Συναυλίες

Praying Mantis, Reload, Heavenblack LiVE @ Crow Live Stage

 
   Το αλογάκι της Παναγίας (ήτοι Praying Mantis) είναι ένα περίεργο πλάσμα στην όψη… Είναι απίστευτα ψαρωτικό και εντυπωσιακό. Οι ειδήμονες ζωολόγοι αναγράφουν ότι μερικές φορές το θηλυκό κανιβαλίζει αφού αρέσκεται (μερικές φορές επαναλαμβάνω) να καταβροχθίζει το αρσενικό, μετά τη σεξουαλική τους ολοκλήρωση… Ναι, τρυφερές ιστορίες κρεβατοκάμαρας, ιδανικές για Άρλεκιν. Αυτό όμως που δεν γνωρίζουν οι ειδήμονες ζωολόγοι είναι πως το αρσενικό, όταν μάλιστα έχει περάσει πάνω από σαράντα χρόνια σε στούντιο και σκηνές, είναι μία πρώτης τάξεως εξτραβαγκάνζα για τα μάτια και τα αυτιά των οπαδών της μελωδίας και της ΚΑΛΗΣ μουσικής. Και αυτό το αρσενικό ήλθε στη χώρα μας, ξανά. Δεκατρία χρόνια μετά την τελευταία του επίσκεψη. Και έδωσε μία από τις καλύτερες συναυλίες που έχουμε παρακολουθήσει ποτέ σ’ αυτή τη χώρα!
 
heavenblack1946
   Ο κόσμος μπαίνει, μπαίνει και μπαίνει στο Crow. Πάμε για sold-out και το μόνο που περιμένουμε είναι η ανακοίνωση – η οποία δεν αργεί φυσικά. Οι Heavenblack ανεβαίνουν στη σκηνή και εξαπολύουν Μέταλ υψηλών προδιαγραφών, με φωνητικά υψηλών συχνοτήτων και μουσική που στέκεται σε οποιαδήποτε σκηνή, ανεξαρτήτως χώρας. Δεν θα σας πω ότι κατέβηκα από τον πλανήτη Πορτοκάλι και ξαφνικά έπεσα πάνω τους. Τα παιδιά τα γνωρίζω, έχουμε ανταμώσει μπόλικες φορές και γουστάρω πολύ τη μουσική τους. Και το χάρηκα πραγματικά που τα είδα να τα σπάνε. Κιθάρες και φωνή, μπάσο και τύμπανα, όλα εναρμονισμένα σε ένα μοτίβο που ορίζεται από Μέταλ, μελωδία και στιβαρό παίξιμο και ρυθμό. Αναμένω εναγωνίως την καινούργια δουλειά τους και – εννοείται – να τους ξαναδώ στη σκηνή, κάτι που θα γίνει πολύ σύντομα…
 
heavenblack1945
   Η μπαντάρα που ακούει στο όνομα Reload ανέβηκε στη σκηνή του Crow και σάρωσε! Θες τα τύμπανα που χτυπούσαν δυνατά μες τις καρδιές μας, θες οι κιθάρες που κεντούσαν άγρια; Μπορεί να ήταν το μπάσο που έδινε στιβαρές εντολές ή να ήταν ο Κώστας που μας τσάκισε με τη φωνάρα του. Νομίζω ότι τελικά ήταν όλα αυτά μαζί που συνέθεσαν μια απίστευτα τέλεια εμφάνιση που θα μας μείνει για καιρό στο μυαλό.

   Ετοιμάζουν νέο άλμπουμ και από το λίγο που ακούσαμε θεωρώ ότι θα έχουμε στα χέρια μας, μόλις το τελειώσουν, ένα διαμάντι. Το χωριουδάκι που λέγεται Ελλάδα τα τελευταία χρόνια «καλλιεργεί» τρομερούς καλλιτέχνες που άνετα μπορούν να συναγωνιστούν μπάντες του εξωτερικού. Μακάρι να είχαν περισσότερες ευκαιρίες να αναδειχθούν και να μπορέσουν βγουν στο εξωτερικό και να ταράξουν τον παγκόσμιο χάρτη. Πραγματικά εντυπωσιάστηκα από τα παιδιά και τους εύχομαι τα καλύτερα.
 
