Συναυλίες

loogoo

ROCK WERCHTER 2012

 ajansjfufuew

Rock Werchter 2012
Festivalpark Werchter, Belgium

   442358Όταν αποφασίζει κανείς να πάει σε κάποιο μεγάλο μουσικό φεστιβάλ του εξωτερικού, ξέρει ότι θα είναι μια ξεχωριστή εμπειρία γι’αυτόν. Θα δει μεγάλα ονόματα του παρόντος και του παρελθόντος, αλλά και ανερχόμενους καλλιτέχνες που πρόκειται να πρωταγωνιστήσουν στη παγκόσμια μουσική σκηνή στο μέλλον. Έτσι κι εγώ, μόλις είδα το line up του Rock Werchter, δε το πολυσκέφτηκα και έκλεισα εισιτήρια μαζί με ένα φιλαράκι μου προκειμένου να πραγματοποιήσουμε την παραπάνω σκέψη. Μουσικά σχήματα που ακόμα και αρκετό καιρό μετά το φεστιβάλ θα μας φαίνεται δύσκολο να πιστέψουμε ότι τα παρακολουθήσαμε μέσα σε 4 μόνο ημέρες.

   Μόλις προσγειωθήκαμε στις Βρυξέλλες, πήραμε αμέσως το τρένο για την πόλη του Leuven, απ' όπου θα επιβιβαζόμασταν σε ειδικά λεωφορεία που θα μας μετέφεραν στο χώρο του φεστιβάλ. Ύστερα από μια πολύωρη βόλτα στο Leuven κατευθυνθήκαμε προς τα λεωφορεία κι έπειτα από μισή περίπου ώρα βρισκόμασταν στην ουρά που είχε δημιουργήσει ο κόσμος για να μπει στα camping sites. Πήραμε τα ειδικά βραχιολάκια μας, στήσαμε τη σκηνή μας και περιφερθήκαμε στους χώρους του φεστιβάλ.

   Μιλάμε για μια τεράστια περιοχή, με 20 –ίσως και παραπάνω- camping sites (περίπου 80.000 άνθρωποι διέμεναν σε αυτά) και παντού υπαίθρια καταστήματα με ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. Μπύρες, burgers, hot dogs, παγωτά, φρούτα, σάντουιτς, ασιατική κουζίνα κλπ. Το πρώτο αυτό βράδυ το περάσαμε απολαμβάνοντας μπύρες και ακούγοντας μουσική από djs που έπαιζαν στο stand κάποιου από τους χορηγούς. Ύπνος σχετικά νωρίς ώστε να εξερευνήσουμε καλύτερα το μέρος την πρώτη μέρα του φεστιβάλ.
7478695962 50d01238a2 bΗμέρα 1η
(Pyramid Marquee) Kraantje Pappie, Amon Tobin, Cypress Hill, Netsky Live, Skream ft Sgt Pokes, Skrillex
(The Barn) Metric, Bombay Bicycle Club, The Maccabees, Garbage, Selah Sue, The Kooks
(Main Stage) The All-American Rejects, Within Temptation, Rise Against, Blink 182, Elbow, The Cure, Justice

   Ξύπνημα και περπάτημα απόστασης 2 χιλιομέτρων ώστε να φτάσουμε στην είσοδο του χώρου όπου βρίσκονταν τα stages. Η μεγάλη ουρά, αλλά και ο δυνατός ήλιος ήταν τα δυσάρεστα, όμως με το που φορέσαμε και το δεύτερο βραχιολάκι και μπήκαμε στο χώρο του φεστιβάλ για να αντικρίσουμε μια έκταση με απέραντο γρασίδι και τη μεγάλη σκηνή, τα ξεχάσαμε όλα.

   Πρώτοι εμφανίστηκαν οι All-American Rejects οι οποίοι ζέσταναν το κοινό με τα κομμάτια τους μεταξύ των οποίων και τα “Dirty Little Secret” και “Gives You Hell”. Τους Αμερικανούς στη σκηνή διαδέχτηκαν οι Ολλανδοί Within Temptation. Η Sharon Den Adel με την χαρακτηριστική της φωνή ξεσήκωσε τους γείτονές της , Βέλγους, με τη μπάντα να παίζει κομμάτια κυρίως από την τελευταία της δισκογραφική δουλειά, “The Unforgiving”. Τη σκυτάλη πήραν οι Rise Against, τους οποίους παρακολουθήσαμε από μακριά καθώς τριγυρνούσαμε στο χώρο αλλά και για να πιάσουμε θέση για τους Cypress Hill που θα εμφανίζονταν αμέσως μετά στη σκηνή ‘Pyramid Marquee’.

