Συναυλίες

loogoo

Universal Trilogy

Universal Trilogy  23

6-4-2012 Live @ Μύλος Club, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

   universalphoto1Πέρασαν οκτώ χρόνια από τότε που οι Universal Trilogy μεσουρανούσαν με την εναλλακτική φιλοσοφία τους στην ελληνική ηλεκτρονική σκηνή και από τότε πολλά έχουν αλλάξει. Τα μέλη του γκρουπ PX Harris, CJ A.O.S. και Nomik πειραματίστηκαν με άλλες μουσικές και σχήματα, οι φαν των Trilogy μεγάλωσαν, έκαναν οικογένεια…ακόμη και η ίδια η χώρα ζει σήμερα την πιο δυσβάσταχτη λαϊκή κρίση σε οικονομικό και ηθικό επίπεδο! Αλλά κάπου εδώ στο 2012, όλοι μαζί ξανασυναντήθηκαν για να μοιραστούνε τις νέες καλλιτεχνικές ανησυχίες του συγκροτήματος που καταθέτει στο καινούριο τους άλμπουμ «Pop crisis» και μόλις κυκλοφόρησε από την Music Kitchen.

   Η Παρασκευή 6 Απριλίου ήταν μέρα αγωνίας για τους Universal Trilogy και νύχτα νοσταλγίας για τους θαυμαστές τους που έφθασαν από νωρίς στο Club του Μύλου, προκειμένου να τους απολαύσουν πάλι επί σκηνής. O χώρος γέμισε ικανοποιητικά, αν και αργοπορημένα από την ώρα προσέλευσης. Παλιόφιλοι αλλά και γνώριμες φυσιογνωμίες από το μουσικό στερέωμα μιας ροκ Θεσσαλονίκης, βρέθηκαν εκεί για να «χαιρετήσουν» το come back των ‘ηλεκτρονικών’ αγοριών.

   Την εμφάνισή τους στη σκηνή προλόγισαν οι Lock N’ Bounce, ένα επίσης ηλεκτρονικό σχήμα από τη Λάρισα, που μας παρουσίασε την προσωπική τους δουλειά σε ύφος house, electro- dupstep. Αν και η επίσημη πρώτη τους παρουσία επάνω στη σκηνή, εμφανίστηκαν χωρίς ιδιαίτερο άγχος και προσπάθησαν να ζεστάνουν το κοινό για το ηλεκτρονικό πάρτι που θα ακολουθούσε…

universalphoto2   Όταν η μεγάλη στιγμή των Universal Trilogy έφτασε, χτύπησε ο δαίμονας της ηχοληψίας και το start up έγινε με καθυστέρηση αλλά και με εμφανή την δυσαρέσκεια των μελών του συγκροτήματος. Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες, σκεφτήκαμε μονομιάς, και προσπαθήσαμε να τους ενθαρρύνουμε προσεύχοντας να αποφευχθούν τα χειρότερα (play back). Όταν τελικά ο Nomik κατάφερε να ξεστομίσει τις πρώτες λέξεις του νέου «Pop crisis» με την σύμπραξη των μελών του γκρουπ, όλοι ξέραμε ότι αυτό που ζούμε δεν είναι ψέματα…Ναι, οι Universal Trilogy είναι πάλι μαζί!

   Η σκηνή μετατράπηκε σε ένα λαμπερό σόου ηλεκτρονικής μουσικής, ενώ τα εντυπωσιακά φώτα και το επιλεγμένο οπτικό υλικό κατάφεραν να υποστηρίξουν άρτια τους πέντε μουσικούς σε κάθε τους κίνηση, σε κάθε τους νότα και ρυθμό!  

