Συναυλίες

loogoo

Rhodium, Sorrows Path, Pandora's Box LiVE @ Crow

 
   Ο κόσμος τίμησε με την παρουσία του τρεις ελληνικές μπάντες. Και έκανε πολύ καλά! Η γκρίνια που αφορά την αποχή είναι μάλλον διδακτική, ο έπαινος που αφορά την προσέλευση όμως… Αυτός είναι αναγκαίος! Ένα γεμάτο Crow και κάπου εκεί, στο προσκήνιο, η ελπίδα για ακόμα περισσότερες συναθροίσεις του αυτού τύπου. Οι Pandora’s Box προλογίζουν τα της βραδιάς. Heavy Metal, πολλή μελωδία, γυναικεία φωνή μπροστά και ένα πραγματικά δεμένο σύνολο. Με βάσεις σταθερές και μουσικούς που σέβονται απόλυτα εαυτούς και κοινό, το καινούργιο αυτό σχήμα παίζει, διασκεδάζει και παροτρύνει και μας να κάνουμε το ίδιο. Χειροκρότησα ξανά και ξανά. Θέλει πολύ θάρρος να βγεις και να κάνεις τον κόσμο να ακολουθήσει, ιδίως όταν είσαι καινούργιος στο χώρο. Θα πάω ευχαρίστως να τους δω ξανά.

Drive My Heart, Daydreamer, Touch The Sky, Liberation, Stay Beside Me, New Horizon
 
pandoras2077
   Είχα να δω τους Sorrows Path από το εξαιρετικό τους support για τους Paradise Lost και τη χάρηκα πολύ την εμφάνισή τους. Σταθερή αξία τα παιδιά, με πολύ ψαγμένη μουσική πρόταση, με ένα Doom που εμπεριέχει ένα κήπο από στοιχεία (και στοιχειά αν θέλετε) του Μέταλ και φωνή που δεν θα πάψει ποτέ να μας εντυπωσιάζει. Είναι σπουδαίο συγκρότημα, είναι άψογοι στα εκτελεστικά τους καθήκοντα όλοι και παίζουν πάντα τόσο καλά, που αξίζει να τους χειροκροτάς όχι μόνο στην αρχή και το τέλος κάθε κομματιού, αλλά και καθόλη τη διάρκεια! Άνετοι στη σκηνή, με την καλύτερη των διαθέσεων και αρκετό χιούμορ, οι παιχταράδες αυτοί μας κράτησαν πολύ καλή συντροφιά.

Fantasies Will Never Die, Metaphysical Song, Tragedy, Empty Eyes And Blackened Hearts, Epoasis, All Love Is Lost, Revival Of Feminine Grandeur
 
sorrows2047
   Οι Rhodium ανεβαίνουν στη σκηνή. Έχουν φύγει κάποια μέλη, έχουν έλθει καινούργια παιδιά, τα οποία ηχογράφησαν και μας έδωσαν ένα θαυμάσιο άλμπουμ, το “Sea Of The Dead”. Το οποίο, απόψε, είχε την τιμητική του. Το σχήμα εστίασε στο δίσκο αυτό, φυσικό ήταν άλλωστε, ενώ μας δώρισε και κάτι από το κοντινό παρελθόν του. Με σύμμαχο τον πολύ καλό ήχο – το Crow φημίζεται εδώ και ΠΟΛΥ καιρό για την ηχάρα που έχει φτιάξει – το κουιντέτο κατάπιε τη σκηνή και έδειξε ότι έχει κέφι, πάθος, ενθουσιασμό και λαχτάρα να προωθήσει τη μουσική του. Ξεκίνησαν με το “Man Of Honor”, το οποίο απέδωσαν «δίσκο» και συνέχισαν με την ίδια δύναμη και ακόμα περισσότερο σφρίγος. Καλοί μουσικοί, κάλοι παίχτες, με ένα πολύ δυνατό λαρύγγι εκεί μπροστά, έπαιξαν τόσο καλά και στάθηκαν τόσο ψηλά, που ήταν απλά συγκινητικοί. Μια γιορτή σαν κι αυτή βέβαια δεν θα ήταν γιορτή, αν δεν είχε τους κατάλληλους μουσαφίρηδες. Ανέβηκαν λοιπόν στη σκηνή η Ηλιάνα Τσακιράκη των Enemy Of Reality, ίσως η καλύτερη γυναικεία φωνή στην Ελλάδα, ο Ματθαίος Δακουτρός των Art Of Simplicity, ένας εκπληκτικός μουσικός, ο οποίος με το βιολί του γέμισε το Crow με λυρισμό και ο Χάρης Πολυμενέας, ο πληκτράς των Lightfold και πραγματικά μεγάλος μαέστρος, ο οποίος χάρισε σε κάμποσα τραγούδια των παιδιών ένα μεγαλειώδες ηχητικό περιβάλλον.
 
rhodium2068

   Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι όλοι όσοι βρέθηκαν στο Crow το διασκέδασαν και πέρασαν καλά. Ευχόμαστε από καρδιάς κάθε επιτυχία και στα τρία συγκροτήματα και θα είμαστε πάντα εδώ, να θαυμάζουμε και να στηρίζουμε. Α… μην το ξεχάσω. Όσο για εκείνον που έγνεψε «όχι»… Το ξέρω ότι με είδες, Μιχαλιό. Και ξέρω ότι γέλασες από μέσα σου. Μπορεί και περισσότερο από μένα…

Κώστας Κούλης
 
rhodium2069
 
rhodium2077
 

Συναυλίες