invisible Boy/The Idol/The Great Misconception Of Me)
Encore
Heaven’s Hung In Black
Blind In Texas
WASP192928382

Συναυλίες

Facebook Comments