   Συγκινημένοι κι αυτοί όπως κι εμείς, μας ευχαρίστησαν για την παρουσία μας και ξεκίνησαν την ξενάγηση στο «Pop crisis», ερμηνεύοντας και τα δέκα tracks του νέου άλμπουμ. Τραγούδια που τα χαρακτηρίζουν ο ηλεκτρονικός ήχος και η χορευτική διάθεση, ενώ κατά βάση τα indie rock στοιχεία εναλλάσσονται επιδέξια με την ονειρική pop και τα αισθησιακά φωνητικά του Nomik. Ακόμη ένα χαρακτηριστικό είναι ο προσανατολισμός τους στα πιο δυναμικά όργανα, τις κιθάρες (Σάκης Αζάς) και τα τύμπανα (Αλέξης Αποστολάκης), χωρίς αυτό να συνεπάγεται η έλλειψη του γνωστού τριλοτζικού μοτίβου με τα πλήκτρα και το ανάλογο programming των PX Harris και CJ A.O.S. Γιατί απλώς οι Universal Trilogy έχουν συνηθίσει να μη αποτελούν μέρος μιας συγκεκριμένης ηλεκτρονικής τάσης -techno, trance, trip hop, breakbeat - αλλά να προσαρμόζουν όλα τα χαρακτηριστικά της εναλλακτικής χορευτικής μουσικής σε ένα δικό τους αυτοσχεδιασμό.

   Εκτός από το ομώνυμο «Pop crisis» και το «One On One», που ήδη μάθαμε μέσα από την κυκλοφορία τους στο διαδίκτυο και σε ραδιόφωνα της πόλης, μου άρεσε το «No more», το επίσης χορευτικό «Flying» και το καταγγελτικό «Death to provocateurs» με την έντασή του να κορυφώνεται καταλήγοντας σε ένα τρελό σκοτεινό dance ρυθμό.
noizyfacebookphotos
universalphoto3   Όμως κακά τα ψέματα, οι μεγάλες στιγμές της βραδιάς ήταν αυτές που με τα μάτια κλειστά βουτήξαμε στο όμορφο ψυχεδελικό παρελθόν των Trilogy με τα τραγούδια «Inside blue», «Butterfly», «Make my day»…Αναπολήσαμε το ένδοξο clubbing της Θεσσαλονίκης με τα «Digi digi dasta» και «Technohead». Ξαναθυμηθήκαμε το όμορφο «Star» και το «Spider» (από τον δίσκο Plus +) και ‘παρακαλέσαμε΄ για λίγο από 1995, τότε που δεν υπήρχε το internet και τα βινύλια- δισκάκια κυκλοφορούσαν από χέρι σε χέρι και από στόμα σε ραδιοφωνικό παραγωγό.

   Λυρικό φινάλε με το ολοκαίνουριο «Your love is my treasure» από την όμορφη φωνή του Nomik, που μας έχει αποδείξει (από την μουσική του πορεία σε Universal Trilogy, Sleepin Pillow κι άλλα μουσικά project στα οποία συμμετέχει) ότι μπορεί να τραγουδήσει τα πάντα, αρκεί να «μπει» στο τραγούδι και να βιώσει τη μοναδικότητα της μουσικής.

universalphoto4   Και κάπως έτσι, με χαμηλό φωτισμό και την ατμοσφαιρική μουσική να συνεχίζει να ηχεί στα αυτιά μας, ο frontman Nomik αποχώρησε από την σκηνή ακολουθώντας ένα- ένα και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος. Σκηνικό που μου θύμισε λίγο τη live εμφάνιση των Sigur Ros στο Ρέκιαβικ, νομίζω το 2006 (από την ταινία ντοκιμαντέρ Heima).

   Η δικαίωση για τους φανατικούς τριλοτζίστες ήρθε στο encore με το  θρυλικό «Heartbeat» κατά το άκουσμα του οποίου το πλήθος μπροστά στη σκηνή άρχισε να σείεται και να απολαμβάνει πραγματικά αυτό το flash back στην χορευτική Θεσσαλονίκη!  Έκλεισαν την εμφάνισή τους με το καινούριο «Flying» και μια επανάληψη του «Pop Crisis» θυμίζοντας μας ότι «είναι μια καινούρια αρχή γι’ αυτούς, μια ωραία μέρα, ο κόσμος είναι όμορφος και καμιά κρίση δεν τους πτοεί και δεν τους τρομάζει». Οι Universal Trilogy επέστρεψαν γιατί έχουν κάτι να πουν…Και για να συνηθίσουμε κι εμείς αυτή τη «λαϊκή κρίση», πρέπει να ‘ξεπεράσουμε’ τα όμορφα χρόνια της ηλεκτρονικής ‘αθωότητας’ του «Multimοrphic» κι όσων επακολούθησαν.

Κατερίνα Νικολακούλη
Φωτογραφίες : Στεφανία Διακάκη

universalphotobottom

Συναυλίες

Facebook Comments