Συναυλίες

loogoo

Satyricon, On Thorns I Lay LiVE @ Fuzz

 
satyr200   Ημέρα Τρίτη λοιπόν και στην Αθήνα θα πραγματοποιηθεί ένα live με κάποιους που έχουν αρχαιοελληνικό όνομα. Satyricon. Ντύνομαι, φτιάχνομαι και πάω στο Fuzz στον Ταύρο. Απέξω περίμενε ήδη κόσμος. Όχι ιδιαίτερα πολύς γιατί έκανε και κρύο. Ανοίγουν οι πόρτες, μπαίνουμε μέσα και πιάνω μια γωνιά στα αριστερά της σκηνής. Μια χαρά θα βλέπω από δω λέω. Όσο περνάει η ώρα, ο κόσμος αρχίζει και πληθαίνει και το οπτικό πεδίο μικραίνει...

   Με μικρή καθυστέρηση ξεκίνησαν τη συναυλία τα δικά μας παιδιά, οι On Thorns I Lay. Με πολλά χρόνια παρουσία στην ελληνική σκηνή απέδειξαν ότι όσο περνούν τα χρόνια κάποια πράγματα είναι σταθερά στη φθορά του χρόνου. Με μεγάλη πορεία και επτά άλμπουμ στην καμπούρα τους ήδη, πρόσφατα τελείωσαν και την ηχογράφηση του όγδοου που το θεωρούν και το πιο σημαντικό. Ό ήχος τους ατμοσφαιρικό doom death, μελωδίες που σε ταξιδεύουν αλλά κι η φωνή του Στέφανου, οδηγούν σε ένα θαυμάσιο αποτέλεσμα που κατ' εμέ παραπέμπει στους αγαπημένους Draconian, αν εξαιρέσεις την απουσία των γυναικείων φωνητικών. Ο κόσμος ξεσηκώνεται και τραγουδάει μαζί τους. Είναι μια καλή αρχή για αυτό που μας επιφυλάσσει η συνέχεια.

satyr201   Ήδη πλέον ο χώρος έχει γεμίσει ασφυκτικά. Στην σκηνή γίνονται οι απαραίτητες αλλαγές και τσουπ! Το μικρόφωνο- τρίαινα! Από τα δεξιά της σκηνής ανεβαίνουν οι δύο μορφές των Satyricon, ο Satyr κι ο Frost, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας. Και ξεκινάει ο χαμός!

   Με setlist 16 τραγουδιών καταλαβαίνετε τί έγινε... Κι όπως λένε και στη Σκανδιναβία, Heja Norge!

   Ξεκινώντας με το ‘Midnight Serpent’, άρχισε το ξύλο! Συνέχεια με το ‘Our World, It Rumbles Tonight’ και στην ουσία η εισαγωγή για το ‘Black Crow Οn Α Tombstone’. Χέρια, πόδια, κεφάλια έφευγαν αριστερά και δεξιά. ‘Deep Calleth Upon Deep’, ‘Walker Upon The Wind’, ‘Repined Bastard Nation’, ‘The Ghost Of Rome’ μερικά από τα τραγούδια που παίχτηκαν. Και με το ‘Mother North’ ήρθε η κορύφωση!

satyr202
 
satyr204   Αυτό που πραγματικά μου έκανε εντύπωση σε όλη μα όλη τη συναυλία είναι η σκηνική παρουσία του Sigurd Wongraven. Έχοντας διαγνωσθεί με όγκο στο κεφάλι το 2015, σου είναι αδύνατο να το πιστέψεις ότι βρίσκεται σε περίοδο ανάρρωσης. Η φωνή του, το κέφι του, το “παιχνίδι” με τον κόσμο… Το πήγαινε- έλα, το παίξιμο της κιθάρας του. Όλα αυτά! Και το κυριότερο. Ο σεβασμός κι η αγάπη του προς την Ελλάδα! Έλεγε και ξανάλεγε για το λαό μας, για αυτά που περνάει. Ότι όλα αυτά τα προβλήματα που έχουμε είναι μία μικρή στιγμή στα χρόνια της ιστορίας μας κι ότι, όπως πάντα, θα νικήσουμε!

   Η αγάπη του κόσμου ήταν τόσο έντονη που δεν τους άφηνε να κατέβουν από την σκηνή. Το encore ήρθε με τα ‘The Pentagram Burns’, ‘Fuel Of Hatred’ και ‘K.I.N.G.’ Και κάπου εκεί τελείωσε ένα από τα καλύτερα live που έχω δει. Ναι, είναι αλήθεια. Ειλικρινά πήγα με μέτριες προσδοκίες, αλλά ευτυχώς διαψεύστηκα.
 
satyr205
   Και πριν τελειώσω, δεν θα μπορούσα σε αυτό το άρθρο να παραλείψω τη μορφάρα του Frost. Ο άνθρωπος αυτός είναι ΑΠΛΑ ΘΕΟΣ! Βλέποντάς τον, ένα αδύνατο, καχεκτικό, κοντό πλάσμα, αναρωτιέσαι «Από πού, ρε φίλε, βγαίνει όλη αυτή η Κ$%#%#$ΛΑ πάνω στα τύμπανα»; Πού κρύβεται όλη αυτή η ενέργεια; Ασταμάτητος! Τα δίκασα έπαιρναν κι έδιναν. Η ταχύτητα κι οι εναλλαγές απίστευτες. Κι ούτε ένα λάθος, ούτε ένα ντάπα ντούπα εκτός χρόνου. Ναι, μπορώ να πω με σιγουριά ότι ερωτέυτηκα! Και σε αυτό το σημείο θα παρακαλούσα τον αρχισυντάκτη μου με να με στείλει στη Νορβηγία για να τους πάρω συνέντευξη! Το απαιτώ! (σ. α/σ: δηλαδή δεν το απαίτησες που ήλθαν εδώ και το απαιτείς τώρα, για να πας ταξιδάκι; Ζαμέ!)

   Με αυτά και με αυτά το αυχενικό καλά κρατεί... Μέχρι την επόμενη συναυλία,
See ya 'round mates...
Εβελίνα Γερακίτη
 

Συναυλίες

Facebook Comments