   Εν τέλει, δε καταφέραμε το στόχο μας όμως διασκεδάσαμε πέρα ως πέρα στο set των γερόλυκων της hip-hop οι οποίοι μπορεί να άργησαν 20 λεπτά να βγουν στη σκηνή, μας αποζημίωσαν όμως, παρουσιάζοντας κομμάτια από την εικοσάχρονη πορεία τους στη μουσική. “Tequila Sunrise”, “Hits From The Bong”, “Rock Superstar”, “Insane In The Brain”, “How I Could Just Kill A Man”, “I Want To Get High” είναι μόνο λίγες από τις επιτυχίες που έκαναν το κοινό να χοροπηδάει με το ρυθμό.  Έπειτα από 1 ώρα (τα ωράρια τηρούνται αυστηρά) οι Cypress Hill ολοκλήρωσαν το δικό τους μέρος στο φεστιβάλ ζητώντας μάλιστα συγγνώμη από τους fans αλλά και τη διοργάνωση για την εικοσάλεπτή καθυστέρηση με την οποία εμφανίστηκαν.
7466913558 b43bb9fd52 b   Σειρά είχε ο νεαρός Βέλγος παραγωγός της drum and bass, Netsky. Ήταν η πρώτη φορά που θα παρουσίαζε live set με κανονικούς μουσικούς, δηλαδή όχι μόνος μπροστά από μια κονσόλα, οπότε ο ενθουσιασμός ήταν μεγάλος για το κοινό. Ο 23χρονος έκανε την εμφάνισή του στη σκηνή με τις πρώτες νότες του “Secret Agent” από το ολοκαίνουριο άλμπουμ του με τίτλο ‘2’ και το πάρτυ μόλις είχε αρχίσει. Ατελείωτο χοροπηδητό για ακόμα μια φορά στο ‘Pyramid Marquee’ με highlights τη συμμετοχή της Selah Sue στο “Get Away From Here” και φυσικά το remix του “Everyday” του Rusko από το νεαρό παραγωγό.

   xx201204201514-1 enkel-nog-donderdagtickets-voor-rock-werchterΜετά το Netsky λίγη ξεκούραση ήταν απαραίτητη ώστε να παρακολουθήσουμε τους βρετανούς headliners και πρωτοπόρους της New Wave, The Cure.  Οι Robert Smith, Simon Gallup, Roger O'Donnell, Jason Cooper αλλά και το πιο πρόσφατο μέλος, ο κιθαρίστας Reeves Gabrels, έδωσαν την ευκαιρία στο κοινό του Rock Werchter να απολαύσουν ένα χορταστικότατο ταξίδι στη μουσική τους από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 μέχρι και σήμερα. Ακούραστος ο Robert Smith ερμήνευσε με τον χαρακτηριστικό του τρόπο κομμάτια που σημάδεψαν γενιές, χωρίς η φωνή του να έχει αλλάξει τρομερά και παρά τα χρόνια που έχουν περάσει. Συγκλονιστικό φινάλε στο encore με 2 τραγούδια – σήματα κατατεθέντα του συγκροτήματος. “Friday I’m In Love” και “Boys Don’t Cry” τραγουδήθηκαν δυνατά από 50 και πλέον χιλιάδες κόσμο τερματίζοντας την εμφάνιση του πρώτου headliner του φεστιβάλ.

Setlist: Open, High, The End of the World, Lovesong, Push, In Between Days, Doing the Unstuck, Just Like Heaven, From the Edge of the Deep Green Sea, Pictures of You, Lullaby, The Walk, Bananafishbones, Play for Today, A Forest, Primary, Shake Dog Shake, The Hungry Ghost, Wrong Number, One Hundred Years, End,
Encore: Friday I'm in Love, Boys Don't Cry

40   Για το τέλος της πρώτης ημέρας αρχικά υπήρχε ένα δίλημμα. Justice ή Skrillex. Στο δίλημμα η λύση είχε έρθει πριν πάμε στο φεστιβάλ με το γαλλικό δίδυμο να επικρατεί του εκκεντρικού Αμερικανού παραγωγού της dubstep. Δεν ξέρω τι συνέβη στο set του Skrillex ξέρω όμως ότι η εμφάνιση των Gaspard Augé και Xavier de Rosnay πίσω από τον χαρακτηριστικό φωτεινό σταυρό-σύμβολο του duo ήταν ένα από τα καλύτερα οπτικοακουστικά show που έχω παρακολουθήσει. Οι Justice μας βάλανε στο ψητό υπό τους ήχους της κλασσικής μουσικής του Bach, για να ακουστεί λίγο αργότερα το χαρακτηριστικό πλέον intro του “Genesis”. Ακολούθησαν τα “Helix” και “Phantom Pt.1”μιξαρισμένα με το “Civilization” το οποίο και ακολούθησε. Οι 2 Γάλλοι κάνανε μαγικά πίσω από τα decks και τους 18 φωτεινούς Marshall ενισχυτές τους και το κοινό ξεσηκώθηκε για τα καλά όταν ο Gaspard κάθισε στο πιάνο για να παίξει το intro του “D.A.N.C.E.”, πυροδοτήθηκε όμως όταν ακούστηκε το “Horsepower” με μια γεύση από το “DVNO”. Το σετ τους ολοκληρώθηκε με remixes κομματιών και των 2 άλμπουμ τους με προσωπική κορυφαία στιγμή το δεύτερο μέρος του “Phantom” μέσα το οποίο είχε πινελιές από τη συνεργασία των Justice με τους Simian για το “We Are Your Friends”. Εκπληκτικό κράμα το οποίο ήταν και το τελευταίο κομμάτι αυτού του show.

