Συναυλίες

Under The Quarry Fest 2016 - Review

 
   Μία εξαίρετη προσπάθεια! Μία κίνηση ματ μέσα στην καρδιά του Καλοκαιριού. Μια και ο Αύγουστος ξεκίνησε με εκατό (βαθμούς) και δεν έκανε πίσω ούτε νανομέτρ, οι άνθρωποι που δεν μασούν με θερμοκρασίες και λοιπά εμπριμέ, φρόντισαν να μας αποζημιώσουν με ένα φεστιβάλ, το οποίο στην ουσία χαιρετίζει τη σεζόν που έρχεται. Η αρωγή του Δήμου Γαλατσίου (μπράβο που επιτέλους υπάρχουν στα δημόσια αξιώματα άνθρωποι που γεννήθηκαν όντως στον πλανήτη μας) και η ιδέα/εφαρμογή/μάχη του Παναγιώτη “Parthos” Παπαγεωργίου βρήκαν πεδίο στο όμορφο θεατράκι του ακόμα πιο όμορφου Άλσους Βεϊκου και επτά μπάντες ανταποκρίθηκαν.
 
quarry012r
   Για τη ζέστη τα είπαμε, να μην επανερχόμαστε… Για τα παιδιά που ανέβηκαν μέχρι το θεατράκι να μην πούμε δυο κουβέντες; Πολλά μπράβο σε όλους τους φίλους και τις φίλες που δεν χαμπάριασαν με τα καμώματα του υδράργυρου και ήλθαν μέχρι εδώθε. Μπράβο τους επίσης που έφεραν στο θεατράκι τα βλαστάρια τους, τόσα ζουζούνια μαζεμένα σε Μέταλ φεστιβάλ δεν νομίζω να έχω ξαναδεί, είτε εδώ είτε έξω. Υπέροχα τα παιδάκια ντυμένα με Rotting Christ και Maiden μπλουζάκια, πραγματικά υπέροχα! Απλά να πω εδώ ότι στενοχωρήθηκα πολύ που τα είδα χωρίς προφύλαξη για τον ήχο. Τα αυτάκια ενός παιδιού τριών ετών (και είδα και μικρότερα στο χώρο) είναι υπέρ-ευαίσθητα και δεν αντέχουν τέτοιο ήχο. Την επόμενη φορά οπωσδήποτε ακουστικά και ωτοασπίδες, ναι;

   Έφτασα την ώρα που έπαιζαν οι Deathcrop Valley. H καλή μέρα φαίνεται, λένε, από το πρωί. Στην περίπτωσή τους, φάνηκε με το που άρχισα να τους ακούω. Ξύλο! Μπορεί ο ήλιος να μας καίει τα μούτρα, οι τυπάδες αυτοί όμως μας έκοψαν στη μέση! Το καλύτερο προμήνυμα ότι όλα θα πάνε καλά, έτσι; Παίζουν χεβάτα, κοπανούν αλύπητα και Stonerάρουν με μαεστρία. Ρίχνω μια ματιά γύρω μου, τσεκάρω τον κόσμο που αρχίζει να έρχεται και τα παιδιά που τραβάνε φωτογραφίες και τα οποία θα είναι όρθια για τις επόμενες έξι ώρες. Μυστηριακό το κλίμα, παρά το φως και ΔΥΝΑΤΟΣ ήχος. Δεν ξέρω αν μετά από κάποια ώρα χαμήλωσε η ένταση ή αν συνήθισαν τα αυτιά μου, οφείλω όμως να πω ότι ο ήχος ήταν απίστευτα δυνατός.
 
quarry254
   Συνέχεια με τους Forbidden Seed, οι οποίοι μας έρχονται από τη Θεσσαλονίκη και τους οποίους ευχαριστούμε έτι περισσότερον για τα χιλιόμετρα που έγραψαν. Μεγαλοπρεπές Μέταλ, με αρχοντικές κιθάρες και ομοίως όμοια φωνητικά. Στη μπάντα βρίσκεται και ο Athan “Lyssa” Kazakis, φαντάζομαι ότι εκείνοι που έχουν ασχοληθεί με τους τιτάνιους Sarissa γνωρίζουν… Όσοι δεν γνωρίζουν καλά θα κάνουν να ασχοληθούν, επιβάλλεται. Το συγκρότημα σκοτώνει, σφυροκοπεί ασταμάτητα και αρέσει – φυσικά. Σε κάθε τραγούδι έρχονται καινούργιοι φίλοι να παρακολουθήσουν και το περιβάλλον γίνεται ακόμα πιο ζεστό.
 
quarry255
   Έπονται οι Lightfold. Γνήσιο Μέταλ και μία ομάδα μουσικών που έχει δοκιμαστεί σε όλες τις σκηνές της Αθήνας και όχι μόνο. Μελωδία, δύναμη, πάθος και αγάπη για τη μουσική. Δεν χρειάζεται να πω πόσο καλοί εκτελεστές είναι όλοι τους… Θα το ξαναπώ όμως, σιγά μην σας αφήσω έτσι. Παίζουν εξαιρετικά όλα τα παιδιά και ξέρουν να ισοπεδώνουν με το γάντι. Οι Lightfold στο φεστιβάλ είχαν καλεσμένο τους τον καταπληκτικό τραγουδιστή Νίκο Ρουσσάκη, ο οποίος είπε και ένα κομμάτι μόνος του. Η μπάντα έκλεισε με δύο τραγούδια από το άλμπουμ που ετοιμάζει και εμείς ευχόμαστε τα καλύτερα και μόνο.
 