reload1966
Setlist: “Intro”, “Give In To The Night”, “Come Back”, “A Candle In The Night”, “Hard Rock Gods”, “Prince Of Steel”, “Fight”, “Angel”, “Superhero”
 
reload1967
   Επόμενοι στη σκηνή μια μπάντα με ιστορία από καντάρια μετάλλου. Praying Mantis! Τι να γράψεις τώρα για αυτούς τους ογκόλιθους; Τα λόγια μοιάζουν λίγα μπροστά στο μεγαλείο που βιώσαμε το Σάββατο. Έπαιξαν με την ψυχή τους, τραγουδούσαν όλοι και ενώθηκαν άμεσα με το κοινό. Όσο για τη φωνάρα της καραβάνας που ακούει στο όνομα John “Jaycee” Cuijpers… Απίστευτος! Μας πολτοποίησε!
 
pm1988

   Κάπως έτσι θα μπορούσε κάποιος να συνοψίσει αυτά που έζησε όταν τελείωσε το σετ των Άγγλων. Αρχικά… τραγούδησαν όλοι. ΟΛΟΙ! Το αντιλαμβάνεστε; Και όταν λέμε τραγούδησαν, δεν εννοούμε ότι απλά είχαν ένα μικρόφωνο μπροστά τους και ανοιγόκλειναν το στόμα τους. Εννοούμε ότι ο καθένας παρείχε και εκτόξευε ηχητικά αρμονικό μεγαλείο και ότι αυτές οι πενταφωνίες έκαναν το κοινό να τρελαίνεται από ενθουσιασμό και προκάλεσαν τη «ρίψη» φράσεων τύπου «Πώς ακούγονται έτσι, γαμ…» και τα λοιπά και τα λοιπά. Από την άλλη μεριά, ο Cuijpers πιστοποίησε ότι είναι υπέρτατη φωνάρα. Με παρουσιαστικό που παρέπεμπε σε θεϊκή φιγούρα, ανάμεσα σε Plant και Sammy Hagar, ο απίστευτος αυτός τραγουδιστής τα έκανε όλα. Θέτε γρέζι; Θέτε ψηλά και ουρλιαχτά; Δεν άφησε κανέναν ακροατή παραπονεμένο. Κανένα όμως! Όσο για τους συνοδοιπόρους του… Με αιχμή του δόρατος τον αιώνια έφηβο Tino Troy και στην άλλη πλευρά τον αδελφό του Chris, με στιβαρή ραχοκοκαλιά το Hans in’t Zandt, ο οποίος έπαιζε εκπληκτικά τύμπανα, τραγουδούσε και παράλληλα είχε τον έλεγχο για τα προ-ηχογραφημένα πλήκτρα και εφέ και τον έτερο κιθαρίστα Andy Burgess, ο οποίος έπαιξε πράματα και θάματα εκείνο το βράδυ, οι τυπάδες από το μεγάλο νησί δεν άφησαν καμία αμφιβολία για το πόσο τέλειοι είναι πάνω στη σκηνή.
 
pm1989

   Με ένα σετ που ακούμπησε τις καρδιές μας και τις έκανε να σπαρταράνε, με κομματάρες όπως τα “Children Of The Earth”, “Lovers To The Grave”, “Time Slipping Away” και δύο εξωφρενικά υπέρ-τέλεια εκτελεσμένες διασκευάρες για επιδόρπιο, τα ερωτεύσιμα “Simple Man” και “Don’t Believe A Word”, οι Praying Mantis μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μας για πολλή ώρα μετά το πέρας της συναυλίας. Όσοι ήλθατε και θεωρείτε ότι είναι από τις πιο μαγικές LiVE βραδιές στην ιστορία των Αθηναϊκών και γενικά ελληνικών σκηνών, μας βρίσκετε πεντακόσια τοις εκατό σύμφωνους. Πώς είπατε; Αν έχουμε και κάτι άλλο για σας, πέρα από αυτές τις γραμμές; Ξέρω γω; Tino; Να τους πούμε και για τη συνέντευξη;

Κώστας Κούλης, Μαίρη Ζαρακοβίτη
 
pm1990
 

Facebook Comments

Συναυλίες