Setlist: Toccata and Fugue in D minor, Genesis, Helix, Phantom, Part 1, Civilization, Newjack, Canon, D.A.N.C.E, Horsepower, New Lands, Stress, Waters of Nazareth, Audio Video Disco
Encore: On'n'On, NY Excuse, Phantom Part 2
Cypress HillBNZ 2153-bewerkt-bewerkt
Ημέρα 2η
(Pyramid Marquee) Eastern Conference Championsm Perfume Genius, Kreayshawn, Azari & III, DJ Fresh presents Fresh/live, Katy B, Birdy Nam Nam
(The Barn) School Is Cool, Miles Kane, Katzenjammer, The Temper Trap, Lana Del Rey, Bat For Lashes, Beirut
(Main Stage) X, Mastodon, Wiz Khalifa, Gossip, Jack White, dEUS, Pearl Jam, Deadmau5

   xxc-rock-werchter-2012-sat-8Από νωρίς στα «βάσανα» την Παρασκευή, δεύτερη μέρα του Rock Werchter. Πρώτος μας σταθμός τη μέρα αυτή η κεντρική σκηνή του φεστιβάλ όπου στη 1 εμφανίζονταν οι X, ένα παλιό, αμερικάνικο, ροκ σχήμα από το Λος Άντζελες με σήμα κατατεθέν την χαρακτηριστική φωνή της frontwoman Exene Cervenka. Κράμα hard rock, punk, folk και alternative για ορεκτικό σε μια ζεστή και από μουσικής άποψης, αλλά και από άποψης θερμοκρασίας.

   Τους X διαδέχτηκαν στη σκηνή οι συμπατριώτες τους Mastodon, ιδιαίτερα δημοφιλείς στη χώρα μας, οι οποίοι παρουσίασαν στην ουσία το νέο τους δίσκο. Η συμπαθής τετράδα από την Ατλάντα ξεκίνησε με το “Black Tongue” δημιουργώντας ένταση από το πρώτο κιόλας λεπτό και ολοκλήρωσαν το set με το χαρακτηριστικό riff και τα ωραία γυρίσματα στην κιθάρα του “Blood and Thunder”. Ακούστηκαν ακόμη 8 κομμάτια από το τελευταίο άλμπουμ τους, “The Hunter” και κάποια κομμάτια από παλαιότερους δίσκους με τo setlist να συνοψίζεται τελικά ως εξής: Black Tongue, Crystal Skull, Dry Bone Valley, Thickening, Octopus Has No Friends, Stargasm, Blasteroid, All the Heavy Lifting, Spectrelight, Curl of the Burl, Bedazzled Fingernails, Blood and Thunder

   Μετά τους Mastodon ήταν η σειρά του Wiz Khalifa να ανέβει στη σκηνή, όμως δεν καθίσαμε να τον παρακολουθήσουμε για πολύ και αποφασίσαμε να περιφερθούμε για ακόμα μια φορά στο χώρο των stages μέχρι τη σειρά των Gossip. Η Beth Ditto και το συγκρότημα της κάνανε την εμφάνισή τους στη σκηνή λίγα λεπτά μετά τις 5 με την τραγουδίστρια να δηλώνει πως έχει στραμπουλίξει το πόδι της. Παρά το γεγονός αυτό δε σταμάτησε λεπτό να τρέχει σ’όλο το μήκος της κεντρικής σκηνής και να ξεσηκώνει το κοινό. Μάλιστα καθ’όλη τη διάρκεια της εμφάνισης των Gossip, η Ditto άνοιξε «κουβεντούλα» με κάποιον νεαρό θαυμαστή ο οποίος δήλωνε πως ήθελε να την παντρευτεί και εν τέλει η πληθωρική τραγουδίστρια του έδωσε ένα φιλί στο φινάλε του live. Μην ξεχάσω την εμβόλιμη διασκευή του ‘Smells Like Teen Spirit’ που εκτέλεσαν επιτυχημένα οι Αμερικανοί αλλά χωρίς να είναι και κάτι το ιδιαίτερο.
 
Setlist: Love Long Distance, 8th Wonder, Move In The Right Direction, Listen Up, Melody Emergency, Four Letter Word, Job, Perfect World, Your Mangled Heart, Get Lost, Standing In The Way, Into The Wild, Heavy Cross

   IMG 7405Επόμενο act στην κεντρική σκηνή, ο ταλαντούχος κύριος Jack White. Μετά τη διάλυση των White Stripes, τους δίσκους με τους Raconteurs και τους Dead Weather, ο καλλιτέχνης κυκλοφόρησε τον πρώτο προσωπικό του δίσκο με τίτλο ‘Blunderbuss’ και περιοδεύει ανά τον κόσμο. Μάλιστα στην τρέχουσα περιοδεία ταξιδεύει με 2 διαφορετικές μπάντες, μία αποτελούμενη αποκλειστικά από άνδρες (Los Buzzardos) και μια αποκλειστικά από γυναίκες (The Peacocks). Την απόφαση για το ποια μπάντα θα εμφανιστεί την κάνει το πρωί της ημέρας του live, το ανακοινώνει εκείνη τη στιγμή και όπως έχει δηλώσει το setlist είναι μη προκαθορισμένο. Στο main stage του Rock Werchter εμφανίστηκε με τους Los Buzzardos και έδωσε γκάζι από το πρώτο κιόλας κομμάτι, το “Dead Leaves and the Dirty Ground” των White Stripes. Η συνέχεια δόθηκε με το “Missing Pieces” από τον προσωπικό του δίσκο και ακολούθησαν κι άλλες διασκευές κομματιών των White Stripes αλλά και των Raconteurs, Dead Weather. Επιπλέον ακούσαμε το “Two Against One” από την συνεργασία του με τον Danger Mouse και τον Daniele Luppi όπως και το “Nitro” του Dick Dale. Ο Jack μας αποχαιρέτισε με τον καλύτερο τρόπο παίζοντας το πασίγνωστο πλέον “7 Nation Army” με το κοινό να ανταμείβει την εξαιρετική εμφάνιση του ιδίου αλλά και των Los Buzzardos τραγουδώντας και χοροπηδώντας στον χαρακτηριστικό ρυθμό του κομματιού αυτού.
 
