Συναυλίες

The National Fanfare of Kadebostany 28-02-2013@ Principal Club Theater, Θεσσαλονίκη

8 2013-03-01
   Τους The National Fanfare of Kadebostany δεν τους γνωρίζαμε σχεδόν καθόλου. Όταν όμως ακούσαμε στην τηλεόραση, σε σποτ τηλεοπτικού σταθμού, το τραγούδι «Walking with a ghost» αμέσως τράβηξαν την προσοχή μας. Στη συνέχεια το ακούγαμε παντού, το όνομά τους έπρεπε να το επαναλάβουμε για να το θυμόμαστε, τη δε ορθογραφία του όταν αναζητήσαμε πρώτη φορά στο Youtube το videoclip τους, ας μη τη σχολιάσω καλύτερα. Μετά την μεγάλη επιτυχία του τραγουδιού τους, νούμερο ένα στις αγορές μέσω I tunes στη χώρα μας, οι μουσικοί αντιπρόσωποι της Δημοκρατίας της Kadebostany, όπως αυτοαποκαλούνται, δεν άργησαν να έρθουν για συναυλίες στην δική μας μικρή χώρα.
 
2 2013-03-01   Ατμόσφαιρα υποβλητική, σκοτάδι με σπασμωδικό και ψυχρό φωτισμό, ομίχλη, καπνό και προβολές πάνω στις χιαστί λευκές σημαίες της Δημοκρατίας της Καντεμποστανίας μάς περίμεναν την τελευταία βραδιά του χειμώνα . Τα ίδια αυτά φώτα που κάνουν τη φωτογράφο μας να απελπίζεται, είναι αυτά που τόνισαν την ιδιαίτερα αισθητική του live και προκάλεσαν θετικά σχόλια στο κοινό. Η συγκεκριμένη αυτή αισθητική «έπαιζε» μεταξύ δυο πόλων. Γραμμές λευκές τα φώτα, κρύες, γραμμές και οι μουσικοί, κουμπωμένοι μέχρι τα φρύδια μέσα στις στρατιωτικές στολές της μπάντας της υποτιθέμενης χώρας τους, μουσική ηλεκτρονική σαφής και καθαρή, φωνή σταράτη και επιβλητική, προστακτική.
 
   Μέχρι να «βρωμίσει» ο ήχος με dub, με μπάσα, η φωνή να μαλακώσει και να γλυκάνει σε σημεία, και να ακούσουμε το τρομπόνι και το σαξόφωνο να ζεσταίνουν την ατμόσφαιρα. Γιατί είναι αυτό το Balkan το άτιμο που σου θυμίζει το σπίτι σου, τελικά. Εκεί, θα ξεκουμπωθούν και τα στρατιωτικά σακάκια, θα λικνιστούν σε ανατολίτικους ρυθμούς οι στυφοί ώμοι και θα πέσει μπροστά η φράντζα του Προέδρου Kadebostan, μπροστάρη (τι λέξεις ξεθάβω για να μη γράψω frontman) του συγκροτήματος, ο οποίος σίγουρα 2.08 π.μ. που γράφω αυτήν την ανταπόκριση ακόμα θα χαμογελάει. Υποβολή/επιβολή και μετά, άνεση,χαμόγελο,χορός.

   Σε θαυμαστές του υβριδικού αυτού είδους μουσικής που παίζουν οι The National Fanfare of Kadebostany, θα τους περιέγραφα σαν Parov Stelar νούμερο 2, με έξτρα δώρο βαλκανική μουσική. Και με τα ίδια χορευτικά αποτελέσματα τελικά, από το δείγμα που είδαμε και ακούσαμε. Για αυτούς που δεν γνωρίζουν θα μπορούσα να πω για βάση από ηλεκτρονική μουσική με πολλά στοιχεία dub,Balkan και ανατολίτικα, παραγωγός της οποίας είναι ο Kadebostan, συνοδευόμενη από χάλκινα, τρομπόνι και σαξόφωνο, ηλεκτρική κιθάρα και μπάσο σε σημεία και γυναικεία ποπ φωνητικά που ενίοτε ραπάρουν. Κι επειδή, για την τελευταία πρόταση πιθανότατα θα ακούσω αρκετό δούλεμα από τους λοιπούς noizάδες που έχουν διατριβή στα 56.897 είδη μουσικής, θα το αφήσω εδώ, και θα προτείνω ανεπιφύλακτα να ακούσετε με τα ίδια σας τα αυτιά. 
 


3 2013-03-01   To live ήταν καλύτερο, αν και άργησε να μεταδοθεί η ενέργεια στον κόσμο, που ως συνήθως αντιμετωπίζει διστακτικά τα συγκροτήματα που δεν ξέρει. Η έλλειψη support ίσως ήταν ένας ακόμα λόγος, όπως και η αρκετή αναμονή στην αρχή. (Σημείωση εδώ: ως πότε, παλικάρια, θα νομίζετε ότι το Principal είναι ακόμα στην έξοδο για Νέο Ρύσιο; Έχει μετακομίσει στο Μύλο εδώ και πάνω από ένα χρόνο. Σοβαρά η καθυστέρηση είχε να κάνει και με αυτούς που το έψαχναν*facepalm*). Τελικά οι Kadebostanοι ξεκίνησαν κατά τις 22.30 να παίζουν, και η συναυλία κράτησε συνολικά μία ώρα και πενήντα λεπτά, μαζί με το encore. Λίγος χρόνος για το είδος, αλλά μπορώ να δικαιολογήσω μια μπάντα με ένα πολύ γνωστό τραγούδι και μόλις 2 δίσκους στο ενεργητικό τους. Έπαιξαν 15 +2 τραγούδια σίγουρα. Μάλιστα, την επιτυχία του «Walking with a ghost» δύο φορές. Βέβαια, εφόσον το κοινό έδειχνε διάθεση για συνέχεια, δεν πιστεύω ότι ένας DJ δεν μπορεί να «τραβήξει» τα τραγούδια όσο θέλει αυτός, για να μη τους χαλάσει χατίρι. Μας άφησε να αναρωτιόμαστε πόσο θα μπορούσαν να δώσουν ακόμη…
 
   Το προξενιό όμως ήταν πετυχημένο. Το Principal μας γνώρισε κάτι καινούριο, κι αν κρίνω από τις αντιδράσεις του κόσμου , που είχε μάλιστα αρκετό, η «νύφη» μας άρεσε και αναμένουμε τη συνέχεια.
 
Ανταπόκριση : Άννα Καραταγλίδου 
Φωτογραφίες : Στεφανία Διακάκη
 
18

Συναυλίες

Facebook Comments