Συναυλίες

The Descending, Carach Angren, Fleshgod Apocalypse, Septic Flesh Live@ Le divan du monde, Παρίσι, 14-5-2013

 
   Για τους Septic Flesh τι να πρωτοπεί κανείς; Το ότι ήταν πρωτοπόροι στο είδος τους, προερχόμενοι από την παραγνωρισμένη στο μουσικό χάρτη Ελλάδα, λέει τα πάντα για την αξία αυτού του γκρουπ. Επίσης πρέπει να αισθάνονται υπερήφανοι ότι βρίσκονται μέσα στα 2-3 πιο αναγνωρίσιμα ελληνικά γκρουπ διεθνώς. Η σχέση τους με το γαλλικό κοινό πάει πιο πίσω, από τις μέρες που ηχογραφούσαν για τη γαλλική Holy Records και έκτοτε η Γαλλία αποτελεί μια από τις χώρες όπου το όνομα των Ελλήνων symphonic death metallers είναι ισχυρό. Οι Septic Flesh εμφανίστηκαν στο Παρίσι σαν headliners στα πλαίσια μιας ευρωπαϊκής περιοδείας που περιλάμβανε τέσσερα συγκροτήματα.
 
carach01    Στο χωρητικότητας 400 θεατών Divan du Monde πρώτοι εμφανίστηκαν οι Έλληνες The Descending, τους οποίους δυστυχώς έχασα μια και έφτασα αργοπορημένος στο χώρο της συναυλίας. Έτσι η συναυλία ξεκίνησε για μένα με το κουαρτέτο των symphonic blacksters Carach Angren και χωρίς να είμαι από τους οπαδούς του συγκεκριμένου ήχου μπορώ να πω ότι οι Ολλανδοί έδωσαν μια πειστική ζωντανή εμφάνιση. Τα μέλη του γκρουπ εμφανίστηκαν με corpsepaint και δεν διέθεταν μπασίστα ενώ αντίθετα είχαν ένα Έλληνα (!), ονόματι Νίκο Μαυρίδη στο βιολί.
 
carach02
   Ήταν αρκετά τεχνικοί, τα συμφωνικά στοιχεία είναι διακριτικά αλλά ουσιώδη και το μεγάλο τους πλεονέκτημα είναι το θεατρικό στοιχείο στα φωνητικά του κιθαρίστα/τραγουδιστή/frontman τους. Επίσης ο ήχος του βιολιού δημιουργούσε μια διαστροφικά ρομαντική πινελιά και συνόδευε ιδεατά τις ζοφερές ιστορίες τρόμου των στίχων τους. Θα περιέγραφα τη μουσική τους σαν ένα διεστραμμένο βαλς που ξεχωρίζει σ' ένα black metal χώρο, όπου η πρωτοτυπία είναι δυσεύρετη.  Δυστυχώς, προς το τέλος της συναυλίας, σοβαρά τεχνικά προβλήματα ανάγκασαν τη μπάντα να αποχωρήσει για αρκετή ώρα διακόπτοντας την ροή της συναυλίας και καταστρέφοντας ουσιαστικά την ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί και πάνω στην οποία οι Carach Angren επένδυαν πολύ.
 
fleshgod01
    Επόμενο γκρουπ ήταν οι Ιταλοί Fleshgod Apocalypse, οι οποίοι έχουν καταφέρει να γίνουν αρκετά δημοφιλείς σε πολύ λίγο χρόνο. Το στυλ τους θα περιγραφόταν σαν συμφωνικό extreme metal και φάνηκε ότι ένα μεγάλο μέρος του κοινού είχε έρθει για να δει αυτούς αποκλειστικά. Οι Fleshgod Apocalypse στήριζαν επίσης πολλά στο θεατρικό κομμάτι μια και εμφανίστηκαν με κουστούμια και με make up από ταινία ζόμπι και για μία περίπου ώρα ταρακούνησαν το χώρο μ' ένα πομπώδη αλλά φυσικό ήχο. Οι μουσικοί ήταν αρκετά κινητικοί επί σκηνής και παρότρυναν διαρκώς τον κόσμο σε moshpits.
 