Setlist: Dead Leaves and the Dirty Ground, Missing Pieces, Weep Themselves to Sleep, Hotel Yorba, Top Yourself,I Cut Like A Buffalo, Trash Tongue Talker, Take Me With You When You Go, Freedom At 21, The Hardest Button to Button, Two Against One, We're Going to Be Friends, Steady, As She Goes, Hello Operator, Nitro, Sixteen Saltines, Seven Nation Army
   Η παραμονή μας στην κεντρική σκηνή διακόπηκε από ένα πέρασμα από το ‘The Barn’ όπου παρακολουθήσαμε για πολύ λίγο κι από απόσταση τη Lana Del Rey για να επιστρέψουμε απ' όπου ήρθαμε για τους Βέλγους dEUS, οι οποίοι μάλιστα είχαν επισκεφτεί και την χώρα μας την περασμένη άνοιξη. Οι dEUS, από τα ευρέως γνωστά σχήματα της χώρας και με πάνω από 20 χρόνια στο χώρο της μουσικής φάνηκαν να είναι ιδιαίτερα αγαπητοί από το κοινό τους. Παίζοντας για πάνω από 1 ώρα, εκτέλεσαν κομμάτια από όλο το φάσμα της δισκογραφίας τους και ήταν ιδανικό warm-up για τους headliners της ημέρας που ακολουθούσαν…

Setlist: Sirens, Oh Your God, The Architect, Constant Now, Instant Street, Fell Off The Floor Man, Quatre Mains, Dark Sets In, Hidden Wounds, Ghost, Keep You Close, Hotellounge (Be The Death Of Me), Bad Timing, Girls Keep Drinking, Suds & Soda

   49Και φύγαμε για το κυρίως πιάτο… Διακαής πόθος για πολλούς οπαδούς της ροκ και αγαπητό συγκρότημα ανά τον κόσμο. Τα φώτα έσβησαν κι από τα ηχεία ακούγονταν το “Metamorphosis 2” του Philip Glass όταν εμφανίστηκαν στη σκηνή οι Matt Cameron, Stone Gossard, Mike McCready, Eddie Vedder, Boom Gaspar και Jeff Ament. Ήταν οι Pearl Jam. Ένα από τα συγκροτήματα του ξεσπάσματος της grunge μουσικής των αρχών της δεκαετίας του ’90 που είχε προκαλέσει αίσθηση από την πρώτη στιγμή με το πρώτο τους κιόλας άλμπουμ, “Ten”. Χρειάστηκαν ελάχιστα δευτερόλεπτα για να επικρατήσει πανικός. Κι αυτό χάρη στην εισαγωγή του “Do The Evolution”. Μια θάλασσα από κόσμο να χοροπηδάει στο ρυθμό της παραμορφωμένης κιθάρας και να ουρλιάζει σε κάθε ρεφρέν. Στιγμές που δύσκολα περιγράφονται με λέξεις. Επιτυχίες όπως “Corduroy”, “Elderly Woman Behind the Counter in a Small Town” αλλά και το “Daughter” παντρεμένο με το “Another Brick in the Wall” των Pink Floyd δώσανε τη σειρά τους σε πιο κλασσικά κομμάτια όπως τα “Even Flow” “Jeremy” και “Better Man” με το οποίο μας αποχαιρέτησε η μπάντα από το Seattle. Όχι για πολύ όμως καθώς δεν έλειψε και το encore με τραγούδια όπως το “Yellow Ledbetter” και το “Alive” κατά το οποίο το sing-along του κοινού προκαλούσε δυνατή ανατριχίλα. Έκπληξη προκάλεσε η διασκευή του “Public Image” των Public Image Ltd του Johnny Rotten, δε συνέβη το ίδιο όμως στη διασκευή του κλασσικού πλέον κομματιού “Keep on Rockin’ in the Free World” του Neil Young κατά το οποίο ο Eddie Vedder, ο οποίος έτρεχε συνέχεια δεξιά-αριστερά στη σκηνή, ανέβασε έναν πιτσιρικά στη σκηνή και βαρούσε μαζί του ένα ντέφι στο ρυθμό με το κοινό να τραγουδάει δυνατά το ρεφρέν, εικόνα πραγματικά πολύ όμορφη για να κλείσει μια τέτοια εμφάνιση.

