Συναυλίες

Steve Vai 06-11-2012 Live @ Fuzz Live, Αθήνα

 MG 7297 copyTOP

    MG 7150 copyΕίναι η τρίτη φορά που μας επισκέπτεται και είναι η τρίτη φορά που τον παρακολούθησα. Δύσκολα θα έχανα συναυλία του κυρίου Vai γιατί πολύ απλά αυτά που υπόσχεται η φήμη του, τηρούνται και με το παραπάνω. Πρώτα απ’όλα τίμησε το κοινό του-και στο Fuzz δεν έπεφτε καρφίτσα λίγο πριν εμφανιστεί στη σκηνή παρά τη γενική απεργία- και τον εαυτό του αφού έπαιξε περίπου τρεις ώρες και όπως είπε στόχος του ήταν να περάσουμε ένα υπέροχο βράδυ διασκεδάζοντας και θα φρόντιζε προσωπικά ο ίδιος γι’αυτό. Και το έκανε!

   Τί δεν είχε αυτή η συναυλία. Καλό ήχο; Είναι δυνατόν ο Vai να μην παίξει και να χορέψει με τέλειο ήχο στην κιθάρα του; Πολλές κιθάρες (αλλαγή σχεδόν σε κάθε κομμάτι) και ευφάνταστα κοστούμια; Μέχρι στολή φουτουριστικού οξυγονοκολλητή φόρεσε για το «The Ultra Zone». Φοβερή μπάντα; Κάθε φορά η σύνθεση περιέχει τρελά αστέρια. Πώς θα γινόταν διαφορετικά, αφού κάποιος λιγότερο ικανός από «άπαιχτος» δε θα μπορούσε να ακολουθήσει αυτή τη φρενήτιδα. Ας αναφέρουμε μόνο πως στο πρώτο live του στο τότε «Music Box» στην Π.Ράλλη στα τύμπανα καθόταν ο Mike Mangini ενώ στο δεύτερο στο κλειστό του Σπόρτινγκ είχαμε Tony MacAlpine κιθάρα και Billy Sheehan στο μπάσο.  Τώρα στη σκηνή τον συνόδευαν ο Dave Weiner στη δεύτερη κιθάρα, ο Philip Bynoe στο μπάσο, ο Jeremy Colson στα τύμπανα και η Deborah Henson-Conant στην ηλεκτρική άρπα (sic!).

    MG 7296 copyΟ ψηλός ξερακιανός εξωγήινος Vai λοιπόν δεν είναι τυχαίο ότι θεωρείται ο σούπερ ήρωας της ηλεκτρικής. Υπάρχουν πάρα πολλοί φανταστικοί παίχτες ισάξιοι σε τεχνική, και  ίσως λέω ίσως και ελάχιστοι ανώτεροι (βλασφημία, το ξέρω). Αυτό που δεν γίνεται όμως να ξεπεράσουν είναι τη σκηνική του παρουσία.  Εκεί παίζει μόνος του χωρίς αντίπαλο. Είναι καταπληκτικός showman και αυτό έρχεται να κάνει στο κάτω κάτω. Να δώσει παράσταση, να διασκεδάσει το κοινό. Είναι επικοινωνιακός σε τέτοιο βαθμό, με χιούμορ και αυτοσαρκασμό που δε θα ταίριαζε ενδεχομένως στο ανάστημά του. Ο ενθουσιασμός του κοινού που δε σταμάτησε να τον επευφημεί φανερώνει τον απεριόριστο θαυμασμό στο πρόσωπό του και την ποιότητα αυτής της παράστασης. Όπου και να κοιτούσες αντίκριζες χαμόγελα και βλέμματα καρφωμένα.

    MG 7170 copyΕκτός από το κύριο ηλεκτρικό σετ όπου δεν έλειψαν αγαπημένα κλασσικά κομμάτια (Tender Surrender, The Animal, Whispering a Prayer, The Audience Is Listening, The Ultra Zone) και κάποια από το τελευταίο του άλμπουμ (Racing The World, Velorum, Weeping China Doll, The Moon and I) υπήρχε και το γνώριμο ακουστικό όπου ακούσαμε και λίγο περισσότερο την άρπα, και ο Bynoe έπαιξε κοντραμπάσο! Και κάπου εδώ εμφανίστηκε ξανά ο Colson ζωσμένος με ένα ομιλόν τυμπανοϊδιοκατασκεύασμα που το έσκασε από το τσίρκο. Ένα σετ από μικρά τύμπανα, πιατίνια, κρουστά, αλλά και μια (εγγαστρίμυθη) νεκροκεφαλή και λαμπάκια γύρω γύρω. Μόνο το σεμεδάκι του έλειπε.

   Λίγο πριν το κλείσιμο ανέβασε στη σκηνή τρία άτομα από το κοινό για να βοηθήσουν την μπάντα που παίζει τα πάντα, να φτιάξουν ένα εντελώς νέο κομμάτι, απλά με το να παράγουν στο μικρόφωνο τους ήχους των οργάνων. Ομολογουμένως από τις πιο απολαυστικές στιγμές καθώς το χιούμορ και οι ατάκες μέσα στον πανικό τους έδιναν και έπαιρναν.

   Έκλεισε με το μέγιστο «For the love of God» μέσα σε καθολικό πανζουρλισμό και αποχώρησε για να επιστρέψει για ένα ακόμα «Taurus Bulba» και να μας αφήσει μέχρι την επόμενη φορά, μαγεμένους.
 
Σωτήρης Μαράντος
 
 MG 7332 copy
 MG 7262 copy
 MG 7161 copy
 MG 7335 copy
 MG 7343 copy

Συναυλίες

Facebook Comments