= Sir John Eliot Gardiner @ Ηρώδειο
Συναυλίες

loogoo

Sir John Eliot Gardiner @ Ηρώδειο

 
   Μία ζεστή βραδιά στο Ηρώδειο… Μία άτυπη «έναρξη εργασιών», με θαυμάσιους μουσικούς, εξαιρετικούς τραγουδιστές και έναν μαέστρο που βρίθει ικανοτήτων, δεξιοτήτων, αριστοτήτων (κατασκευάζουμε ΚΑΙ λέξεις αν χρειαστεί). Ο Sir John Eliot Gardiner ήλθε στην Αθήνα, μαζί του ήλθαν περίπου δύο ντουζίνες καταξιωμένοι μάστορες της μουσικής και το αποτέλεσμα; Να απολαύσουμε πάνω από δύο ώρες μουσικής, με έργα Μπαχ, Συτς και Σάιν.
 
sirjohn2218
 
   Στις εννιά και δέκα το εναρκτήριο λάκτισμα. Τα τραγούδια αποδίδονταν από έγχορδα και πνευστά, συνοδεία μίας χορωδίας που απλά υπήρχε για να εξιτάρει τα αυτιά μας και όλες μας τις αισθήσεις στη συνέχεια. Δεν είναι δυνατό να περιγράψω τι μας χτυπούσε όταν ενώνονταν όλες εκείνες οι φωνές. Ξεκινούσε μία σοπράνο, ακολουθούσε ένας τενόρος ή το ανάποδο και όταν έμπαιναν όλοι μαζί… Η μαγεία της μουσικής! Η άψογη συνύπαρξη. Οι φούγκες που απρόσκοπτα ωθούσαν το ιδιαίτερο νόημα κάθε τραγουδιού. Οι αρμονίες που δεν είναι αντικείμενο «κριτικής» αλλά λατρείας.
 
   Τραγούδια-θρησκευτικοί ύμνοι. «Κύριος έδωκε, Κύριος έλαβε» και ό,τι μαθαίναμε στο κατηχητικό ή βλέπαμε στις ταινίες και τα σήριαλ τύπου «Το μικρό σπίτι στο λιβάδι». Ο κόσμος χειροκροτούσε χωρίς φειδώ μετά το πέρας κάθε σύνθεσης, ο μαέστρος γυρνούσε προς το κοινό και υποκλινόταν. Μία και δύο φορές. Η ορχήστρα σηκωνόταν όρθια και έκανε το ίδιο. Αυτό που παρατηρήσαμε είναι ότι για κάθε κομμάτι υπήρχε και διαφορετική ενορχήστρωση. Έτσι βλέπαμε στα ιντερμέδια να φεύγουν και να έρχονται άτομα, να προστίθενται και να αφαιρούνται, ανάλογα με τις ανάγκες κάθε τραγουδιού. Το χαριτωμένο τιτίβισμα του πήγαινε-έλα ήταν μέρος της παρουσίας των μουσικών και δεν ενόχλησε κανέναν. Το αντίθετο, θα έλεγα. Ήταν κομμάτι της προσμονής. Τι θα παίξουν τώρα; Τι θα συμβεί στη συνέχεια;
 
sirjohn2215
 
   O μαέστρος, σερ Τζον Έλιοτ Γκάρντινερ είναι ένας αρχιμουσικός που σέβεται η παγκόσμια κοινότητα της μελωδίας. Διευθύνει έργα που ξεκινούν από τον δέκατο έβδομο και φτάνουν στον εικοστό αιώνα, ενώ είναι ο ιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής της Χορωδίας Μοντεβέρντι (Monteverdi Choir - MC), καθώς και των Άγγλων Σολίστ Μπαρόκ (English Baroque Soloists - EBS), που βρέθηκαν μαζί του κάτω από την Ακρόπολη και είναι ακριβώς αυτοί που εξάρουμε εδώ και τόση ώρα. Να αναφέρουμε εδώ πως ο συγκεκριμένος υπέρτατος καλλιτέχνης είναι και ο ιδρυτής της Επαναστατικής και Ρομαντικής Ορχήστρας (Orchestre Révolutionnaire et Romantique - ORR). Όπως αντιλαμβάνεστε, αυτό που ζήσαμε, στο πιο ειδυλλιακό «λαϊβάδικο» του υπερχορδικού σύμπαντος, δεν είναι από τούτο τον πλανήτη. Είναι κάτι άλλο, είναι μία αναταραχή χωροχρονική, που δεν μπορεί να υπολογιστεί βάσει καμίας φόρμουλας. Δεν άντεξα να κρατήσω τα αυτιά μου μακριά από σχόλια και παρατηρήσεις θεατών, δίπλα μου, μπροστά μου και πίσω μου, οι οποίοι σκέφτονταν έτσι ή αλλιώς, σχετικά με το περιεχόμενο των ύμνων. Αγαπητοί και αγαπητές… Το θέμα μας ΔΕΝ είναι αν πιστεύετε ή όχι και τι αντίκτυπο έχουν τα λόγια στις πεποιθήσεις σας. Το θέμα μας ΕΙΝΑΙ η μουσική. Και αυτοί οι άνθρωποι, αυτά τα εκπληκτικά πλάσματα που βρέθηκαν στη σκηνή, φρόντισαν να βιώσουμε το μεγαλείο της μουσικής απ’ άκρη σ’ άκρη. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.
 
Κώστας Κούλης
 
sirjohn2214
 
Heinrich Schütz (1585-1672)
Ευφραίνου με τη γυναίκα της νιότης σου, SWV 453
Ο Εφραίμ ο γιος μου ο αγαπητός; SWV 40
 
Johann Hermann Schein (1586 -1630)
Κι αφού ο Ιακώβ συμβούλεψε τα παιδιά του
 
Heinrich Schütz (1585-1672)
Φωνή στο όρος ακούστηκε, SWV 396
Πένθιμη μουσική, SWV 279-281
 
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Ο χρόνος του Κυρίου είναι ο καλύτερος (Actus Tragicus), BWV 106 
Ω, Ιησού Χριστέ, φως της ζωής μου, BWV 118
 
Joomla Social by OrdaSoft!