Setlist : Do The Evolution, Got Some, Corduroy, Elderly Woman Behind the Counter in a Small Town, Given To Fly, World Wide Suicide, Comatose, Even Flow, Olé, The Fixer, Spin The Black Circle, Daughter, Just Breathe, Why Go, Jeremy, Better Man,
Encore: Unthought Known, Public Image, Alive, Rockin' in the Free World, Yellow Ledbetter

   Η δεύτερη μέρα θα έκλεινε κι αυτή με ένα dj set, αυτή τη φορά από τον εκκεντρικό και μυστηριώδη deadmau5. Γνωστός από την περίεργη ποντικόμορφη μάσκα του ο Καναδός παραγωγός ηλεκτρονικής μουσικής δόνησε για σχεδόν 2 ώρες το Werchter Festivalpark, ενώ εμείς τον απολαμβάναμε από μακριά μαζί με παγωμένες μπύρες. Τέλειο συνοδευτικό για το set του deadmau5 ήταν τα visuals που διαδέχονταν το ένα το άλλο και έδεναν τέλεια με τη μουσική του. Ωραίο φινάλε και για τη δεύτερη μέρα του φεστιβάλ λοιπόν.
Ημέρα 3η
(Pyramid Marquee) James Vincent McMorrow, Alabama Shakes, Nneka, Ben Howard, M83, Regina Spektor, Paul Kalkbrenner
(The Barn) Michael Kiwanuka, Noah And The Whale, Simple Minds, My Morning Jacket, Agnes Obel, Incubus
(Main Stage) 't Hof Van Commerce, Black Box Revelation, Wolfmother, Kasabian, Mumford And Sons, The xx, Editors, Chase And Status

xxRockWerchterMainStage2-DJM10-070630   Το ξεκίνημα τρίτης μέρας ήταν χαλαρό με ένα ακόμα σχήμα από το Βέλγιο. Οι 't Hof van Commerce έδωσαν hip-hop γεύση σε μια ακόμα ζεστή μέρα. Μάλιστα, το τρίο ήταν πολύ καλό και προσωπικά μου έδωσαν έναυσμα να τους «ψάξω» παραπάνω. Γρήγορη μετακόμιση προς τη σκηνή “Pyramid Marquee” μετά το τέλος των Βέλγων για μια νέα και ελπιδοφόρα ροκ μπάντα από την Αμερική, τους Alabama Shakes. Το blues rock συγκρότημα παρουσίασε κομμάτια από την πρώτη της δισκογραφική δουλειά, “Boys & Girls”, με την τραγουδίστρια/κιθαρίστρια Brittany Howard να δείχνει το ταλέντο της με την χαρακτηριστική της φωνή. Σίγουρα ένα σχήμα που θα ακουστεί δυνατά στο μέλλον.

   Συνέχεια στον «αχυρώνα» του Rock Werchter με τους βρετανούς indie/folk rockers, Noah and The Whale. Ανερχόμενο συγκρότημα κι αυτοί, από την ξακουστή indie σκηνή της Μ. Βρετανίας με ήδη 3 δισκογραφικές δουλειές στις πλάτες τους και πολύ δρόμο μπροστά τους. Η πεντάδα από το Λονδίνο έδειξε ότι «το ‘χει» και στις live εμφανίσεις του και με πολλή όρεξη διασκέδασε και ζέστανε κι άλλο το κοινό του “The Barn”. Σειρά είχε στο “Pyramid Marquee” η Nneka. Η Nneka Lucia Egbuna, όπως είναι το πλήρες όνομα της καλλιτέχνιδος από τη Νιγηρία ήταν –για μένα- μια από τις πολύ ευχάριστες εκπλήξεις του φεστιβάλ. Η μουσικής της, ένα όμορφο συνονθύλευμα soul, hip-hop, reggae και αφρικάνικης μουσικής, έκανε την ώρα να περάσει πολύ ευχάριστα. Συναισθηματικά φορτισμένη σε πολλές στιγμές η Nneka εκφωνούσε από το μικρόφωνό της λογύδρια σχετικά με την ελευθερία αλλά και για την αγάπη που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων ενώ δεν παρέλειψε να εκτελέσει με μοναδικό τρόπο το πιο γνωστό της τραγούδι με τίτλο “Heartbeat”.

   7479055040 46d5ab5e3a bΘυσιάσαμε τους Simple Minds που θα εμφανίζονταν αμέσως μετά για να πιάσουμε καλή θέση για τους επερχόμενους στην κεντρική σκηνή Kasabian. Άλλη μια Βρετανική indie μπάντα, η οποία βέβαια πλέον είναι καταξιωμένη στο μουσικό στερέωμα. Προσωπικό παράπονο η μόνο μια ώρα που είχαν στη διάθεσή τους οι Tom Meighan, Serge Pizzorno, Chris Edwards, Ian Matthews και Jay Mehler σε αντίθεση με τους Editors οι οποίοι ήταν headliners της τρίτης ημέρας, γεγονός που μου δημιούργησε ένα μεγάλο ερωτηματικό. Στη μια αυτή ώρα η παρέα από το Leicestershire κατάφερε να βάλει «φωτιά» στο Werchterpark, παίζοντας παλιές τους επιτυχίες αλλά και νέα κομμάτια από το πιο πρόσφατο “Velociraptor!”. Πάρα πολύ καλή εμφάνιση σε γενικές γραμμές από τους Βρετανούς (οι οποίοι λίγες ημέρες νωρίτερα είχαν εμφανιστεί στο Eject Festival) με ξεχωριστές στιγμές το μουσικό θέμα της ταινίας «Ο Νονός» που ακούστηκε στο intro του “Let’s Roll Like We Used To” αλλά και το «μπλέξιμο» του “Club Foot” με το “I Wanna Be Your Dog” των Iggy & The Stooges. Ιδανικό φινάλε με όλο το κοινό να χοροπηδάει και να τραγουδάει μαζί με τον Serge και τον Tom στο “Fire” αλλά ο τελευταίος είχε και κάτι ακόμα να μας πει… Ενώ η υπόλοιπη μπάντα είχε αποχωρήσει ο Meighan τραγούδησε acapela το “She Loves You” των Beatles, για να μας αποχαιρετήσει, αφήνοντάς μας με τον καλύτερο τρόπο.

