Συναυλίες

Puressence, 26-3-13 Live @ Love Casual Living, Θεσσαλονίκη

 
   Μια ακόμα καταπληκτική συναυλία, από ένα συγκρότημα που θεωρώ ότι είναι ένα από τα καλύτερα της εποχής μας. Την Τρίτη 26 Μαρτίου, παρακολουθήσαμε στο Love Casual Living, την υπέροχη ακουστική εμφάνιση τους.
 
puressence2   Είχα την τύχη να γνωρίσω και να μιλήσω με τον James Mudriczki και τον Lowell Killen τον τραγουδιστή και τον κιθαρίστα των Puressence μετά την συναυλία, κάτι το οποίο με έκανε να τους συμπαθήσω και να τους εκτιμήσω ακόμα περισσότερο. Είναι άνθρωποι απλοί, χαλαροί χωρίς τουπέ και κόμπλεξ, όπως το μεγαλύτερο μέρος των συναδέλφων τους. Μου είπαν ότι η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες που είναι τόσο γνωστοί και αυτό το εκτιμάνε ιδιαιτέρως και γι΄ αυτό το λόγο κάνουν συχνά περίοδες σε όλη την Ελλάδα, ανταποδίδοντας την αγάπη του κοσμου. Προσπαθούν, βέβαια, το κόστος του εισιτηρίου να είναι όσο το δυνατόν πιο φθηνό, για να βοηθήσουν το κοινό τους.
 
   Μου έκανε εντύπωση η πολύ καλή διάθεση του James Mudriczki, κάτι που δεν είχε καμία σχέση με την συναυλία τους (που παρακολούθησα) στο Μύλο το 2010. Ο James χαμογελούσε, έκανε αστεία, κατέβηκε από την σκηνή μίλησε και τραγούδησε ανάμεσα στο κοινό. Πράγμα που αποδεικνύει ότι είναι ένας άνθρωπος του οποίου η ψυχολογία αλληλεπιδρά με του κοινού, αφού στο Casual Living η συμμετοχή, η αποδοχή και η στήριξη του κοινού, δεν είχαν καμία σχέση με αυτή που είχε συναντήσει στο Μύλο
 
   Η σκηνή του Casual Living ήταν διαμορφωμένη με πρωτόγνωρο τρόπο, αφού τοποθετήθηκαν καναπέδες, καρέκλες σαλονιού και μικρά πορτατίφ τα οποία δημιουργούσαν ένα μικρό σαλονάκι και προσέδιδαν ζεστασιά στον χώρο.

   Λίγα λόγια τα support Bands. Αρχικά μου έκανε τρομερή εντύπωση που ήταν δυο μπάντες αντί για μία, που είναι συνήθως σε όλες τις συναυλίες. Το γεγονός αυτό συντέλεσε στην σημαντική μείωση της υπομονής του κοινού και αύξησης του εκνευρισμού του.

puressence   Την βραδιά άνοιξαν κατά τις έντεκα οι Sediment Bruise ένα alternative, indie rock συγκρότημα, για τους οποίους δεν ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω. Αρχικά όλη η μπάντα είχε στηθεί με τέτοιο τρόπο, που το μισό μαγαζί και παραπάνω έβλεπε την πλάτη τους και άμα ήσουν τυχερός έβλεπες και λίγο προφίλ. Ο ήχος ήταν καταστροφικός και δεν μπορούσε κάνεις να καταλάβει τους στίχους από τα τραγούδια τους και δεν νομίζω να έφταιγαν τόσο τα μικρόφωνα, αφού αμέσως μετά έπαιξε το δεύτερο συγκρότημα, στο οποίο δεν υπήρχαν τέτοια προβλήματα. Κάποια στιγμή μάλιστα παρατήρησα ότι ένα μέλος του συγκροτήματος έκανε δεύτερη φωνή η οποία αν και είχε μικρόφωνο, ποτέ δεν ακούστηκε. Έπαιξαν συνολικά 6 τραγούδια και έκλεισαν το πρόγραμμα τους περίπου στις 11 και 20.
 
   Πέντε λεπτά μετά ανέβηκαν στην σκηνή οι DisplayeD, ίδιου μουσικού ύφους με το opening group, που φάνηκε να είναι αρκετά ενδιαφέρον. Δυστυχώς μερικά προβληματάκια στον ήχο και η φασαρία από το κοινό, έκανε τον τραγουδιστή τους Νίκο Στεφανάκη να είναι αμήχανος και μην δίνει, κατά την γνώμη μου, το καλύτερο που μπορούσε. Ο ήχος τους ήταν ευχάριστος τα τραγούδια τους πιασάρικα και επικοινωνούσαν με το κοινό τους. Οι λέξεις που θα χρησιμοποιούσα για να τους περιγράψω είναι συναίσθημα και πάθος. Τα τραγούδια που ξεχώρισα, ήταν τα «Hey», «Fear of me» και «Failing».
 
