Συναυλίες

loogoo

Silver R.I.S.C., Flying Mercury LiVE @ Crow

 
   Τα συναισθήματα σε αυτή την περίπτωση είναι πολλά. Όλα θετικά, από όποια πλευρά κι αν το δεις. Εκτός αν είσαι παρεξηγιάρης, οπότε κάποιες εκφράσεις ίσως σε ενοχλήσουν, ίσως σε χαλάσουν. Κι επειδή είμαι σε φάση να μην γίνομαι κατανοητός τον τελευταίο καιρό, ξεκαθαρίζω εξ αρχής ότι κάθε λέξη σε αυτό το κείμενο έχει τις καλύτερες προθέσεις και θέλει να βγάλει προς τα έξω όμορφα συναισθήματα. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να είναι διαφορετικά.
 
silver2014
 
   Τόπος, το The Crow. Από τα καλύτερα μαγαζιά για Live στην Αθήνα! Καταπληκτικός ήχος, φωτισμός σούπερ, άψογο κλίμα και η σκηνή αρκετά κοντά στον κόσμο. Πρώτοι συμμετέχοντες, Flying Mercury. Οι Γιάννης Καλύβας (φωνή, ακουστική κιθάρα), Σπύρος Φουσέκης (κιθάρα, φωνητικά), Γιώργος Γεωργίου (πλήκτρα, φωνητικά), Γιώργος Βαλβης (μπάσο) και Πέτρος Παπαπέτρος (τύμπανα), μπήκαν στην ατζέντα μου για τα καλά (ναι, έχω και ατζέντα). AOR ήχοι και hard rock του `80 γέμισαν το χώρο του Crow, η μπάντα ήταν αρκετά δεμένη, το κέφι μπόλικο, οι φωνητικές δυνατότητες του Καλύβα εντυπωσιακές. Με λίγα λόγια, party! Το σχεδόν κατάμεστο μαγαζί παραδόθηκε στις διαθέσεις τους και οι εντυπώσεις που άφησαν ήταν οι καλύτερες (είπαμε, στην ατζέντα μου). Έπαιξαν τα Magnetic Attraction, Looking For Love, Our Love Will Never Die, Broken Arrow, Prepare For Glory, The Wind Cries Out Your Name, I Can't Hold Back, Dream Of Winter, Unwavering Faith, Love Is A Mystery, Love Games. Δεν σημείωσα κάποιο ιδιαίτερα, απλά διότι μου άρεσαν όλα! Είμαι βλέπετε του ποιοτικού (δεύτερη έκφραση που σηκώνει γκρίνια).
 
silver2055
   Στη συνέχεια ανέβηκαν οι SILVER R.I.S.C. Όταν ήμουν μικρούλης, γύρω στα 12-13, που μάθαινα τι σημαίνει Metal, οι κύριοι ήδη ήταν στην παραγωγή μουσικής (τώρα τους λέω και γέρους, ορίστε). Μαζί με τα συγκροτήματα που θυμάμαι από εκείνη την εποχή, τους Spitfire, Flames, Thanatos Inc., Mystery, Beauty And The Beast κα, έβαλαν τις βάσεις για να υπάρξει ελληνική Metal σκηνή. Ένα σινέ Μαξιμ, αν θυμάμαι καλά στην Καλλιθέα, ήταν από τα ελάχιστα μέρη που μπορούσες να ακούσεις ελληνικό Metal, αν εξαιρέσεις τις υπαίθριες συναυλίες στις πλατείες και τα σχολεία. Το Studio του George Osmak στα Εξάρχεια, μια μικρή φλόγα στο σκοτάδι που κάλυπτε τις ελπίδες των τότε συγκροτημάτων να ακουστούν, να βγάλουν δίσκο. Μολών Λαβέ records. Ωραίες αγνές εποχές!
 
   Οι κύριοι Δημήτρης Γασπαράτος - Κιθάρα, Φωνητικά, Σπύρος Φουσέκης – Κιθάρα, Δημήτρης Μαρκόπουλος – Μπάσο και Αντώνης Βενιέρης – Ντραμς, θεώρησαν ότι είχαν αφήσει κάτι στη μέση και είπαν να δοκιμάσουν αν το σανίδι ακόμα τους αντέχει. Ο ήχος τους ήταν ένα κράμα από το ύφος της δεκαετίας του ‘80, αναμεμιγμένο με φρεσκάδα και νεωτερισμούς από τη σημερινή εποχή. Λογικό, αφού μας παρουσίασαν τραγούδια τριάντα ετών και βάλε, προσθέτοντας το καινούργιο τους υλικό. Άρα είχαμε καθαρό metal που ασχολείται μόνο με γκόμενες (Γασπαράτος speaking) μαζί με φρέσκο «εμπορικό» metal που ασχολείται με γκόμενες! Το συμπέρασμα ήταν άμεσο και σίγουρα. Μια χαρά τους αντέχει! Καλά κάνουν και συνεχίζουν. Το πόσο γουστάρω να βλέπω άντρες κοντά στα 50 (θα τη φάω τη μήνυση, δεν τη γλυτώνω – σ.υ.υ.: μήνυση; Εδώ μαζεύω κόσμο να σε κάνουμε παίχτη σου σουμπούτεο) να βάζουν τα καλά τους και να χτυπιούνται στη σκηνή, δεν μπορώ να σας το περιγράψω. Ζηλεύω το πάθος τους, τη φλόγα τους, το κέφι που μοιράζουν αφειδώς στον κόσμο. Ναι, τα έκαναν όλα αυτά. Έπαιξαν τα Anna, Shadows Of The Night, Your Touch, Mystery Girl, Wasted Tears, Trapped Under The Ice, Nothing For Me, Somebody Tell Me Why, Lady Of My Heart, The Scream, Anything She Does, I Wanna Know, Twin Loving, Now You’r Gone, I’ve Been Down Too Long, The Smiles To The Rainbow, Didn’t Have The Chance, Evil Waves, Betrayed By A Kiss, Away From Home.
 
silver2056
   Μια βραδιά γεμάτη μνήμες και νοσταλγία, αλλά και ανυπομονησία για την επόμενη. Δεν θα γεράσουμε ποτέ!

Νάσος Κονίτσας
 

Συναυλίες

Facebook Comments