Setlist: Days Are Forgotten, Velociraptor!, Underdog, Where Did All the Love Go?, Let's Roll Just Like We Used To, I.D., Club Foot, Re-Wired, L.S.F.(Lost Souls Forever), Switchblade Smiles, Vlad the Impaler, Fire
   xxSite2-2012-JMW15Η ώρα πλησίαζε 8 όταν ένα ακόμα βρετανικό σχήμα ανέβαινε στη σκηνή. Οι Λονδρέζοι Mumford and Sons μας προσέφεραν άλλη μια ώρα όμορφης μουσικής με τις γνωστές folk rock μελωδίες τους. Ο «λαβωμένος» ηγέτης του συγκροτήματος Marcus Mumford είχε το χέρι του μπανταρισμένο και γι’αυτό το λόγο πολλές φορές αναλάμβαναν να τον αντικαταστήσουν στην κιθάρα και το μαντολίνο session musicians, φίλοι της μπάντας. Ο Marcus, παρά το γεγονός αυτό, έδινε το ρυθμό με το τύμπανο που είχε μπροστά του και συνοδεία της υπόλοιπης μπάντας ακούσαμε τραγούδια και από τις 2 δισκογραφικές τους δουλειές. Φυσικά δε θα μπορούσαν να λείψουν οι επιτυχίες “Little Lion Man”, “The Cave” αλλά και το “Awake My Soul”. Αναλυτικό setlist: Lover's Eyes,Little Lion Man, Winter Winds, Below My Feet, Roll Away Your Stone, Lover of the Light, Thistle & Weeds, Ghosts That We Knew, Awake My Soul, Dust Bowl Dance, The Cave

   Η όμορφη ατμόσφαιρα αλλά και η -«Βρετανοκρατία»- συνεχίστηκαν με τους The xx. Το ηλεκτρονικό/indie σχήμα, το οποίο πρόκειται να κυκλοφορήσει το δεύτερο δίσκο του με τίτλο “Coexist” τον ερχόμενο Σεπτέμβρη «χώρεσε» μέσα σε μία ώρα αρκετά κομμάτια από το ομώνυμο πρώτο τους άλμπουμ αλλά μερικά νέα που θα περιέχονται στο “Coexist”. Μάλιστα, ήταν η πρώτη φορά που έπεσαν μερικές σταγόνες βροχής στο χώρο του φεστιβάλ δημιουργώντας μια ακόμα πιο όμορφη ατμόσφαιρα, σε συνδυασμό πάντα με την χαλαρωτική μουσική των ‘The xx’. Από την εμφάνιση της Romy Madley-Croft, του Oliver Sim και του Jamie Smith κρατάω τα “Crystalised” και “Intro” που είναι και από τα πιο χαρακτηριστικά τους κομμάτια.
 
Setlist: Angels, Islands, Heart Skipped A Beat, Friction, Basic Space, Infinity, VCR, Crystalised, Fantasy, Shelter, Reunion, Sunset, Night Time, I'll Take Care Of U, Intro, Tides, Stars
7479054224 478680055e b   7479054786 cb76024298 bΗ επόμενη μιάμιση ώρα ήταν από τις πιο βασανιστικές. Η απόφασή μας να παρακολουθήσουμε τους headliners, Editors στην κεντρική σκηνή και να μην παρακολουθήσουμε τους Incubus στο “The Barn” δεν ήταν και η καλύτερη. Ο λόγος που προτιμήσαμε το main stage ήταν η προοπτική καλύτερης θέσης στους τελευταίους της ημέρας Chase and Status, όμως οι Editors δεν αποδείχτηκαν και οι καλύτεροι για το σκοπό αυτό. Ο κόσμος μπορεί να ήταν πολύς και να ευχαριστήθηκε το live όμως (προσωπική μου άποψη) εγώ δε το ευχαριστήθηκα καθόλου. Τα περισσότερα τραγούδια μοιάζαν μεταξύ τους κάνοντας το στόμα μου να ανοίγει συχνά από τα χασμουρητά. Εν τέλει, το show των Editors ολοκληρώθηκε με πυροτεχνήματα, ανούσια κατά την άποψή μου, αφού δεν έπαιξαν (!) το κομμάτι που θα ταίριαζε στην περίσταση, το ‘All Sparks’. Αντιθέτως, προτίμησαν να «τραβήξουν» παραπάνω σε διάρκεια το ‘Papillon’ και να τελειώσουν έτσι το σετ τους. Ανακούφιση λοιπόν και αναμονή για τους Chase and Status.

   Μεγάλη προσωπική επιθυμία ένα live του ηλεκτρονικού ντουέτου από το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο ήταν κι ένας από τους λόγους που προτίμησα αυτό το φεστιβάλ. Ο Chase (Saul Milton) και ο Status (Will Kennard) πήραν τις θέσεις τους στην κεντρική σκηνή. Μαζί τους ο MC Rage και ο ντράμερ Andy Gangadeen (συνεργασίες με ZZ Top, Jeff Beck, Massive Attack, Faithless, κ.α.). Μόλις ακούστηκαν οι πρώτες νότες από το “No Problem” το κοινό άρχισε να κινείται με το ρυθμό και το πάρτι μόλις είχε αρχίσει. Δυνατά μπάσα, γρήγορα ντραμς σε συνδυασμό με τον έντονο φωτισμό και τα «ζωντανά» visuals συνέθεσαν ένα ιδιαίτερο show. Έκπληξη προκάλεσε η διασκευή του “Killing in the Name” των Rage Against The Machine, ενώ στα highlights σίγουρα συμπεριλαμβάνεται η συμμετοχή του τραγουδιστή Liam Bailey στα “Take Me Down” και ”Blind Faith”.