Οι συνθέσεις τους ήταν επί το πλείστον γρήγορες, με συμπαγή ήχο από δυο κιθάρες, ενώ το πιάνο τις χρωμάτιζε διακριτικά. Ο δε μπασίστας εντυπωσίαζε με τις παρεμβάσεις του στα καθαρά φωνητικά με τον ίδιο τρόπο που κάποτε o ICS Vortex χρωμάτιζε τις συνθέσεις των Dimmu Borgir, ενισχύοντας την αίσθηση της ομοιότητας μεταξύ των δύο συγκροτημάτων. Οι Fleshgod Apocalypse πραγματοποίησαν μια καταιγιστική εμφάνιση, αλλά πρέπει να δουλέψουν τα στοιχεία που θα τους προσδώσουν μια προσωπική ταυτότητα.
 
septic01   Λίγο πριν τις εννιάμιση ήταν η σειρά των Ελλήνων Septic Flesh. Με αέρα συγκροτήματος που έχει ψηθεί εδώ και πέντε χρόνια μέσα από αλλεπάλληλες περιοδείες, οι Septic Flesh εστίασαν στην ουσία της μουσικής τους και λιγότερο σε σκηνοθετικά τερτίπια. Ξεκίνησαν με “The Vampire From Nazareth” και για 75 λεπτά παρέδωσαν σεμινάριο συμφωνικού death metal, όντας ένας από τους πρωτεργάτες του συγκεκριμένου ήχου. Στα θετικά η προσωπικότητα του Σπύρου "Seth" Αντωνίου, ο οποίος σαν πραγματικός ηγέτης καθοδήγησε μαεστρικά ένα αφοσιωμένο γαλλικό κοινό. Η βαθειά φωνή του απλώθηκε στην αίθουσα και μας καθήλωσε με την μοναδική χροιά της. Ο Χρήστος Αντωνίου από την άλλη ήταν λιγότερο κινητικός αλλά απορροφημένος στο παίξιμό του έχοντας πολύ καθαρό ήχο στην κιθάρα. Για το drummer Φώτη Benardo τι να πει κανείς; Ήταν αλάνθαστος και απόλυτα ακριβής στο παίξιμό του, δημιουργώντας ένα στιβαρό ρυθμικό υπόβαθρο.
 
   Οι Septic Flesh επικεντρώθηκαν στις τρεις προηγούμενες δουλειές τους, επιλέγοντας ένα σετ από αριστουργηματικά κομμάτια: Anubis, Communion, Unbeliever κ.α. Τα συμφωνικά μέρη παίχθηκαν προηχογραφημένα και στη ζωντανή μίξη αρκετά πιο χαμηλά, βγάζοντας στην επιφάνεια μια ακόμα πιο ωμή και αρκετά ενδιαφέρουσα εκδοχή των τραγουδιών. Το μόνο αρνητικό στοιχείο είναι η καθιερωμένη πλέον απουσία της τόσο σημαντικής μονάδας που ονομάζεται Σωτήρης Βαγενάς. Και μπορεί στην κιθάρα ο Ντίνος (a.k.a. Psychon) να κάλυψε με το παραπάνω το κενό με το ψυχωμένο παίξιμό του, αλλά τα χαρακτηριστικά φωνητικά του Σωτήρη λείπουν και το να παίζονται κι αυτά προηχογραφημένα στα λίγα σημεία που το απαιτούν δημιουργεί την αίσθηση του ανολοκλήρωτου. Παράπονό μου είναι ότι η απουσία του μας καταδικάζει στο να μην έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε ζωντανά το αριστουργηματικό τραγούδι ονόματι “Sangreal”. Πάντως η συνολική εικόνα ήταν το λιγότερο εντυπωσιακή και κάποιες λεπτομέρειες όπως η απουσία τραγουδιών από τη 90's περίοδο του γκρουπ δεν μπορούν χαλάσουν τις εντυπώσεις που αφήνουν τα Live των Ελλήνων. Τέλος, ένα αξιοσημείωτο γεγονός ήταν οι ευχαριστίες του Σπύρου προς τους Γάλλους οπαδούς για τη μακροχρόνια στήριξη στη μπάντα, όπου μάλιστα δε δίστασε ν' αποκαλέσει τη Γαλλία δεύτερο «σπίτι» των Septic Flesh.
 
septic02
    Συνολικά, οι Septic Flesh ξεχώρισαν από αυτό το ενδιαφέρον συναυλιακό πακέτο ακραίας μουσικής. Απέδειξαν το πόσο ιδιαίτερη μπάντα είναι και το ότι η καλλιτεχνική τους εξέλιξη αναγνωρίζεται καθολικά σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
 
Ανίκητος Γαροφαλάκης
 

Συναυλίες

Facebook Comments