quarry256
   Τι έχει το πρόγραμμα τώρα; Μάστα… Η ΜΠΑΝΤΑΡΑ που ακούει στο όνομα False Coda εμφανίζεται στη σκηνή. Τι να πούμε για αυτά εδώ τα θηρία; Ότι παίζουν τα πανδύσκολα με την ίδια ευκολία που αναπνέουν; Ότι οι άνθρωποι είναι καμωμένοι για μεγάλα πράγματα; Τους έχω δει ξανά στη σκηνή και τους γουστάρω με χίλια και ελπίζω να τους πετύχω κάποια στιγμή στο νησί που μεγάλωσα (Bl is the word) και να τα πούμε από κοντά -–θέλουμε πολύ να τους φιλοξενήσουμε με μια συνέντευξη. Τρομερή απόδοση από το σχήμα, υπέροχο Prοg και πανέμορφη μελωδία.
 
quarry257
   Parthian Shot και ακόμα ένα συγκρότημα που κάνει τη διαφορά αναλαμβάνει να μας κάνει κοινωνούς της μουσικής της. Ο drummer παραμένει στη θέση του, αφού παίζει και με αυτό το σχήμα, οι «δίδυμοι» κιθαρίστες, οι οποίοι μας πήραν τα μυαλά, λαμβάνουν θέση μάχης και η μπάντα τροχοδρομεί για να απογειωθεί σε λίγο. Φοβερά στοιχεία Prog, φοβερό Heavy και μια φωνάρα που δεν έκατσε φρόνιμα. Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε για απόδοση, είναι κάτι που τούτο δω το σχήμα το έχει πάντα δεδομένο. Είναι σπουδαίοι και όχι γιατί το γράφω εγώ, αλλά επειδή το παραδέχονται όλοι σε αυτό το ιδίωμα που αγαπάμε.
 
quarry258
   Countdown to zero; Null’O’Zero! Δέστε ζώνες, βάλτε κράνη και φύγαμε! Το κουιντέτο κόκαλα τσακίζει και ίσως και λίγο από μυελό των οστών! Βγήκαν και μάτωσαν χορδές, μικρόφωνα και δέρματα, όπως συνηθίζουν άλλωστε όλο αυτό τον καιρό που βρίσκονται επί σκηνής. Δουλευταράδες και τρελαμένοι με το Μέταλ, πάντα κάτι κάνουν και πάντα είμαστε περήφανοι γι αυτούς. Έπαιξαν, πέρα από τα δικά τους και τη διασκευή που έχουν ετοιμάσει στο “Wasted Years” (όποιον ρωτήσει «τίνος συγκροτήματος», τον έχω πετάξει εύκολα στο hypercube των εννέα διαστάσεων) και η οποία θα κυκλοφορήσει το Σεπτέμβριο, μαζί με τις υπόλοιπες διασκευές στο “Somewhere In Time”, στο «συνημμένο» CD του ελληνικού Metal Hammer.
 
quarry259
   Και η ώρα έφτασε για τους Need. Κάθε φορά που τους βλέπω Live είναι σαν να τους βλέπω για πρώτη φορά. Τους έχω δει και σε ανοιχτό χώρο και σε κλειστά venue και ελπίζω κάποια στιγμή να τους δω και στο εξωτερικό. Αυτοί έχουν κάνει το καθήκον τους και έχουν παίξει εκτός Ελλάδος και μάλιστα πολύ, μένει λοιπόν να μπορέσω εγώ να ανταποκριθώ. Μπάντα από τις λίγες στην Ευρώπη και τον κόσμο ολάκερο, με τρομερούς μουσικούς και απίστευτες ιδέες. Κάθε άλμπουμ που κυκλοφορεί είναι και άσκηση για το μυαλό, κάθε νότα και μελωδία είναι κάτι που απλά πρέπει να προσέξουμε. Οι Need είναι πρεσβευτές πολιτισμού και τεχνικής και θυμηθείτε ότι το διαβάσατε αυτό πρώτοι εδώ.
 
quarry260
   Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρώτο Under The Quarry περνάει στην ιστορία. Η ατάκα της δημοτικής συμβούλου για τις «Πιο Hot μπάντες» ίσως εκείνη τη στιγμή να μας προκάλεσε κάτι από μειδίαμα, όταν όμως το ξανασκεφτήκαμε... Ναι, ρε δαίμονα, αυτές είναι HOT μπάντες! Είναι συγκροτήματα που τα ακούς, τα ξανακούς και απλά τα θαυμάζεις. Πολλή και καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά και μακάρι να τα ξαναπούμε το χρόνου τέτοιο καιρό με το Quarry Vol. II. Πάντα τέτοια!

Κώστας Κούλης
Φωτό: Themis Giannopoulos (Of Steel And Light)
 
 

Συναυλίες

Facebook Comments