Setlist: No Problem, Eastern Jam, Hypest Hype, Flashing Lights, End Credits, Killing In The Name, Smash TV, Pieces, Let You Go, Take Me Down, Blind Faith, Fool Yourself
Ημέρα 4η
(Pyramid Marquee) Other Lives, Kitty Daisy And Lewis, Die Antwoord, Mac Miller, Knife Party, Steve Aoki
(The Barn) Isbells, Anna Calvi, M.Ward, Ed Sheeran, James Morrison, Milow
(Main Stage) The Hickey Underworld, The Vaccines, Dropkick Murphys, Noel Gallagher's High Flying Birds, Florence + The Machine, Snow Patrol, Red Hot Chili Peppers

   xxSite-2012-JMW02Με μπόλικη κούραση στα πόδια κατευθυνθήκαμε από το κάμπινγκ όπου διαμέναμε προς τα stages για την τελευταία ημέρα του φεστιβάλ και φτάνοντας εκεί αργά συγκριτικά με τις προηγούμενες ημέρες προλάβαμε τους Vaccines προς το τέλος της εμφάνισής τους και πιάσαμε θέση περιμένοντας την εμφάνιση των Dropkick Murphys.  Οι γνωστοί για τη Punk μουσική που παίζουν, εμπλουτισμένη με στοιχεία της κέλτικης παραδοσιακής μουσικής Αμερικανοί, ξεκίνησαν  το live με το “State of Massachussets”. Ακολούθησαν κομμάτια από όλες τις δισκογραφικές τους δουλειές χωρίς να υπερβάλλουν με τραγούδια από το πρόσφατο “Going out in style” του 2011. Καθώς αφήναμε το χώρο του main stage για το “Pyramid Marquee” ακούσαμε και τα 3 τελευταία κομμάτια στα οποία ο ενθουσιασμός μεγάλωσε. Επρόκειτο για τα “Kiss Me, I’m Shitfaced”, “I’m Shipping Up To Boston” αλλά και για μια διασκευή του “T.N.T.” των AC/DC.
 
Setlist: The State of Massachusetts, The Irish Rover, Sunshine Highway, Bastards on Parade, Going Out In Style, Cruel, Heroes From Our Past, Road rise, The Wild Rover, Johnny I Hardly Knew Ya, Citizen C.I.A., Rose Tattoo, Captain Kelly's Kitchen, T.N.T. (AC/DC Cover),Kiss Me I'm Shitfaced, I'm Shipping Up to Boston
   xximg 0261Pyramid Marquee λοιπόν, για ένα από τα συγκροτήματα που έχουν εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια και έχουν προκαλέσει αίσθηση στον κόσμο της μουσικής. Οι Die Antwoord κατάγονται από τη Νότια Αφρική και παίζουν hip-hop. Αλλά όχι συνηθισμένο hip-hop. Το έχουν «παντρέψει» με τη Zef –όπως αποκαλείται- (αντί)-κουλτούρα τους και τη rave μουσική γεννώντας ένα περίεργο (αλλά ωραίο κατά την ταπεινή άποψή μου) αποτέλεσμα. Το όνομά τους σημαίνει «η απάντηση» στα Afrikaans και τα μέλη του σχήματος είναι ο Ninja, η Yo-Landi Vi$$er και ο DJ Hi-Tek. Ο τελευταίος, λόγω φοβίας με τα αεροπλάνα αντικαθίσταται στα live από τον DJ Vuilgeboost. Το live ήταν όπως ακριβώς το περίμενα: γεμάτο ενέργεια, με την Yo-Landi και το Ninja να ξεσηκώνουν με το χορό τους και τον DJ Vuilgeboost να δίνει τον καλύτερό του εαυτό πίσω από τα decks. Στιλιστικά υπήρχε ποικιλία με την τριάδα να είναι αρχικά ντυμένη με ολόσωμες πορτοκαλί φόρμες με το έμβλημα του συγκροτήματος, ενώ στη συνέχεια η Yo-Landi προτίμησε χρυσό κολάν και μπουφάν (για τις ανάγκες του Rich Bitch) και αργότερα ροζ σορτς και κοντό μπλουζάκι. O Ninja αρκέστηκε σε ένα εσώρουχο με το εξώφυλλο του “Dark Side Of The Moon” των Pink Floyd. Τα περισσότερα κομμάτια ήταν από τον τελευταίο δίσκο τους “Ten$ion”, όμως το live απογειώθηκε στο encore από το κλασσικό τους κομμάτι “Enter the Ninja” από τον πρώτο τους δίσκο “$O$”.
 