   Ο James και ο Lowel βγήκαν στην σκηνή γύρω στις δώδεκα. Τραγούδησαν 13 τραγούδια, περίπου δηλαδή 1 ώρα με το κοινό να συμμετέχει περισσότερο στο «Don’t know any better» και στο «indian», όπως αναμενόταν άλλωστε. Τα χειροκροτήματα και τα επιφωνήματα κατέκλυσαν τον χώρο του Casual, με αποτέλεσμα το χαμόγελο και η ευτυχία να είναι ζωγραφισμένα καθόλη την διάρκεια της συναυλίας στο πρόσωπο του James.
 
puressence3   Ο James Mudriczki ήταν τελειομανής όπως πάντα (κλασικά έκανε αρκετές παρατηρήσεις για τον ήχο) γεγονός που συντελεί στο να είναι κάθε συναυλία του εξαιρετική και μοναδική. Η φωνή του James Mudriczki ήταν μαγική, αφού κάθε τραγούδι του, όσο και αν μου ήταν γνωστό, ένιωθα σαν να το άκουγα για πρώτη φορά, καθώς σε κάθε ερμηνεία του, ήταν σαν να έδινε ένα κομμάτι από την ψυχή του. Δεν έχει καμία σχέση αυτό που ακούμε στους δίσκους τους, με όσα ακούσαμε στη συναυλία. Είναι πραγματικά κρίμα που δεν μπορεί να ηχογραφηθεί το μεγαλείο των φωνητικών χορδών του, που κυριολεκτικά σε καθηλώνουν. Ο άνθρωπος είναι από τους καλύτερους επαγγελματίες τους χώρου. Όχι τυχαία, αφού φαίνεται ότι αγαπάει αυτό που κάνει.
 
   Προς το τέλος της συναυλίας, ακουστήκαν αρκετά παραπόνα για το ότι ήταν μικρή η διάρκεια της συναυλίας με την επισήμασναη ότι θα έπρεπε να είχαν τραγουδήσει και αλλά κομμάτια. Ας μην ξεχνάμε όμως, ότι ήταν μόνο δύο άτομα πάνω στην σκηνή τα οποία αντικαθιστούσαν επάξια μια ολόκληρη μπάντα. Έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και ίσως κάτι παραπάνω από αυτό. Ήταν από τις πιο ποιοτικές συναυλίες που έχω πάει, όποτε κάτι τέτοιο θα ήταν αχαριστία και μικρότητα να το υποστηρίξω. Μάλιστα ήμουν μπροστά όταν μια κοπέλα, φαν του συγκροτήματος, πήγε να τους συγχαρεί και έκανε ναζιάρικα παραπόνα στο κιθαρίστα ότι έπαιξαν λίγα τραγούδια. Η απάντηση του ήταν αποστομωτική, αφού το μονό που έκανε ήταν να της δείξει τα δάχτυλα του που είχαν μελανιάσει από τις χορδές της κιθάρας. Τα σχόλια είναι περιττά.
 
puressence4   Συνήθως σε κάθε συναυλία παρουσιάζονται τα τραγούδια της κάθε μπάντας, αλλά στους Puressence δεν μπορώ να σχολιάσω κάτι παραπάνω από το ότι ήταν εξαιρετικοί. Ότι και να πω θα είναι λίγο και προσβλητικό, αφού δεν θα μπορέσω να μεταφέρω εξ ολόκληρου την μαγική εμπειρία που έζησα εκείνη τη νύχτα. Δεν υπάρχει περίπτωση να πας σε live τους και να μην φύγεις οπαδός τους. Είναι από τις συναυλίες που δεν χάνονται. Σας συμβουλεύω την επόμενη φορά που θα έρθουν να μην τους χάσετε, γιατί σίγουρα εσείς θα χάσετε.
 
Playlist:
«Life Comes Down Hard», «How Does It Feel», «Bright Eyes»,
«Casting Lazy Shadows», «Don’t Forget To Remember»,
«This Feeling», «Standing In Your Shadow», «Don’t Know Any Better»,
«All I Want», «Sold Unseen», «Every House Every Street»,
«Sharpen Up Knives», «Indian»
 
Μαριαλένα Ατσκακάνη

Συναυλίες

Facebook Comments