Setlist: DJ Hi-Tek Rulez, Fok Julle Naaiers, Rich Bitch, Wat kyk jy?, Fatty Boom Boom, Baby's on Fire, I Fink U Freeky, Never Le Nkemise 2,
Encore: Enter the Ninja
   c-rock-werchter-2012-sat-1Αποχαιρετίσαμε το “Pyramid Marquee” καθώς δε θα το επισκεπτόμασταν ξανά παρότι αργά το βράδυ εμφανιζόταν ο Steve Aoki και εγκατασταθήκαμε μόνιμα στο main stage. Με το που φτάσαμε προλάβαμε το φινάλε του Noel Gallagher και της μπάντας του, των High Flying Birds και μάλιστα ακούσαμε τελευταίο την γνωστή επιτυχία των Oasis, “Don’t Look Back In Anger”. Σειρά είχε η Florence Welch και η «Μηχανή» της. Ένα (ακόμη) σχήμα από τη Μ. Βρετανία το οποίο γνωρίζει μεγάλη επιτυχία σε όλο τον κόσμο. Η συμπαθής και όμορφη Florence εμφανίστηκε με ένα εντυπωσιακό μαύρο φόρεμα και τραγούδησε κομμάτια και από τις 2 δισκογραφικές της δουλειές. Ήταν μια ατμοσφαιρική και χαρούμενη εμφάνιση από μια νεαρή κοπέλα που ελπίζουμε να τη δούμε να ανεβαίνει ακόμη πιο ψηλά. Ακούστηκαν όλες οι επιτυχίες της από τον πρώτο δίσκο της “Lungs” αλλά και κάποια κομμάτια από τον πιο πρόσφατο “Ceremonials”.

Setlist: Only If for a Night, What the Water Gave Me, Cosmic Love, Rabbit Heart (Raise It Up), Spectrum, Never Let Me Go, Shake It Out, Dog Days Are Over, No Light No Light

Ολοταχώς πλέον για το τέλος του φεστιβάλ με τους Βορειοϊρλανδούς Snow Patrol (είχαν ανοίξει τη συναυλία των U2 στο ΟΑΚΑ) να εμφανίζονται προτελευταίοι. Οι Snow Patrol, κι αυτοί ιδιαίτερα ατμοσφαιρικοί στο live τους, εκτέλεσαν κομμάτια κυρίως από το τελευταίο τους άλμπουμ “Fallen Empires” αλλά και από το “Eyes Open” του 2006. Δεν έλλειψαν γνωστά τραγούδια όπως τα “Run”, “Crack the Shutters”, “Shut Your Eyes”, “Chasing Cars” και “Just Say Yes” ενώ στα “Set Fire To The Third Bar” και “New York” συμμετείχαν η Βελγίδα τραγουδίστρια Eva De Roovere και ο Άγγλος τραγουδοποιός Ed Sheeran αντίστοιχα.

Setlist: Hands Open, Take Back The City, Crack the Shutters, This Isn't Everything You Are, Run, Set the Fire to the Third Bar, In the End, New York, Shut Your Eyes, Chasing Cars, Chocolate, Called Out in the Dark, Fallen Empires, Just Say Yes
red-hot-chili-peppers-banner
   Και για το τέλος, το καλύτερο… Ένα από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα, με πάρα πολλούς fans ανά τον κόσμο αλλά και αμέτρητες επιτυχίες, οι Red Hot Chili Peppers, μπορεί τα τελευταία χρόνια να μην είναι στη «φόρμα» που ήταν στα ‘90s, μπορεί ο John Frusciante να αντικαταστάθηκε από τον άπειρο αλλά αξιόλογο Josh Klinghofer, μπορεί το “I’m with you” να μην έπεισε πολλούς, όμως οι RHCP είναι αυτοί που είναι και ξέρουν πολύ καλά τι θα πει δυναμικό live. Ξεκίνησαν χλιαρά με το #1 του “I’m with you”, το ‘Monarchy of Roses’ για να μας βάλουν γερά στο παιχνίδι με τα ‘Can’t stop’ και ‘Snow’. Η συνέχεια που μας επιφύλασσαν ήταν ότι πρέπει καθώς δεν αναλώθηκαν στην φλυαρία κομματιών του τελευταίου δίσκου παίζοντας στην ουσία μόνο ακόμα 3 (Ethiopia, The Adventures of Raindance Maggie, Look Around). Αδύνατον ήταν να λείψουν επιτυχίες όπως “Californication”, “Scar Tissue”, “By The Way”, “Dani California”και φυσικά το “Under the Bridge”. Ανάμεσα στα κομμάτια υπήρξαν πολλά τζαμαρίσματα μεταξύ των Chad Smith, Flea και Josh Klinghofer ενώ μεγαλύτερη έκπληξη του live ήταν το “Sir Psycho Sexy” το οποίο δε περίμενα να παίξουν και φυσικά στο άκουσμά του η χαρά ήταν μεγάλη για να γίνει ακόμη μεγαλύτερη με το τελευταίο “Give it Away” το οποίο ξεσήκωσε τον κόσμο που βρισκόταν μπροστά από την κεντρική σκηνή για να αποχαιρετίσει το σπουδαίο αυτό συγκρότημα αλλά και το πολύ ωραίο αυτό φεστιβάλ που έφτανε στο τέλος του.

Setlist: Monarchy of Roses, Can't Stop, Snow (Hey Oh), Scar Tissue, Look Around, Dani California, I Like Dirt, The Adventures of Rain Dance Maggie, Right on Time, Ethiopia, Under the Bridge, Californication, By the Way
Encore: Sir Psycho Sexy, They're Red Hot, Give It Away

 

Aνταπόκριση : Κυριάκος Λεκίδης
 
7471369752 153a9868ec b

Συναυλίες

Facebook Comments